The Relationship Between Mental Well-Being and Life Satisfaction: A Study of Students Participating in Recreational Activities

Öz

The aim of this study was to determine the levels of mental well-being and life satisfaction among university students participating in recreational activities, to examine whether these variables differed according to selected individual characteristics, and to investigate the relationship between mental well-being and life satisfaction. The study was conducted using a cross-sectional and correlational research design and included 659 students enrolled in the Faculty of Sport Sciences at Bartın University. Data were collected using a Personal Information Form, the Warwick-Edinburgh Mental Well-being Scale, and the Satisfaction With Life Scale. The data were analyzed using independent-samples t-tests, one-way analysis of variance (ANOVA), and Pearson correlation analysis. The findings indicated that mental well-being and life satisfaction did not differ significantly according to gender or academic department, whereas significant differences were observed in both variables according to perceived family income level. Students who preferred group activities had significantly higher levels of mental well-being than those who preferred individual activities; however, life satisfaction did not differ significantly according to leisure activity preference. A moderate, positive, and statistically significant relationship was found between mental well-being and life satisfaction (r=.54, p<.001). In conclusion, the findings suggest that university students participating in recreational activities who report higher levels of mental well-being also tend to evaluate their lives more positively.

Anahtar Kelimeler

• Mental well-being
• Life satisfaction
• Recreation
• University students

Mental İyi Oluş ve Yaşam Doyumu Arasındaki İlişki: Rekreasyonel Etkinliklere Katılan Öğrenciler Üzerine Araştırma

Öz

Bu araştırmanın amacı, Rekreasyonel etkinliklere katılan üniversite öğrencilerinin mental iyi oluş ve yaşam doyumu düzeylerini belirlemek, bu değişkenlerin bazı bireysel özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek ve mental iyi oluş ile yaşam doyumu arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Kesitsel ve korelasyonel desende yürütülen araştırmaya Bartın Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören 659 öğrenci katılmıştır. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Warwick-Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Veriler bağımsız örneklemler t-testi, tek yönlü varyans analizi ve Pearson korelasyon analizi kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları, mental iyi oluş ve yaşam doyumunun cinsiyet ve öğrenim görülen bölüme göre anlamlı biçimde farklılaşmadığını; algılanan aile gelir düzeyine göre ise her iki değişkende de anlamlı farklılık bulunduğunu göstermiştir. Grup etkinliklerini tercih eden öğrencilerin mental iyi oluş düzeylerinin bireysel etkinlikleri tercih edenlerden daha yüksek olduğu, yaşam doyumunun ise serbest zamanı değerlendirme tercihine göre farklılaşmadığı belirlenmiştir. Mental iyi oluş ile yaşam doyumu arasında orta düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki saptanmıştır (r=.54, p<.001). Sonuç olarak, rekreasyonel etkinliklere katılan üniversite öğrencilerinde mental iyi oluş düzeyi yükseldikçe yaşamlarına ilişkin genel değerlendirmelerinin de daha olumlu olma eğiliminde olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Mental iyi oluş
• Yaşam doyumu
• Rekreasyon
• Üniversite öğrencileri

Kaynakça

1. Aktop, M., & Göksel, A. G. (2023). Spor bilimleri öğrencilerinin serbest zaman ilgilenimleri ve yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Journal of Sport for All and Recreation, 5(2), 99-109. https://doi.org/10.56639/jsar.1386975
2. Batz-Barbarich, C., Tay, L., Kuykendall, L., & Cheung, H. K. (2018). A meta-analysis of gender differences in subjective well-being: Estimating effect sizes and associations with gender inequality. Psychological Science, 29(9), 1491-1503. https://doi.org/10.1177/0956797618774796
3. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2021). Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri (31. basım). Pegem Akademi.
4. Budría, S., & Ferrer-i-Carbonell, A. (2019). Life satisfaction, income comparisons and individual traits. Review of Income and Wealth, 65(2), 337-357. https://doi.org/10.1111/roiw.12353
5. Dağlı, A., & Baysal, N. (2016). Yaşam Doyumu Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(59), 1250-1262. https://doi.org/10.17755/esosder.263229
6. Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., & Griffin, S. (1985). The Satisfaction With Life Scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71-75. https://doi.org/10.1207/s15327752jpa4901_13
7. Diener, E., Suh, E. M., Lucas, R. E., & Smith, H. L. (1999). Subjective well-being: Three decades of progress. Psychological Bulletin, 125(2), 276-302. https://doi.org/10.1037/0033-2909.125.2.276
8. Dirlik, R., & Köroğlu, Ö. (2021). Açık alan rekreasyon faaliyetlerinin yaşam doyumuna etkisi. Journal of Recreation and Tourism Research, 8(1), 48-72. https://doi.org/10.31771/jrtr.2021.91

