Sağlık Hizmetlerinde Sürekli Eğitim Ve Sürekli Mesleki Gelişim

Öz

Günümüzde eğitimin anlamı, amacı ve işlevine yönelik paradigmatik düşünce farklılıkları giderek yaygınlaşmaktadır. Özellikle kavramsal düzeyde eğitimden öğrenmeye doğru bir yönelim söz konusudur. "Yaşam boyu öğrenme", "yaşam boyu eğitim"den daha geniş bir kavramdır. Yaşam boyu eğitim, 1960’ların öncesinde eğitim ve öğretim olanaklarının yaygınlaştırılacağı düşüncesiyle biçimlenmiştir.

Continuous Education And Continuous Professional Development

Abstract

Kaynakça

1. Bilir M. Mesleksel Gelişmenin Gereği Olarak Yaşam Boyu Öğrenme: Yaşam Boyu Öğrenme Sempozyumu Ankara, 2004: PEGEM Yayınları, Bildiri Kitabı.
2. Ayhan S. Dünden Bugüne Yaşam Boyu Öğrenme, Yaşam Boyu Öğrenme Sempozyumu Ankara, 2004: PEGEM
3. Yayınları, Bildiri Kitabı. Sayılan F. Herkes İçin Eğitim, Yaşam Boyu Öğrenme Sempozyumu Ankara, 2004: PEGEM Yayınları, Bildiri Kitabı.
4. OECD. (1973) Recurrent Education, A Strategy For Lifelong Learning.
5. OECD. (2006) Work on Education.
6. EC, 2000, A Memorandum on Lifelong Learning, Brussels, http://europa.eu.int./com/education/life/ memoen/pdf.
7. Koosgaard O. (1997) Internationalization and Globalization, Adult Education and Development, No: 49; 9-28.
8. Fişek NH. Hekimlikte Sürekli Eğitim, Türkiye Tıp Akademisi Mecmuası. 1976: 10-4

9. Continuing medical education for physicians: Report of WHO Expert Committee, (1973). WHO Tech. Rep.Ser. No: 534.
10. Ljubljana Charter on reforming health care in Europe. (1996) WHO Regional Office, Copenhagen.
11. T.C. Sağlık Bakanlığı, Herkese Sağlık, Türkiye’nin Hedef ve Stratejileri, 2001; Ankara.
12. Okçabol R. Halk Eğitimi (Yetişkin Eğitimi), Der Yayınları. 1996; İstanbul.
13. UNESCO. Recurrent Education,1973 Mimograf.
14. Demirel Ö. Eğitim Terimleri Sözlüğü, Ankara; 1993, USEM Yayınları.
15. Hesapçıoğlu M. Öğretim İlke ve Yöntemleri, İstanbul; 1997, Beta Yayınları,
16. Vural H. Sürekli Eğitim ve Süreksizlikler, Sürekli Eğitim Merkezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara, http://www.sem.metu.edu.tr Erişim: 13.03.2006.
17. Health 21, Health For All in the 21st Century, (1999) WHO Regional Office, Copenhagen.
18. Woodward I. (ed), (1996) Continuing Professional Development: Issues in Design and Delivery, Cassell, London.
19. Buckley R, Caple J. (1992) The Theory and Practice of Training, Kogan Page Ltd, London.
20. Gibbons A. (1994) CPD – Whose Learning is it Anyway?, Training & Development, March 1994.
21. Humphreys J, Quinn F M. (eds), (1994) Health Care Education: The Challenge of the Market, Chapman & Hall, London.
22. Continuing Medical education for physicians: Report of WHO Expert Committee, (1973) WHO Tech. Rep. Ser. No. 534.
23. Institute of Training and Development (1993) Continuous professional development: a policy statement Marlow,
24. Institute of Training & Development. Birinci Basamak Sağlık Hizmetlerinde Sürekli Mesleksel Gelişim, Kalite Geliştirme İle Sürekli Tıp Eğitiminin Entegrasyonu, 2005, EURACT, Eurepean Academy of Teachers (Çev: Aktürk ve arkadaşları) Ediren.
25. Haines A, Kuruvilla S, Borchert M. Bridging the implementation gap between knowledge and action for health, Bulletin of the World Health Organization, October 2004; 82: (10) 724-32.
26. Lester S. (1995) http://www.devmts.demon.co.uk/postqual.htm: a practitioner perspective, Capability 1 (4), 16-22.