Weed Species Problem in Outdoor Ornamental Plant Nurseries and Suggestions for the Existing Weed Problems in Sakarya Province, Turkey

Öz

The Sakarya province is a significant area for the production of outdoor ornamental plants by providing one-third of their total production in Turkey and two-thirds of those in the Marmara region. In the crop areas of the province, weeds cause losses in yield, quality and labour. Within the scope of this study, weed species problem in outdoor ornamental plant nurseries in Turkey and the prevalence and density of these species were investigated for the first time. Weed species, their density and frequency have been investigated at first time in Turkey. For this target, this survey study was conducted in 2017-2018 in the outdoor ornamental nurseries in the Sakarya province to determine the weed species, which are a significant problem for outdoor ornamental plant production areas and their prevalence and density. As a result of the study, 33 families and 92 weed species belonging to 77 genera were recorded in the nurseries. Due to the being more than five in per square meter and half of the nurseries, the most common and dense weed species in the production areas are: Conyza canadensis (L.) Cron., Sonchus asper (L.) Hill, Chenopodium album L., Convolvulus arvensis L., Euphorbia peplus L., Equisetum giganteum L., Astragalus balansae Boiss., Melilotus officinalis (L.) Desr., Epilobium angustifolium L., Plantago major L., Alopecurus myosuroides Huds., Cynodon dactylon (L.) Pers., Digitaria sanguinalis (L.) Scop., Echinochloa crus-galli (L.) P. B., Elymus repens (L.) Gould., Setaria viridis (L.) P. B., Polygonum aviculare L., Rumex acetosella L., Portulaca oleracea L., Anagallis arvensis L. and Anagallis foemina Miller. As a result, it is determined that a large number of weed species are dominant in the production gardens. More attention should be paid to integrated weed management to reduce existing problems with these weeds.

Anahtar Kelimeler

• outdoor ornamental plants
• weeds
• density
• frequency

Sakarya İli Dış Mekân Süs Bitkileri Bahçelerinde Sorun Olan Yabancı Otlar ve Mevcut Sorunlara Yönelik Öneriler

Öz

Sakarya ili, Türkiye dış mekân süs bitkisi üretiminin 1/3’ünü, Marmara Bölgesi üretiminin ise 2/3’ünü sağlaması ile sektörde önemli bir yere sahiptir. İlin üretim yapılan alanlarında yabancı otlar verim, kalite ve işgücü kayıplarına neden olmaktadır. Bu çalışma kapsamında ülkemizde dış mekân süs bitkisi bahçelerinde sorun olan yabancı ot türleri ile bu türlerin yaygınlık ve yoğunlukları ilk kez araştırılmıştır. Bu amaçla, Sakarya ilindeki bahçelerde 2017 ve 2018 yıllarında sürvey çalışması yapılmıştır. Çalışma sonucunda, üretim bahçelerinde 33 familya, 77 cinse ait 92 adet yabancı ot türü kayıt altına alınmıştır. Sürvey çalışması yapılan bahçelerin yarısından fazlasında m2’de 5 adetten daha fazla bulunması nedeniyle, üretim alanlarındaki en yaygın ve yoğun yabancı ot türleri; Conyza canadensis (L.) Cron., Sonchus asper (L.) Hill, Chenopodium album L., Convolvulus arvensis L., Euphorbia peplus L., Equisetum giganteum L., Astragalus balansae Boiss., Melilotus officinalis (L.) Desr., Epilobium angustifolium L., Plantago major L., Alopecurus myosuroides Huds., Cynodon dactylon (L.) Pers., Digitaria sanguinalis (L.) Scop., Echinochloa crus-galli (L.) P. B., Elymus repens (L.) Gould., Setaria viridis (L.) P. B., Polygonum aviculare L., Rumex acetosella L., Portulaca oleracea L., Anagallis arvensis L. ve Anagallis foemina Miller olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak, üretim bahçelerinde çok sayıda yabancı ot türünün baskın olduğu ortaya çıkmıştır. Bu yabancı otlar ile ilgili mevcut sorunların azaltılması için entegre mücadele uygulamalarına daha fazla dikkat edilmelidir.  

