Su Altı Sporlarıyla İlgilenen Sporcuların İletişim Beceri Düzeylerinin Öz Güvenleri Üzerinde Etkisi

Öz

Bu araştırmanın amacı su altı sporlarıyla ilgilenen sporcularının iletişim beceri düzeylerinin öz güvenleri üzerinde etkisini ve daha derinlemesine anlamak için konuyla ilgili yeni bir bakış açısı sunmayı hedeflemektedir. Araştırmanın evrenini su altı sporlarıyla ilgilenen 1556 sporcu oluştururken, örneklemini ise 368 sporcu oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan veri toplama aracı üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırmacı tarafından hazırlanan, katılımcıların bireysel ve demografik verileri ortaya koyan kişisel bilgi formu, ikinci bölümde İletişim Becerisi Ölçeği, üçüncü bölümde ise Öz Güven Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin yüzde ve frekans değerleri belirlenip, ikili karşılaştırmalarda t testi ve çoklu karşılaştırmalarda Anova testlerinden yararlanılmıştır. Araştırmada katılımcıların demografik bilgileri incelendiğinde; erkek sporcuların fazladır (%64,4). Katılımcıların yaşa göre bilgileri incelendiğinde 18- 23 yaş aralığında olan sporcuların (%45,7) katılım sayıları diğer katılımcılara göre daha fazla olduğu, katılımcıların çalışma durumlarına baktığımızda yarı zamanlı çalışanların fazla olduğu (%39,4), gelir durumları incelendiğinde 15001-25000 TL maaş alanların daha fazla olduğu (%31,0), branşlarına baktığımızda cankurtaranlık yapanların oranı (%43,8) daha fazla olduğu ve spor yılı incelendiğinde 6 yıl ve üzeri spor yılı olanların (%44,6) daha fazla olduğu görülmüştür. Bu araştırma, su altı sporlarıyla ilgilenen sporcuların iletişim becerileri ve özgüven düzeylerinin çeşitli demografik faktörlere göre nasıl değiştiğini incelemiştir. Araştırma bulguları, katılımcıların iletişim becerileri ve özgüven düzeylerinde yaş, çalışma durumu, gelir durumu, branş ve spor yılı gibi faktörlerin etkili olduğunu göstermiştir. Ayrıca, iletişim becerileri ile özgüven arasında anlamlı bir ilişki bulunmuş, özgüven düzeyi yüksek olan bireylerin iletişim becerilerinin de daha güçlü olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Su Altı Sporu
• Öz Güven
• Cankurtaran
• İletişim

The Effect of Communication Skill Levels on Self-Confidence of Athletes Interested in Underwater Sports

Öz

The purpose of this research is to provide a new perspective on the subject in order to understand the effect of communication skill levels of athletes interested in underwater sports on their self-confidence in a more in-depth way. The universe of the study consists of 1556 athletes interested in underwater sports, while the sample consists of 368 athletes. The data collection tool used in the study consists of three parts.The data collection tool used in the research consists of three parts. In the first part, a personal information form prepared by the researcher that will reveal the individual and demographic data of the participants, the Communication Skills Scale in the second part, and the Self-Confidence Scale in the third part were used. The percentage and frequency values of the data were determined, and t-tests were used in pairwise comparisons and anova tests were used in multiple comparisons. The proportion of male athletes participating in the research is higher than that of female athletes (64.4%). According to age, it was seen that the participation numbers of athletes between the ages of 18-23 (45.7%) were higher than other participants, when we look at the working status of the participants, there were more part-time workers (39.4%), when we look at their income status, there were more people earning 15001-25000 TL (31.0%), when we look at their branches, there was a higher rate of lifeguards (43.8%), and when we look at the years of sports, there were more people with 6 years or more of sports (44.6%). This research examined how the communication skills and self-confidence levels of athletes interested in underwater sports changed according to various demographic factors. The research findings showed that factors such as age, working status, income status, branch and years of sports were effective in the communication skills and self-confidence levels of the participants. In addition, a significant relationship was found between communication skills and self-confidence, and it was determined that individuals with high self-confidence levels also had stronger communication skills

