AN ANALYSIS ON THE EFFECTS OF TABLE-TENNIS SPORTS ON THE DISTRACTION OF SECONDARY EDUCATION STUDENTS

Öz

In this study we aimed to analyze the effects of tabletennis on the distraction of secondary-education students practicing and not-practicing table-tennis sport. Research sampling consisted of 80 students n=80 currently studying in Adil Karaağaç Anatolian Technical Vocational High School in Selçuklu district of Konya city and students were within the age range of 14-18. Mean age of students was 15,53±0,80. 40 students n=40 who regularly practiced table-tennis sports formed the experimental group whereas 40 students n=40 notpracticing the sports constituted control group. Bourdon 1955 Attention Test was administered to students in both control and experimental groups. In the analysis of data; SPPS 20 IBM Corp. Released 2011. IBM SPSS Statistics for Windows, Version 20.0. Armonk, NY: IBM Corp. statistical package program was employed. p

Anahtar Kelimeler

• Distraction,table-tennis,secondary-education,sports

Kaynakça

1. Adsız E, (2010). İlköğretim çağındaki öğrencilerde düzenli yapılan sporun dikkat üzerine etkisinin araştırılması. İzmir, Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Yüksek Lisans.
2. Akandere M, Bastug G, Asan R, Bastug K, (2010). The effect of educational game over attention in children. Ovidius University Annals, Series Physical Education and Sport/Science, Movement and Health, 10, 2, 325-30.
3. Albrecht RR, Feltz DL, (1987). Generality and Specificity of Attention Belated to Competitive Anxiety and Sport Performance. Journal of Sport Psychology, 9, 3, 231-48.
4. Alp E, (2011). Dikkatsizce Kullanılan Önlemler-“Dikkat Et/Dikkatli Ol ”. 4-11.
5. Asan R, (2011). Sekiz haftalık masa tenisi egzersizinin 9-13 yaş arası çocuklarda dikkat üzerine etkisi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
6. Aydın S, (2017). 12-18 yaş aralığında spor yapan ve yapmayan öğrencilerin dikkat düzeyleri ve reaksiyon hızlarının araştırılması (Van İli örneği). Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dalı
7. Baltacı G, (2005). Çocuk ve Spor. Ankara: Klasmat Matbaacılık,, 1, 7-10.
8. Banich MT, (1997). Neuropsychology: The neural bases of mental function, Houghton Mifflin College Division, p. 234-73.

9. Bayrak N, (2008). Birinci lig masa tenisi müsabakalarında gerçekleştirilen aktivitelerin kalp atımı, kan laktik asit konsantrasyon ve algılanan zorluk derecesine olan etkilerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Bölümü.
10. Bozan A, Yasin A, (2012). Dikkat Geliştirme Eğitiminin İlköğretim 5. Sınıf Öğrencilerinin Dikkatlerini Toplama Becerilerine Etkisi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 3, 6, 53-66.
11. Çağlar E, Korunç Z, (2006). D2 Dikkat Testinin Sporcularda Güvenirliği ve Geçerliği. Spor Bilimleri Dergisi, 17, 2, 58-80.
12. Çakaloz B, Akay AP, Böber E, (2005). Dikkat Eksikligi Hiperaktivite Bozuklugu ve Eslik Eden Karsit Olma Karsi Gelme Bozuklugu Olan Prepubertal Erkek Çocuklarda Plazma Kortizol Düzeylerinin Degerlendirilmesi. Klinik Psikofarmakoloji Bulteni, 15, 4, 158- 64.
13. Dereceli Ç, (2011). Tai-Chi Programına Katılımın Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Olan İlköğretim I Kademe Öğrencilerinin İç-Dış Denetim Odağı ve Dikkat Düzeylerine Etkisinin Araştırılması, . Doktora Tezi, Ege Üniversitesi, İzmir.
14. Erdil G, Ölçücü B, Kaya F, Sabrioğlu S, Kaya Y, (2013). The Effect Of The Traınıng Wıth Recessıve Hand On The Hıttıng Percentage Of Shots Performed Wıth The Domınant Hand For Table Tennıs Players. Journal of Physical Education & Sports Science/Beden Egitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7, 1.
15. Kartal R, Dereceli Ç, Kartal A, (2016). Eskrim Sporu Yapan ve Yapmayan 10-12 Yaş Arası Çocukların Dikkat Düzeylerinin İncelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 3, 2, 82-8.
16. Kolb B, Whishaw I, (1996). Attention, Imagery, and Consciousness. Fundamental of Human Neuropsychology, WH Freeman, New York, 465-89.
17. Kumartaşlı M, Baştuğ G, (2010). Examination of Attention Levels of Athletes Who Do Taekwondo, Karate and Muaythai. Ovidius University Annals, Series Physical Education and Sport/Science Movement and Health, 2, 521-4.
18. Magill RA, Anderson DI, (2007). Motor learning and control: Concepts and applications, McGraw-Hill New York, p.
19. Martens R, (1987). Coaches guide to sport psychology: A publication for the American Coaching Effectiveness Program: Level 2 sport science curriculum, Human Kinetics Books, p.
20. Nideffer RM, Sagal M-S, (1993). Concentration and attention control training. Applied sport psychology: Personal growth to peak performance, 2, 243-61.
21. Özdemir M, (1990). Üniversiteli sporcu ve sporcu olmayan öğrencilerin dikkat seviyelerinin araştırılması. Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yüksek lisans Tezi, Istanbul.
22. Singer RN, Cauraugh JH, Tennant LK, Murphey M, (1991). Attention and distractors: Considerations for enhancing sport performances. International Journal of Sport Psychology, 5, 95-114.
23. Tavacıoğlu L, (1999). Spor psikolojisi: bilişsel değerlendirmeler, Bağırgan, p. 54-55.
24. Tunç A, (2013). Golf sporu yapan çocukların dikkat düzeylerinin incelenmesi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
25. Turhan B, Er N, Çam İ, (2003). Avrupa Şampiyonası Masa Tenisi Maçlarındaki Son Vuruşların Analizi. 1. Raket Sporları Sempozyumu Bildiri Kitabı, 31.
26. Williams JME, (1993). Applied sport psychology: Personal growth to peak performance, Mayfield Publishing Co, p.
27. Yurdakul NA, Çamlıyer H, Çamlıyer H, Karabulut N, Soytürk M, (2012). Sekiz yaş grubu çocuklarda hareket eğitiminin dikkat ve hafıza gelişimine etkileri. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14, 1, 103-8.