Research Article

Elektrik alan seviyeleri ve halk sağlığı açısından değerlendirilmesi: Samsun şehir merkezi örneği

Volume: 16 Number: 2 September 8, 2018
EN TR

Elektrik alan seviyeleri ve halk sağlığı açısından değerlendirilmesi: Samsun şehir merkezi örneği

Abstract

Amaç: Teknolojik gelişmelere bağlı olarak hayatımızda giderek daha fazla yer almaya başlayan radyo/televizyon vericileri, baz istasyonları, yüksek gerilim hatları, trafolar, elektrikli ev aletleri
ve tıbbi cihazlar çevremizde elektromanyetik alana (EMA) neden olmaktadır. Kablosuz sistemlere olan talepteki hızlı artış maruz kalınan EMA seviyelerinin daha da artmasına yol açmıştır. Bu nedenle maruz kalınan elektromanyetik alan seviyelerinin belirlenmesi ve yaratabileceği olası sağlık sorunlarının izlenmesi önemli hale gelmiştir. Yöntem: Bu çalışmada Samsun ili İlkadım, Canik ve Atakum merkez ilçelerinde, 152 farklı konumda, 2017 yılı Nisan, Mayıs ve Eylül aylarında PMM 8053 EMA ölçer kullanılarak, kısa süreli elektrik alan şiddeti (E) ölçümleri gerçekleştirilmiştir. E seviyesinin gün içindeki değişimini belirlemek üzere en yüksek ortalama elektrik alan şiddetinin (Eort) kaydedildiği konumda bir gün boyunca (24 saat) E ölçümü yapılmıştır. Bulgular: E ölçüm sonuçları değerlendirildiğinde maksimum elektrik alan şiddetinin (Emax) 4.75 V/m, Eort’un ise 3.35 V/m olduğu görülmüştür. Her üç ilçede kaydedilen Emax ve Eort değerleri arasındaki farkın %95 güvenle istatistiksel olarak anlamlı olduğu, İlkadım ilçesinde ölçülen Emax değerlerinin daha geniş bir aralıkta dağıldığı belirlenmiştir. Ölçüm yapılan 152 konumun sadece %2’sinde ölçülen Eort değerinin 2V/m ile 4V/m arasında olduğu tespit edilmiştir. 24 saat süreli E ölçümü sonuçlarına göre; en yüksek E değeri baz istasyonunun en
aktif biçimde kullanıldığı 12:00 ile 17:59 saatleri arasında kaydedilmiştir. Öğlen saatlerinde ölçülen ortalama E değerinin ise gece saatlerinde ölçülen değerden %58 fazla olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Her ne kadar ölçülen E değerleri ICNIRP ve BTK tarafından belirlenen limitlerin altında olsa da; daha düşük limitlerin uygulandığı İsviçre, İtalya gibi ülkeler için yüksek sayılabilir. Bu nedenle maruz kalınan E seviyelerinin düzenli aralıklarla ölçülmesi, izlenmesi ve halk sağlığını tehdit etmeyecek seviyelerde tutulması önerilir.

