Transferability of Unmanned Aerial Vehicle Technologies Developed in Türkiye’s Defense Industry to Commercial Drone Logistics: A Qualitative Study

Öz

This study examines the transferability of the technical and operational capabilities developed in Türkiye’s defense industry in unmanned aerial vehicle technologies to commercial drone logistics through a qualitative research approach. It evaluates the conditions under which capabilities such as autonomous flight, communication systems, sensor technologies, endurance, route planning, and payload management can be adapted to commercial drone transportation. Data were collected from 15 participants with relevant knowledge through a semi-structured written interview form and analyzed using content analysis in MAXQDA. Six main themes emerged: technological and operational integration, effects on logistics operations, disaster logistics and emergency response capacity, legal regulations, security and social acceptance, technological capacity and competitive advantage, and sustainability and environmental impacts. The findings indicate that Türkiye’s technical experience provides an important initial advantage for commercial drone logistics. However, commercial application requires the coordinated development of regulations, certification, safe take-off and landing infrastructure, battery management, maintenance networks, data security, social acceptance, and operational integration. The study concludes that, in the short term, commercial drone logistics is more likely to develop as a complementary and hybrid solution for last-mile delivery, disaster logistics, rural access, healthcare logistics, and low-volume urgent shipments than to replace conventional transportation systems.

Anahtar Kelimeler

• Unmanned aerial vehicle
• commercial drone logistics
• defense industry
• technology transfer
• dual-use technology

Destekleyen Kurum

Bu çalışma, herhangi bir kurum veya kuruluş tarafından desteklenmemiştir.

Etik Beyan

Yazarlar, bu çalışmada araştırma ve yayın etiği ilkelerine uyulduğunu ve herhangi bir etik ihlal bulunmadığını beyan etmektedir. Araştırma için Tarsus Üniversitesi Sosyal ve Beşerî Bilimler Araştırmaları Etik Kurulundan, 08 sayılı toplantıda alınan 2026/84 sayılı karar ile etik kurul onayı alınmıştır.

Türkiye’de Savunma Sanayisinde Geliştirilen İnsansız Hava Aracı Teknolojilerinin Ticari Drone Lojistiğine Aktarılabilirliği: Nitel Bir Araştırma

Öz

Bu araştırmanın amacı, Türkiye’de savunma sanayiinde geliştirilen insansız hava aracı teknolojilerine ilişkin teknik ve operasyonel yetkinliğin ticari drone lojistiğine aktarılabilirliğini nitel araştırma yaklaşımıyla incelemektir. Çalışmada otonom uçuş, haberleşme sistemleri, sensör teknolojileri, dayanıklılık, rota planlama ve faydalı yük yönetimi gibi yetkinliklerin ticari drone taşımacılığına hangi koşullar altında uyarlanabileceği değerlendirilmiştir. Araştırma verileri, konuya ilişkin bilgi ve değerlendirme yeterliğine sahip 15 katılımcıdan yarı yapılandırılmış yazılı görüş formu aracılığıyla elde edilmiş ve MAXQDA programı kullanılarak içerik analizine tabi tutulmuştur. Analiz sonucunda altı ana tema belirlenmiştir: teknolojik ve operasyonel entegrasyon, lojistik operasyonlara etkiler, afet lojistiği ve acil müdahale kapasitesi, yasal düzenlemeler, güvenlik ve toplumsal kabul, teknolojik kapasite ve rekabet avantajı ile sürdürülebilirlik ve çevresel etkiler. Bulgular, Türkiye’nin bu alandaki teknik birikiminin ticari drone lojistiği için önemli bir başlangıç avantajı sunduğunu göstermektedir. Ancak bu kapasitenin ticari uygulamalara dönüşebilmesi için mevzuat, sertifikasyon, güvenli iniş-kalkış altyapısı, batarya yönetimi, bakım ağı, veri güvenliği, toplumsal kabul ve operasyonel entegrasyonun birlikte geliştirilmesi gerekmektedir. Araştırma, ticari drone lojistiğinin kısa vadede geleneksel taşımacılığın yerine geçmekten çok, son adım teslimat, afet lojistiği, kırsal erişim, sağlık lojistiği ve düşük hacimli acil gönderilerde tamamlayıcı ve hibrit bir çözüm olarak gelişebileceğini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• İnsansız hava aracı
• ticari drone lojistiği
• savunma sanayi
• teknoloji aktarımı
• çift kullanımlı teknoloji

Destekleyen Kurum

Bu çalışma, herhangi bir kurum veya kuruluş tarafından desteklenmemiştir.

