Araştırma Makalesi

Bahrî Memlükleri Döneminde Engelli Bireylere Sunulan Sosyal Hizmetlerin İncelenmesi

Cilt: 9 Sayı: 4 31 Aralık 2025
PDF İndir
EN TR

Bahrî Memlükleri Döneminde Engelli Bireylere Sunulan Sosyal Hizmetlerin İncelenmesi

Öz

Sosyal hizmet; birey, grup ve toplulukların yapısal ya da çevresel etkenlerle karşılaştıkları yoksulluk, eşitsizlik ve dışlanma gibi sorunlara çözüm üretmeyi amaçlayan disiplinler arası bir alandır. Engelliler, yaşlılar, kadınlar, yetimler, mülteciler, savaş esirleri, sürgün edilenler ve hükümlüler gibi dezavantajlı gruplara yönelik destek hizmetleri bu alanın temelini oluşturur. 18. ve 19. yüzyıllarda Batı'da mesleki bir alan olarak gelişen sosyal hizmet, İslam toplumlarında ise Hz. Peygamber döneminden itibaren, birey, vakıf ve devlet eliyle yürütülmüştür. Bu çalışma, Bahrî Memlükleri döneminde engelliler için yürütülen sosyal hizmet uygulamalarını ele almaktadır. Bu dönemde engelliler toplumdan dışlanmamış, onların temel ihtiyaçları karşılanmış, eğitim ve tedavi hizmetlerine erişimleri sağlanmıştır. Engelliler, devlet ve vakıflar aracılığıyla idari, askeri, adli ve eğitim gibi alanlarda istihdam edilmiş, bireysel olarak da çeşitli zanaatları icra etmeleri toplum tarafından desteklenmiştir. Bu çalışmada, Memlük dönemi müelliflerinin eserleri birincil kaynaklar olarak ele alınmış ve ikincil literatür ışığında bu uygulamalar değerlendirilmiş ve sosyal hizmet alanı bakımından önemi vurgulanmaya çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

İslâm Tarihi , Bahrî Memlükleri , Sosyal Hizmet , Engelli Birey , İstihdam , Eğitim ve Tedavi Hizmetleri

Kaynakça

  1. Acara, Yusuf. “Saadet Asrı Model Toplum Tecrübesinin Engellilere İlişkin Kodları”. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi 13/1 (2013), 131-171.
  2. Âşûr, Saîd Abdülfettâh. el-Mücteme‘ el-Mısrî fî Asr Selâtin el-Memâlik. Kahire: Daru’n-nahdati’l-arabiyye, 1992.
  3. Ataman, Emine. “Sosyal Haklar Bağlamında İslam’da Engellilere Yönelik Onurlu Muamele Uygulamaları”. İslam Medeniyetinde Sosyal Hizmetler. ed. Yakup Akyürek vd. 299-321. İstanbul: Ensar Neşriyat, 2024.
  4. Berkey, Jonathan. “Culture and Society during the late Middle Ages”. ed. Carl F. Petry. Cambridge: The Cambridge History of Egypt, 2006.
  5. Ciminli, Alaattin vd. “Ortopedik Engelli Bireylerde İyi Oluş ve Sosyal Dışlanma Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi 18/37 (2023), 241-257. https://doi.org/10.35675/befdergi.1198987
  6. Cündî, Ziyâüddîn Halîl b. İshâk. Muhtasarü’l-ʿAllâme Halîl fî fıkhi’l-İmâm Mâlik. thk. Ahmed Cad. 1 Cilt. Kahire: Daru’l-hadis, 1426.
  7. Çelik, Yılmaz. “Emevî Hailesi Ömer b. Abdülaziz’in Sosyal Hizmet Uygulamaları”. Dergİabant (Abant İzzet Baysal Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi) 7/14 (2019), 616-636.
  8. Çitil, Mahmut - Üçüncü, Muhammet Kürşat. “Türkiye’de Engelli Hakları ve Engelliler Hukuku’nun Durumu”. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi 35 (2018), 233-278.
  9. Dilik, Said. “Sosyal Güvenlik ve Sosyal Hizmetler Arasındaki İlişkiler”. 73-84. Ankara: Sosyal Hizmetler Genel Müdürlüğü Yayını, 1968.
  10. Ebû zer el-Halebî, Muvaffakuddîn Ahmed b. İbrâhîm. Künûzü’z-zeheb fî târîhi Haleb. 2 Cilt. Haleb: Daru’l-kalem, 1. Basım, 1417.

Kaynak Göster

ISNAD
Keleş, Hilmi. “Bahrî Memlükleri Döneminde Engelli Bireylere Sunulan Sosyal Hizmetlerin İncelenmesi”. Türkiye İlahiyat Araştırmaları Dergisi 9/4 (01 Aralık 2025): 1503-1524. https://doi.org/10.32711/tiad.1745683.