İçişlerine Karışmama İlkesi Bağlamında Çin’in Afrika’daki Askeri ve Güvenlik Politikaları (1955-2021)

Seval Çolak

İçişlerine Karışmama İlkesi Bağlamında Çin’in Afrika’daki Askeri ve Güvenlik Politikaları (1955-2021)

Öz

Bu makalede, Çin’in 1955’ten itibaren Afrika’da uyguladığı askeri ve güvenlik politikalarının içişlerine karışmama ilkesi bağlamında nasıl bir dönüşüm geçirdiği incelenmektedir. 2013’te Xi Jinping’in Çin Devlet Başkanı olmasıyla birlikte, bu ilkenin tamamen terk edildiği yeni bir savunma ve güvenlik anlayışı benimsenmiştir. Elinizdeki çalışmada, 1955’ten günümüze kadarki süreçte, Çin’in Afrika’da benimsediği askeri ve güvenlik politikalarında içişlerine müdahale etmeme ilkesinin uygulanmasında radikal bir kopuş veya dönüşüm gerçekleşmediği öne sürülmektedir. İçişlerine müdahale etmeme ilkesi, Çin dış politikasındaki en önemli diplomatik araçlardan biri olarak kullanılmasına rağmen, uygulamada hiçbir zaman öncelik taşımamıştır. Dolayısıyla, Çin’in Afrika’daki savunma ve güvenlik anlayışı idealist bir biçimde tanımlanmasına karşın, tamamen pragmatik bir biçimde belirlenmektedir. Bu makale, Çin’in askeri politikalarındaki pragmatik yaklaşımı göstermek üzere, 1955’ten bugüne kadar, bu ilkenin hangi amaçlarla kullanıldığını ve uygulamaya yansıyan farklılıkları ele almaktadır. Son olarak da, Xi liderliğinde daha hırslı küresel siyasi hedeflerle ortaya konan Yeni İpek Yolu Projesi ve Çin Rüyası vizyonu doğrultusunda Afrika’ya yönelik yeni savunma anlayışı incelenmektedir. Bu bağlamda, 2013’ten itibaren ikili askeri diplomasi ve Çin donanmasının Afrika kıyılarında artan varlığı, askeri üs kurulması, BM operasyonlarına yönelik değişen yaklaşım ve son olarak Afrika bölgesel örgütlerinin askeri kapasite oluşturmalarına destek verilmesi gibi politikalar ele alınmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Abegunrin, O.&Manyeruke, C. (2019). China’s Power in Africa, A New Global Order. Palgrave Macmillan.
Agbebi, M.&Virtanen, P. (2017). Dependency Theory – A Conceptual Lens to Understand China’s Presence in Africa?. Forum for Development Studies, 44(3), 429-451. 10.1080/08039410.2017.1281161
Aidoo, R., & Hess, S. (2015). Non-Interference 2.0: China’s Evolving Foreign Policy towards a Changing Africa. Journal of Current Chinese Affairs, 44(1), 107– 139. https://doi.org/10.1177/186810261504400105
Barton, B. (2018). China’s security policy in Africa: A new or false dawn for the evolution of the application of China’s non-interference principle?. South
African Journal of International Affairs, 25(3),413-434. 10.1080/10220461.2018.1526707
Bayes, T. (2020). China’s Growing Security Role in Africa: Views from West Africa, Implications for Europe. Konrad-Adenauer-Stiftung.
Brosig, M. (2014). EU Peacekeeping in Africa: From Functional Niches to Interlocking Security. International Peacekeeping, 21(1), 74-90. 10.1080/13533312.2014.899124
Campbell, H. (2008). China in Africa: Challenging US Global Hegemony. Third World Quarterly, 29(1), 89–105. http://www.jstor.org/stable/20455027

