2011 Genel ve 2014 Yerel Seçimlerinde Isparta’da Seçmen Davranışı Analizi

Öz

Türkiye’de seçmenler, yerel seçimlerde milletvekili seçimlerine göre daha farklı faktörlerden etkilenebilmekte ve yerel seçimler ulusal siyasetin etkisinde kalabilmektedir. Yerel seçimlerde, seçim çevresinin, adayların, seçmenlerin ve partilerin kendine has özellikleri de bulunmaktadır. Bu özellikler seçmenlerin oy verme davranışını etkileyebilmekte ve seçmeni stratejik (taktiksel) oy verme davranışına yönlendirebilmektedir. Bu çalışma, 30 Mart 2014 Yerel Seçimleri sonrasında Isparta’da yapılan bir alan araştırması çerçevesinde, seçmenlerin ulusal ve yerel seçimlerde oy verme davranışlarını incelemektedir. Bu amaçla; genel ve yerel seçimlerde seçmen davranışı ve bu davranışı biçimlendiren değişkenler, genel-yerel siyaset ve seçim etkileşimi, seçmenlerin kendi partilerine sadakati ve stratejik oy davranışının nedenleri gibi konular irdelenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Genel ve yerel seçimler, siyasi partiler, seçmen oy verme davranışı, stratejik oy davranışı, Isparta

An Analysis of Voter Behavior in Isparta in 2014 General and Local Elections

Abstract

Electorate in Turkey is influenced by different factors compared to the general national elections and the process of local election is affected by the national politics. In local elections; voting district, candidates, electorates and political parties all have their unique characteristics. These characteristics can affect people’s voting behavior and drive the electorate take strategic (tactical) voting action. This study analyzes the voting behavior of electorate in national and local elections after the March 30 2014 local elections the local elections of 30 March 2014 on the base of a research conducted in Isparta. For this purpose, the voting behavior of electorate in national and local elections and the factors shaping this behavior, the interaction of national and local elections, voters’ loyalty to their parties and the reasons for strategic voting behavior are questioned.

Keywords

• General and local elections, political parties, voter voting behavior, strategic voting behavior, Isparta

Kaynakça

1. Akbulut, Ö. (2014), “Yerel Seçimlerin Yerelliği”, Kamu Yönetimi Dünyası Dergisi, Ocak- Haziran, Yıl: 5, Sayı: 17-18, s. 43-48.
2. Akgün, B. (2007), Türkiye’de Seçmen Davranışı, Partiler Sistemi ve Siyasal Güven, Nobel Yayın Dağıtım, Geliştirilmiş 2. Baskı, Ankara.
3. Aydın, K. & Özbek, V. (2004), “Ailenin Seçmen Davranışları Üzerindeki Etkisi”, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Kocaeli Üniversitesi, Sayı: 2, s. 144-167.
4. Berolson, B., Lazarsfeld P. & Mchphee, W. N. (1954), Voting, University of Chicago Press, Chicago.
5. Campell, A., Conserve, E. P., Warren, E. M. & Stokes, D. E. (1960), The American Voter, John Willy, New York.
6. Çarkoğlu, A. (1997), "Macro Economic Determinants of Electoral Support for Incumbents in Turkey,1950–1995", New Perspectives on Turkey, Vol: 17, No: 2, s. 75-96.
7. Çitçi, O. (1996) “Temsil, Katılma ve Demokrasi”, Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt: 5, Sayı: 6, s. 5-14.
8. Çukurçayır, M. A. (2000), Siyasal Katılma ve Yerel Demokrasi, Yargı Yayınevi, Ankara.

