Integration Education Aptitude Scale

Öz

The purpose of this study is to develop a valid, reliable, comprehensive, and practical assessment tool capable of holistically evaluating pre-service teachers’ predispositions toward inclusive education through the components of attitude and self-efficacy. Accordingly, the scale development process was conducted on a sample consisting of undergraduate students who had taken or were currently taking a course on Teaching Students with Disabilities/Inclusive Education. Exploratory factor analysis and item analyses were performed using data from 203 participants; confirmatory factor analysis was conducted on an independent sample of 235 participants. The criterion (parallel form) validity of the scale was assessed by examining the relationships between the scale and existing attitude, competence, and self-efficacy scales that measure similar constructs within the context of inclusive education. According to the findings, the Inclusive Education Readiness Scale consists of two subscales—“Attitude” and “Self-efficacy”—and a total of 16 items. As a result of the DFA, the fit indices were determined to be χ²/df = 1.922, RMSEA = 0.063, SRMR = 0.0661, CFI = 0.937, NFI = 0.879, and GFI = 0.902; The results indicate that the scale’s construct validity and general psychometric properties are at an acceptable level. The research findings were discussed in line with the relevant literature, and recommendations regarding the scale’s use were presented.

Anahtar Kelimeler

• Aptitude for inclusive education
• teacher candidates
• scale development
• validity
• reliability

Destekleyen Kurum

There isn't.

Etik Beyan

The researchers state that the study was conducted in accordance with ethical principles.

Teşekkür

Dear Editor, thank you for your contributions to the process.

Kaynaştırma Eğitimine Yatkınlık Ölçeği

Öz

Bu çalışmanın amacı, öğretmen adaylarının kaynaştırma eğitimine yönelik yatkınlıklarını tutum ve öz yeterlilik bileşenleriyle bütüncül biçimde değerlendirebilecek geçerli, güvenilir, kapsamlı ve kullanışlı bir ölçme aracı geliştirmektir. Bu doğrultuda, Engellilerde Öğretim/Kaynaştırma Eğitimi içerikli dersi almış ya da halihazırda almakta olan lisans öğrencilerinden oluşan örneklem üzerinde ölçek geliştirme süreci yürütülmüştür. Açımlayıcı faktör analizi ve madde analizleri 203 katılımcıdan elde edilen verilerle; doğrulayıcı faktör analizi ise bağımsız bir örneklem olan 235 katılımcı üzerinden gerçekleştirilmiştir. Ölçeğin ölçüt (paralel form) geçerliği, kaynaştırma eğitimi bağlamında benzer yapıları ölçen tutum, yeterlik ve öz yeterlik ölçekleri ile arasındaki ilişkiler incelenerek değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre Kaynaştırma Eğitimine Yatkınlık Ölçeği, “Tutum” ve “Öz yeterlilik” olmak üzere iki alt boyuttan ve toplam 16 maddeden oluşmaktadır. DFA sonucunda uyum iyiliği indekslerinin χ²/sd = 1.922, RMSEA = 0.063, SRMR = 0.0661, CFI = 0.937, NFI = 0.879 ve GFI = 0.902 olduğu belirlenmiş; elde edilen sonuçlar ölçeğin yapı geçerliği ve genel psikometrik özelliklerinin kabul edilebilir düzeyde olduğunu göstermiştir. Araştırma bulguları ilgili alanyazın doğrultusunda tartışılmış ve ölçeğin kullanımına yönelik öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Kaynaştırma eğitimine yatkınlık
• öğretmen adayları
• ölçek geliştirme
• geçerlik
• güvenirlik

Destekleyen Kurum

Yoktur

Etik Beyan

Araştırmada etik ilkelere uyulduğu araştırmacılar tarafından beyan edilmektedir.

Teşekkür

Sayın editör, sürece yönelik katkılarınızdan dolayı teşekkür ederim.