Etik Beyan

Yazarlar, bu çalışmada araştırma ve yayın etiği ilkelerine uyulduğunu ve herhangi bir etik ihlal bulunmadığını beyan etmektedir. Araştırma için Tarsus Üniversitesi Sosyal ve Beşerî Bilimler Araştırmaları Etik Kurulundan, 08 sayılı toplantıda alınan 2026/84 sayılı karar ile etik kurul onayı alınmıştır.

Kaynakça

1. Ateş, E. (2021). Türkiye’nin İnsansız Hava Aracı (İHA) ihracat rekabet gücünün analizi. Türkiye İnsansız Hava Araçları Dergisi, 3(1), 7-16.
2. Chi, N. T. K., & Hanh, N. T. (2023). The drone delivery services: An innovative application in an emerging economy. The Asian Journal of Shipping and Logistics, 39(2), 39-45.
3. Chung, S. H., Sah, B., & Lee, J. (2020). Optimization for drone and drone-truck combined operations: A review of the state of the art and future directions. Computers & Operations Research, 123, 105004.
4. Creswell, J. W., & Poth, C. N. (2016). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. Sage publications.
5. Çalışkan, T. B., & Erturgut, R. (2025). Implementing drone technologies in the logistics industry: An innovation-focused study on UAV pilots. Türkiye İnsansız Hava Araçları Dergisi, 7(2), 64-76. https://doi.org/10.51534/tiha.1830795
6. Edwards, D., Subramanian, N., Chaudhuri, A., Morlacchi, P., & Zeng, W. (2024). Use of delivery drones for humanitarian operations: analysis of adoption barriers among logistics service providers from the technology acceptance model perspective. Annals of Operations Research, 335(3), 1645-1667.
7. Eißfeldt, H., & Biella, M. (2022). The public acceptance of drones–Challenges for advanced aerial mobility (AAM). Transportation Research Procedia, 66, 80-88.
8. Elo, S., & Kyngäs, H. (2008). The qualitative content analysis process. Journal of advanced nursing, 62(1), 107-115.

