Muhammed et-Trâbzonî’nin (öl. 1200/1786) “Rüseyyiletün fî ṣavmi ʿÂşûrâ”sının Hadis İlmi Açısından Değerlendirilmesi
Öz
Bu makale, son dönem Osmanlı alimlerinden Muhammed et-Trabzonî el-Medenî’nin (ö.1200/1786) “Rüseyyiletün fî ṣavmi ‘Âşûrâ/Aşure Orucu Hakkında Küçük Risale” adını verdiği yazma eserini hadis ilmi açısından değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Risalesinin büyük bir bölümünü Âşûrâ günü ve orucuyla alakalı hadis rivayetleri, bunlarla ilgili istidlaller ve eleştirel görüşler teşkil etmektedir. Yazar eserini mukaddime/giriş, iki bab ve hâtime/sonuç ana başlıklarından oluşturmuştur. Giriş bölümünde “Âşûrâ” kelimesinin dilbilimsel kökeni hakkında açıklamalarda bulunmuştur. İlk bölümde Aşure gününün belirlenmesinde İbn Abbas’tan (r.a.) nakledilen bir rivayetin anlaşılmasında alimlerin farklı yaklaşımlarına yer vermiş ve hadis kriterleri açısından bazı zayıf ve merdûd rivayetlere dikkat çekmiştir. Risalesinin ikinci bölümü, Aşure orucunun hükümleri ve sünnetleri hakkında fıkhî bir özet içermektedir. Eserin sonunda Trâbzonî, Âşûrâ gününe dair hadislerdeki uydurma sebeplerine ilişkin, âlimlerin görüşlerini özetlemiştir. Risalenin neşrine ek olarak, çalışmada şu sonuçlara ulaşılmıştır: Bu risale özellikle müellifin yaşadığı dönemdeki ilmi ve sosyal tartışmaları yansıtan bir belge niteliğindedir. Risale aynı zamanda, İslam'da yaygın ve yerleşik sünnetleri güçlendirmeyi ve yanlış inanç ve uygulamalara karşı ilmi bir yöntemle uyarıda bulunmayı amaçlayan, muhatap aldığı topluma doğru yolu gösteren irşadi bir mesaj taşımaktadır.
Anahtar Kelimeler
Hadis, Aşure Orucu/Günü, Âşûrâ Orucu Risalesi, et-Trabzonî, Tenkitli Neşr
Destekleyen Kurum
Teşekkür
Kaynakça
- Aḥmed b. Ḥanbel, Aḥmed b. Muḥammed eş-Şeybânî. el-Müsned. thk. Şuʿayb el-ʾArnavûṭ ve diğerleri. 50 Cilt. Beyrut: Muessesetu’r-Risâle, 1421.
- Akbulut, Ömer. Trabzon Meşhurları Bibliyografyası. Ankara: Türkiye Ticaret Odaları, Sanayi Odaları ve Ticaret Borsaları Birliği Matbaası, 1970.
- Alâuddîn el-Ḥaṣkefî, Muḥammed. ed-Durru’l-muḫtâr Şerḥu Tenvîri’l-ebṣâr ve câmiʾi’l-biḥâr. thk. ʿAbdulmunʿim Ḫalîl İbrâhîm. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-ʿİlmiyye, 1423/2002.
- Ali el- Ḳārî, Ali b. Sultân Muḥammed. Cemʿu’l-vesâʾil fî Şerhi’ş-Şemâʾil. Mısır: el-Maṭbaʿatü’ş-Şerefiyye, 1318.
- Ali el-Kârî. Fethu bâbi’l-ʿinâye bi-Şerhi’n-Nükâye. thk. Muhammed Temîm - Heysem Temîm. Beyrut: Dârü’l-Erkam b. Ebi’l-Erkam, 1418.
- Ali el-Ḳārî. el-Esrâru’l-merfûʿa fi’l-Aḫbâri’l-Mevḍûʿa. thk. Muḥammed eṣ-Ṣabbâğ. Beyrut: Dârü’l-Emâne/Müessesetü’r-Resâle, ts.
- Beyhaḳî, Ebû Bekr Aḥmed b. el-Ḥüseyin el-Ḫüsrevcirdî. es-Sunenu’l-kubrâ. thk. Muḥammed ʿAbdulḳâdir ʿAṭâ. 10 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 3. Basım, 1424/2003.
- Beyhaḳî, Şuʿabu’l-îmân. thk. ʿAbdulʿaliyy ʿAbdulḥamîd. 14 Cilt. Riyad: Mektebetu’r-Ruşd, 1423/2003.
- Bezzâr, Ebû Bekr Aḥmed b. ʿAmr. el-Baḥru’z-Zeḫḫâr. thk. Maḥfûẓurraḥmân Zeynullâh vd. 18 Cilt. Medine: Mektebetu’l-ʿUlûm ve’l-Ḥikem, 1988/2009.
- Buḫârî, Ebû ʿAbdullâh Muḥammed b. İsmâʿîl. el-Câmiʿu’ṣ-ṣaḥîḥ. 9 Cilt. Kahire: Dâru’t-Ta’sîl, 1433.