Unintended pregnancies, induced abortions and risk factors in women admitted to hospitals due to birth or abortion in Hatay
Abstract
Amaç: Bu çalışmanın amacı Hatay’da doğum ya da düşük nedeniyle hastaneye
başvuran kadınlarda istenmeyen gebelik ve isteyerek düşük sıklığını ve bunlarla
ilişkili risk faktörlerini belirlemektir. Yöntem: Kesitsel nitelikteki
çalışmanın evreni bir ay içinde doğum ve düşük nedeniyle Hatay’daki hastanelere
başvuran kadınlardır. Toplam 635 kadına anket uygulanmıştır. İstenmeyen gebelikler
bağımlı değişken, kadının ve eşinin yaşı, nikah durumu, eğitim, toplam gebelik
sayısı, çalışma durumu, aile planlaması yöntemi kullanma ve danışmanlık alma
durumu bağımsız değişken olarak alınmıştır. Analizlerde Ki-kare ve Student-t
testleri kullanılmıştır. Bulgular: Kadınların %21.4’ü gebe kaldığında
bir aile planlaması yöntemi kullandığını belirtmekle birlikte, %15.1’i bu
gebeliği istemediğini bildirmiştir. İstenmeyen gebeliği olan kadın ve eşlerinin
yaşları yüksek ve toplam gebelik sayıları daha fazladır (p<0.05). Eşi
çalışmayanlarda, düşük eğitim düzeyine sahip kadın ve eşlerde, bekar ya da
resmi nikahı olmayanlarda, engellilerde ve aile hekiminden aile planlaması
danışmanlığı almayanlarda istenmeyen gebelik daha fazladır (p<0.05).
İstenmeyen gebeliği olanların %45.8’inin gebe kaldığında herhangi bir aile
planlaması yöntemi kullanmadığı, %20.8’inin de geri çekme yöntemi kullandığı
saptanmıştır. İstenmeyen gebeliklerin %65.3’ü canlı doğumla, %25.0’ı isteyerek
düşükle sonuçlanmıştır. Tüm gebeliklerin %10.4’ünün kendiliğinden, %4.25’inin ise
isteyerek düşükle sonuçlandığı
bildirilmiştir. İsteyerek düşüklerin birinci nedeni ekonomik zorluk olarak
gösterilmiştir (%44). Sonuç: Hatay’da istenmeyen gebelik sıklığı
yüksektir. İsteyerek
düşüklerin yarıya yakınının kendiliğinden düşük olarak bildirildiği tahmin
edilmektedir.
Keywords
References
- 1. Akın A, Özvarış ŞB. “İstenmeyen Gebelikler ve İsteyerek Düşükler” Halk Sağlığı Temel Bilgiler Kitabı I.Cilt (Ed. Güler Ç, Alın L) (in Turkish). Hacettepe Üniversitesi Yayınları, Ankara 2012, p.272
- 2. Singh S, Sedgh G, Hussain R. Unintended pregnancy: Worldwide levels, trends, and outcomes. Studies in Family Planning 2010; 41(4), 241–250.
- 3. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü (2014), “2013 Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması”. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, T.C. Kalkınma Bakanlığı ve TÜBİTAK, Ankara, Türkiye (in Turkish). http://www.hips.hacettepe.edu.tr/TNSA_2013_ana_rapor.pdf
- 4. Kavlak O, Atan SU, Saruhan A, Sevil U. Preventing and terminating unwanted pregnancies in Turkey. J Nurs Scholarship 2006; First Quarter: 6-10.
- 5. Axinn WG, Barber JS, Thornton A. The long-term impact of parents’ childbearing decisions on children’s self-esteem. Demography 1998;35:435–43.
- 6. Barber JS, Axinn WG, Thornton A. Unwanted childbearing, health, and mother-child relationships. J Health SocBehav 1999;40:231–57.
- 7. Dott M, Rasmussen SA, Hogue CJ, Reefhuis J. Association between pregnancy ntention and reproductive-health related behaviors before and after pregnancy recognition, National Birth Defects Prevention Study, 1997–2002. Matern Child Health J 2010;14:373–81.
- 8. Dye TD, Wojtowycz MA, Aubry RH, Quade J, Kilburn H. Unintended pregnancy and breast-feeding behavior. Am J Public Health 1997;87:1709–11.
- 9. Hellerstedt WL, Pirie PL, Lando HA, et al. Differences in preconceptional and prenatal behaviors in women with intended and unintended pregnancies. Am J Public Health 1998;88:663–6.
- 10. Mayer JP. Unintended childbearing, maternal beliefs, and delay of prenatal care. Birth 1997;24:247–52.