Anahtar Kelimeler

• dış mekan süs bitkileri
• yabancı otlar
• yaygınlık
• yoğunluk

Kaynakça

1. Altland J.E., Gilliam C.H. & Wehtje G. (2003) Weed Control in Field Nurseries Hottechnology, 13(1).
2. Anonim (2008). Zirai Mücadele Teknik Talimatları, Cilt 6. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü, Bitki Sağlığı Araştırmaları Daire Başkanlığı. Ankara, 286s.
3. Anonim (2019a). Süs Bitkileri Sektör Raporu. Erişim tarihi: 05.02.2020. http://susbir.org.tr/yeni/belgeler/raporlar/susbir-sektor-raporu-2019.pdf
4. Anonim (2019b). Sakarya haritası. https://tr.wikipedia.org/wiki/Dosya:Sakarya_districts.png Erişim tarihi: 08.01.2019.
5. Anonim (2020). Glyphogan 48 SL herbisit etiketi. Adama Türkiye Tarım San. ve Tic. Ltd. Şti. resmi web sayfası. Erişim tarihi: 02.04.2020.
6. Anonymous (2019). The Plant List http://www.theplantlist.org/ Erişim tarihi: 08.01.2019.
7. Anonymous (2020). HRAC (Herbicide Resistance Action Committee). https://hracglobal.com/prevention-management. Last access: 02.04.2020.
8. Arslan Z.F. (2018). Şanlıurfa ili mısır tarlalarında bulunan yabancı otların yaygınlık ve yoğunlukları ile mücadele sorunlarına çözüm önerileri. Türk Tarım - Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi 6, 1322-1328.

