Determination of Weed Problems In Tomato Prodution Areas of Iğdır Province in Türkiye

Öz

Weeds cause significant yield and quality losses in tomato cultivation areas and complicate the harvesting processes. It is necessary to know the weeds in advance in order to control weeds in an appropriate and economical way. Therefore, this study was carried out in order to determine the problematic weed species, their densities and frequencies in the tomato cultivation areas of Iğdır province in 2021 and 2022, the approaches of the regional farmers to solve the weed problems and the control methods for the problem weeds. As a result of the survey studies carried out in both years, a total of 36 different weed species (32 species in the first year, 35 species in the second year) were identified, including 2 parasites, 1 narrow-leaved and 10 broad-leaved, belonging to 13 families. The highest number of species in families were; Asteraceae (7 species), Poaceae (6 species), Brassicaceae (5 species) and Amaranthaceae (5 species) respectively. Weed species with the highest frequency of occurrence in the study were: Sorghum halepense (L.) Pers. (first year: 82%, second year: 86%) and Convolvulus arvensis L. (first year: 66%, second year: 74%) as ranked respectively. The weed species with the highest densites were S. halepense (first year: 24.24 plants/m2, second year: 19.20 plants/m2), C. arvensis (first year: 9.10 plants/m2, second year 5.31 plants/m2) and X strumarium (first year: 5.11 plants/m2 second year: 3.90 plants/m2). As a result of the face-to-face survey, 80% of the farmers stated that weeds are the biggest problem in tomato planting areas and 45% of them stated that weeds are very dense in tomato planting areas. They also reported that half of the farmers did physical weed control methods against problem weeds.

Anahtar Kelimeler

• Weeds
• Survey
• Frequency
• Questionnaire
• Tomato production

Iğdır İli Domates Ekim Alanlarında Yabancı Ot Sorununun Belirlenmesi

Öz

Yabancı otlar domates ekim alanlarında önemli verim ve kalite kayıplarına sebep olup hasat işlemlerini de zorlaştırmaktadır. Yabancı otlarla uygun ve ekonomik bir şekilde mücadele etmek için önceden yabancı otların bilinmesi gerekmektedir. Bundan dolayı bu çalışma 2021 ve 2022 yıllarında Iğdır ili domates ekim alanlarında sorun olan yabancı ot türlerinin yoğunluklarının ve rastlama sıklıklarının tespit edilmesi, bölge çiftçilerinin yabancı ot sorunlarını çözmedeki yaklaşımları ve sorun olan yabancı otlar için mücadele yöntemlerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Her iki yılda yapılan Survey çalışmaları sonucunda toplamda 13 familya ait 2 parazit, 1 dar yapraklı ve 10 geniş yapraklı olmak üzere birbirinden farklı toplam 36 (ilk yıl 32 tür, ikinci yıl 35 tür) yabancı ot türü tespit edilmiştir. Familyalar içerisinde en fazla tür sayısına; Asteraceae (7 tür), Poaceae (6 tür), Brassicaceae (5 tür) ve Amaranthaceae (5 tür) familyaları sahip olmuştur. Çalışmada rastlama sıklıkları en yüksek yabancı ot türleri sırasıyla: Sorghum halepense (L.) Pers. (ilk yıl: %82, ikinci yıl: %86) ve Convolvulus arvensis L. (ilk yıl: %66, ikinci yıl: %74) olarak sıralanmıştır. Yoğunlukları en yüksek yabancı ot türleri ise, S. halepense (ilk yıl: 24.24 adet/m2, ikinci yıl: 19.20 adet/m2), C. arvensis (ilk yıl: 9.10 adet/m2, ikinci yıl 5.31 adet/m2) ve X. strumarium (ilk yıl: 5.11 adet/m2, ikinci yıl: 3.90 adet/m2), olarak tespit edilmiştir. Yapılan anket çalışması sonucunda, çiftçilerin %80’i domates ekim alanlarında en büyük sorunun yabancı otların oluşturduğunu ve %45’i yabancı otların domates ekim alanlarında çok yoğunlukta olduğunu belirtmişlerdir. Ayrıca çiftçilerin yarısının yabancı otlar ile fiziksel mücadele yaptıklarını bildirmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Yabancı otlar
• Sürvey
• Rastlama sıklığı
• Anket
• Domates yetiştiriciliği