9. Fancourt, D., Aughterson, H., Finn, S., Walker, E., & Steptoe, A. (2021). How leisure activities affect health: A narrative review and multi-level theoretical framework of mechanisms of action. The Lancet Psychiatry, 8(4), 329-339. https://doi.org/10.1016/S2215-0366(20)30384-9
10. Geven, C., & Yaşartürk, F. (2024). Üniversite Öğrencilerinin Rekreasyon Farkındalık ve Yükseköğrenim Yaşam Doyum Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. The Online Journal of Recreation and Sports, 13(3), 288-298. https://doi.org/10.22282/tojras.1455240
11. Gönener, A., Öztürk, A., & Yılmaz, O. (2017). Kocaeli Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin mental (psikolojik) iyi olma düzeylerinin mutluluk düzeylerine etkisi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(1), 44-55.
12. Gürbüz, B. (2023). Spor eğitimi alan üniversite öğrencilerinin mental iyi oluşları ve fiziksel aktivite düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kafkas Üniversitesi, Kars.
13. Huang, K., Beckman, E. M., Ng, N., Dingle, G. A., Han, R., James, K., Winkler, E., Stylianou, M., & Gomersall, S. R. (2024). Effectiveness of physical activity interventions on undergraduate students’ mental health: Systematic review and meta-analysis. Health Promotion International, 39(3), daae054. https://doi.org/10.1093/heapro/daae054
14. İşgör, İ. Y. (2017). Üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluş düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 6(1), 494-508. https://doi.org/10.7884/teke.3821
15. Jebb, A. T., Tay, L., Diener, E., & Oishi, S. (2018). Happiness, income satiation and turning points around the world. Nature Human Behaviour, 2(1), 33-38. https://doi.org/10.1038/s41562-017-0277-0
16. Karademir, T., & Açak, M. (2020). Antrenörlük ve öğretmenlik bölümü öğrencilerinin akademik iyimserlik ve psikolojik iyi oluş düzeylerinin incelenmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(1), 531-542. https://doi.org/10.33437/ksusbd.566586
17. Karakaş, F., & Acar, K. (2023). Takım sporcularının mental iyi oluş düzeyleri ile şiddet eğilimleri arasındaki ilişki. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 6(1-Cumhuriyet'in 100. Yılı Özel Sayısı), 617-629. https://doi.org/10.38021/asbid.1362641
18. Keldal, G. (2015). Warwick-Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği’nin Türkçe formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 3(1), 103-115.
19. Keyes, C. L. M. (2002). The mental health continuum: From languishing to flourishing in life. Journal of Health and Social Behavior, 43(2), 207-222. https://doi.org/10.2307/3090197
20. Kılınçoğlu, B. (2020). Üniversite öğrencilerinde bilinçli farkındalık ile mental iyi oluşun incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Başkent Üniversitesi, Ankara.
21. Kuykendall, L., Tay, L., & Ng, V. (2015). Leisure engagement and subjective well-being: A meta-analysis. Psychological Bulletin, 141(2), 364-403. https://doi.org/10.1037/a0038508
22. Kuyulu, İ. (2022). Lise öğrencilerinin rekreatif faaliyetlere katılım motivasyonları ve engelleri ile mental iyi oluşları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 5(Özel Sayı 2), 1111-1124. https://doi.org/10.38021/asbid.1216083
23. Litwiller, F., White, C., Hamilton-Hinch, B., & Gilbert, R. (2022). The impacts of recreation programs on the mental health of postsecondary students in North America: An integrative review. Leisure Sciences, 44(1), 96-120. https://doi.org/10.1080/01490400.2018.1483851
