Muhammed Şükrî’nin Gece ve Deniz İsimli Kısa Hikâyesinin Teknik ve Tematik İncelemesi

This study aims to examine Muhammad Shukri’s short story “Night and Sea/al-Layl wal-Bahr” analysing it from technical and thematic perspectives. By considering the reflections of Shukri’s life experiences on his literature, the research demonstrates how individual experiences such as poverty, domestic violence, migration, and delayed literacy contribute both thematic and formal depth to the story. In this study, the story “Night and the Sea” is analysed in terms of its treatment of multilayered themes such as loneliness, the limits of desire, memory, social alienation, and individual trauma centred around the life of the character Wedad. In the analysis of language and style, attention is drawn to Shukri’s narrative construction, which integrates Classical Arabic, Moroccan Arabic, and multilingual elements. This linguistic diversity allows the text to operate on both local and universal levels and highlights the originality of Moroccan short story writing. In conclusion, this study demonstrates that “Night and Sea” successfully represents the delicate balance between individual psychology and social history in modern Moroccan short stories, illustrating Shukri’s ability to weave personal experience and socio-cultural critique into a coherent and aesthetically sophisticated narrative. As a methodology for the study, textual analysis and socio-biographical examination models among qualitative research approaches were adopted.

Bu çalışma, Muhammed Şükrî’nin “Gece ve Deniz/el-Leyl ve’l-Bahr” adlı kısa hikâyesini teknik ve tematik açılardan incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, Şükrî’nin yaşam öyküsünün edebiyatındaki yansımalarını da ele alarak, yoksulluk, aile içi şiddet, göç ve geç öğrenilen okuma-yazma gibi bireysel deneyimlerin, öyküye hem tematik hem biçimsel derinlik kattığını göstermektedir. Çalışmada “Gece ve Deniz” öyküsü; Vedâd’ın yaşamı ekseninde yalnızlık, arzuların sınırları, hafıza, toplumsal yabancılaşma ve bireysel travmalar gibi çok katmanlı temaların işlenişi yönünden analiz edilmiştir. Dil ve üslup analizinde, Şükrî’nin klasik Arapça, Fas Arapçası ve çok dillilik üzerinden kurduğu anlatı yapısı dikkat çekmektedir. Bu dilsel çeşitlilik, metni hem yerel hem de evrensel düzeyde anlamlandırmayı mümkün kılmakta ve Fas kısa hikâyeciliğinin özgünlüğünü ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, çalışma, “Gece ve Deniz”in modern Fas kısa hikâyeciliğinde bireysel psikoloji ile toplumsal tarih arasında kurduğu hassas dengeyi başarıyla temsil ettiğini ortaya koymaktadır. Araştırmada yöntem olarak nitel araştırma yaklaşımlarından edebi metinsel analiz ile sosyo-biyografik inceleme modelleri benimsenmiştir.