A STUDY OF HEALTHY LIFE STYLE HABITS OF GYM MEMBERS

Öz

This study intends to examine the healthy life style habits of people who have gym memberships. The study sample covers 522 people from the province of Gaziantep who had active gym memberships in 2018. Esin 1997 tested the validity and reliability of the scale developed by Walker, Sechrist and Pender 1987 , which this study uses to determine the healthy life style habits of gym members. Statistical analyzes were performed on the data obtained in the study using the SPSS 22.0 package program. Frequency, percentage, mean values, and standard deviation were used as the statistical method in evaluating the data and the Kolmogorov Smirnov test was used to check the alignment of the variables with normal distribution. The ANOVA and Tukey multiple comparison tests were used to compare multiple independent groups while the t-test was preferred for comparing two independent groups. The internal consistency of the scales was checked using Cronbach Alpha values. This study shows that most gym members are single, company executives in the age bracket of 32 years or older who do not smoke and have been playing sports for 1 to 3 years. The results showed a significant difference between the marital status of the participants and Health Consciousness, one of the sub-dimensions of the Healthy Life Style Habits Scale, between the Number of Years Playing Sports and Self-Realization, Health Consciousness and Interpersonal Support, also sub-dimensions of the Healthy Life Style Habits Scale. In addition between the Age Variable and Self-Realization, Health Consciousness and Interpersonal Support, also sub-dimensions of the Healthy Life Style Habits Scale, and between the professions of the participants and Self-Realization, Exercise, Diet and Interpersonal Support, which are also sub-dimensions of the Healthy Life Style Habits Scale.

Anahtar Kelimeler

• Healthy life, Sports, Gym

Kaynakça

1. Ayaz S, Tezcan S, Akıncı F, (2005). Hemşirelik Yüksekokulu Öğrencilerinin Sağlığı Geliştirme Davranışları. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 9(2): 26- 34.
2. Bahar Z, (2010). Sigaraya karşı sağlık personeli, Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 9(2): 87-114.
3. Beşer A, Bahar Z, Büyükkaya D, (2007). Health Promoting Behaviors And Factors Related To Bilimleri Dergisi; 4(1): 18-26.
4. Castellı DM, Hıllman CH, Buck SM, Erwın HE, (2007). Physical Fitness And Academic Achievement İn Third-And Fifth-Grade Students. J Sport Exerc Psychol. 29: 239- 252.
5. Çınar S, (2012). Akademisyenlerin fiziksel aktivite düzeylerinin incelenmesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi Ve Spor Ana Bilim Dalı,Yüksek lisans tezi, Çanakkale.
6. Dirican R, Bilgel N, (2010). Halk Sağlığı Sempzyum Kitabı, II. Baskı. Bursa. Uludağ Üniversitesi Basımevi.
7. Duman S, Kuru E, (2010). Spor Yapan ve Spor Yapmayan Türk Öğrencilerin Kişisel Uyum Düzeylerinin Belirlenmesi ve Karşılaştırılması. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(1): 18-26.
8. Dwyer T, Coonan WE, Leıtch DR, Hetzel B, Baghurst R, (1983). An İnvestigation Of The Effects Of Daily Physical Activity On The Health Of Primary School Students İn South Australia. Int J Epidemiol, 12(3): 308-313.