24. Newman, D. B., Tay, L., & Diener, E. (2014). Leisure and subjective well-being: A model of psychological mechanisms as mediating factors. Journal of Happiness Studies, 15(3), 555-578. https://doi.org/10.1007/s10902-013-9435-x
25. Pressman, S. D., Matthews, K. A., Cohen, S., Martire, L. M., Scheier, M., Baum, A., & Schulz, R. (2009). Association of enjoyable leisure activities with psychological and physical well-being. Psychosomatic Medicine, 71(7), 725-732. https://doi.org/10.1097/PSY.0b013e3181ad7978
26. Saleh, F., Chattha, A. H., & Hasan, S. S. (2024). Mental well-being and life satisfaction as the outcomes of life orientation and resilience among university students. UCP Journal of Humanities & Social Sciences, 3(1), 71-92. https://doi.org/10.24312/ucp-jhss.03.01.094
27. Siyahtaş, A., & Serdar, E. (2026). Serbest zaman tutumu, algılanan stres, iyi oluş ve yaşam doyumu arasındaki ilişkilerin incelenmesi: Rekreasyonel fiziksel aktivite katılımcıları örneği. Göbeklitepe Eğitim ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 1-15. https://doi.org/10.70631/gesd.1878425
28. Sujan, M. S. H., Haghighathoseini, A., Tasnim, R., Ripon, R. K., Akter, M., Ripon, S. A., Hasan, M. M., Uddin, M. R., & Ferdous, M. Z. (2023). Prevalence and determinants of mental well-being and satisfaction with life among university students amidst the COVID-19 pandemic. Asian Journal of Health Sciences, 9(1), ID50. https://doi.org/10.15419/ajhs.v9i1.521
29. Tan, J. J. X., Kraus, M. W., Carpenter, N. C., & Adler, N. E. (2020). The association between objective and subjective socioeconomic status and subjective well-being: A meta-analytic review. Psychological Bulletin, 146(11), 970-1020. https://doi.org/10.1037/bul0000258
30. Tekkurşun Demir, G., Namlı, S., Hazar, Z., Türkeli, A., & Cicioğlu, H. İ. (2018). Bireysel ve takım sporcularının karar verme stilleri ve mental iyi oluş düzeyleri. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 13(1), 176-191.
31. Tennant, R., Hiller, L., Fishwick, R., Platt, S., Joseph, S., Weich, S., Parkinson, J., Secker, J., & Stewart-Brown, S. (2007). The Warwick-Edinburgh Mental Well-being Scale (WEMWBS): Development and UK validation. Health and Quality of Life Outcomes, 5, 63. https://doi.org/10.1186/1477-7525-5-63
32. Underwood, E., Horita, R., Imamura, N., Fukao, T., Adachi, M., Tajirika, S., Izurieta, R., & Yamamoto, M. (2024). Changes in mental health among Japanese university students during the COVID-19 era: Differences by college department, graduate level, sex, and academic year. Healthcare, 12(9), 902. https://doi.org/10.3390/healthcare12090902
33. White, R., Ryan, D., Young, C., Elston, R., & Rossi, T. (2023). How does the context of physical activity influence perceived mood and wellbeing after exercise? Mental Health and Physical Activity, 24, 100504. https://doi.org/10.1016/j.mhpa.2023.100504
34. Yaşartürk, F., Akyüz, H., & Karataş, İ. (2017). Examination of university students’ levels of leisure boredom perception and life satisfaction towards recreative activities. International Journal of Cultural and Social Studies, 3(Special Issue 2), 239-252.
35. Yelpaze, İ., & Yakar, L. (2019). Üniversite öğrencilerinin yaşam doyumu ve bilişsel esnekliklerinin incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 9(54), 913-935.