“Lâ Tekûmü’s-sâatü Hattâ” Kalıbıyla Nakledilen Rivayetlerin Anlamı

In the primary hadith sources, numerous narrations address the Signs of the day of Judgment, often introduced with the phrase “لاَ تَقُومُ السَّاعَة حتى” (The Hour will not come until…). This study examines these narrations and their implications. These narrations can be classified into two main categories based on human will and responsibility. The first category includes events beyond human control, which align with the Major Signs of the day of Judgment, rendering human intervention unlikely. The second category focuses on individual and Societal Judgment, emphasizing the necessity of rectifying corruption in daily life. The core message extends beyond the occurrence of the day of Judgment, urging attention to and correction of societal deterioration. Furthermore, these narrations warn of various forms of corruption emerging as the day of Judgment approaches, underscoring the importance of proactive measures. This understanding motivates individuals and communities to take responsibility for their actions and strive for improvement in both personal and societal contexts.

Temel hadis kaynaklarında kıyamet alâmetleriyle alakalı çok sayıda rivayet bulunmaktadır. Bu rivayetlerden bir kısmı “لاَ تَقُومُ السَّاعَة حتى” kalıbıyla rivayet edilmiş devamında ise kıyamet kopmadan önce meydana gelecek birtakım olaylar sıralanmıştır. Bu çalışma, kıyametle ilgili mezkûr kalıpla nakledilen rivayetlere odaklanmakta ve bu rivayetlerin muhtevalarından hareketle ilgili kalıbın ne anlam ifade ettiği üzerine yoğunlaşmaktadır. Bahsi geçen rivayetler insanın iradesi ve sorumluluğu bakımından iki ana gruba ayrılabilecek niteliğe sahiptir. Birinci gruptaki rivayetler ve içerikleri insan gücünün ve sorumluluğunun dışındadır. Dolayısıyla bu konulara insanın müdahale etmesi, değiştirmeye veya düzeltmeye çalışması çok mümkün gözükmemektedir. Rivayetlerin diğer bir kısmında ise ağırlıklı olarak bireysel ve toplumsal bozulmalardan bahsedilmektedir. Dolayısıyla bu bağlamdaki rivayetlerin ifade ettiği asıl anlam, dünyanın sonu anlamındaki kıyametin kopması değil, bireyin ve toplumun hayatındaki bozulan hususların düzeltilmesi ve bu konularda gerekli önlemlerin alınmasıdır. Bu öncelikli mânânın yanında bu rivayetler, kıyamete yakın bir zamanda muhtelif alanlarda bozulmaların olacağına işaret etmektedir.