Carmody, P. (2016). New Scramble for Africa. 2. Baskı, Polity Press.
Cheng, Y. S. J. & Shi, H. (2009). China's African Policy in the Post-Cold War Era. Journal of Contemporary Asia, 39(1), 87-115. 10.1080/00472330802506840
China’s Military Strategy(2019). Xinhua. http://www.xinhuanet.com/english/2019-07/24/c_138253389.htm
Deepak, B. R. (2018). China’s Global Rebalancing and the New Silk Road. Springer.
Dellios, R.&Ferguson, R. J. (2013). China’s Quest for Global Order, From Peacful Rise to Harmonious World. Lexington Books.
du Pisani, J. A., & Kim, K. S. (2007). One-Way Traffic or Highway to Mutual Benefit? Part 1: China and Africa in the Era of Mao Zedong. International Area Review, 10(2), 3-28. https://doi.org/10.1177/223386590701000201
Economy, E. C. (2018). The Third Revolution, Xi Jinping, and the New Chinese State. Oxford Üniversitesi Yayınları.
Ekpebu, L. B. (1980). An African Perspective on US/USSR/China Arms Policies. Alternatives, 6(1), 93–129. https://doi.org/10.1177/030437548000600105
Globaltimes (2020, 17 Kasım). China Ready to Help Bring Long-Term Peace to Sahel Egion: Envoy. https://www.globaltimes.cn/content/1207068.shtml adresinden 01.10.2021tarihinde erişildi.
Gonzalez-Vicente, R. (2015). The Limits to China's Noninterference Foreign Policy: Pro-State İnterventionism and the Rescaling of Economic Governance.
Australian Journal of International Affairs, 69(29), 205-223. 10.1080/10357718.2014.978740
Hirono, M., Jiang, Y., & Lanteigne, M. (2019). China’s New Roles and Behaviour in Conflict-Affected Regions: Reconsidering Non-Interference and Non-
Intervention. The China Quarterly, 239(1), 573-593. https://doi.org/10.1017/S0305741018001741
Ho, B. (2014). Understanding Chinese Exceptionalism: China’s Rise, Its Goodness, and Greatness. Alternatives: Global, Local, Political. 39(3), 164-176. http://www.jstor.org/stable/24569474
Hodzi, O. (2019). The End of China’s Non-Intervention Policy in Africa. Palgrave Macmillan.
Jintao, Hu. (2007, 25 Ekim). Unswervingly Following the Path of Peaceful Development. Chinadaily. https://www.chinadaily.com.cn/china/2007- 10/25/content_6226673_11.htm
Kim, Y.C. (2017). China and Africa, A New Paradigm of Global Business. Palgrave Macmillian.
Korinko, G.N., & Chelang’a, J. (2014). China's Evolving Policy of Intervention in African Conflicts. International Affairs and Global Strategy, 19, 10-16.
Krupakar, J. (2017). China’s Naval Base(s) in the Indian Ocean-Signs of a Maritime Grand Strategy?. Strategic Analysis, 41(3), 207-222. 10.1080/09700161.2017.1296622
Large, D. (2008). China & the Contradictions of ‘Non-interference’ in Sudan. Review of African Political Economy, 35(115), 93-106. 10.1080/03056240802011568
Mearsheimer, J. J. (2001). The Tragedy of Great Power Politics. W. W. Norton.
Mu, R. (2014). China’s Non-intervention Policy in UNSC Sanctions in the 21st Century: The Cases of Libya, North Korea, and Zimbabwe”. Ritsumeikan International Affairs, 12, 101–134.
National Defense Ministry of China (2015), Full Text: China’s Military Strategy, Military White Paper. http://eng.mod.gov.cn/Press/2015- 05/26/content_4586805.htm
National Defense Ministry of China (2019). Feature: Overview of 1st China-Africa Peace and Security Forum. http://eng.mod.gov.cn/news/2019- 07/17/content_4846012.htm
Okolo, A. L. (2015). China's Foreign Policy Shift in Africa: From Non-Interference to Preponderance. International Journal of African Renaissance Studies - Multi-, Inter- and Transdisciplinarity, 10(2), 32-47.10.1080/18186874.2015.1107976
Pang, Z. (2009). China's Non-Intervention Question. Global Responsibility to Protect, 1(2), 237-252. https://doi.org/10.1163/187598409X424315
Peng, J. (2012, 30 Kasım). Xi Highlights National Goal Of Rejuvenation. Chinadaily. https://www.chinadaily.com.cn/china/2012-11/30/content_15972687.htm
Po, S.&Sims, K.(2022). The Myth of Non-interference: Chinese Foreign Policy in Cambodia. Asian Studies Review, 46(1), 36-54. 10.1080/10357823.2021.1887813
Poh, A. & Li, M. (2017). A China in Transition: The Rhetoric and Substance of Chinese Foreign Policy under Xi Jinping. Asian Security, 13(2), 84-97. 10.1080/14799855.2017.1286163
Prakash, S. (1991). China’s Ideological Perception of the Third World. China Report, 27(3), 197–218. https://doi.org/10.1177/000944559102700303
Qobo, M. & le Pere, G. (2018). The Role of China in Africa’s Industrialization: The Challenge of Building Global Value Chains. Journal of Contemporary China, 27(110), 208-223.10.1080/10670564.2018.1389016
Song, W. (2015). Securitization of the “China Threat” Discourse: A Poststructuralist Account. China Review, 15(1), 145–169. http://www.jstor.org/stable/24291932
Sørensen, C. (2019). That Is Not Intervention; That Is Interference with Chinese Characteristics: New Concepts, Distinctions and Approaches Developing in the Chinese Debate and Foreign and Security Policy Practice. The China Quarterly, 239, 594-613. doi:10.1017/S0305741018001728
Styan, D (2020). China’s Maritime Silk Road and Small States: Lessons from the Case of Djibouti. Journal of Contemporary China, 29(122), 191-206. 10.1080/10670564.2019.1637567
Styan, D. (2012). EU power and armed humanitarianism in Africa: evaluating ESDP in Chad. Cambridge Review of International Affairs, 25(49), 651-668. 10.1080/09557571.2012.678293
Suzuki, S. (2012). China’s Evolving Approach to Peacekeeping. Routledge.
Taylor, I. (2006). China and Africa, Engagement and Compromise. Routledge.
Taylor, I., & Wu, Z. (2013). China's Arms Transfers to Africa and Political Violence. Terrorism and Political Violence, 25(3), 457-475. 1 10.1080/09546553.2012.664588
Velthuizen, D (2021, 18 Nisan). Peace and security in Africa: how China can help address weaknesses. The Conversation. https://theconversation.com/peace-and-security-in-africa-how-china-can-help-address-weaknesses-156219
Verhoeven, H. (2014). Is Beijing's Non-Interference Policy History? How Africa is Changing China. The Washington Quarterly, Vol.37(2), 55-70. doi.org/10.1080/0163660X.2014.926209
Wang, J. & Zou, J. (2014). China Goes to Africa: a strategic move?. Journal of Contemporary China, 23(90), 1113-1132. 10.1080/10670564.2014.898902
Wasıf Khan, S. W. (2018). Haunted by Chaos: China’s Grand Strategy from Mao Zedong To Xi Jinping, Harvard Üniversitesi Yayınları.
Wengraf, L (2018). Extracting Profit, Imperialism, Neoliberalism, and the New Scramble for Africa. Haymarket Books.
Yu, G. T. (1964). Chinese Rivalry in Africa. Race, 5(4), 35–47. https://doi.org/10.1177/030639686400500403
Yu, G. T. (1977). China’s Role in Africa. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 432, 96-109. http://www.jstor.org/stable/1042892
Yu, G. T. (1988). Africa in Chinese Foreign Policy. Asian Survey, 28(8), 849-862. https://doi.org/10.2307/2644590
Zheng, C. (2016). China Debates the Non-Interference Principle. The Chinese Journal of International Politics, 9(3), 349–374. https://www.jstor.org/stable/48615956
Zou, Y.& Jones, L. (2020). China’s Response to Threats to Its Overseas Economic Interests: Softening Non-Interference and Cultivating Hegemony. Journal of Contemporary China, 29(121), 92-108.10.1080/10670564.2019.1621532

