Weed Species in Almond Areas in Akhisar-Kula (Manisa) and Datça (Muğla)

Öz

In this study, weeds species, density and frequency of occurrence in Manisa and Muğla almond  (Prunus dulcis) production areas were investigated. Surveys; In 2017, the province of Manisa (Akhisar, Kula) and the province of Muğla (Datça) at  two periods done. Weed species, their frequencies and densities were determined on 28 garden , 680 decare area. 1-5 decares field 5; 6-10 decare areas 6; 10-20 decare areas 8; In the areas above 20 decares, 12 times, 1/4 m² frames were thrown and counts of weeds were done. In the counts, broad-leaved weeds were evaluated as whole plant and narrow-leaved plant were counted as stalks. Weed density and frequency in m² were determined from the obtained data. In the survey areas, 62 different weed species belonging to 27 families were identified. One of the species is parasite (Viscum album L.), 13 is narrow-leaved and 40 is broad-leaved weed species. Muğla: Among the broad-leaved weeds, the weed density and the incidence of weed were highest in Oxalis pes-caprae L. (18,57 plant/m²; 60%), Raphanus raphanistrum L. (16,03 plant/ m²; 56%), Convolvulus arvensis L. (5,36 plant/m² ; 20%), Sorghum halepense (L.) Pers.   (8,72 plant/m²; 38%) and Cyperus rotundus L. (6,46 plant/m²; 36%). In the province of  Manisa, Ranunculus arvensis L.  is the most common and most common broad-leaved weed species. (18,57 plant/m², 45%), Crepis spp. (16,12 plant/m²; %55),  Matricaria chamomilla L.  (15,19 plant/m², 65%), Senecio vernalis (9,48 plant/m², 32%), Cynodon dactylon (L.) Pers.  (20,89 plant/m²;35%), Poa annua L. (20,5 plant /m²;31%) and Bromus tectorum L. (18,57 plant/m²;28%).

Anahtar Kelimeler

• Almond,weeds,weed density,weed frequency

Akhisar-Kula (Manisa) ve Datça (Muğla) İlçeleri Badem Bahçelerinde Bulunan Yabancı Ot Türleri

Öz

Bu çalışmada, Manisa ve Muğla İli badem üretim alanlarında bulunan yabancı ot türleri, yoğunlukları ve rastlanma sıklıkları araştırılmıştır. Surveyler; 2017 yılında, Manisa ili Akhisar ve Kula İlçelerinde, Muğla ilinde Datça ilçesinde, tesadüfü olarak seçilen tarlalarda, iki dönemde (sonbahar ve ilkbahar) gerçekleştirilmiştir. 28 bahçede 680 dekar alanda incelemelerde bulunulmuştur. Yabancı ot sayımlarında tarla büyüklüğüne göre; alanı 5 dekara kadar olan bahçelerde 10; 6-10 dekar alanlarda 15; 11-20 dekar olan alanda 20; 20-50 dekar olan alanlarda 25; 50 dekarın üzerinde olan alanlarda 30 kez, 1/4 m²’lik çerçeveler atılarak yabancı otların tür bazında sayımları gerçekleştirilmiştir. Elde edilen verilerden m²’deki yabancı ot yoğunluğu ve rastlanma sıklığı (R.S) belirlenmiştir. Survey alanlarında toplam olarak 27 familyaya ait 62 farklı yabancı ot türü saptanmıştır. Söz konusu türlerin 1’i parazit (Viscum album L.), 13’ü dar yapraklı, 40’ı ise geniş yapraklı yabancı ot türlerindendir. Muğla İlinde: geniş yapraklı yabancı otlar içerisinde yabancı ot yoğunluğunun ve rastlanma sıklığının en fazla Oxalis pes-caprae L. (18,57 adet/m² ; %60), Raphanus raphanistrum L. (16,03 adet/m² ; %56), Convolvulus arvensis L. (5,36 adet/m² ; %20); dar yapraklılardan Sorghum halepense (L.) Pers.  (8,72 adet/m²; %38), Cyperus rotundus  L. (6,46 adet/m²; %36) türlerinde olduğu; Manisa ilinde ise en yoğun ve en sık rastlanan geniş yapraklı yabancı ot türlerinin  Ranunculus arvensis L. (18,57 adet/m²; %45), Crepis spp. (16,12 adet/m²; %55) Matricaria chamomilla L. (15,19 adet/m²; %65), Senecio vernalis (9,48 adet/m²; %32), dar yapraklılardan Cynodon dactylon L. (Pers.) (20,89 adet/m²; %35), Poa annua L. (20,5 adet/m²; %31), Bromus tectorum L. (18,57 adet/m²; %28) türlerinin olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Badem,yabancı ot,yabancı ot yoğunluğu,rastlanma sıklığı

Kaynakça

1. KAYNAKLARAnonymous, 2016 Türkiye İstatistik Kurumu Verileri (www.tuik.gov.tr).
2. Atlı H., S. Karadağ, S. Sarpkaya, K. Konukoğlu, F. Bozkurt, H. (2011), Badem Yetiştiriciliği El Kitabı, Gaziantep, 15 s.
3. Bolu, H., Özgen. İ, (2010). Diyarbakır, Elazığ ve Mardin İlleri Badem Ağaçlarında Zararlı Agrius roscidus Kiesenwetter, 1857 (Coleoptera: Buprestidae)’un Ergin Popülasyon Değişiminin elirlenmesi, Bitki Koruma Bülteni, 50, 1 – 11.
4. Bora T., Karaca İ. (1970). Kültür Bitkilerinde Hastalığın ve Zararın Ölçülmesi, Ege Üni. Ziraat Fak. Ders Kitabı, No:167, Ege Üniversitesi Matbaası, Bornova, Pp:8.
5. Davıs, P.H., (1965,1966,1967,1970,1975,1978,1982,1984,1985,1988). Flora of Turkey, University of Edinburg, England.
6. Odum E.P., (1971). Fundamentals of ecology.W.B, Saunders Company, Philadelphia, London, Toronto, 574 p.
7. Üstüner T., Düzenli S., Kitiş Y.E., 2015. Niğde Bölgesinde Ökse Otunun (Viscum album) konukçularında Oluşturduğu Enfeksiyon Şiddetinin Belirlenmesi, Turkish Journal of Weed Science 18(1):6-14.
8. Uluğ, E., Kadıoğlu İ., Üremiş İ., (1993). Türkiye’nin yabancı otları ve Bazı özellikleri. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü Müd., Yayın No: 78, Adana.