Türkoğlu (Kahramanmaraş) İlçe Florasında Bulunan Zehirli Bitkiler

Öz

Kahramanmaraş Türkoğlu ilçesi doğal florasında yapılan çalışma sonucunda, 33 familyaya ait 84 bitki taksonu tespit edilmiştir. En çok takson içeren familyalar; Fabaceae (10), Asteraceae (8), Lamiaceae, Solanaceae ve Ranunculaceae (5), Boraginaceae ve Caryophyllaceae (4), Convolvulaceae ve Poaceae (3)’dir. Çalışma alanında tespit edilen zehirli taksonların 71 tanesi ot formunda, 8’i çalı ve 5 tanesi de ağaç formundadır.

Anahtar Kelimeler

• Zehirli Bitkiler,türkoğlu,türkoğlu,kahramanmaraş,kahramanmaraş

Toxics Plants in Flora of Turkoglu District (Kahramanmaras)

Öz

In this study, 84 toxic plant taxa, belonging to 33 families were determined in Flora of Türkoglu District. Fabaceae has the highest number of plant taxa (10), it is followed by Asteraceae (8), Lamiaceae, Solanaceae ve Ranunculaceae (5), Boraginaceae ve Caryophyllaceae (4), Convolvulaceae ve Poaceae (3). The plants which consist of herbaceous (71), shrubs (8) and woody plants (5) taxa.

Anahtar Kelimeler

• toxic plants,Turkoglu,Kahramanmaras

Kaynakça

1. Ali, AM., Mackeen, MM., El-Sharkawy, SH., Abdul Hamid, J., Ismail, NH.;,Ahmad, F., Lajis, MN., 1996. Antiviral and Cytotoxic Activities of Some Plants Used in Malaysian Indigenous
2. Medicine". Pertanika Journal of Tropical Agricultural Science. 19 (2/3): 129–136.
3. Altınayar, G., 1987. Bitki Bilimi Terimleri Sözlüğü, DSİ Basım İşletme Müdürlüğü Matbaası, 308s.
4. Barnes, J., Anderson, LA., ve Phillipson, JD., 2007. Herbal Medicines, 3rd ed., Pharmaceutical Press, London, UK.)
5. Başer, KHC., 2002. Fonksiyonel Gıdalar ve Nutrasötikler, 14. Bitkisel İlaç Hammaddeleri Toplantısı, Bildiriler Kitabı, Eskişehir.
6. Baytop, T., 1963. Türkiye’nin Tıbbi ve Zehirli Bitkileri. İ. Ü. Eczacılık Fakültesi Yay. No: 1039, İstanbul.
7. Baytop, T., 1984. Türkiye’de Bitkiler ile Tedavi. İst. Üniv. Yay. No: 3522, Eczacılık Fak. No: 40.
8. Baytop, T., 1989. Türkiye’de Zehirli Bitkiler, Bitki Zehirlenmeleri ve Tedavi Yöntemleri. İ.Ü. Eczacılık Fakültesi Yay No:54, İstanbul.

9. Baytop, T., 1999. “Türkiye’de Tıbbi Bitkiler ile Tedavi”, Nobel Tıp Kitabevleri, 2. Baskı.
10. Blumenthal, M., Buse, WR., Goldberg, A., Gruenwald, J., Hall, T., Riggins, CW. ve Rister, RS., 1998. The Complete German Commission E Monographs, Therapeutic Guide to Herbal Medicines, American Botanical Council, Austin, Texas, USA.)
11. Cheeke, PR., 1998. Natural Toxicants in Feeds, Forages, and Poisonous Plants. Interstate Publishers, Danville, USA, 331 pp.
12. Chiej, R., 1984. Encyclopaedia of Medicinal Plants. MacDonald ISBN 0-356-10541-5
13. Cook, AH., Bunbury, HM., and Hey, DH., 1965. Dictionary of Organic Compounds. Oxford University, Press, NY,USA, Vols.1-5.
14. Davis, PH., 1965-1988. Flora of Turkey and East aegean Islands, Vol.1-9, Edinburg.
15. Demirci S., Özhatay N., 2012. An Ethnobotanical Study in Kahramanmaraş (Turkey); Wild Plants Used For 243 Medicinal Purpose in Andırın, Kahramanmaraş. Turkish Journal of Pharmaceutical Sciences, 9(1).
16. Ditamaso, JM., 1994. Plant Reported to be Poisonous to Animals in the United States. Adv. Human Toxicology., 36(1), 4951.
17. Frohne ve Pfander, 1984. Plants for a Future: Edible and Useful Plants for a Healthier World by Ken Fern, published by Permanent Publications ISBN 1-85623-011-2).
18. Gruenwald, J., Brendler, T., Janicke, C., 2007. PDR for Herbal Medicines, 4th Ed., NJ, USA, ThomasHealthcare Inc.
19. Güner, A., Özhatay, NT., Baser, KHC., 2000. Flora of Turkey and The East Aegean Islands. XI. Edinburgh Univ. Press. Edinburgh, England.
20. Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M. ve Babaç, M.T. edlr., 2012. Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği yayını. İstanbul.
21. Kakrani, AL., 1981.Yellow oleander seed poisoning with cardiotosicity. Indian Heart C, 33: 31-33.
22. Kayalp, SO., 2009. Rasyonel Tedavi Yönünden Tıbbi Farmakoloji, Cilt 1, 12. Baskı, Pelikan Yayıncılık,1080 s.
23. Niebuhr, AD., 1970. Herbs of Greece. Herb Society of America, 123 pp.
24. Özçelik, H., Sağmanlıgil, H., 1993. Van Golu Havzasi'nın Zehirli Bitkileri, Yuzuncuyıl Univ. Veteriner Fak. Derg., 4, 1-2: 171-189.
25. Özhatay, FN., Kültür Ş., Gürdal, M., 2011. Check List of Additional Taxa to the supplement Flora of Turkey-V. Turkish Journal Botany. 35: 589-624.
26. Özturk, M., Uysal, I., Gücel, S., Mert, T., Akçiçek, E. & Çelik, S., 2008. Ethnoecology of Poisonous Plants of Turkey and Northern Cyprus. Pakistan Journal of Botany, 40 (4), 1359-1386.
27. Seçmen, Ö., Leblebici, E., 1987. Yurdumuzun Zehirli Bitkileri, Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Kitaplar Serisi, No: 103,İzmir
28. Taylor, CA., Ralphs, MH., 1992. Reducing livestock losses from poisonous plants through grazing management. J. Range Manage., 45: 9-12.
29. Yeşilada, E., Sezik, E., Honda, G., Tabata, M., Gotto, K., Ikeshiro, Y., 1993. Traditional medicine in the Mediterranean sub-division. J. Ethnopharm. 39: 31-38.
30. Yıldırımlı, Ş., 2004. Etnobotanik ve Türk Etnobotaniği. Kebikeç İnsan Bilimleri için Kaynak Araştırmaları Dergisi, 17 175-193.