Öz
Türk tasavvuf edebiyatının en önemli simalarından olan Yûnus Emre, duruTürkçesi, samimi üslûbu ve coşkun lirizmiyle her dönemde halkın gözdesi olmuş,onun şiirleri dilden dile okunarak bugüne ulaşmıştır. Geniş kitlelerin teveccühününyanı sıra edebiyat araştırmacılarının da ilgi odağı hâline gelen Yûnus’un gerek Risâletü’n-nushiyye’si gerekse Dîvân’ı üzerine pek çok çalışma yapılmıştır. Yûnus EmreDîvânı, Cumhuriyet öncesi ve sonrasında defalarca yayımlanmıştır. Yûnus Emre’yeait şiirlerin basılı Divân nüshalarında bulunanlardan daha fazla olduğuna kuşkuyoktur. Bunlar arasında, her nasılsa Dîvân’a girememiş, şiir mecmuaları ve cönklerinyaprakları arasında günümüze kadar gelmiş olanlar da vardır. Bundan başka,tespit edilemeyen Dîvân nüshalarında da farklı şiirlerin bulunduğu muhakkaktır.Bu yazıda, yeni bulunan bir Yûnus Emre Dîvânı nüshası tanıtılarak bu nüshadabulunduğu hâlde bugüne kadar yapılan Dîvân neşirlerinde yer almayan bazışiirlerin metinlerine yer verilmiştir. Şahsî kütüphanemizde bulunan söz konusuDîvân nüshasında Yûnus Emre’ye ait toplam 174 şiir bulunmaktadır. Bu 174şiirin 17’si gerek Yûnus Emre Dîvânı neşirlerinde, gerekse diğer Yûnus’lara ait olduğukaydıyla yayımlanan şiirler arasında bulunmamaktadır. Bu yazıda, bahsedilenşiirlerin metinlerine yer verilmiş ve bu şiirlerin Yûnus Emre’ye aidiyeti meselesidipnot açıklamalarında vuzuha kavuşturulmaya çalışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akkaya, Hüseyin 2003 , Abdülahad Nûri ve Divanı, Kitabevi Yay., İstanbul.
- Alptekin, Turan 2000 , “Yunus Şiirlerinin Stilistik ve Karşılaştırmalı Bir Çözümleme Denemesi İçin Giriş”, Journal of Turkish Studies / Türklük Bilgisi Araştırmaları, Volume: 24/I Agâh Sırrı Levend Özel Sayısı , s. 9-56.
- Dilçin, Cem 1983 , Yeni Tarama Sözlüğü, TDK Yay. Ankara.
- Gölpınarlı, Abdülbaki 1943 , Yunus Emre Divanı, Ahmet Halit Kitabevi, İstanbul.
- Gölpınarlı, Abdülbaki 1961 , Yunus Emre ve Tasavvuf, Remzi Kitabevi, İstanbul.
- Gölpınarlı, Abdülbaki 1965 , Yunus Emre Risâlat al-Nushiyye ve Divan, Eskişehir Turizm ve Tanıtma Derneği Yayını, Eskişehir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10663,metinpdf.pdf?0 Erişim tarihi: 07.01.2014
- Kara, İsmail 1982 , “Şaban”, Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi, 8. Cilt, Dergâh Yay., İstanbul, s. 82.
- Köksal, M. Fatih 2012 , “Metin Neşrinde Vezinle İlgili Problemler ve Bazı Tespit ve Teklifler”, Eski Türk Edebiyatında Tenkit ve Teori, Kesit Yayınları, İstanbul.
- Özege, M. Seyfettin 1979 , Eski Harflerle Basılmış Türkçe Eserler Kataloğu, Beşinci Cilt, İstanbul.
- Tan, Nail 2012 , “Bu Şiir Âşık Paşa’nın mı, Yunus Emre’nin mi Kaygusuz Abdal’ın mı?”, Türk Halk Edebiyatı Dediğin Bir Sarp Kale, Kültür Ajans Yayınları, Ankara, s. 11-15.
- Tatçı, Mustafa 1990a , Yunus Emre Divânı I- Tenkitli Metin, C.II, Kültür Bakanlığı Yayını, Ankara.
- Tatçı, Mustafa 1990b , Yunus Emre Divânı II- İnceleme, C.II, Kültür Bakanlığı Yayını, Ankara.
- Tatçı, Mustafa 1990c , Yunus Emre Divânı, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
- Tavukçu, Orhan Kemâl 2004 , “Yunus Şiirlerini Ayırt Etmeye Yönelik Bazı Tespitler”, Journal of Turkish Studies / Türklük Bilgisi Araştırmaları, Volume: 28/II IV , 59-84.
- Tavukçu, Orhan Kemâl 2013a , “Hangi Yunus”, Yaşayan Manevî Miras: Yunus Emre, [Panel] 16 Mayıs 2013, Namık Kemal Üniversitesi, Tekirdağ.
- Tavukçu, Orhan Kemâl 2013b , “Yunus Emre Üzerine Yeni Dikkatler”, Uluslararası Türk Dili ve Edebiyatı Kongresi, 17-19 Mayıs 2013, [UTEK 13], International Burch University, Saraybosna, Bosna Hersek.
- Timurtaş, Faruk K. 1972 , Yunus Emre Divanı, Tercüman Yayınları, İstanbul.