9. Edelman Cl, Mandle Cl, (1998). Health Promotion Throughout The Life Span, Phıladelphıa: Mosby Comp.
10. Erdoğan S, Nahcivan N, Esin N, (1994). Sağlığı sürdürme, sağlığı geliştirme ve hemşirelik. Hemşirelik Bülteni, 8: 32
11. Esin N,(1999). Sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeğinin Türkçe’ ye uyarlanması. Hemşirelik Bülteni, 12(45): 87-95.
12. Eyilli MÇ. (2017). Kadınlarda Fiziksel Aktivitenin Yaşam Kalitesi ve Sağlık Üzerine Etkisi, Yüksek Lisans Tezi, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı, Gazi Üniversitesi.
13. Gürsel N, (2015). Öğretim Elemanlarında Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları ve Yaşam Kalitesinin İncelenmesi, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.
14. Karadeniz G, Uçum EY, Dedeli Ö, Karaağaç Ö, (2008). Üniversite öğrencilerinin sağlıklı yaşam biçimi davranışları. TAF Prev Med Bull, 7(6):497-502.
15. Karadeniz G, Yanıkkerem UE, Dedeli Ö Ve Karaağaç Ö, (2008). Üniversite Öğrencilerinin Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları, Taf Prev Med Bull, 7(6):497-502.
16. Macovei S, Tufan A A and Vulpe BI, (1994). Theorretical Approaches to Building a Healthy Lifestyle through the Practice of Physical Activities. Procedia – Social and Behavioral Sciences. Romania, 117: 86 -91.
17. Özvarış ŞB, (2006). Sağlık Eğitimi ve Sağlığı Geliştirme. Halk Sağlığı Temel Bilgiler. Hacettepe Üniversitesi Yayınları. Ankara, 1132 -1136.
18. Pasinlioğlu P, (1998). Gözüm S. Birinci basamak sağlık hizmetlerinde çalışan sağlık personelinin sağlık davranışları. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 2(2): 60-68.
19. Sağlam Y, (2015). Öğretmenlerin fiziksel aktivite düzeyleri ile yaşam kalitesi düzeylerinin karşılaştırılması, Niğde Üniversitesi , Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.
20. Stanhope M, Lancester J, (1996). Community Health Nursing. Promoting Health of Aggregates Families and Inviduals. Mosby Year Book.
21. Tambağ H, (2011). Hatay Sağlık Yüksekokulu Öğrencilerinin Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları ve Etkileyen Faktörler. Hacettepe Üniversitesi. Hemşirelik Dergisi, 47-58.
22. Tel M, Öcalan M and Yaman M, (2001). Taekwondocuların bu sporu tercih etme nedenleri ve sosyo-ekonomik durumları. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(1): 3-5.
23. Tokgöz E, (2002). Kadın Öğretim Elemanlarının Sağlığı Geliştirme Davranışları ve Etkileyen Etmenlerin Değerlendirilmesi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Yayınlanmamış Doktora Tezi.
24. Ulla Díez SM, Pérez-Fortis A, (2010). Socio-Demographic Predictors Of Health Behaviors İn Mexican College Students. Health Promot Int, 25(1):85-93.
25. Ünalan D, Şenol V, Öztürk A, Erkorkmaz Ü, (2004). Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinde Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları İle Öz-Bakım Gücü Düzeyleri Arasındaki İlişkinin Analizi. Ix. Halk Sağlığı Kongresi Kongre Kitabı.
26. Vuillemin A, Boini S, Bertrais S, Tessier S, Oppert J.M, Hercberg S, Guillemin F and Briancon, S, (2005). Leisure Time Physical Activity And Health Related Quality Of Life. Preventive Medicine, 41(12): 562-569.
27. Walker NS, Volkan K, Sechrist RK, Pender JN, (1988). Health Promoting Life Styles Of Older Adults: Comparisons With Young And Middle-Aged Adults, Correlates And Patterns, Adv Nurs Sci, 11(1):76-90.
28. Zaybak A, Fadıloğlu Ç, (2004). Üniversite Öğrencilerinin Sağlığı Geliştirme Davranışı ve Bu Davranışı Etkileyen Etmenlerin Belirlenmesi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 20(1):75-9.
29. Zorba E, (2006). Yaşam boyu spor. Ankara: Nobel Yayınları.
30. Zorba H, (2015). Muğla ilindeki farklı yaş gruplarının sağlıklı yaşam ve spor bilgi düzeylerinin karşılaştırılması, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.