Râvi Sıfatlarından Mürûetin Kavramlaşma Süreci ve Güncelliği Sorunu

Murūʾa, is one of the acts related to the narrator's justice quality. This condition was previously considered in taqwa, one of the characteristics sought in the narrator. As it is understood from the definitions of murûet, while most of the violating behaviors are registered with time and place, some of them have been discussed by scholars without being limited to time and place. Among these, the issue of getting paid and being close to the rulers in the face of hadith narration, which is not dependent on a regional factor and discussed by some hadith, and its effect on hadith transmission were emphasized. Based on the murūʾa definitions of the muḥaddit̲h̲, a definition attempt was made that sheds light on the present. Based on this definition, it was concluded that the concept of murūʾa did not end with the period of narration in the hadīth̲̲ method and that it has an aspect that looks at the present day.

Mürûet, râvinin adâlet vasfıyla ilgili ıstılahlardan biridir. Bu şart önceden râvide aranan özelliklerinden biri olan takvânın içinde değerlendirilmekteydi. Mürûetin tanımlarından anlaşıldığına göre ihlal edici davranışlardan birçoğu zaman ve mekânla kayıtlı iken bazısı ise zaman ve mekânla sınırlı olmadan âlimler tarafından tartışılmıştır. Çalışmada mürûeti ihlal edici davranışlardan bölgesel bir faktöre bağlı olmayan ve bazı muhaddislerce tartışılan hadis rivayeti karşısında ücret almak ve yöneticilere yakın olmak meselesi ve bunun hadis rivayetine etkisi tartışıldı. Muhaddislerin mürûet tanımlarından yola çıkarak günümüze ışık tutan bir tanım denemesi yapıldı. Bu tanımdan da hareket ederek mürûet kavramının hadis usûlündeki rivayet dönemi ile bitmediği ve günümüze bakan bir veçhesinin olduğu kanaatine ulaşıldı.