Kaynakça

1. Alptekin, H., Gürbüz, R., Özkan, A., ve Bozhüyük, A. U. (2022). Mardin ili yabancı ot sorununun ve kimyasal mücadele durumunun belirlenmesi. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 23(1), 84-93.
2. Alptekin, H., ve Gürbüz, R. (2022). The Effect of Organic Mulch Materials on Weed Control in Cucumber (Cucumis sativus L.) Cultivation. Journal of Agriculture, 5(1), 68-79.
3. Anonim, (2021). https://www.tarimdanhaber.com/tarim-ve-ziraat-bilgi-bankasi/doma teste - yabanci -ot-mucadelesi. Erişim tarihi (10.07.2022).
4. Bashimov, G. (2016). Türkiye'nin domates ihracat performansı ve rakabet gücü. Alinteri Journal of Agriculture Sciences, 31(2).
5. Bingölbali, D. (2019). Vanda sebze yetiştiriciliğinde yabancı ot sorunu. Yüksek Lisans Tezi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Van, 45.
6. Çelik, Ş. ve Özbay, N. (2015). Almon gecikme modeli ile domates üretiminde üretim-fiyat ilişkisinin analizi: Türkiye örneği. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 2 (2), 207–213.
7. Davis, P.H., 1965-1988. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Edinburg University Press, Volume; 1-10, Edinburg. UK.
8. Demiray, E. ve Tülek, Y. (2008). Domates kurutma teknolojisi ve kurutma işleminin domatesteki bazı antioksidan bileşiklere etkisi. Gıda Teknolojileri Elektronik Dergisi (GTED), (3) 9-20.

