Analysis of Turkey's Unmanned Aerial Vehicle (UAV) Export Competitiveness

Abstract

Unmanned Aerial Vehicle (UAV) can be defined as systems that do not have a pilot, can be managed remotely, and can fly. The use of UAVs is very widespread today. Although the UAV initially appeared for military purposes, it has started to be used in many different areas, especially in recent years. Turkey understands the importance of UAV technology and is one of the countries that is a manufacturer in this field. It is seen that the UAVs produced by Turkey are mainly aimed at serving military purposes. Turkey exports its UAVs and Siha (armed unmanned aerial vehicles) to some countries. Considering that the UAV market is growing rapidly, and many countries are interested in UAVs, it is thought that this will contribute to Turkey's exports and economic growth. The study aims to analyze the competitiveness of Turkey's UAV/SIHA exports. The analysis used HS six-digit data from global classification systems between 2002-2020. In the analysis, four of the six product groups included in the classification of UAVs by the European Commission were used. The reason two product groups are not included in the analysis is that it is thought that the share of UAV trade within these product groups will be very low. In the study, comparative advantage indices (Balassa Indices) explained competitive advantage indices (Vollrath indices), and export specialization Index (ES) were calculated for the mentioned product groups.

Keywords

• UAV
• Foreign trade
• international trade
• Export competitiveness

Türkiye’nin İnsansız Hava Aracı (İHA) İhracat Rekabet Gücünün Analizi

Öz

İnsansız Hava Aracı (İHA) pilotu bulunmayan, uzaktan idare edilebilen ve uçabilen sistemler olarak tanımlanabilir. İHA’ların kullanımı günümüzde fazlasıyla yaygınlaşmış durumdadır. İHA başlangıçta askeri amaçlarla ortaya çıkmasına rağmen, özellikle son yıllarda birçok farklı alanda kullanılmaya başlanmıştır. Türkiye İHA teknolojisinin önemini kavramış ve bu alanda üretici olan ülkelerden biridir. Türkiye’nin ürettiği İHA’ların ağırlıklı olarak askeri amaçlara hizmet etmeyi hedefledikleri görülmektedir. Türkiye ürettiği İHA ve SİHA’ları (Silahlı İnsansız Hava Aracı) bazı ülkelere ihraç etmektedir. İHA piyasasının hızla arttığı ve birçok ülkenin İHA’lara ilgi duyduğu düşünüldüğünde, bunun Türkiye’nin ihracatına ve ekonomik büyümesine katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Çalışmanın amacı; Türkiye’nin İHA/SİHA ihracatının rekabet gücünü analiz etmektir. Analizde, 2002-2020 yılları arasında, küresel sınıflandırma sistemlerinden olan HS altı digit verileri kullanılmıştır. Analizde; Avrupa Komisyonu tarafından İHA sınıflandırılmasında yer alan altı ürün grubunun dört tanesi kullanılmıştır. Analize iki ürün grubunun dâhil edilmemesinin nedeni, bu ürün grupları içerisinde İHA ticaretinin payının çok düşük olacağının düşünülmesidir. Çalışmanın amacı; Türkiye’nin İHA ihracatının uluslararası rekabet gücünün belirlenmesidir. Çalışmada, bahsi geçen ürün grupları için Açıklanmış Karşılaştırmalı Üstünlük Endeksleri (Balassa Endeksleri) Açıklanmış Rekabet Üstünlüğü Endeksleri (Vollrath Endeksleri) ve İhracatta Uzmanlaşma Endeksi (ES) hesaplanmıştır. Sonuç olarak; özellikle son yıllarda Türkiye’nin İHA alanında ihracat yoğunlaşmasının arttığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• İHA
• dış ticaret
• uluslararası ticaret
• ihracat rekabet gücü

Kaynakça

1. Akkamış M & Çalışkan S (2020). İnsansız Hava Araçları ve Tarımsal Uygulamalarda Kullanımı. Türkiye İnsansız Hava Araçları Dergisi, 2(1), 08-16.
2. Aksan S (2020). Türkiye'nin gökyüzündeki başarı imzası: Yerli İHA ve SİHA'lar. TRT Haber Web Sitesi:https://www.trthaber.com/haber/gundem/turkiyenin-gokyuzundeki-basari-imzasi-yerli-iha-ve-sihalar-464449.html/, Giriş: 03.02.2021
3. Arjomandi M (2007). Classification of Unmanned Aerial Vehicles. The University of AdelaideWebSitesi:https://www.academia.edu/2055673/Classification_of_Unmanned_Aerial_Vehicles/, Giriş: 05.02.2021
4. Bakır G (2019). İnsansız Hava Araçlarının Savunma Sanayi Harcamasında Yeri ve Önemi. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 6(2), 127-134.
5. Business Insider Intelligence (2020). Commercial Unmanned Aerial Vehicle (UAV) Market Analysis – Industry trends, forecasts and companies. Business Insider Intelligence Web Sitesi: https://www.businessinsider.com/commercial-uav-market-analysis /, Giriş: 10.02.2021
6. Demir K A, Cicibaş H & Arıca N (2015). Unmanned Aerial Vehicle Domain: Areas of Research Kadir. Defence Science Journal, 65(4), 319-329.
7. Dikmen M (2015). İnsansız Hava Aracı (İHA) Sistemlerinin Hava Hukuku Bakımından İncelenmesi. Savunma Bilimleri Dergisi, 14(1), 145-176.
8. Düz S (2020). The Ascension of Turkey as a Drone Power: History, Strategy, and Geopolitical Implications. Ankara: SETA.

9. Erdağ R (2020). Savaş ve Çatışmanın Değişen Yapısı: Silahların İnsansızlaştırılması. Güvenlik Çalışmaları Dergisi, 22(1), 3-22.
10. European Commision (2017) Project group dealing with classification of products in the HS/CN nomenclatures – Mechanical/Miscellaneous, European Commision Web Sitesi, https://ec.europa.eu/transparency/regexpert/index.cfm?do=groupDetail.groupDetail&groupID=3159/ Accessed 29.01.2021.
11. Gettinger D (2020). The Drone Databook. The Drone DatabookWebSitesi,https://dronecenter.bard.edu/projects/drone-proliferation/databook/, Accessed 12.02.2021.
12. Kahveci M & Can N (2017). İnsansız Hava Araçları: Tarihçesi, Tanımı, Dünyada ve Türkiye'deki Yasal Durumu. Selçuk Üniversitesi Mühendislik Bilim ve Teknik Dergisi, 5(4), 511-535.
13. Kahvecioğlu S & Oktal H (2014). Turkish UAV capabilities as a new competitor in the market. International Journal of Intelligent Unmanned Systems, 2(3), 183-191.
14. Kurt Ş & Ün O (2015). İnsansız Hava Araçları (İHA) Üzerine Hava Hukuku Açısından Bir Değerlendirme. Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 10(2), 195-213.
15. Nişancı M H, Teşneli A Y & Teşneli N B (2018). Yıldırım Darbelerinin Silahlı İnsansız Hava Araçları (SİHA) Üzerindeki Dolaylı Etkilerinin Analizi. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 6(3), 390-395.
16. Seymen D A (2009). Türkiye'nin Dış Ticaret Yapısı ve Rekabet Gücü. Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınları,1, ISBN 9789754412628.
17. Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü (2020). 2019 Faaliyet Raporu. Ankara: Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü, /, Giriş: 12.02.2021.
18. Şen O & Akarslan H (2020). Terrorist Use of Unmanned Aerial Vehicles: Turkey’s Example. Defence Against Terrorism Review, 13, 49-84.
19. Şimşek N & Sadat S A (2009). ECO Pazarında Türkiye: 1997-2005 Dönemi Rekabet Gücü Analizi. Sosyoekonomi, 2, 135-157.
20. Türk A (2020). An Investigation For Maturity Level And Roadmap Of Unmanned Aerial Vehicle Technologies In Turkey, Yüksek Lisans Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara, 35s.
21. Türkseven S, Kızmaz M Z, Tekin A B, Urkan E & Serim A T (2016). Tarımda Dijital Dönüşüm; İnsansız Hava Araçları Kullanımı. Tarım Makinaları Bilimi Dergisi, 12 (4), 267-271.
22. Urcosta R B (2020). The Revolution in Drone Warfare The Lessons from the Idlib De-Escalation Zone. European, Middle Eastern & African Affairs, 50-65.
23. Vollrath T L (1991). A theoretical evaluation of alternative trade intensity measures of revealed comparative advantage. Weltwirtschaftliches Archiv, 127, 265–280.
24. Yanarocak H E (2020, Ağustos 13). Turkey's Giant Leap: Unmanned Aerial Vehicles. The Moshe Dayan CenterWebSitesi:https://dayan.org/content/turkeys-giant-leap-unmanned-aerial-vehicles/,Giriş: 05.02.2021
25. Yardımcı G (2019). İnsansız Hava Araçlarına Türk Mevzuatından Bir Bakış. Journal of Aviation, 3 (1), 61-80.
26. Yeşilay R B & Macit A (2019). Economic Outlook of Unmanned Aerial Vehicles in Turkey and The World: “Drone Economics”. 3rd International Conference on Economic Research (Econ Alanya), Antalya, Türkiye, 209-214.
27. Yılmaz H M, Mutluoğlu Ö, Ulvi A, Yaman A & Bilgilioğlu S S. (2018). İnsansız Hava Aracı ile Ortofoto Üretimi ve Aksaray Üniversitesi Kampüsü Örneği. Geomatik Dergisi, 3(2), 129-136.