Determining Weed Problem in Wheat Cultivation in Uşak Province

Öz

The study was conducted to determine cultivation, weed control knowledge and experiences and weed problem level of producers in the wheat cultivation fields in Uşak. It was carried out by conducting one-to-one interviews with 103 producers at the end of 2019 wheat vegetation period and the survey questions prepared in advance were asked. As a result of the survey, it was stated that the educational status of the producers was generally at primary school level. During the interviews with producers, they stated that the yield loss was a restrictive factor, and the weed species causing problem were Avena barbata Pott ex Lınk subsp. barbata (slender wild oat), Sinapis arvensis L. (wild mustard), Bifora radians Bieb. (wild bishop), and Convolvulus arvensis L. (bindweed). It was determined that there was a significant correlation between wheat cultivation area and the perception on the fact that weed was an important problem among the plant protection problems in weed control. It was found that they preferred herbicides in weed control and especially used them against broad-leaved weeds and they had the lack of knowledge in the grass weeds. They stated that they generally bought and used the herbicides based on the recommendations of the agricultural engineers working in the institution from which they bought them.

Anahtar Kelimeler

• Survey
• wheat
• herbicide
• uşak
• weed

Uşak İli Buğday Yetiştiriciliğinde Yabancı Ot Sorunlarının Belirlenmesi

Öz

Çalışma, Uşak ili Merkez ve ilçelerinde buğday yetiştiriciliği yapılan alanlarda üreticilerin yetiştiricilik, yabancı otlarla mücadelede bilgi ve deneyimleri ile yabancı ot problemlerinin seviyesinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. 2019 yılı buğday vejetasyon dönemi sonunda 103 üretici ile birebir görüşülerek yürütülmüş ve daha önceden hazırlanmış anket soruları yöneltilmiştir. Anket sonucunda üreticilerin eğitim durumlarının genel olarak ilkokul seviyelerinde olduğu tespit edilmiştir. Üretici görüşmelerinde verim düşüklüğünün kısıtlayıcı bir faktör olduğu ve sorun yaşanılan yabancı ot türlerinin ise Avena barbata Pott ex Lınk subsp. barbata (narin yulaf), Sinapis arvensis L. (yabani hardal), Bifora radians Bieb. (kokarot), ve Convolvulus arvensis L. (tarla sarmaşığı) olarak ifade edilmiştir. Yabancı otlarla mücadelede buğday ekim alanı ve bitki koruma sorunları içerisinde yabancı otun önemli sorun olması algısı arasında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Yabancı otlarla mücadelede herbisitleri tercih ettikleri özellikle de geniş yapraklı yabancı otlara karşı herbisitleri kullandıkları ortaya çıkmış ve dar yapraklı yabancı otlara karşı mücadelede bilgi eksikliğinin olduğu belirlenmiştir. Kullandıkları herbisitleri genel olarak ilacı temin ettikleri kurumdaki ziraat mühendislerinin önerilerine göre aldıklarını ve kullandıklarını ifade etmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Anket
• buğday
• herbisit
• uşak
• yabancı ot

Kaynakça

1. Akdeniz M., Gözener B., Önen H., Sayılı M. (2015). Turunçgil Yetiştiricilerinin Yabancı Otlarla Mücadelede Karşılaştıkları Sorunlar ve Çözüm Yolları Üzerine Bir Araştırma. Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi. 4(2):38-49, 2015.
2. Akkaya A. (1994). Buğday Yetiştiriciliği. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Genel Yayın No: 1, Ders Kitapları Yayın No: 1, Kahramanmaraş, 225 s.
3. Akman H., Topal A. (2011). Konya İlinde Buğday Tarımının Genel Durumu ve Karşılaşılan Problemler. Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 25(4): 2011, 47-57.
4. Aktaş C. (2009). Lojistik Regresyon Analizi: Öğrencilerin Sigara İçme Alışkanlığı Üzerine Bir Uygulama. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 26(1):107-121.
5. Baş T. (2001). Anket Nasıl Hazırlanır? Nasıl Uygulanır? Nasıl Değerlendirilir? Seçkin Yayınevi, Ankara.
6. Başaran M.S. (2010). Hububat Alanlarında Uygulanan Sulfonylurea Grubu Bazı Herbisitlerin Minimum Dozlarının Saptanması. Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bitki Koruma Ana Bilim Dalı, Doktora Tezi.
7. Bayraktar A. (2018). Üreticilerin Tarımsal Mücadele İlaçlarını Bilinçli Bir Şekilde Kullanmalarını Etkileyen Faktörler: Samsun İli Çarşamba İlçesi Örneği. Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Samsun.
8. Belen M. (2016). Sivas İlinde Buğday Üretiminde Karşılaşılan Bitki Koruma Sorunlarının Belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bitki Koruma Ana Bilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.