Kaynakça

1. Ahn, S. J., Johnsen, K., Robertson, T., Moore, J., Brown, S., Marable, A., & Basu, A. (2015). Using virtual pets to promote physical activity in children: An application of the youth physical activity promotion model. Journal of Health Communication, 20(7), 807-815. https://doi.org/10.1080/10810730.2015.1018597
2. Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179-211. https://doi.org/10.1016/0749-5978(91)90020-T
3. Akhan, N., & Ateş, R. C. (2019). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının kaynaştırma eğitimine yönelik öz yeterlik inançlarının incelenmesi. Turkish Studies-Educational Sciences, 14(3), 215-232. https://doi.org/10.29228/TurkishStudies.22661
4. Akyürek, Z., Sivrikaya, A. H., Turan, S., & Talaghir, L. (2025). Correlation of PE teachers’ emotions, attitudes, anxiety, and competence in inclusive education. Balıkesır Health Sciences Journal, 14(1), 210-219. https://doi.org/10.53424/balikesirsbd.1638735
5. Algan, B., & Algan, M. (2013). Eğitim hakkı ve özgürlüğü bağlamında eğitim hizmetlerinin ruhsat usulü ile özel kişilere gördürülmesi. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 17(3), 147-194.
6. Alton-Lee, A. (2003). Quality teaching for diverse students in schooling: Best evidence synthesis. Wellington, NZ: Ministry of Education.
7. Asha, S. C., & Blessing, A. (2023). Environment modifying in inclusive education. Shanlax International Journal of Arts, Science and Humanities, 11(1), 5-9. https://doi.org/10.34293/sijash.v11iS1-Nov.6852
8. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. Freeman.