9. Arslan ZF, Bilgili A, Aksu Altun A., İpekçioğlu Ş. (2017). Şanlıurfa İli Buğday, Mısır, Pamuk ve Mercimek Üretim Alanlarındaki İstilacı Bitkilerin Belirlenmesi ve Mücadelesi, Proje Sonuç Raporu. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü.
10. Bora T., Karaca İ. (1970). Kültür Bitkilerinde Hastalığın ve Zararın Ölçülmesi. İzmir: Ege Üniv. Zir. Fak. Yardımcı Ders Kitabı.
11. Case L. T., Mathers H. M., & Senesac, A. F. (2005). A review of weed control practices in container nurseries. HortTechnology, 15(3), 535-545.
12. Çevik-Küçük Ö. (2019). Sakarya ili dış mekân süs bitkileri üretim alanlarında sorun olan yabancı ot türlerinin belirlenmesi. Düzce Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 71s.
13. Darmency H., Uludag A. (2018). A quantitative genetic examination of non‐target‐site resistance applied to Avena species. Weed Research, 58(2), 69-75.
14. Davis PH (ed.). (1965-1985). Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vol. 1 (1965), Vol. 2 (1967), Vol. 3 (1970), Vol. 4 (1972), Vol. 5 (1975), Vol. 6 (1978), Vol. 7 (1982), Vol. 8 (1984), Vol. 9 (1985). Edinburgh University Press, Edinburgh.
15. Davis, P.H., Mill R,, Tan K. (1988). Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Edingburg (GB), University Press.
16. De Mol F., Redwitz C., Gerowitt B. (2015) Weed species composition of maize fields in Germany is influenced by site and crop sequence. Weed Res. doi: 10.1111/wre.12169.
17. Doğan M. N., Kaya-Altop E., Türkseven S. G., Serim A. T. (2016). Akdeniz ve Ege Bölgesi turunçgil ve bağ alanlarında sorun olan şifa otu türlerinin (Conyza spp.) glyphosate’e dayanıklılığının tespiti. Uluslararası Katılımlı Türkiye VI. Bitki Koruma Kongresi, Konya, Türkiye, s. 836.
18. Elmore C. (1981) Weed Control in Ornamentals, Golf Course Management.
19. Eymirli S. (2012). Dayanıklılık ve Yönetimi. http://www.turkiyeherboloji.org.tr/dosya/Dayaniklilik_ve_Yonetimi.pdf
20. Fausey J.C. (2003). Controlling liverwort and moss now and in the future. HortTechnology, 13, 35-38.
21. file:///C:/Users/USER/Desktop/repikajda%20herbisitler/1%20Glyphosate.pdf
22. Fried G, Petit S, & Reboud X. (2010) A specialist-generalist classification of the arable flora and its response to changes in agricultural practices. BMC Ecology, 10, 20.
23. Gilliam C.H., Foster W.J., Adrian J.L., & Schumack R.L. (1990). A survey of weed control costs and strategies in container production nurseries. J. Environ. Hort. 8, 133–135.
24. Güner A., Özhatay N., Ekim T., Baser K.H.C. (eds). (2000). Flora of Turkey and the Aegean Islands, Edingburgh (GB), Edinburg University Press.
25. Işık D., Dok M, Ak K, Macit I, Demir Z., Mennan H. (2013). Possible use of cover crops in weed control on kiwi orchards in black sea region of Turkey. Novel and Sustainable Weed Management in Arid And Semi-Arid Agro Ecosystems and Weed Mapping. 29.09 -03.10.2013, Greece. p:45.
26. Işık D., Dok M, Ak K, Macit I, Demir Z., Mennan, H. (2015). Cover crops for weed suppression in semidwarf apple orchards in Turkey. 50th Croatian and 10th International Symposium on Agriculture. Hrvatski. P:265.
27. Işık D., Dok M., Ak K., Macit I., Demir Z. Mennan H. (2015). Cover crops for weed suppression ın persimmon orchards in Turkey. 17th European Weed Research Society Symposium “Weed management in changing environments", 23-26 June 2015, Montpellier, France. P:182.
28. Işık D., Dok M., Ak K., Macit I., Demir Z., Mennan, H. (2014). Use of cover crops for weed suppression in hazelnut (Corylus avellana L.) in Turkey. Commun. Agric. Appl. Biol. Sci, 79, 105-110.
29. İnci D. (2019). Çanakkale ili şeftali bahçelerindeki Uzun Pireotunun (Erigeron sumatrensis Retz.) herbisitlere dayanıklılığı. Yüksek Lisans Tezi, Düzce Üniv. Fen Bilimleri Ens. 47s.
30. İnci D., Galvin L., Al-Khatib K., Uludağ, A. (2019). Sumatran fleabane (Conyza sumatrensis) resistance to glyphosate in peach orchards in Turkey. HortScience, 54(5), 873-879.
31. Kaçan K., Özkul Ç., Sokat Y. (2018). Nergis ve sümbül yetiştiriciliğinde sorun olan yabancı otların belirlenmesi ve mücadele yöntemlerinin araştırılması. Ege Üniv. Ziraat Fak. Derg., 2018, 55 (1):103-111.