9. Çakır A., Karakaya E., Uçar H.K. (2015). Mardin İli Savur İlçesi Bağ İşletmelerinin Mevcut Durumu ve Potansiyeli. Iğdır Üni. Fen Bilimleri Enst. Der. 5(1): 9-19, 2015.
10. Çiçek A, Erkan O. (1996). Tarım ekonomisinde araştırma ve örnekleme yöntemleri. Gazi Osman Paşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No: 12, Ders Notları Serisi No:6, Tokat.
11. Çokluk Ö. (2010). Lojistik Regresyon Analizi: Kavram ve Uygulama. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10 (3):1357-1407.
12. Dirik E., Kıvan M. (2016). Edirne ili buğday ekiliş alanlarında tespit edilen Heteroptera türleri.Türk. entomol. bült., 2016, 6(4):357-369.
13. Fábián A., Sáfrán E., Eitel G.S., Barnabás B., Jäger K. (2019). Stigma Functionality and Fertility Are Reduced by Heat and Drought Co-stress in Wheat. Front. Plant Sci. 10:244.
14. FAO (2017). “Dünya Buğday Üretimi” Food and Agriculture Organization of the United Nations , http://www.fao.org/faostat/en/#data/QC . (Erişim tarihi:01.11.2019)
15. Genç Ö. (2004). Uşak İli Uygun Yatırım Alanları Araştırması. Türkiye Kalkınma Bankası A.Ş. ISBN 975-7406-41-4.
16. Gültekin T. (2019). Kırşehir İli Mucur İlçesi Hububat Üreticilerinin Bitki Koruma Yönünden Karşılaştıkları Sorunlar İle Tarımsal İlaç Kullanım Durumunu Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi. Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarımsal Biyoteknoloji, Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.
17. Gündoğmuş E. (1998). Ankara Ili Akyurt Ilçesi Tarım Isletmelerinde Ekmeklik Bugday (Triticum aestivum L.) Üretiminin Fonksiyonel Analizi ve Üretim Maliyetinin Hesaplanması. Tr. J. of Agriculture and Forestry. 22 (1998) 251-260.
18. Gürsu Z.Ş. (2015). Kırklareli İli Buğday Ekim Alanlarında Görülen Önemli Yabancı Ot Türleri, Yoğunlukları ve Rastlanma Sıklıklarının Belirlenmesi. Namık Kemal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bitki Koruma Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.
19. İlhan E. (2013). Domates Fw2.2 Verim Geninin Buğday Ortologlarının Klonlanması Ve Önemli Buğday Çeşitlerinin Genomik Ve Fonksiyonel Genomik Bazında Fw2.2 Buğday Ortologu İle Taranması. Mustafa Kemal Ünivesitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Biyoloji Anabilim Dalı, Doktora Tezi, Hatay.
20. İnal N. (2016). Diyarbakır İli Buğday (Triticum spp.) Yetiştiriciliğinde Yabancı Ot Sorununun Belirlenmesi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bitki Koruma Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.
21. İşçi B., Türkseven S., Altındişli A. (2010). Allelopatik Etkiye Sahip Bazı Kültür Bitkileri ve Bitki Artıklarının Organik Bağda Yabancı Otlara Karşı Kullanımı. Türkiye IV. Organik Tarım Sempozyumu, 28 Haziran - 1 Temmuz 2010, Erzurum.
22. Kadıoğlu İ. (2003). Tokat İlinde Üreticilerin Zirai Mücadele Etkinlikleri Üzerinde Bir Araştırma. GOÜ. Ziraat Fakültesi Dergisi 2003 20 (1), 7-15.
23. Kamçılı N. (2018). Hatay İli Buğday Yetiştirme Alanlarında Zararlı Buğday Sülüğü, Oulema Melanopus (L.) (Coleoptera: Chrysomelıdae)’Un Popülasyon Gelişimi, Yayılış Alanları ve Konukçularının Belirlenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bitki Koruma Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Hatay.
24. Karabak S., Taşçı R. (2015). Sivas Ve Yozgat İllerinde Buğday Üretiminde Teknoloji Kullanım Düzeyi. Gap VII. Tarım Kongresi. 28 Nisan-1 Mayıs 2015 Şanlıurfa.
25. Kayek H. (2018). Şırnak İlinde Pamuk Yetiştiriciliğinde Yabancı Ot Sorunu. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bitki Koruma Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.
