Change of Weeds Species in the Thyme (Origanum onites L.) Area in Denizli and Manisa Province in Vegatation Period

Öz

In this study, in 2013, in order to determine the changes in the frequency (%) and density (plant/m2) of weed species that have problems in the thyme (Origanum onites L.) production areas of Manisa and Denizli provinces in the Aegean Region during the vegetation period. İn the field of Manisa, 205 acres in 21 fields, Denizli province, 793 decares in 129 fields, five different dates were carried out. According to the size of the fields in the weed counts, 1/4 m2 frames were thrown and weeds were counted on the basis of species. As a result of surveys, 46 different weed species belonging to 25 families in Manisa province and 127 different weed species belonging to 31 families in Denizli province were determined. While Lactuca serriola L. (0.53 plant/m2) was the most intense in the first census in Manisa; In the second counts, Convolvulus arvensis L. (0.53 plant/m2) species is the most intense; In other three counts, the most intense Cyperus rotundus L. (6.85-2.03-0,86 plant/m2) species was found. In Denizli, while Senecio vernalis L. (5.46 plant/m2) was the most intense in the first counts, while Poa trivalis L. (1.36 plant/m2)was the most intense in the second counts; In the other two counts, Cynodon dactylon (1.02 plant/m2) and Digitaria sanguinalis L. (0.83 plant/m2) weed species were found to be the most concentrated.

Anahtar Kelimeler

• Origanum onites L.
• weed speceis
• survey
• frequency
• density

Denizli ve Manisa İli Kekik (Origanum onites L.) Alanlarında Sorun Olan Yabancı Ot Türlerinin Vegetasyon Dönemindeki Değişimi

Öz

Bu çalışma, 2013 yılında, Ege Bölgesi’nde yer alan Manisa ve Denizli İlleri kekik (Origanum onites L.) üretim alanlarında sorun olan yabancı ot türlerinin, vegetasyon dönemi boyunca rastlama sıklıklarındaki (%) ve yoğunluklarındaki (adet/m2) değişimlerinin belirlenmesi amacıyla ilk kez yapılmıştır. Manisa ilinde 21 tarlada 205 dekar alanda ve dört farklı tarihte, Denizli ilinde 129 tarlada 793 dekarda ve beş farklı tarihte sayım yapılarak yabancı ot türleri belirlenmiştir. Yabancı ot türlerine ait sayımlar tarla büyüklüğüne göre, 1/4 m2’lik çerçeveler kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Surveyler sonucunda Manisa’da 25 familyaya ait 46 farklı yabancı ot türü, Denizli’de 31 familyaya ait 127 farklı yabancı ot türü saptanmıştır. Denizli’de yapılan ilk sayımda Senecio vernalis L. (5,46 adet/m2) türü en yoğun iken, ikinci sayımda en yoğun Poa trivalis L. (1,36 adet/m2) türünün olduğu; diğer iki sayımda sırasıyla Cynodon dactylon L. (1,02 adet/m2) ve Digitaria sanguinalis L. (0,83 adet/m2) türlerinin en yoğun olduğu saptanmıştır. Manisa’da ise ilk sayımda Lactuca serriola L. (0,53 adet/m2) türü en yoğun iken; ikinci sayımda Convolvulus arvensis L. (0,93 adet/m2) türünün en yoğun olduğu; diğer üç sayımda da en yoğun Cyperus rotundus L. (6,85-2,03-0,86 adet/m2) türünün olduğu tespit edilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Origanum onites L
• yabancı ot türleri
• survey
• rastlama sıklığı
• yoğunluk

Kaynakça

1. KAYNAKLARAnonim, (2018). Denizli İl Tarım ve Orman Müdürlüğü Verileri.Anonim, (2018a). https://www.memurlar.net/haber/839082/kekik-ihracatinin-baskenti-denizli.Anonim, (2010). Türkiye İstatistik Kurumu.Anonim, (2013). http://www.tzob.org.tr/Anonim (2016). http://www.tarim.gov.tr/BUGEM/Haber/346/Tibbi-Aromatik-Bitkiler-SektoruBaytop T (1999). Türkiye’de Bitkiler ile Tedavi, İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi, Nobel Yayınları, İstanbul, 253-255.Bağdat B (2008). Tıbbi ve aromatik bitkilerin kullanım alanları, Tıbbi adaçayı ve ülkemizde kekik adıyla bilinen türlerin yetiştirme teknikleri. Tarla bitkileri Merkez araştırma Enstitüsü dergisi, Özel sayı. Cilt 15, sayı 1-2, S.85 (19-28).Bayram E., Kırıcı S., Tansı S., Yılmaz G., Arabacı O., Kızıl S., Telci İ. (2010) Tıbbi ve Aromatik Bitkiler Üretiminin Artırılması Olanakları, Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi, Ankara, 437 - 456.Bora T., Karaca İ (1970). Kültür Bitkilerinde Hastalığın ve Zararın Ölçülmesi, Ege Üni. Ziraat Fak. Ders Kitabı, No:167, Ege Üniversitesi Matbaası, Bornova, Pp:8.Davıs, P.H (1965,1966,1967,1970,1975,1978,1982,1984,1985,1988).Flora of Turkey, University of Edinburg, England.Fakılı O. (2010). Türkiye’de kekik adı ile anılan bitkiler konusunda yapılan çalışmaların envanteri, (M.Sc) , Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri, Tarla Bitkileri. Hartley M. J., (1993). Herbicide tolerance and weed control in culinary herbs. Plant Protection Conference, New Zealand, 35-39. Kucharskı W. A., Mordalskı R (2005). Evaluation of the possibility of application of Goltix 700 SC during garden thyme (thymus vulgarıs l.) cultivation for raw material production, Journal Progress in Plant Protection, 45, 2, 828-830. Kwıatkowskı C., Kolodzıej B (2005). )., Mordalskı R (2005). Evaluation of the possibility of application of Goltix 700 SC during garden thyme (thymus vulgarıs l.) cultivation for raw material production, Journal Progress in Plant Protection, 45, 2, 828-830. Kwıatkowskı, C (2007). Weed infestation and yielding of garden thyme (Thymus vulgaris L.) in relation to protection method and forecrop, Journal, 47,3, 187-190. Kucharskı W. A., Mojtaba K., Eskandar Z., Hassan H., Allaedin K. (2013). Determining the Critical Period of Weed Control in Thyme (Thymus vulgaris). Researchgate, february, 2013.Özgüven M., Sekin S., Gürbüz B., Şekeroğlu N., Ayanoğlu F., Erken S (2005). Tütün, Tıbbi Ve Aromatik Bitkiler Üretimi Ve Ticareti. Türkiye Ziraat Mühendisliği VI. Teknik Kongresi, 3-7 Ocak 2005, Ankara.Sarı A.O., Oğuz B. (2002). Kekik. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Yayın No: 108. 82SUluğ E., Kadioğlu İ., Üremiş İ. (1993). Türkiye’nin yabancı otları ve Bazı özellikleri. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü Müd., Yayın No: 78, Adana.