Türkiye’de Ortodoks İktisat Politikası ve IMF: Enflasyon Raporları

Öz

Bu çalışmada 19.yy’ın sonlarından sonra gelişen ekonomik düşünceye hakim olan Neo-Klasik görüşten türeyen Ortodoks yanlı politikaların uluslararası kuruluşlar üzerinden (IMF ve Dünya Bankası gibi) eleştirisi yapılmaktadır. Bu eleştiriler: (i) işsizliğe karşı mücadelede işgücü piyasasının esnekliğinin önemi, (ii) mali disipline yönelik politikaların ve bu politikaya uygun olan (bağımsız bir merkez bankası uygulamasını da içinde barındıran) bir para politikasının önemi üzerine yoğunlaşmaktadır. Bu eleştiriler çerçevesinde Türkiye ekonomisinde uygulanan politikalar incelenmekte ve Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’nın yayınlamış olduğu enflasyon raporları (özellikle 2007 yılı) analiz edilerek bu eleştirilerin haklılığı ortaya konulmaya çalışılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Türkiye ekonomisi, Ortodoks iktisat politikaları, IMF, enflasyon raporları

Orthodox Economical Policies and IMF in Turkey: Inflation Reports

Abstract

In this study, the Orthodox policies derived from the Neoclassical theory that dominated on economic thinking developed since the late 19.century, over International Institutions such as IMF and World Bank which has embraced the policies is criticized. Critics intensively are about (i) the importance of the elasticity of labor market to fight with unemployment, and (ii) the importance of policies toward fiscal discipline and monetary policies supporting this discipline, which also needed independent central bank operations. The paper, based on these critics, analyzes the policies having been applied in the Turkish economy and also, analyzes the inflation reports regularly published by the Central Bank of the Republic of Turkey. Therefore, it concludes with the legitimacy of these critics.

Keywords

• Turkish economy, Orthodox economic policies, IMF, inflation reports

Kaynakça

1. Akdiş, M., 2006, Para Teorisi ve Politikası, 2. Basım, Gazi Kitabevi, Ankara.
2. Alparslan, M. & Erdönmez, P. A., 2000, “Enflasyon Hedeflemesi”, Bankacılar Dergisi, Sayı 35.
3. Çolakoğlu, B., 2002, “Enflasyon Hedeflemesi Stratejisine Geçiş Bağlamında T.C.M.B’nın Bağımsızlığının Fonksiyonelliği”, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4, s. 17–31.
4. Dağdelen, İ., 2004, “Liberalizasyon”, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, [http://www. insanbilimleri.com/ojs/index.php/uib/article/view/110/108], e.t. 12 Şubat 2008.
5. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB), 2008, Enflasyon Raporu 2008–1, Ocak, s. 1–79.
6. _____, 2007a, Enflasyon Raporu 2007–1, Ocak, s. 1–75.
7. _____, 2007b, Enflasyon Raporu 2007–2, Nisan, s. 1–71.
8. _____, 2007c, Enflasyon Raporu 2007–3, Temmuz, s. 1–69.

9. _____, 2007d, Enflasyon Raporu 2007–4, Ekim, s. 1–75.
10. Garegnani, P., 1970, “Heterogeneous capital, the production function and the theory of distribution”, Review of Economic Studies, 17 (3), July, s. 407–436.
11. İnsel, A., Soydaş, M. A. & Gündüz, S., 2004, “The Direction, Timing and Casuality Relationships Between The Cyclical Components of Real And Financial Variables During The Financial Liberalization Period In Turkey”, Turkish Economic Association, Discussion Paper 2004/1, [http://www.tek.org.tr], e.t. 10 Şubat 2008. Karahan, Ö., 2005,
12. “Türkiye’de Örtük Enflasyon Hedeflemesi Programının
13. Uygulanmasına İlişkin Oluşan Riskler ve Bu Risklerin Yönetim Politikaları”,
14. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, [www.e-sosder.com], 4, Güz, s. 14.
15. Karasoy, A., Saygılı, M. & Yalçın, C., 1998, “Enflasyonun Doğrudan Hedeflenmesi ve Bazı Ülke Deneyimleri”, [www.ceterisparibus.net/makro.htm], e.t. 3 Mart 2008.
16. Kaykusuz, M., 2004, “Enflasyon Hedeflemesi ve Türkiye’de Uygulanabilirliği”, [www.econturk. org/Türkiyeekonomisi/enfhed.doc], e.t. 3 Mart 2008.
17. Kurz, H. D. & Salvadori, N., 1998, “What is New in the The New Theories of Economic Growth? or: Old Wine in New Goatskins”, içinde Growth and Development Theories, Empirical Evidence and Policy Issues, eds. Coricelli, F. & diğerleri, MacMillan, London.
18. Malatyalı, N. K., 1998, Enflasyon Hedeflemesi, Ülke Uygulamalarına Örnekler ve Türkiye'de Uygulanabilirliği, DPT Yayınları, Ankara.
19. Öğretmen, E., 2004, “Enflasyon Hedeflemesi-Uygulama Örnekleri”, [www.tcmb.gov.tr], e.t. 3 Mart 2008. Örnek, İ., 2004, “Türkiye’de Enflasyon Hedeflemesi Uygulanabilir mi?”, [www.foreigntrade. gov.tr/ead/DTDERGI/Nisan2004/turkiyeenf.htm], e.t. 3 Mart 2008.
20. Özgen, F. B., t.y., “Globalleşme Sürecinde Gelişmekte Olan Ülkelerde Finans Piyasaları”, [http://www.econturk.org/Turkiyeekonomisi/finans.pdf], e.t. 11 Şubat 2008.
21. Pasinetti, L. L., 1998, “The Myth or Folly of the 3 % deficit/GDP Maastricht Parameter’’, Cambridge Journal of Economics, Vol. 22.
22. Vaciago, C., 1993, “Private versus Public Debt”, Banca Nazionale del Lavoro Quarterly Review, no. 186, September.
23. White, G., 2001, “The Poverty of Conventional Economic Wisdom and the Search for Alternative Economic and Social Policies”, The Drawing Board: An Australian Review of Public Affairs, 2 (2), November, s. 67–87.
24. _____, 2004, ‘Capital Distribution and Macroeconomics: ‘Core’ beliefs and Theoretical Foundations Exist?’, Cambridge Journal of Economics, Vol. 28, s. 527–547.
25. Öztürk, S., 2003, “Enflasyon Hedeflemesi Yaklaşımı ve Türkiye’de Uygulanabilirliği”, [www. dtm.gov.tr/ead/DTDERGI/temmuz2003/enflasyon_hedeflemesi.htm], e.t. 3 Mart 2008.