Keywords

References

  1. 1. Statista. Forecast of mobile phone users worldwide from 2013 to 2019. [online]. Available at: www.statista.com/statistics/274774/fo recast-of-mobile-phone-usersworldwide/. Accessed October 10, 2017. 2. WHO International Agency for Research on Cancer Monograph Working Group. Carcinogenicity of radiofrequency electromagnetic fields. Lancet Oncol 2011; 12(7): 624-626. 3. Van Deventer E, Van Rongen E, Saunders R. WHO research agenda for radiofrequency fields. Bioelectromagnetics 2011;32(5):417421. 4. Lin JC. Are radio frequency or mobile phone electromagnetic fields possibly carcinogenic to humans?. URSI Radioscience Bulletin 2010;340:53-54. 5. FCC. Wireless devices and health concerns. [online]. Available at: https://www.fcc.gov/consumers/guides /wireless-devices-and-healthconcerns/. Accessed October 10, 2017. 6. FDA. Reducing Exposure: Hands-free kits and other accessories. [online]. Available at: https://www.fda.gov/RadiationEmittingProducts/RadiationEmittingPro ductsandProcedures/HomeBusinessand Entertainment/CellPhones/ucm116293. htm. Accessed October 10, 2017. 7. Prasad M, Kathuria P, Nair P, Kumar A, Prasad K. Mobile phone use and risk of brain tumours: a systematic review of association between study quality, source of funding, and research outcomes. Neurol. Sci 2017; 1-14. 8. Hardell L, Carlberg M, Mild KH. Epidemiological evidence for an association between use of wireless phones and tumor diseases. Pathophysiology 2009; 16: 113-122. 9. Dode AC, Leão MM, Tejo Fde A, et al. Mortality by neoplasia and cellular telephone base stations in the Belo Horizonte municipality, Minas Gerais state, Brazil. Sci. Total Environ 2011; 409: 3649-3665. 10. ICNIRP Guidelines, “Guidelines for Limiting Exposure to Time-Varying Electric, Magnetic, and Electromagnetic Fields (up to 300GHz)”, International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection, Health Physics 1998. p.494522. 11. Information and Communication Technologies Authority of Turkey, “Ordinance change on By-Law on Determination, Control and Inspection of the Limit Values of Electromagnetic Field Force from The Electronic Communication Devices According to International Standards”, Law no.29497, 9 October 2015. 12. Urbinello D, Joseph W, Verloock L, Martens L, Röösli M. Temporal trends of radio-frequency electromagnetic field (RF-EMF) exposure in everyday environments across European cities. Environ. Res 2014;134:134-142. 13. Sagar S, Struchen B, Finta V, Eeftens M, Röösli M. Use of portable exposimeters to monitor radio frequency electromagnetic field exposure in the everyday environment. Environ. Res 2016;150:289-298. 14. Engiz B. K, Kurnaz Ç. Long-term electromagnetic field measurement and assessment for a shopping mall. Radiat. Prot. Dosim 2017;175(3):321-329. 15. Kurnaz Ç. An emprical modelling of electromagnetic pollution on an university campus. App. Comput. Elctromagn. Soc. Express J 2016; 1(2):76-79. 16. Kurnaz Ç, Bozkurt MC. Measurement and evaluation of electromagnetic pollution levels in Ünye district of Ordu. Journal of New Res. Sci 2016;5(12):149-158. 17. Hassoy H, Durusoy R, Karababa A.O. Baz istasyonlarının olası sağlık etkilerine ilişkin bir güncelleme. Türkiye Halk Sağlığı Dergisi 2012;10(3). 18. www.pmm.eu/includes/sendfile.asp?no mep=Field_Probe. Accessed October 10, 2017.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Health Care Administration

Journal Section

Research Article

Publication Date

September 8, 2018

Submission Date

December 12, 2017

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2018 Volume: 16 Number: 2

APA
Korunur Engiz, B. (2018). Elektrik alan seviyeleri ve halk sağlığı açısından değerlendirilmesi: Samsun şehir merkezi örneği. Turkish Journal of Public Health, 16(2), 146-156. https://doi.org/10.20518/tjph.458354
AMA
1.Korunur Engiz B. Elektrik alan seviyeleri ve halk sağlığı açısından değerlendirilmesi: Samsun şehir merkezi örneği. TJPH. 2018;16(2):146-156. doi:10.20518/tjph.458354
Chicago
Korunur Engiz, Begüm. 2018. “Elektrik Alan Seviyeleri Ve Halk Sağlığı Açısından Değerlendirilmesi: Samsun şehir Merkezi örneği”. Turkish Journal of Public Health 16 (2): 146-56. https://doi.org/10.20518/tjph.458354.
EndNote
Korunur Engiz B (September 1, 2018) Elektrik alan seviyeleri ve halk sağlığı açısından değerlendirilmesi: Samsun şehir merkezi örneği. Turkish Journal of Public Health 16 2 146–156.
IEEE
[1]B. Korunur Engiz, “Elektrik alan seviyeleri ve halk sağlığı açısından değerlendirilmesi: Samsun şehir merkezi örneği”, TJPH, vol. 16, no. 2, pp. 146–156, Sept. 2018, doi: 10.20518/tjph.458354.
ISNAD
Korunur Engiz, Begüm. “Elektrik Alan Seviyeleri Ve Halk Sağlığı Açısından Değerlendirilmesi: Samsun şehir Merkezi örneği”. Turkish Journal of Public Health 16/2 (September 1, 2018): 146-156. https://doi.org/10.20518/tjph.458354.
JAMA
1.Korunur Engiz B. Elektrik alan seviyeleri ve halk sağlığı açısından değerlendirilmesi: Samsun şehir merkezi örneği. TJPH. 2018;16:146–156.
MLA
Korunur Engiz, Begüm. “Elektrik Alan Seviyeleri Ve Halk Sağlığı Açısından Değerlendirilmesi: Samsun şehir Merkezi örneği”. Turkish Journal of Public Health, vol. 16, no. 2, Sept. 2018, pp. 146-5, doi:10.20518/tjph.458354.
Vancouver
1.Begüm Korunur Engiz. Elektrik alan seviyeleri ve halk sağlığı açısından değerlendirilmesi: Samsun şehir merkezi örneği. TJPH. 2018 Sep. 1;16(2):146-5. doi:10.20518/tjph.458354

                     13955                      13956                         13959                        28911                              13958

  

       

TURKISH JOURNAL OF PUBLIC HEALTH - TURK J PUBLIC HEALTH. online-ISSN: 1304-1096 

Copyright holder Turkish Journal of Public Health. This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.