Anahtar Kelimeler

• Underwater Sports
• Self-Confidence
• Lifeguard
• Communication

Kaynakça

1. Abbasoğlu, E., & Öncü, E. (2013). Beden eğitimi öğretmeni adaylarının benlik saygıları ve öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 407–425.
2. Acuner, A. (2012). Farklı dansları yapan bireylerin çeşitli değişkenlere göre özgüven ve öz-yeterliklerinin karşılaştırılması [Yüksek lisans tezi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü].
3. Akın, A. (2007). Öz güven ölçeğinin geliştirilmesi ve psikometrik özellikleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 167–176.
4. Akoğuz, M. (2002). İletişim becerilerinin geliştirilmesinde yaratıcı dramanın etkisi [Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü].
5. Aksoy, U. (2019). Farklı klasmanlarda görev yapan futbol hakemlerinin iletişim becerileri ve öz güven düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi (Aydın ili örneği) [Yüksek lisans tezi, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü].
6. Aksu, A. (2016). Farklı klasmanlarda görev yapan futbol hakemlerinin iletişim becerileri ve öz güven düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi: Aydın ili örneği [Yüksek lisans tezi, Aydın Üniversitesi].
7. Aksu, A. (2017). Farklı klasmanlardaki futbol hakemlerinin karar verme stilleri ve öz güven düzeylerinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü].
8. Alaca, E. (2022). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümü öğrencileri ile psikolojik danışmanlık ve rehberlik bölümü öğrencilerinin liderlik yönelimleri ve özgüven davranışlarının karşılaştırılması [Yüksek lisans tezi, Giresun Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü].