- Toprak, Burhan Ümit 1933 , Yunus Emre Divanı, İnkılâp Kitabevi, İstanbul.
Öz
Yunus Emre, who is one of the most important personalities of Turkish Sufiliterature has been the favorite of the people in each period with his clear Turkish,hearty wording and ardent lyricism; his poems have reached today through readingin different languages. As well as the kind regard of the broad masses Yunuspoems became the focus of attention by literary researchers, many studies have beendone on both his Diwan and Risaletü’n-nushiyye. The Diwan of Yunus Emrehas been published many times before and after the Republic. There is no doubtthat Yunus Emre’s poems are more higher than found in the printed copies of theDiwan. Among these poems, somehow those which did not take place in theDiwan, have also come up today in the leaves of mejmuahs and conks.Furthermore, it is certain that there are also different poems in undiscovered copiesof the Diwan.In this paper, a recently found copy of Yunus Emre’s Diwan is introduced andsome poem texts, which are not included in the publications of the Diwan butincluded in this copy are given place. The said Diwan copy which is in ourpersonal library comes in a total of 174 poems of Yunus Emre. 17 out of in these174 poems are found neither in the published Diwans of Yunus Emre noramong the poems which are claimed to belong to other Yunuses. In this paper,text of the said poems have been given place and the issue whether these poemsbelong to Yunus Emre or not is attempted to be clarified in footnotes.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akkaya, Hüseyin 2003 , Abdülahad Nûri ve Divanı, Kitabevi Yay., İstanbul.
- Alptekin, Turan 2000 , “Yunus Şiirlerinin Stilistik ve Karşılaştırmalı Bir Çözümleme Denemesi İçin Giriş”, Journal of Turkish Studies / Türklük Bilgisi Araştırmaları, Volume: 24/I Agâh Sırrı Levend Özel Sayısı , s. 9-56.
- Dilçin, Cem 1983 , Yeni Tarama Sözlüğü, TDK Yay. Ankara.
- Gölpınarlı, Abdülbaki 1943 , Yunus Emre Divanı, Ahmet Halit Kitabevi, İstanbul.
- Gölpınarlı, Abdülbaki 1961 , Yunus Emre ve Tasavvuf, Remzi Kitabevi, İstanbul.
- Gölpınarlı, Abdülbaki 1965 , Yunus Emre Risâlat al-Nushiyye ve Divan, Eskişehir Turizm ve Tanıtma Derneği Yayını, Eskişehir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10663,metinpdf.pdf?0 Erişim tarihi: 07.01.2014
- Kara, İsmail 1982 , “Şaban”, Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi, 8. Cilt, Dergâh Yay., İstanbul, s. 82.
- Köksal, M. Fatih 2012 , “Metin Neşrinde Vezinle İlgili Problemler ve Bazı Tespit ve Teklifler”, Eski Türk Edebiyatında Tenkit ve Teori, Kesit Yayınları, İstanbul.
- Özege, M. Seyfettin 1979 , Eski Harflerle Basılmış Türkçe Eserler Kataloğu, Beşinci Cilt, İstanbul.
- Tan, Nail 2012 , “Bu Şiir Âşık Paşa’nın mı, Yunus Emre’nin mi Kaygusuz Abdal’ın mı?”, Türk Halk Edebiyatı Dediğin Bir Sarp Kale, Kültür Ajans Yayınları, Ankara, s. 11-15.
- Tatçı, Mustafa 1990a , Yunus Emre Divânı I- Tenkitli Metin, C.II, Kültür Bakanlığı Yayını, Ankara.
- Tatçı, Mustafa 1990b , Yunus Emre Divânı II- İnceleme, C.II, Kültür Bakanlığı Yayını, Ankara.
- Tatçı, Mustafa 1990c , Yunus Emre Divânı, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
- Tavukçu, Orhan Kemâl 2004 , “Yunus Şiirlerini Ayırt Etmeye Yönelik Bazı Tespitler”, Journal of Turkish Studies / Türklük Bilgisi Araştırmaları, Volume: 28/II IV , 59-84.
- Tavukçu, Orhan Kemâl 2013a , “Hangi Yunus”, Yaşayan Manevî Miras: Yunus Emre, [Panel] 16 Mayıs 2013, Namık Kemal Üniversitesi, Tekirdağ.
- Tavukçu, Orhan Kemâl 2013b , “Yunus Emre Üzerine Yeni Dikkatler”, Uluslararası Türk Dili ve Edebiyatı Kongresi, 17-19 Mayıs 2013, [UTEK 13], International Burch University, Saraybosna, Bosna Hersek.
- Timurtaş, Faruk K. 1972 , Yunus Emre Divanı, Tercüman Yayınları, İstanbul.
- Toprak, Burhan Ümit 1933 , Yunus Emre Divanı, İnkılâp Kitabevi, İstanbul.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Yazarlar | |
| Yayımlanma Tarihi | 25 Kasım 2014 |
| IZ | https://izlik.org/JA82TJ99JE |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2014 Sayı: 31 |
Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni
Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.
-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,
-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,
-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,
-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,
-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,
- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,
-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,
-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.
Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.
Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies
Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.
-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,
-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,
-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,
-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,
-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,
-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,
-Use of technology-assisted interpreting tools,
-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.
Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.