9. Batu, S., & Kırcaali-İftar, G. (2020). Kaynaştırma. Kök Yayıncılık.
10. Bayar, A. (2015). Kaynaştırma uygulamalarında öğretmen yeterliği ölçeğinin Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 16(3), 71-85.
11. Bayar, A., Özaşkın, A. G., & Bardak, Ş. (2015). Kaynaştırma eğitimi ile ilgili duygular, tutumlar ve kaygılar ölçeğinin Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 10(3), 175-186. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.7556
12. Bindhani, S., & Gopinath, G. (2024). Inclusive education practices: A review of challenges and successes. International Journal for Multidisciplinary Research (IJFMR), 6(2), 1–9. https://doi.org/10.36948/ijfmr.2024.v06i02.17341
13. Brown, T. A. (2015). Confirmatory factor analysis for applied research. Guilford Publications.
14. Bukvić, Z. (2014). Teachers competency for inclusive education. The European Journal of Social & Behavioural Sciences, Issue 4. https://doi.org/10.15405/ejsbs.141
15. Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (22. bs). Pegem Akademi.
16. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırmanın temelleri (9. bs). Pegem Akademi.
17. Can, A. (2016). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi (4. bs). Pegem Akademi.
18. Canakay, E. U. (2020). Kaynaştırma eğitimine yönelik müzik öğretmeni özyeterliği ölçeği geçerlik-güvenirlik çalışması. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(11), 195-209.
19. Cansız, N., & Cansız, M. (2018). The validity and reliability study of Turkish version of the Sentiments Attitudes and Concerns about Inclusive Education Scale. Kastamonu Eğitim Dergisi, 26(2), 271-280. https://doi.org/10.24106/kefdergi.389872
20. Chow, W. S. E. (2024). Examining factors influencing teachers’ intentions in implementing inclusive practices in Hong Kong classrooms. Journal of Research in Special Educational Needs, 24(2), 376-388. https://doi.org/10.1111/1471-3802.12632
21. Clark, L. A., & Watson, D. (1995). Constructing validity: Basic issues in objective scale development. Psychological Assessment, 7(3), 309-319. https://doi.org/10.1037/1040-3590.7.3.309
22. Cook, A., & Ogden, J. (2022). Challenges, strategies and self-efficacy of teachers supporting autistic pupils in contrasting school settings: A qualitative study. European Journal of Special Needs Education, 37(3), 371-385. https://doi.org/10.1080/08856257.2021.1878659
23. Çakıroğlu, Ü., Çebi, A., & Gökoğlu, S. (2015). Öğretmenlerin teknoloji entegrasyonlarına yönelik temel göstergeler: Bir ölçek geliştirme çalışması. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(3), 507-522.
24. Demir, M. K., & Açar, S. (2010). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine ilişkin düşünceleri. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(3), 749-770.
25. Forlin, C., Earle, C., Loreman, T., & Sharma, U. (2011). The sentiments, attitudes, and concerns about inclusive education revised (SACIE-R) scale for measuring pre-service teachers’ perceptions about inclusion. Exceptionality Education International, 21(3), 50-65. https://doi.org/10.5206/eei.v21i3.7682
26. Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39-50. https://doi.org/10.1177/002224378101800104
27. García-Vita, M. del M., & Barreto, C. R. (2019). Inclusive education and intercultural competence in higher education. European Proceedings of Social and Behavioural Sciences, 113, 284–291. https://doi.org/10.15405/epsbs.2019.04.02.12
28. Gürbüz, S., & Şahin, F. (2015). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri felsefe-yöntem-analiz (2. bs). Seçkin Yayıncılık. Ankara
29. Gürgür, H. (2005). Kaynaştırma uygulamasının yapıldığı ilköğretim sınıfında işbirliği ile öğretim yaklaşımının incelenmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara
30. Hair, J. F., Black, W. C., Anderson, R. E., & Babin, B. J. (2010). Multivariate data analysis (7. bs). Prentice Hall.
31. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8. bs). Cengage Learning. New Jersey.
32. Hilland, T. A., Stratton, G., Vinson, D., & Fairclough, S. (2009). The Physical Education Predisposition Scale: Preliminary development and validation. Journal of Sports Sciences, 27(14), 1555-1563. https://doi.org/10.1080/02640410903147513
33. Keleş, O., Sığırtmaç, A. D., & Dikici, A. (2019). Okul öncesi kaynaştırma sınıfı öğretmenlerinin öz yeterlik (algı) ölçeği geçerlik güvenirlik çalışması. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39(1), 193-210.
34. Kırcaali-İftar, G. (2012). Otizm spektrum bozukluğuna genel bakış. Tekin-İftar, E. (Ed.). Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklar ve eğitimleri. (2. Baskı) (s.17-44). Vize Yayıncılık. Ankara.
35. Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling (4. bs). Guilford Press.
36. Laçin, E., & Taşlıbeyaz, H. F. (2020). Kaynaştırma eğitimi tutum ölçeği (KETÖÇ)-öğretmen formu: Bir ölçek geliştirme çalışması. Uluslararası Karamanoğlu Mehmetbey Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(2), 120-132.
37. Li, K. M., & Cheung, R. Y. M. (2021). Pre-service teachers’ self-efficacy in implementing inclusive education in Hong Kong: The roles of attitudes, sentiments, and concerns. International Journal of Disability, Development and Education, 68(2), 259-269. https://doi.org/10.1080/1034912X.2019.1678743
38. Manola, B. D. (2024). Teachers’ readiness, implementation, and management support of an inclusive classroom. International Multidisciplinary Research Journal, 6(4), 141-147. https://doi.org/10.54476/ioer-imrj/295196
39. McAllister, G., & Irvine, J. J. (2002). The role of empathy in teaching culturally diverse students: A qualitative study of teachers’ beliefs. Journal of Teacher Education, 53(5), 433-443. https://doi.org/10.1177/002248702237397