9. Ghelichi, Z., Gentili, M., & Mirchandani, P. B. (2022). Drone logistics for uncertain demand of disaster-impacted populations. Transportation Research Part C: Emerging Technologies, 141, 103735.
10. Goodchild, A., & Toy, J. (2018). Delivery by drone: An evaluation of unmanned aerial vehicle technology in reducing CO2 emissions in the delivery service industry. Transportation Research Part D: Transport and Environment, 61, 58-67.
11. Gündem, R., Pazarcık, Y., Kara, M., & Eroğlu, U. (2025). Lojistik sektöründe insansız hava araçlarının (İHA) kullanımın önündeki engellere dair uzman görüşlerinin incelenmesi (Doktora tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi.
12. Hsieh, H. F., & Shannon, S. E. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative health research, 15(9), 1277-1288.
13. Jazairy A, Persson E, Brho M, von Haartman R, Hilletofth P (2025), Drones in last-mile delivery: a systematic literature review from a logistics management perspective. The International Journal of Logistics Management, 36(7), 1–62. https://doi.org/10.1108/IJLM-04-2023-0149
14. Kellermann, R., Biehle, T., & Fischer, L. (2020). Drones for parcel and passenger transportation: A literature review. Transportation Research Interdisciplinary Perspectives, 4, 100088.
15. Koçyiğit K (2025). Türkiye'nin İnsansız Hava Aracı (İHA) Teknolojisindeki Gelişimi: 1980 sonrasından günümüze tarihsel bir inceleme. Havacılık ve Uzay Bilimleri ve Yönetimi Dergisi 3(1). 42-63
16. Kovacova, M., Di Gravio, G., & Patriarca, R. (2022). Unmanned aerial systems: Status and forthcoming challenges for safety risk management. Transportation research procedia, 65, 329-338.
17. Kuckartz, U., & Rädiker, S. (2019). Analyzing qualitative data with MAXQDA. Cham: Springer International Publishing.
18. Mebrat, M. Y., Ahmed, M. W., & Ectors, W. (2025). Business applications of cargo drones in the EU. Transportation Research Procedia, 84, 448-455.
19. Mendoza, M. A., Alfonso, M. R., & Lhuillery, S. (2021). A battle of drones: Utilizing legitimacy strategies for the transfer and diffusion of dual-use technologies. Technological Forecasting and Social Change, 166, 120539.
20. Miles, M. B., Huberman, A. M., & Saldana, J. (2014). Qualitative data analysis: A methods sourcebook (3rd ed.). SAGE Publications.
21. Murray, C. C., & Chu, A. G. (2015). The flying sidekick traveling salesman problem: Optimization of drone-assisted parcel delivery. Transportation Research Part C: Emerging Technologies, 54, 86-109.
22. Novitzky, P., Kokkeler, B., & Verbeek, P. P. (2018). The dual-use of drones. Tijdschrift voor veiligheid, 17 1-2 doi: 10.5553/TvV/187279482018017102007
23. Nowell, L. S., Norris, J. M., White, D. E., & Moules, N. J. (2017). Thematic analysis: Striving to meet the trustworthiness criteria. International Journal Of Qualitative Methods, 16(1), 1609406917733847.
24. Otto, A., Agatz, N., Campbell, J., Golden, B., & Pesch, E. (2018). Optimization approaches for civil applications of unmanned aerial vehicles (UAVs) or aerial drones: A survey. Networks, 72(4), 411-458.
25. Özgen, C. (2023). Silahlı insansız hava araçlarının türkiye ile yunanistan arasındaki askerî güç dengesine etkisi. Asya Studies, 7(26), 277-290.
26. Patton, M. Q. (2014). Qualitative research & evaluation methods: Integrating theory and practice. SAGE Publications.
27. Rejeb, A., Rejeb, K., Simske, S. J., & Treiblmaier, H. (2023). Drones for supply chain management and logistics: a review and research agenda. International Journal of Logistics Research and Applications, 26(6), 708-731.
28. Schmidt, S., & Saraceni, A. (2024). Consumer acceptance of drone-based technology for last mile delivery. Research in Transportation Economics, 103, 101404.
29. Sever, H., Aksungur, B. N., Güven, E., & Eren, T. (2024). Çok kriterli karar verme yöntemleriyle afetlerde insansız hava araçlarının değerlendirmesi. Acil Yardım ve Afet Bilimi Dergisi, 4(1), 15-22.
30. Soyucak, M.I., (2025). Drone destekli afet yönetimi: Hayat kurtarmak için insan tespiti ve afet haritalama (Yüksek lisans tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
31. Stolaroff, J. K., Samaras, C., O’Neill, E. R., Lubers, A., Mitchell, A. S., & Ceperley, D. (2018). Energy use and life cycle greenhouse gas emissions of drones for commercial package delivery. Nature communications, 9(1), 409.
32. Turgut, M., & Şeker, B. (2023). Drone Technology in Transportation Management: A systematic review and framework for future research. Journal of Aviation, 7(2), 251-261. https://doi.org/10.30518/jav.1277694
33. Turğut, M., & Şeker, B. (2022). İnsansız hava araçlarının (İHA) taşımacılıkta kullanımına yönelik keşfedici bir araştırma: drone taşımacılığı ve uygulamaları. Journal of Intelligent Transportation Systems & Applications, 5(2), 169-187.
34. Uzuntaş, K. N. (2024). İnsansız hava araçları: geçmişten günümüze gelişimi ve barındırdığı riskler. Scientific Journal of Innovation and Social Sciences Research, 4(2), 64-81.
35. Ünlü, İ.E. (2023). Kargo şirketlerinin drone teknolojisi kullanımlarına yönelik hazırlık stratejileri (Yayın No.824969), (Yüksek Lisans Tezi). Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi.
36. Yin, R. K. (2018). Case study research and applications (Vol. 6, pp. 200-224). Thousand Oaks, CA: sage.