9. Aspegren, K. (1999). Teaching and learning communication skills in medicine—A review with quality grading of articles. Medical Teacher, 21(6), 565–570.
10. Bacanlı, H. (2008). Sosyal beceri eğitimi (3. basım). Asal Yayınları.
11. Bal, E., Sunay, H., Uyar, Y., Kaya, B., & Bianco, A. (2020). The effect of regular physical activity on women's self-confidence levels: An exploratory research. Acta Medica Mediterranea, 36, 3507.
12. Baştuğ, G., Duman, S., Akçakoyun, F., & Karadeniz, F. (2016). Futbol hakemlerinde stres, öz güven ve karar verme. Journal of Human Sciences, 3, 13–540.
13. Bilgin, O. (2011). Ergenlerde öz güven düzeyinin bazı değişkenler açısından incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü].
14. Branden, N. (1969). The psychology of self-esteem: A new concept of man's psychological nature. Jossey-Bass.
15. Buğdaycı, K. (2018). Antrenörlerin iletişim becerileri ile öz yeterliliklerinin incelenmesi [Yayımlanmamış doktora tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü].
16. Cengiz, R., Arslan, F., & Şahin, E. (2014). Beden eğitimi öğretmenlerinin öz-güven ve boyun eğici davranışlarının incelenmesi. Turkish Journal of Education (TurJE), 3(3).
17. Cüceloğlu, D. (2013). Yeniden insan insana (47. baskı). Remzi Kitabevi.
18. Çamlıyer, H. (1997). Eğitim bütünlüğü içinde çocuk hareket eğitimi ve oyun (1. baskı). Can Ofset.
19. Çetin, S. (2019). Elit sporcuların duygusal zekâ, öz-yeterlik ve öz güven düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı].
20. Dalkılıç, M. (2006). Lise öğrencilerinin ana-baba ve ergen ilişkilerinde algıladıkları problem çözme ve iletişim becerilerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi [Yüksek lisans tezi, İzmir Sosyal Bilimler Enstitüsü].
21. Dalkılıç, M. (2011). İlköğretim öğrencilerinin sportif faaliyetlere katılım düzeyi ve iletişim becerileri arasındaki ilişkilerin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü].
22. Dilekman, M., Bascı, Z., & Bektas, F. (2008). Eğitim fakültesi öğrencilerinin iletişim becerisi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(2), 223–231.
23. Dölek, A. K. (2015). Üniversite öğrencilerinin iletişim becerilerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü].
24. Egan, G. (1994). Psikolojik danışmaya giriş (F. Akkoyunlu, Çev.). Form Ofset. (Orijinal eser 1975’te yayımlandı)
25. Ekinci, N. E., Özdilek, Ç., Deryahanoğlu, G., & Üstün, Ü. D. (2014). Spor yapan lise öğrencilerinin öz güven düzeylerinin incelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 36–42.
26. Erözkan, A. (2005). Üniversite öğrencilerinin iletişim becerilerini etkileyen faktörler. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 22(22), 135–149.
27. Govier, T. (1993). Self-trust, autonomy, and self-esteem. Hypatia, 8(1), 99–120.
28. Gökkaya, D., & Biçer, T. (2017). Psikolojik beceri kıstası olarak öz güvenin elit sporcuların performansına katkısı: Boks milli takımı örneği. Marmara Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 16–28.
29. Gündüz, D. (2010). İlköğretim okullarında görev yapan kadın öğretmenlerin spora katılımı ve sosyo kültürel problemler (Sarıyer örneği) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi].
30. Karabulut, Ö. (2019). Sporcuların sportif sürekli kendine güven düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi [Yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı].
31. Kılcıgil, E., Bilir, P., Özdinç, Ö., Eroğlu, K., & Eroğlu, B. (2009). İki farklı üniversitenin beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerilerinin değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu.
32. Koç, B., Kılıç, Y., & Gül, A. (2015). Üniversite öğrencilerinin iletişim becerileri ile kişilerarası problem çözme becerileri arasındaki ilişki. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 4(1), 369–390.
33. Kolayiş, H., Sarı, İ., & Köle, Ö. (2015). Takım sporlarıyla uğraşan kadın sporcuların imgeleme, güdülenme ve kaygı puanları arasındaki ilişkinin incelenmesi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 13(2), 129–136.
34. Korkut, F. (1996). İletişim becerileri değerlendirme ölçeğinin geliştirilmesi: Güvenirlik ve geçerlik çalışmaları. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 2(7), 18–23. https://doi.org/10.17066/pdrd.61225
35. Korkut, F. (2011). Okul temelli önleyici rehberlik ve psikolojik danışma (3. baskı). Anı Yayıncılık.
36. Köseler, A. (2006). Lise öğrencilerinde iletişim kaygısı [Yüksek lisans tezi, Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü].
37. Kungle, S. (1983). Vocal and dramatic music by H. Badings, Rf Birch, Y. Braun, R. Iglesias, J. Ireland, R. Schonthal. Notes, 39(4), 954.
