Desmodesmus communis (E.Hegewald) E.Hegewald’e Klorpirifos-Etil ve Pendimethalin’nin Etkisinin Araştırılması

Öz

Herbisit ve insektisitin Desmodesmus communis’e etkisinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüş olan bu çalışmada doğal ortamdan D.communis izole edilerek pendimethalin ve klorpirifos-etil’in uygulaması yapılmıştır. Deneme Kontrol grubu (K), herbisit [H1 (19 mg/l), H2 (110 mg/l) ve H3 (280 mg/l)] ve insektisit [İ1 (10 mg/l), İ2 (30 mg/l) ve İ3 (115 mg/l)] ilave edilen grupların her biri 3’er tekerrürlü olacak şekilde düzenlenmiştir. Herbisit uygulamasında en yüksek biyokütle 1. günde saptanmıştır. Herbisit uygulamasında en yüksek değerler sırasıyla H1, H2 ve H3 grupları için 0,40±0,09 µg/l, 0,47±0,18 µg/l ve 0,49±0,15 µg/l bulunmuştur. İnsektisit uygulamasında ise en yüksek değeri bütün gruplarda ilk günde hesaplanmıştır. İnsektisit uygulamasında İ1, İ2 ve İ3 gruplarının biyokütle değerleri sırasıyla 0,33±0,01 µg/l, 0,37±0,00 µg/l ve 0,38±0,01 µg/l olarak saptanmıştır. Deneme sonunda, D.communis gelişiminde azotlu birleşiklere sahip pestisit gruplarının fosforlu birleşiklere sahip pestisit grubundan daha etkin rol aldığı ve bu nedenle hücre sayılarındaki azalmanın daha az olduğu gözlemlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Pendimethalin
• Klorpirifos-etil
• Biyokütle
• D.communis

Investigation of the Effect of Chlorpyrifos-Ethyl and Pendimethalin on Desmodesmus communis (E.Hegewald) E.Hegewald

Öz

This study was carried out to determine the effect of herbicides and insecticides on Desmodesmus communis. Pendimethalin and chlorpyrifos-ethyl were applied to isolate D. communis from microalgae collected from natural environment. The experimental was regulated control group (C), herbicide [H1 (19 mg l-1), H2 (110 mg l-1) and H3 (280 mg l-1)] and insecticide [ 30 mg l-1) and 13 (115 mg l-1)] and each group 3 times was repeated. The highest biomass in herbicide application was determined on first day The highest values according to the groups (H1, H2 and H3) was found 0.40±0.09 μg l-1, 0.47±0.18 μg l-1 and 0.49±0.15 μg l-1 respectively. In the case of insecticide application, the highest value was calculated on the starting day in all groups. According to the groups (I1, I2 and I3) biomass values were determined as 0.33±0.01 μg l-1, 0.37±0.00 μg l-1 and 0.38±0.01 μg l-1, respectively. At the end of the experiment, it was observed that pesticide groups with nitrogenous compound in the development of D.communis were more active than the group of pesticides with phosphorous compound, and thus decreased cell number.

Anahtar Kelimeler

• Pendimethalin
• Chlorpyrifos-ethyl
• Biomass
• D.communis

Kaynakça

1. Aminfarzaneh, H. (2010). Siyanobakterilerde Bitki Büyüme Düzenleyicilerin Biyokütle Üretimi ve Pestisit Giderimi Üzerine Etkisi. (Doktora Tezi) Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Ankara, Türkiye.
2. Andersen, R.A. (2005). Algal Culturing Techniques. Elsevier Academic Press,578 p, California, USA.
3. Anonim. (2014). Yüzeysel sular ve yeraltı sularının izlenmesine dair yönetmelik. www.resmigazete.com. Erişim Tarihi: 27.07.2018.
4. Anonim. (2016). 5996 sayılı veteriner hizmetleri bitki sağlığı ve yem kanunu. www.resmigazete.com. Erişim Tarihi: 25.07.2018.
5. Dere, Ş., & Sıvacı, E.R. (2003). Bazı pestisitlerin farklı dozlarının (monoraphidium contortum (thur) komârk-legn.) türünün populasyon yoğunluğuna etkisi. Anadolu Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi. 4(1), 93-100.
6. Hultberg, M., Bodin, H., Ardal, E., & Asp, H. (2016). Effect of microalgal treatments on pesticides in water. Environmental Technology, 37(7), 893-898. https://doi.org/10.1080/09593330.2015.1089944
7. Kang, C.D., Lee, J.S., Park, T.H., & Sim, S.J. (2005). Comparison of heterotrophic and photoautotrophic induction on astaxanthin production by Haematococcus pluvialis. Applied Microbiology and Biotechnology, 68(2), 237-241. https://doi.org/10.1007/s00253-005-1889-2
8. Kesici, T., & Kocabaş, Z. (2007). Biyoistatistik. Ankara Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Biyoistatistik Yayın No:94, 369 s, Ankara, Türkiye.

9. Luo, L., Wang, P., Lin, L., Luan, T., Ke, L. & Tam, N.F.Y. (2014). Removal and transformation of high molecular weight polycyclic aromatic hydrocarbons in water by live and dead microalgae. Process Biochemistry, 49(10), 1723-1732. https://doi.org/10.1016/j.procbio.2014.06.026
10. Nakajima, N., Teramoto, T., Kasai, F., Sano, T., Tamaoki, M., Aono, M., Akihiro, K., Hiroshi, K., Yoshitaka, A., & Hikaru, S. (2007). Glycosylation of bisphenol A by freshwater microalgae. Chemosphere, 69, 934-941. https://doi.org/10.1016/j.chemosphere.2007.05.088
11. Öterler, B., & Albay, M. (2010). The effect of 5 organophosphate pesticides on the growth of Chlorella vulgaris Beyerinck [Beijerinck] 1890. International Journal of Research Studies in Biosciences, 4, 26-33. doi:dx.doi.org/10.20431/2349-0365.0404003
12. Shelknanloymilan, L., Atici, T., & Obal, O. (2012). Removal of nitrogen and phosphate by using Chlorella vulgaris on synthetic and organic materials waste water. Biological Diversity and Conservation, 5(2), 89-94.
13. Solmaz, S. K., Hilal, A.Z.A.K., Üstün, G.E., & Morsünbül, T. (2010). Pestisit gideriminde fenton proseslerinin kullanımına yönelik bir envanter çalışması. Uludağ University Journal of The Faculty of Engineering, 15(1):179-194.
14. Strandberg, M., & Scott-Fordsmand J.J. (2004). Effects of pendimethalin at lower trophic levels-a review. Ecotoxicology and Environmental Safety, 57(2), 190-201. doi:10.1016/j.ecoenv.2003.07.010.
15. Vonshak, A. (1997). Outdoor mass production of spirulina: the basic consept. Spirulina platensis (Arthrospira) Physiology. Cell- Biology and Biotechnology. Great Britain,79-99 p.