9. Düzyaman, E. ve Duman, I. (2003). Dried tomato as a new potential in export and domestic market diversification in Turkey. Proceedings of the Eighth International ISHS Symposium on the Processing Tomato, Acta Horticulture, 613, 433-436.
10. Ertürk, Y.E. ve Çirka, M. (2015). Türkiye’de ve Kuzey Doğu Anadolu Bölgesi (kdab)’nde domates üretimi ve pazarlaması. YYÜ Tarım Bilimleri Dergisi, 25 (1), 84-97.
11. FAO, (2022). Food and agriculture data https://www.fao.org/faostat/en/# data/QCL/visualize. Erişim tarihi (11.07.2022). Gharde, Y., Singh, P.K., Dubey, R.P., Gupta, P.K. (2018). Assessment of yield and economic losses in agriculture due to weeds in India. Crop Protection, 107, 12-18.
12. Güncan, A. (2014). Yabancı Ot Mücadelesi. Selçuk Üniversitesi Yayınevi, ISBN: 9754481784, Konya, 309s.
13. İbrişim, H. ve Kitiş, Y.E. (2020). Kumluca (Antalya-Türkiye) ilçesi örtü altı domates yetiştiriciliğinde görülen yabancı otların bazı parametrelere bağlı yaygınlık ve yoğunlukları. Turkish Journal of Weed Science, 23(1), 63-73.
14. Jabran, K., ve Chauhan, B.S. (2018). Overview ve significance of non-chemical weed control. In Non-Chemical Weed Control (pp. 1-8). Academic Press.
15. Kholi, R.K., Singh, H.P., Batish, D. R., (2004). Allelopathy in Agroecosystems. New York, USA: Food Products Press.
16. Kitiş, Y. E. (2005). Isparta ili domates ekim alanlarındaki yabancı otların, yaygınlık ve yoğunluklarının saptanması. Süleyman Demirel Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 9(1), 51-63.
17. Krauss, S., Schnitzler, W. H., Grassmann, J., Woitke, M. (2006). The influence of different electrical conductivity values in a simplified recirculating soilless system on inner and outer fruit quality characteristics of tomato. J. Agric. Food Chem. 54, 441–448. doi: 10.1021/jf051930a
18. Li, Y., Wang, H., Zhang, Y., Martin, C. (2018). Can the world’s favorite fruit, tomato, provide an effective biosynthetic chassis for high-value metabolites?. Plant Cell Rep. 37, 1443–1450.
19. Martí, R., Roselló, S., ve Cebolla-Cornejo, J. (2016). Tomato as a source of carotenoids and polyphenols targeted to cancer prevention. Cancers (Basel) 8, E58. doi: 10.3390/cancers8060058
20. Odum E.P. (1971). Fundamentals of Ecology. W.B. Saunders Company, 574 s.
21. Odum, E.P. (1983). Grundlagen der Ökologie (Band 1,2). Georg Thieme Verlag,Stuttgart.
22. Özaslan, C., ve Kendal, E. (2014). Lice domatesi üretim alanlarındaki yabancı otların belirlenmesi. Journal of the Institute of Science and Technology, 4(3), 29-34.
23. Özer, Z., Kadıoğlu, İ., Önen, H., Tursun, N. (1998). Herboloji (Yabancı ot bilimi). G.Ü. Ziraat Fak. Yayın No:20, sayfa: 261-262.
24. Özkut, A. (1976). İzmir ve çevresi önemli sebze (domates, patlıcan, biber) alanlarında görülen yabancı ot türleri, bulunuş oranları ve savaş yöntemleri üzerinde araştırmalar. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bitki Koruma Bölümü Uzmanlık Tezi.
25. Rajcan, I. ve Swanton, C.J. (2001). Understand ing maizeeweed competition: Resource competition, light quality and the whole plant. Field Crops Research, 71: 139-150.
26. Reddiex, S.J., Wratten, S.D., Hill, G.D., Frampton, C.M., (2001). Evaluation of mechanical weed management techniques on weed and crop populations. New Zealand Plant Protection, 54, 174-178.
27. Sırma, M., Kadıoğlu, İ., Yanar, Y. (2001). Tokat ili domates ekim alanlarında saptanan yabancı ot türleri, yoğunlukları ve rastlanma sıklıkları. Türkiye III. Herboloji Kongresi Bildiri Özetleri, Ankara.
28. Sırrı, M., ve Özaslan, C. (2020). Siirt ilinde sebze alanlarında görülen yabancı otlar. ISPEC Journal of Agricultural Sciences, 4(3), 492-504.
29. Swinton, S.M., ve Van Deynze, B. (2017). Hoes to herbicides: economics of evolving weed management in the United States. The European Journal of Development Research, 29(3), 560-574.
30. Tepe, I. (1992). Domates fideliklerinde sorun olan yabancı otlar ve kimyasal mücadeleleri üzerinde araştırmalar. Doktora tezi, Ege Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü. İzmir.144 s.
31. Tepe, I. (1998). Türkiye’de tarım ve tarım dışı alanlarda sorun olan yabancı otlar ve mücadeleleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Yayınları No: 32, ISBN 975-7616-24-9, Van, 237s.
32. Torun, H. (2022). Adana ve Mersin İli Örtüaltı Domates ve Biber Üretim Alanlarında Sorun Olan Yabancı Ot Türleri, Yoğunlukları ve Rastlama Sıklıklarının Belirlenmesi. Ankara/Turkey, 329.
33. TÜİK, 2022. Türkiye İstatistik Kurumu. Bitkisel Üretim İstatistikleri. http:// tuikapp .tuik.gov.tr/bitkiselapp. Erişim tarihi (10.07.2022).
34. Uygur, F. N. (1985). Untersuchungen Zu art und Bedeutung der Verunkrautung in der Çukurova unter besonderer Berücksichigung von Cynodon dactylon (L.) Pers. Und Sorghum halepense (L.) Pers. Verlag Josef Margraf, Aichtal. PLITS 1985/3 (5), 109 p.
35. Yardımcı, N., Özgönen Özkaya, H., Savaş, H. S., & Erdoğan, O. (2000). Isparta yöresi domates yetiştiriciliğinde bitki hastalık ve zararlıları ile yabancı otların belirlenmesine yönelik bir çalışma. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 4(1), 181-189.
36. Yıldırım, A., ve Ekin, T. (2003). Orta Anadolu Bölgesi Yabancı Ot Florası. Bitki Koruma Bülteni, 43 (1-4): 1-98.