38. Kuzgun, Y., & Sevim, A. S. (2004). Kadınların çalışmasına karşı tutum ve dini yönelim arasındaki ilişki. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(1), 14–27.
39. Lauster, P. (1974). Persönlichkeitstest: Ein Test-und Beratungsprogramm zur Entfaltung Ihrer Persönlichkeit. München.
40. Özdayı, N., & Uğurlu, F. M. (2015). Futbol hakemlerinin duygusal zekâ ve iletişim beceri düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Spor, Egzersiz ve Antrenman Bilimi Dergisi, 1(1), 31–39.
41. Özer, K. (2006). İletişimsizlik becerisi (6. baskı). Sistem Yayıncılık.
42. Özerkan, K. N. (2005). Spor psikolojisine giriş: Temel kavramlar. Nobel Yayın Dağıtım.
43. Özgit, Ş. (1991). İletişim becerileri konusunda verilen eğitimin iletişim çatışmalarına girme eğilimi üzerindeki etkisi [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü].
44. Özşaker, M. (2013). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerileri ve benlik saygılarının değerlendirilmesi. International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education, 2.
45. Pehlivan, K. B. (2005). Öğretmen adaylarının iletişim becerisi algıları üzerine bir çalışma. TED Üniversite Dergisi, 4(2).
46. Sekaran, U. (1992). Research methods for business: A skill building approach (2nd ed.). Wiley.
47. Soner, O. (2000). Aile uyumu, öğrenci özgüveni ve akademik başarı arasındaki ilişkiler. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 12(12), 249–260.
48. Swain, A., & Jones, G. (1996). Explaining performance variance: The relative contribution of intensity and direction dimensions of competitive state anxiety. Anxiety, Stress, and Coping, 9(1), 1–18.
49. Şahin, E. (2016). Sporcu ve sporcu olmayan bedensel engelli bireylerin öz güven ve sosyal istenirlik durumlarının karşılaştırılması [Yüksek lisans tezi, Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü].
50. Şar, A. H., Işıklar, A., & Aydoğa, İ. (2012). Atama bekleyen öğretmen adaylarının yaşam doyumunu yordayıcı değişkenlerin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(23), 257–271.
51. Tekeli, İ. (2018). Ortak olanın keşfi geliştikçe demokrasi taleplerimizin dayanağı da genişliyor. İktisat ve Toplum, 97, 27–31.
52. Uğur, A. (2007). Oluşturmacı sosyal bilgiler öğretiminde örnek olay incelemesi tekniği kullanımının öğrencilerin empatik düşünme becerilerine etkisi [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü].
53. Uğur, N. (2017). Anadili eğitim dilinden farklı olan öğrenci ve velilerin yaşadıkları sorunların çözümlenmesi (Diyarbakır ili örneği) [Doktora tezi, Ankara Üniversitesi].
54. Ulukan, H., Kartal, A., Zengin, S., Abanoz, E., & Parlak, N. (2017). Spor yapan ve yapmayan üniversite öğrencilerinin iletişim düzeylerinin incelenmesi. Journal of Human Sciences, 14(3), 2317–2325.
55. Uyar, M., & Erdoğdu, M. (2021). Serbest zaman kuruluşlarından yararlanan gençlerin sosyalleşme düzeyleri ve iletişim becerilerinin incelenmesi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 15(1), 94–109.
56. Ünsal, G. H. (2022). Spor yapan ve yapmayan lise öğrencilerinin özgüven, öz-yeterlik ve iletişim becerilerinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü].
57. Yağan, K. (2019). Fitness merkezine giden bireylerin sosyal görünüş kaygısı ve öz güven düzeylerinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü].
58. Yanık, M. (2015). Spor türü ve diğer bazı değişkenlerin beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin iletişim beceri düzeylerine etkisi. International Journal of Human Sciences, 12(2), 1366–1376.
59. Yarımkaya, E., Akandere, M., & Baştuğ, G. (2014). Effect of self-confidence levels of 12–14 years old students on their serving ability in volleyball. Niğde University Journal of Physical Education and Sport Sciences, 8(2), 242–250.
60. Yaylacı, S. T. (2019). Sportif faaliyetlerin 13–14 yaşındaki bireylerin özgüven düzeylerine etkisi [Yüksek lisans tezi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü].
61. Yerebatan, Z. (2019). Basketbol klasman hakemlerinin karar verme stilleri ve öz güven düzeylerinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı].
62. Yıldırım, F. (2013). Sportif sürekli kendine güven alt ölçeğinin uyarlanması ve ortaöğretim kurumlarındaki öğrencilerde sportif sürekli kendine güvenin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü].
63. Yıldız, M. E. (2021). Taekwondo sporcularının özgüven seviyelerinin algılanan stres ve saldırganlık düzeyleri ile ilişkisinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü].
64. Yılmaz, S. (2012). Çocuğa yönelik aile içi şiddetin ilköğretim 6., 7. ve 8. sınıf düzeyindeki öğrencilerin iletişim becerileri ve özgüven düzeylerine etkisi [Yüksek lisans tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü].