ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN EGZERSİZ BAĞIMLILIK DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Araştırmanın amacı üniversitelerin farklı birimlerinde öğrenim gören üniversite öğrencilerinin egzersiz bağımlılık düzeylerinin incelenmesidir. Araştırmaya 10 farklı fakültede ve yüksekokulda öğrenim gören toplamda 208’i erkek 296’sı kadın olmak üzere 504 kişi katılmıştır. Araştırmada tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu” ve “Egzersiz Bağımlılığı Ölçeği” kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analiz işlemlerinde, katılımcıların demografik özelliklerini belirlemek için frekans analizi, uygulanmıştır. Verilerin dağılımının normalliğini test etmek için Skewness ve Kurtosis Testi yapılarak dağılımın -1,5 ile 1,5 arasında olduğu tespit edilmiştir. Verilerin normal dağılım aralığında olmasından dolayı parametrik testler uygulanmıştır. Sonuç olarak Katılımcıların öğrenim gördükleri fakülte/yüksekokula göre egzersiz bağımlılıklarının karşılaştırılması sonucunda, gruplar arasında anlamlı farklılıklara rastlanmıştır (p<0,05). Katılımcıların kaç yıldır egzersiz yapma durumlarına göre egzersiz bağımlılıklarının karşılaştırılması sonucunda, gruplar arasında anlamlı farklılıklara rastlanmıştır (p<0,05). Katılımcıların günlük egzersiz sürelerine göre egzersiz bağımlıklarının karşılaştırılması sonucunda, gruplar arasında anlamlı farklılıklara rastlanmıştır (p<0,05).

Anahtar Kelimeler

• Egzersiz
• Bağımlılık
• Üniversite

Kaynakça

1. Adams J, Kirkby RJ. (2002). Excessive Exercise as an Addiction: A Review. Addiction Research and Theory 10: 415-437. 2.
2. American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 5th Edn. Washington, DC: American Psychiatric Association. doi: 10.1176/appi.books.97808904 25596
3. Blair, S. N. (2007). Physical inactivity: A major public health problem. Nutrition Bulletin, 32(2), 113–117. https://doi.org/10.1111/j.1467-3010.2007.00632.x.
4. Çakır, Z. (2020). The effects of the covid-19 pandemic on sports, athletes and trainers during the normalization phase. The Online Journal of Recreation and Sports, 9(3), 45-58.
5. Çakır, Z., Gönen, M., & Ceyhan, M. A. (2021). Lise öğrencilerinin fiziksel aktivitelere katılımını engelleyen faktörlerin incelenmesi. Spor Bilimlerinde Güncel Konular ve Yaklaşımlar‐2 (pp.144-163).
6. Çakır, Z., & Kısa, C.(2021). Farklı kategoride yarışan taekwondocuların spor yaralanmalarına karşı, kaygı durumlarının incelenmesi. The Online Journal of Recreation and Sports, 10(3), 18-30.
7. Cicioğlu, H. İ., Tekkurşun-Demir, G., Bulgay, C. ve Çetin, E. (2019). Elit düzeyde sporcular ile spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin egzersiz bağımlılığı düzeyleri. Bağımlılık Dergisi – Journal of Dependence, 20(1), 12-20.
8. Demir, G. T., & Türkeli, A. (2019). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin egzersiz bağımlılığı ve zihinsel dayanıklılık düzeylerinin incelenmesi. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4 (1), 10-24.

9. Demirel, H. G., & Cicioğlu, H. İ. (2020). Üst düzey sporcuların egzersiz bağımlılık düzeylerinin incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 5(3), 242-254.
10. Freese, J., Klement, R. J., Ruiz-Núnez, B., Schwarz, S., & Lotzerich, H. (2018). The sedentary (r)evolution: Have we lost our metabolic flexibility? F1000Research, 6, 1787. https://doi.org/10.12688/f1000research.12724.2.
11. Gönen,M. (2021),Investigation of Injury Anxiety Level of Archers According to Various Parameters: Students of Faculty of Sport Sciences and Club Athletes.In: Education Quarterly Reviews, Vol.4, No.4, 506-513.
12. Gürbüz B., Aşçı FH. (2006). Egzersiz Bağımlılığı Ölçeği-21’in egzersiz katılımcıları için psikometrik özelliklerinin değerlendirilmesi-ön çalışma. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 11(2), 3-10.
13. Hausenblas AH., Downs SD. (2002). How much is too much? The development and validation of the Exercise Dependence Scale. Psychology and Health. 17(4), 387-404.
14. Kagan, D.M. (1987). Addictive personality factors. Journal of Sport Medicine, 121, 553-538.
15. Krivoschekov, S. G., & Lushnikov, O. N. (2011). Psychophysiology of sports addictions (exercise addiction). Human Physiology, 37(4), 509-513.
16. Malm, C., Jakobsson, J., & Isaksson, A. (2019). Physical activity and sports—real health benefits: A review with insight into the public health of Sweden. Sports, 7(5), 127. https://doi.org/10.3390/sports7050127.
17. Namlı, S., Demir, G.T. ve Cicioğlu, H.İ. (2018). Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin akademik odaklanma düzeyleri. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 20(4), 43-51.
18. Thompson, W. R., Sallis, R., Joy, E., Jaworski, C. A., Stuhr, R. M., & Trilk, J. L. (2020). Exercise is medicine. American Journal of Lifestyle Medicine, 14(5), 511–523. https:// doi.org/10.1177/1559827620912192.
19. Vardar, E., Vardar, S.A., Toksöz, İ., & Süt, N. (2012). Egzersiz bağımlılığı ve psikopatolojik özelliklerinin değerlendirilmesi. Düşünen Adam Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi, 25, 51-57
20. Zmijewski CF, Howard MO. (2000). Exercise Dependence and Attitudes Toward Eating Among YoungAdults. Eating Behaviors 4: 181-195.