9. Downs, A. (1957), An Economic Theory of Democracy, Harper, New York.
10. Damlapınar, Z. & Balcı, Ş. (2005), “Seçmenin Zihnindeki Aday İmajını Belirleyen Etkenler: 28 Mart 2004 Yerel Seçimleri Alan Araştırması”, Selçuk İletişim, Cilt: 4, Sayı: 1, 2005, 58-79.
11. Ercins, G. (2007), “Türkiye’de Sosyo-Ekonomik Faktörlere Bağlı Olarak Değişen Seçmen Davranışı”, C.Ü. İktisadi İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 8, Sayı: 2, s. 25- 40.
12. Gül, H. & Kiriş, H. M. (2009), “Geçmişten Günümüze Yönetsel ve Siyasal Yönleriyle Isparta”, içinde Geçmişten Günümüze Isparta, (Der.), H. Gül ve S. Boybeyi, Atatürk Kültür Merkezi Yayınları, Ankara.
13. Gül, H., Kiriş, H. M., Negiz, N. & Gökdayı, İ. (2014), Türkiye’de Yerel Yönetimler ve Yerel Siyaset, Detay, Ankara.
14. Harrop, M. & Miller, W. (1987), Election and Voters a Comparative Introduction, Mcmillan, London.
15. Kalender, A. (2000), Siyasal İletişim Seçmenler ve İkna Stratejileri, Çizgi Kitapevi, Konya.
16. Kamalak, İ. (2013), “Yerelin Yerel Seçimlere Etkisi: Belediye Başkan Adayları Üzerinden
17. Bir İnceleme”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt:
18. , Sayı: 3, s. 419-446.
19. Kamalak, İ., Kiriş, H. M. & Gül, H. (2013), “Türkiye’de Siyasal Partilerin Belediye
20. Başkan Adayı Belirleme Etkinliğinin 29 Mart 2009 Yerel Seçimleri Çerçevesinde
21. Değerlendirilmesi”, Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt: 22, Sayı: 3, s. 1-30.
22. Kışlalı, A. T. (1991), Siyasal Sitemler, İmge Kitabevi, Ankara.
23. Kiriş, H. M. ve Şataf, C. (2007), “İktidardan Olmak ya da Olmamak: Türkiye’de Belediyelerin Çıkmazı”, Yerel Siyaset, Yıl: 2, Sayı: 15, Mart, s. 359-369.
24. Kösecik, M. (2010), “Türkiye’de Yerel Seçimler: Ulusal Politikanın Etkisinde 29 Mart
25. Yerel Seçimleri”, Yerel Siyaset, Yıl: 4, Sayı: 37, s. 79-91.
26. Özkan, A. (2010), “Türkiye’de Seçmenlerin Oy Verme Davranışının Siyasal İletişim Perspektifinden İncelenmesi”, içinde Seçenlere ve Seçilenlere: Politik Dünya, (Ed.) Ece İnan, 211-228,, Referans Yayınları, İstanbul.
27. Özsoy, O. (2009), Seçim Kazandıran Siyasal İletişim, Pozitif Yayıncılık, Şubat.
28. Öztekin, A. (2001), Siyaset Bilimine Giriş, Siyasal, Kitabevi, 3. Baskı, Ankara.
29. Sallan Gül, S. & Gül, H. (2009), “Isparta'nın Toplumsal Yapısı ve Gündelik Yaşam Pratikleri”, içinde Geçmişten Günümüze Isparta, (Der.) H. Gül & S. Boybeyi, Atatürk Kültür Merkezi Yayınları, Ankara.
30. Sezgin, Ş. (2007), “Ekonomik Oy Verme Teorisi: Türkiye Örneği 1998-2003,” Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 40, Sayı: 2, Haziran, s. 21-38.
31. Turan, İ. (1986), Siyasal Sistem ve Davranış, Der Yayınları, İstanbul.
32. Türk, H. S. (2006), “Seçim, Seçim Sistemleri ve Anayasal Tercih”, Anayasa Yargısı Dergisi, S. 23, s. 75‐112.
33. TÜSİAD, (2001), Seçim Sistemi ve Siyasi Partiler Araştırması, Cilt 2, Kasım, http://www.tusiad.org.tr/__rsc/shared/file/ssspaCilt2.pdf.