Fibrinogen and coronary artery disease
Abstract
Objective. It has previously been shown that fibrinogen is involved in the pathogenesis of atherosclerosis and coronary artery disease. However, only a few studies have shown the correlation between the fibrinogen level and the extent of coronary artery disease and the presence of total luminal occlusion. The purpose of this study was to verify the existence of a correlation between fibrinogen and the presence of total luminal occlusion and the extent of coronary artery disease in our study population. Methods and Results. The patients were characterized with regard to presence or absence of total luminal occlusion and the extent of coronary artery disease (single, double and triple vessels). The study population included 360 patients with coronary artery disease. 129 patients had total luminal occlusion. The remaining patients did not have total luminal occlusion. Additionally single vessel patients had 165 and double vessel patients had 135 and triple vessel patients had 60. The levels of plasma fibrinogen in the patients with total luminal occlusion were significantly higher than the patients without total luminal occlusion (4.76±1.36 g/l vs 4.21±1.04g/l, p<0.001). Also, fibrinogen increased steadily as the number of involved vessels rised (respectively, 4.52±1.18 g/l, 4.63±1.33g/l and 4.70±1.15g/l, p<0.05). Conclusion. These data suggest that high values of fibrinogen may indicate the presence of total luminal occlusion and multiple vessel disease. Key words: Fibrinogen, coronary artery disease
Keywords
FİBRİNOJEN VE KORONER ARTER HASTALIĞI
Öz
Amaç. Fibrinojenirı aterosklerozis ve koroner arter hastalığının patoge-nezinde yer aldığı daha önceden gösterilmiştir. Fakat fibrinojen düzeyinin koroner arter hastalığının yaygınlığı ve tam tıkanıklığın varlığı ile ilişkisi sadece birkaç çalışmada gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı çalışma po-pulasyonumuzda koroner arter hastalığının yaygınlığı ve tam tıkanıklığın varlığı ile fibrinojen arasında bir ilişkinin varlığını belirlemek idi. Metod ve Bulgular. Hastalar tam tıkanıklığın varlığına veya yokluğuna ve koroner arter hastalığının yaygınlığına (tek damar, iki damar ve üç damar) göre sınıflandırıldı. Çalışma grubu koroner arter hastalığı olan 360 hastayı içeriyordu. Bu hastaların 129'unda tam tıkanıklık varken geri kalan hastalarda tam tıkanıklık yoktu. Ayrıca tek damar hastalığı 165, iki damar hastalığı 135, üç damar hastalığı 60 hastada mevcuttu. Tam tıkanıklığı olan hastaların plazma fibrinojen düzeyleri tam tıkanıklığı olmayan hastalardan daha yüksekti (4.76±1.36 g/l'e karşın 4.21±1.04 g/l, p<0.001). Aynı zamanda hasta damar sayısı arttıkça fbrinojen kararlı bir şekilde artıyordu (sırasıyla, 4.52±1.18 g/l, 4.63±1.33 g/l ve 4.70±1.15 g/l, p<0.05). Sonuç. Bu sonuçlar yüksek fbrinojen düzeylerinin tam tıkanıklığın ve çok damar hastalığının varlığını gösterebileceğine işaret etmektedir. Anahtar kelimeler: Fibrinojen, koroner arter hastalığı
Anahtar Kelimeler
