The Relationship between Post-Voiding Residual Urine Existance and Urinary Tract Infections

Öz

Objectives: The relationship between post-voiding residual urine volume (PVR) and urinary tract (UTI) infection is unclear. We researched PVR as a risk factor for UTI and we also investigated effects of obstructive urine flow rate, pyuria and cystitis like symptoms on urinary culture (UC) results. Material Methods: The study included 139 patients, mean age being 55.4 (range 25-78) years, without neurological anomalies, history of indwelling catheterization, endourologic intervention and clean intermittant catheterization. Fourteen patients were diabetic. Patients were asked for cystitis like symptoms; including disuria, suprapubic pain, pollakuria, urgency. Uroflowmetry was perfomed to all patients. The amount of PVR was measured with bladder scan immediate after voiding. Urine analysis and UC were made for all patients. The limit values of residual volume were considered as 50 ml (Group 1) and 100 ml (Group 2) and relation with positive UC, pyuria and cystitis like symptoms were researched in both groups. Results: There were no statistical differences between PVR, positive UC, obstructive flow rate, cystitis like symptoms and pyuria (p>0.05) in both groups. UC was positive in 22.2% and 3.6% in patients with and without piyuria, respectively (p=0.004). In diabetic group there was no relation between these parameters and UC. Conclusions: Although we used different residual urine value limit in our study, there was no relation between PVR and positive UC, on the other hand we determined relationship between pyuria and positive UC. Keywords: Voiding, Residual urine, Urinary tract infections

Anahtar Kelimeler

• -

Postmiksiyonel Rezidüel İdrar Varlığı ile Üriner Enfeksiyon Arasındaki İlişki

Öz

Amaç: Miksiyon sonunda mesanede kalan rezidüel idrarla, üriner enfeksiyon sıklığı arasındaki ilişki net değildir. Postmiksiyonel rezidüel idrar (PRİ), obstrüktif işeme paterni, pyüri ve sistitizm semptomları varlığı gibi faktörlerin idrar kültürü (İK) sonuçlarına olan etkisini araştırdık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, nörolojik hastalığı, enstrümantal girişim hikayesi, yakın zamanda sonda takılma hikayesi olmayan ve temiz aralıklı kateterizasyon yapmayan yaşları 25 ile 78 arasında (ortalama 55,4 yıl) olan 139 hasta dahil edildi. Hastaların 14'ü diabetikti. Hastalar dizüri, suprapubik ağrı, pollaküri, urgency gibi interstisyel sistit semptomları açısından sorgulandı. Tüm hastalara üroflowmetri yapıldı. İşeme sonrası mesanede kalan idrar miktarı bladder scan ile tespit edilerek rezidüel idrar varlığı ve miktarı kaydedildi. Tüm hastaların tam idrar tetkiki (TİT) ve orta akım idrarıyla yapılan İK sonuçları kaydedildi. Rezidü idrar varlığı için sınır değerler 50 ml (Grup 1) ve 100 ml (Grup 2) olacak şekilde belirlendi ve İK (+) liği, piyüri ve sistitizm semptomları ile ilişkileri araştırıldı. Bulgular: Grup 1 ve Grup 2 de PRİ ile İK (+) liği, arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki saptanmadı (P>0,05). Her iki grupta da obstrüktif akım hızı, sistitizm semptomları, TİT de piyüri varlığı ile rezidü idrar varlığı arasında bir korelasyon saptanmadı. TİT'i normal olanlarda %3,6 İK (+) liği varken, piyürisi olanlarda bu oran %22,2 olarak bulundu (P=0,004). Diyabeti olan grupta PRİ varlığı ile İK (+)'liği, sistitizim bulguları ve piyüri açısından bir fark tespit edilmedi. Sonuçlar: Çalışmamızda farklı limit değerler kullanılmasına rağmen PRİ ile İK (+) liği arasında bir ilişki saptamazken, pyüri ile İK (+) liği arasında anlamlı bir ilişki olduğunu saptadık. Anahtar kelimeler: Miksiyon, Rezidüel idrar, Üriner enfeksiyon

Anahtar Kelimeler

• Miksiyon, Rezidüel idrar, Üriner enfeksiyon

Kaynakça

1. Pollock AV. Infections of the genito-urinary tract (1987). In surgical infections. Chapter 24, London, Arnold: 1987: 169- 172
2. Matthews PN, Quayle JB, Joseph AE et al. The use of ultrasound in the investigation of prostatism. Br J Urol. 1982; 54: 536–8.
3. Haylen BT. Residual urine volumes in a normal female population: application of transvaginal ultrasound. Br J Urol. 1989; 64:347–9.
4. Merritt JL. Residual urine volume: correlate of urinary tract infection in patients with spinal cord injury. Arch Phys Med Rehabil. 1981 ;62:558-61.
5. Norlen B, Andersson HE, Nilsson S et al Ultrasonographic determination of residual urine in diabetic subjects: relationship to neuropathy and urinary tract infection DiabetesCare.1982 ;5:501-5.
6. Tan TL, Lieu PK, Ding YY. Urinary retention in hospitalised older women. Ann Acad Med Singapore. 2001 30(6):588-92.
7. Stamm WE, Raz R. Factors contributing to susceptibility of postmenopausal women to recurrent urinary tract infections. Clin Infect Dis. 1999 ;28:723-5
8. Raz R, Gennesin Y, Wasser J, Stoler Z, Rosenfeld S, Rottensterich E, Stamm WE. Recurrent urinary tract infections in postmenopausal women. Clin Infect Dis. 2000 ;30:152-6.

9. Lindberg U, Bjure J, Haugstvedt S, Jodal U. Asymptomatic bacteriuria in schoolgirls. III. Relation between residual urine volume and recurrence. Acta Paediatr Scand. 1975 ;64:437-40.
10. Gülsün S, Göktas P. Tekrarlayan idrar yolu infeksiyonlarında saptanan risk faktörleri. Dicle Tıp Dergisi 2004; 31: 10-16
11. Abarbanel J, Engelstein D, Lask D, Livne PM. Urinary tract infection in men younger than 45 years of age: is there a need for urologic investigation? Urology. 2003 ;62:27-9.
12. Barabas G, Molstad S. No association between elevated post-void residual volume and bacteriuria in residents of nursing homes. Scand J Prim Health Care. 2005 ;23:52-6.
13. Hampson SJ, Noble JG, Rickards D, Milroy EJ. Does residual urine predispose to urinary tract infection? Br J Urol. 1992; 70:506-8.
14. Riehmann M, Goetzman B, Langer E, Drinka PJ, Rhodes PR, Bruskewitz RC. Risk factors for bacteriuria in men. Urology. 1994; 43:617–20.
15. Smith P, Morris A, Reller LB. Predicting urine culture results by dipstick testing and phase contrast microscopy. Pathology. 2003; 35:161-5