32. Kavgacı A., Yılmaz E., Coşgun U., Erkan S., Çobanoğlu A., Coşgun S., Terzi M., Küçük Divrik A., Yazlık A. (2019). Antalya ve Eğirdir orman fidanlıklarında bazı yabancı ot kontrol yöntemlerinin fidan gelişimi ve fidanlık maliyetlerine etkileri. Ormancılık Araştırma Dergisi, 6(2), 152-166.
33. Kazaz S., (2012). Süs Bitkileri Yetiştiriciliği. Ankara: Ankara Üniversitesi Ziraat Fak. Bahçe Bitkileri Bölümü, ZBB306 kodlu ders notları.
34. Kitiş Y. E., Kolören O., Uygur F. N. (2011). Evaluation of common vetch (Vicia sativa L.) as living mulch for ecological weed control in citrus orchards. African Journal of Agricultural Research Vol. 6(5), pp. 1257-1264.
35. Kitiş Y. E., Kolören O., Uygur F. N. (2017). Yeni tesis mandalina bahçesinde malç tekstili uygulamasının yabancı ot kontrolü ve mandalina gelişimine etkileri. Türk Tarım - Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 5(6): 568-580.
36. Kitiş Y. E., Kolören O., Uygur, F. N. (2007). Effects of mulching and cover crop on weed population in citrus orchard in Cukurova Region of Turkey. 14th European Weed Research Society Symposium, At Norway. p:98.
37. Knox G.W., Chappell M., Stamps R.H., (2015). Alternatives to synthetic herbicides for weed management in container nurseries reviewed, UF Ifas Extension University of Florida, 1-6.
38. Kolören O., Uygur F. N. (2007). Investigation on weed control methods in citrus orchard in Çukurova region-Turkey. Asian Journal of Plant Sciences 6(4):708-711. Mervosh, T.L. 1999. Weed patrol. Amer Nurseryman 190(5), 32–38.
39. Neal J.C. Senesac A.F. (1991). Preemergent Herbicide Safety in Container-grown Ornamental Grasses. Hortscience 26(2), 157-159.
40. Norsworthy, J. K., Ward, S. M., Shaw, D. R., Llewellyn, R. S., Nichols, R. L., Webster, T. M., Bradley K. W., Frisvold G., Powles S.B., Burgos N.R., Witt W.W., and Barrett, M., (2012). Reducing the risks of herbicide resistance: best management practices and recommendations. Weed Science, 60 (SP1), 31-62.
41. Odum E.P. (1971). Fundamentals of Ecology. Third edition W. B. Saunders Company, Philedelphia, London, Toronto.
42. Önen H., Farooq S., Özaslan C. (2018). Weed flora of citrus orchards and factors affecting its distribution in Western Mediterranean Region of Turkey, Planta Daninha.
43. Özer Z., Kadıoğlu İ., Önen H., & Tursun N., (1998). Herboloji (Yabancıot Bilimi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Yayınları, Tokat
44. Renton M., Busi R., Neve P., Thornby D., Vila‐Aiub, M. (2014). Herbicide resistance modelling: past, present and future. Pest management science, 70(9), 1394-1404.
45. Roul, I.T. & M.A. Lemay. (2000). Innovations for container weed control. Landscape Trades, 23(5), 20–21.
46. TUBİVES (2019). Türkiye bitkileri veri tabanı. http://www.bizimbitkiler.org.tr/v2/liste.php Erişim tarihi: 05.06.2019.
47. TUİK (2017). Türkiye İstatistik Kurumu. https://web sitesi. www.tuik.gov.tr (Erişim tarihi: 29.03.2019).
48. Tursun N., Işık D., Demir Z., Jabran, K. (2018). Use of living, mowed, and soil-incorporated cover crops for weed control in apricot orchards. Agronomy, 8(8), 150.
49. Uluğ E., Kadıoğlu İ, & Üremiş I. (1993). Türkiye'nin Yabancı Otları ve Bazı Özellikleri. Adana. Adana Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Yayınları.
50. Uygur F.N., Koch W., & Walter H. (1984). Yabancı Ot Bilimine Giriş, Kurs Notu, PLTS, Stuttgart.
51. Uygur S. (1997). Çukurova Bölgesindeki yabancı ot türleri, bu türlerin konukçuluk ettikleri hastalık etmenleri ve dağılımları ile hastalık etmenlerinin biyolojik mücadelede kullanılma olanaklarının araştırılması. Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana, Türkiye.
52. Vencill W. K., Nichols R. L., Webster T. M., Soteres J. K., Mallory-Smith C., Burgos N. R., Johnson W.G., McClelland M. R. (2012). Herbicide resistance: toward an understanding of resistance development and the impact of herbicide-resistant crops. Weed Science, 60(SP1), 2-30.
53. Walker, K.L. & D.J. Williams. (1985). Weed interference by three grass species in container grown nursery crops. North Central Weed Control Conf. 40:96.
54. Yazlık A., Çöpoğlu E., Özçelik A., Tembelo B., Yiğit M., Albayrak B., Baykuş M.A., Aydınlı V. (2018). Yabancı ot türleri ve etkileri: düzce’de meyve fidanlık alanı örneği. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 2019, 16(3): 389-401.,