40. Meier, S., & Ruin, S. (2019). Creation and validation of the pre-service PE teachers’ attitudes towards inclusive physical education scale (ATIPE). International Journal of Physical Education, 56(1), 21-32. https://doi.org/10.5771/2747-6073-2019-1-21
41. Meijer, C. J. W., & Foster, S. F. (1988). The effect of teacher self-efficacy on referral chance. The Journal of Special Education, 22(3), 378-385. https://doi.org/10.1177/002246698802200309
42. Milli Eğitim Bakanlığı. (2006). Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. https://orgm.meb.gov.tr/mebiysdosyalar/201210/10111226ozelegitimhizmetleriyonetmeligison.pdf
43. Milli Eğitim Bakanlığı. (2014). Millî eğitim istatistikleri örgün eğitim 2013-2014. https://sgb.meb.gov.tr/www/mill-egitim-istatistikleri-orgun-egitim-2013-2014/icerik/95
44. Milli Eğitim Bakanlığı. (2024). Millî eğitim istatistikleri, örgün eğitim. Erişim: https://sgb.meb.gov.tr/www/mill-egitim-istatistikleri orgun-egitim-20222023/icerik/508
45. Okyay, Ö. (2006). Okul öncesi eğitimde kaynaştırma eğitimine yönelik görüşler ölçeği [Yüksek lisans tezi]. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
46. Opoku, M. P., Nketsia, W., & Mohamed, A. H. (2022). The self-efficacy of private school teachers toward the implementation of inclusive education in Ghana: A mixed-methods study. Frontiers in Education, 7, 985123. https://doi.org/10.3389/feduc.2022.985123
47. Öncü, E., Gürbüz, B., Küçük Kılıç, S., & Keskin, N. (2015). Psychometric properties of the Turkish version of the physical education predisposition scale. In ERPA International Health and Sports Science Education Congress (p. 179). ERPA.
48. Özakün, Ö. M. (2024). Kaynaştırma ve bütünleştirme yöntemi ile eğitimin incelenmesi: Literatür çalışması. International Journal of Social and Humanities Sciences Research (JSHSR), 11(103), 204-213.
49. Özdamar, K. (2017). Ölçek ve test geliştirme yapısal eşitlik modellemesi (1. bs). Nisan Kitabevi.
50. Özgür, İ. (2008). Engelli çocuklar ve eğitimi: Özel eğitim. (2. Baskı) Karahan Kitabevi. Adana.
51. Payne-Van Staden, I. (2015). Exploring full-service school teachers’ self-efficacy within an inclusive education system. (Unpublished doctoral thesis). North-West University, Vanderbijlpark.
52. Sarıçam, H., & Kırbaş, F. (2018). Kaynaştırma uygulamaları öğretmen yeterlik ölçeği Türkçe versiyonunun geçerlik ve güvenirlik çalışması, 17. Uluslararası Sınıf Öğretmenliği Sempozyumu, 11-14 Nisan 2018-Ankara.
53. Seçer, İ. (2015). Psikolojik test geliştirme ve uyarlama süreci-SPSS ve LİSREL uygulamaları. Anı Yayıncılık.
54. Sharma, U., Loreman, T., & Forlin, C. (2011). Measuring teacher efficacy to implement inclusive practices. Journal of Research in Special Educational Needs, 12(1), 12-21. https://doi.org/10.1111/j.1471-3802.2011.01200.x
55. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2001). Using multivariate statistics (4. bs). Needham Heights, MA: Allyn & Bacon.
56. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2012). Using multivariate statistics (6. bs). Pearson Education.
57. Teke, D., & Sözbilir, M. (2021). Öğretmen adaylarının kaynaştırma eğitimine yönelik öz yeterliklerini belirlemek için ölçek geliştirme. Eurasian Journal of Teacher Education, 2(1), 55-68. https://izlik.org/JA74DG38TR.
58. Toy, S. N., & Duru, S. (2016). Sınıf öğretmenlerinin öğretmen öz yeterlikleri ile kaynaştırma eğitimine ilişkin yeterlik inançlarının karşılaştırılması. Ege Eğitim Dergisi, 17(1), 146-173. https://doi.org/10.12984/eed.00332
59. Usta, M. E., Çeti̇n, G., & Arikan, İ. (2022). Sınıf yönetimi sürecinde öğretmenlerin kaynaştırmaya yönelik tutumlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 12(1), 119-132. https://doi.org/10.24315/tred.878088
60. Vilda, M., Irdem, K., Ustam, F., Çamlica, A., Gözügüzel, Ö. D., Cellatoğlu, B. B., Akdenizli, Ö., & Dervişoğullari, K. (2019). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine yönelik görüşleri (KKTC örneği). International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education, 8, 95-104.
61. Warren, C. A., & Lessner, S. (2014). “Who has family business?" Exploring the role of empathy in student-teacher interactions. Penn GSE Perspectives on Urban Education, 11(2), 122-131.
62. Wei, Q., Luo, C., & Li, Y. (2024). The applicability of the Teachers’ Inclusive Education Attitude Scale on Chinese preservice physical education teachers. Quality in Sport, 23, 54849. https://doi.org/10.12775/QS.2024.23.54849
63. Welk, G. J. (1999). The youth physical activity promotion model: A conceptual bridge between theory and practice. Quest, 51(1), 5-23. https://doi.org/10.1080/00336297.1999.10484297
64. WHO. (2022). Global report on health equity for persons with disabilities. World Health Organization.
65. Yan, Z., & Cardinal, B. J. (2013). Increasing Asian international college students’ physical activity behavior: A review of the youth physical activity promotion model. Health Educator, 45(1), 35-45.
66. Yang, L., Pang, F., & Sin, K. F. (2024). Examining the complex connections between teacher attitudes, intentions, behaviors, and competencies of SEN students in inclusive education. Teaching and Teacher Education, 144, 104595. https://doi.org/10.1016/j.tate.2024.104595
67. Yücebaş, A. (2018). Kaynaştırma öğrenci velilerinin kaliteli eğitim beklentileri [Yüksek lisans tezi]. Okan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
68. Zohoorian, Z., & Zeraatpishe, M. (2020). Teacher interaction and empathy: An investigation among effective English language teachers. International Journal of Research in Teacher Education, 11(2), 35-48.