26. Konyalı S., Gaytancıoğlu O. (2007). Türkiye’de Buğdayda Uygulanan Tarım Politikaları ve Trakya Bölgesi Buğday Üreticilerinin Sorunları. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi.4(3).
27. Köktaş D. (2020). Uşak İli Buğday (Triticum aestivum L.) Ekim Alanlarında Sorun Olan Yabancı Ot Türlerinin, Yaygınlık ve Yoğunluklarının Belirlenmesi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi (Basılmamış).
28. Oerke E.C., Stainer U. (1996). Ertragsverluste und Pflanzenschutz.Schriftenreihe der Deutschen Phytomedizinischen Gesselschaft. ISBN:3-8001-8917-8. Eugen Ulmer Verlag, Stuttgart. 156p.
29. Öktem A. (2016). Şanlıurfa Koşullarında Karacadağ Çeltiği (Oryza sativa L.) Yetiştiriciliği Üzerine Anket Çalışması. Turk J Agric Res. (2016) 3: 102-108.
30. Önen C., Avcı S., Güneş G. (2015). Çiftçilerin tarım ilaçlamasında kullandığı koruyucu sağlık önlemleri. Turk J Public Health 2015;13 (2).
31. Özbek F.Ş., Fidan H. (2014). Buğday Üretiminde Tarım İlaçları Kullanımı: Konya İli Örneği. KSU J. Nat. Sci., 17(3), 2014.
32. Pala F., Mennan H. (2017).Diyarbakır ili buğday tarlalarında bulunan yabancı otların belirlenmesi. Bitki Koruma Bülteni 2017, 57(4) : 447 - 461
33. Polat S., Güney Y. (2013). Uşak İli Arazisinde Karstik Şekiller. Marmara Coğrafya Dergisi Sayı: 27, Ocak - 2013, S.440-475, İstanbul – Issn:1303-2429.
34. Ray D. K., Mueller N. D., West P. C., Foley J. A. (2013). Yield trends are insufficient to double global crop production by 2050. PLoS One 8:e66428.
35. Sakman Özkan A. (2018). Silopi (Şırnak)’de Buğday Yetiştiriciliğinde Yabancı Ot Sorunu. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bitki Koruma Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.
36. Sharma S.N., Singh R.K. (2011). Seed rate and weed management on yield and nutrient uptake of wheat (Triticum aestivum). Indian Journal of Agricultural Sciences 81 (12): 1174–9, December 2011.
37. Tepe I. (2014). Yabancı Otlarla Mücadele. Sidas Medya Ltd. Şti., Yayın No: 031, ISBN 978-605-5267-17-9, x + 292s. İzmir.
38. TUİK (2011). “Yaş gruplarına göre Türkiye nüfusu” Türkiye İstatistik Kurumu, http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1047 (Erişim tarihi:15.12.2019)
39. TUİK (2018). “Türkiye’de Buğday Üretimi”, “Uşak İli Buğday Üretimi” Türkiye İstatistik Kurumu, https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=92&locale=tr, (Erişim tarihi:01.11.2019)
40. Ülker M., Ceyhan E. (2006). Konya İlinde Fasulye Tarımında Karşılaşılan Problemler Ve Çözüm Önerileri. Selçuk Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Dergisi 20 (40): (2006) 73-82.
41. Uzundumlu A.S., Kılıç B., Tozlu G. 2017).Fındık Üretiminde Kimyasal İlaç Kullanımını Etkileyen Faktörlerin Analizi: Giresun İli Örneği. GÜFBED. 7 (1): 1-9.
42. Verma S.K., Sıngh S.B., Prasad S.K., Meena R.N., Meena R.S. (2015). Influence Of Irrıgatıon Regımes and Weed Management Practıces On Water Use And Nutrıent Uptake In Wheat (Trıtıcum Aestıvum L. Emend. Fıorı And Paol.). Bangladesh J. Bot. 44(3): 437-442, 2015 (September).
43. Werner J.E., End T.R., Gill B.S. (1992). Toward a cytogenetically based physical map of the wheat genome. Proc Natl Acad Sci USA. 89:11307-11311.
44. Yükselen C. (2010). Örnekleme Süreci ve Örnekleme Yöntemleri. 4.Pazarlama Araştırmaları Eğitim Semineri. 26-29 Ekim 2010.
45. Zandalinas I., Mittler R., Balfagón D., Arbona V., Gómez-Cadenas A. (2018). Plant adaptations to the combination of drought and high temperatures. Physiol. Plant 162, 2-12.