Bu makale, kurumsal olmayan iş birliklerinin (rakipler, tedarikçiler, özel sektör müşterileri, kamu sektörü müşterileri, danışmanlar ve diğer özel işletmeler) Avrupa ülkelerindeki patent başvurularını şekillendirmedeki rolünü incelemektedir. Eurostat Topluluk İnovasyon Anketi verilerinden yararlanan çalışma, her iş birliği türünün patent sonuçları üzerindeki bağımsız etkisini izole etmek için tek değişkenli regresyon modelleri kullanmaktadır. Sonuçlar, patent başvuruları ile çoğu iş birliği türü arasında önemli pozitif ilişkiler ortaya koymaktadır; özellikle rakipler, kamu sektörü müşterileri ve özel sektör müşterileriyle iş birliği için güçlü etkiler söz konusudur. Tedarikçi ve danışman iş birlikleri de, nispeten daha düşük bir açıklama gücüne sahip olsa da, pozitif ilişkiler göstermektedir. İlginç bir şekilde, işletme grubu dışındaki diğer özel işletmelerle iş birliği, daha zayıf ancak yine de istatistiksel olarak anlamlı bir etki göstermektedir. Bu bulgular, farklı iş birliği kanallarının patentlenebilir inovasyonu teşvik etmedeki etkinliklerinin farklılık gösterdiğini ve firmaların buluş çıktılarını en üst düzeye çıkarmak için dış ortaklarla seçici bir şekilde etkileşim kurmaları gerektiğini vurgulamaktadır. Politika yapıcılar için sonuçlar, iş birliğinin, tedarikçi ağlarının ve kamu alımlarının patent üretimi için katalizör görevi gördüğü rekabetçi ve talep odaklı inovasyon ekosistemlerini teşvik etmenin önemini vurgulamaktadır. Bu çalışma, yalnızca tek değişkenli ilişkilere odaklanarak, farklı dış ortaklıkların Avrupa bağlamında patent başvurularını nasıl etkilediğine dair açık ve doğrudan kanıtlar sunmaktadır.
iş birliği inovasyon yönetimi inovasyon politikası bilgi ağları
This paper examines the role of non-institutional cooperation—competitors, suppliers, private sector clients, public sector clients, consultants, and other private enterprises—in shaping patent applications across European countries. Drawing on Eurostat’s Community Innovation Survey data, the study employs univariate regression models to isolate the independent effect of each cooperation type on patent outcomes. The results reveal significant positive relationships between patent applications and most forms of collaboration, with particularly strong effects for cooperation with competitors, public sector clients, and private sector clients. Supplier and consultant cooperation also show positive associations, though with comparatively lower explanatory power. Interestingly, cooperation with other private enterprises outside the enterprise group demonstrates a weaker yet still statistically significant impact. These findings highlight that different cooperation channels vary in their effectiveness for fostering patentable innovation, suggesting that firms must selectively engage with external partners to maximize inventive output. For policymakers, the results underline the importance of fostering competitive and demand-driven innovation ecosystems where coopetition, supplier networks, and public procurement act as catalysts for patent generation. By focusing exclusively on univariate relationships, this study provides clear and direct evidence of how distinct external partnerships individually influence patent applications in the European context.
coopetition innovation management innovation policy knowledge networks
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Uluslararası İşletmecilik |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 28 Eylül 2025 |
| Kabul Tarihi | 16 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 13 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 5 Sayı: 1 |