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Uluslararası İlişkiler

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Seval Çolak ^*
0000-0003-2292-1903
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

8 Mayıs 2022

Gönderilme Tarihi

24 Şubat 2022

Kabul Tarihi

11 Nisan 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 1 Sayı: 1

IZ

https://izlik.org/JA22FJ49FY

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Çolak, S. (2022). İçişlerine Karışmama İlkesi Bağlamında Çin’in Afrika’daki Askeri ve Güvenlik Politikaları (1955-2021). Topkapı Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 71-87. https://izlik.org/JA22FJ49FY

AMA

1.Çolak S. İçişlerine Karışmama İlkesi Bağlamında Çin’in Afrika’daki Askeri ve Güvenlik Politikaları (1955-2021). TJSS. 2022;1(1):71-87. https://izlik.org/JA22FJ49FY

Chicago

Çolak, Seval. 2022. “İçişlerine Karışmama İlkesi Bağlamında Çin’in Afrika’daki Askeri ve Güvenlik Politikaları (1955-2021)”. Topkapı Sosyal Bilimler Dergisi 1 (1): 71-87. https://izlik.org/JA22FJ49FY.

EndNote

Çolak S (01 Mayıs 2022) İçişlerine Karışmama İlkesi Bağlamında Çin’in Afrika’daki Askeri ve Güvenlik Politikaları (1955-2021). Topkapı Sosyal Bilimler Dergisi 1 1 71–87.

IEEE

[1]S. Çolak, “İçişlerine Karışmama İlkesi Bağlamında Çin’in Afrika’daki Askeri ve Güvenlik Politikaları (1955-2021)”, TJSS, c. 1, sy 1, ss. 71–87, May. 2022, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA22FJ49FY

ISNAD

Çolak, Seval. “İçişlerine Karışmama İlkesi Bağlamında Çin’in Afrika’daki Askeri ve Güvenlik Politikaları (1955-2021)”. Topkapı Sosyal Bilimler Dergisi 1/1 (01 Mayıs 2022): 71-87. https://izlik.org/JA22FJ49FY.

JAMA

1.Çolak S. İçişlerine Karışmama İlkesi Bağlamında Çin’in Afrika’daki Askeri ve Güvenlik Politikaları (1955-2021). TJSS. 2022;1:71–87.

MLA

Çolak, Seval. “İçişlerine Karışmama İlkesi Bağlamında Çin’in Afrika’daki Askeri ve Güvenlik Politikaları (1955-2021)”. Topkapı Sosyal Bilimler Dergisi, c. 1, sy 1, Mayıs 2022, ss. 71-87, https://izlik.org/JA22FJ49FY.

Vancouver

1.Seval Çolak. İçişlerine Karışmama İlkesi Bağlamında Çin’in Afrika’daki Askeri ve Güvenlik Politikaları (1955-2021). TJSS [Internet]. 01 Mayıs 2022;1(1):71-87. Erişim adresi: https://izlik.org/JA22FJ49FY