Developing a Subjective Well-Being Scale: Validity and Reliability Studies

Abstract

The purpose of this study was to develop a self-report measure of subjective well-being. Subjective Well-Being Scale (SWS) is a Likert type scale -i-vhichcomposed of 46 items. The items ine/ude emotional re-sponses as' well as appraisals of various areas of personallife. The validiry and reliability of the instrument was testeci with clsample of 209 college students. The structual validity of SWS was examined by principle component analysis. ltem-total correlations of the scale were determinecL. Group means of the upper and lower 27 percentiles on SWS were compared with t test. This comparison revealed mean differences. To test concurrent validity, G'orrelations between scores on SWS and Baek Depression Inventory (BDI) were calculated. There was a signifieant relationship between scores on the two scales (r=-70). Cronbach-alfa eoefficient for the seale was found .93; test-retest correlation eoefficieney was r:.86. Considering reliability and validity study results, it can be eone/uded that SWS was a valid and reliable instrument.

Keywords

• Subjective Well Being
• University Students
• Subjective Well Being Scale

Öznel İyi Oluş Ölçeği 'nin Geliştirilmesi:Geçerlik ve Güvenirlik Çalişması

Abstract

Bu çalismada, bireylerin öznel iyi olus dÜzeylerini s'eiptayabilmek için bir ölçek gelistirilmesi amaçllmrmstir. Özneliyi Olus Ölçegi (ÖIÖ) 46 maddeden olusan likert tipi bir ölçektir. Ölçekte, yasam alanIarina iliskin kisisel yargilar ile olumlu ve olumsuz duygu ifadeleri yer almaktadir. Geçerlik ve güvenirlik çalismalari 209 üniversite ögrencisi üzerinde gerçeklestirilmistir. ÖIÖ'nin yapi geçerligi temel bilesenler analizi ile saptanmistir. Ayrica ölçegin madde toplam puan korelasyonlari incelenmistir. ölö' den alinan puanlarin alt ve üst % 2Tlik puan gruplari ortalamalari t testi ile karsilastirilmis; gruplar arasinda anlamli fark oldugu gözlenmistir. Yapilan benzer ölçekler geçerligi çalismasinda ise ölö ile Beck Depresyon Envanteri (BDI) arasinda anlamli bir iliski bulunmustur (r=-.70). Ölçegin Cronbach alfa güvenirlik katsayisi .93; test-tekrar test güvenirlik katsayisi r: .86 olarak saptanmistir. Analizler sonucunda, ölö 'nin üniversite ögrencilerinin 'öznel iyi olus düzeylerini belirlemede geçerli ve güvenilir bir araç olduguna karar verilmistir.

Keywords

• Öznel İyi Oluş
• Üniversite Öğrencileri
• Öznel İyi Oluş Ölçeği
• Subjective Well Being
• University Students
• Subjective Well Being Scale.

References

1. Andrews. F. M. ve Robinson, J.P. (1991). Measures of subjective well-being. (Ed. Robinson, J. P.. Shaver. P. R. ve Wrightsmarı, L, S.) Measu— res of Personality and Social Psychological Attitudes. Vol. 1, New York: Academic Press.
2. Ben-Zur, H. (2003). Happy adolescents: The link bet- ween subjective well-being, internal resour- ces and parental factors. Journal of Youth and Adolescence, 32, 2, 67-79.
3. Büyüköztürk, Ş. (2003). Sosyal bilimler için veri ana- lizi el kitabı. Ankara: PegemA Yayıncılık.
4. Compton, W. C. (2001). Toward a tripartite factor structure of mental health: Subjective well- being, personal growth and religiosity.“ Jo- urnal ol’ Psychology, 135, 5.
5. Christopher,]. C. (1999). Situating psychological well— being: Exploring the cultural roots of its the- ory and research. Journal of Counseling and Development. ??, 2. 141-153.
6. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychologi- cal Buletin, 95, 3, 542-575.
7. Dieneı', E. (2000). Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national in- dex. American Psychologist, 55, l, 34-43.
8. Diener, E.. Suh. B. M.. Lucas. R. E., ve Shmith. H. L. (1999). Subjective well-being: three decades

9. Öznel lyi Oluş Ölçeği’ni“ Geliştirilmesi
10. of progress. Psychological Bulletin, 125, 2, 276-302.
11. Diener, E., Oishi, S. ve Lucas, R. E. (2003). Personality, culture and subjective well-being: Emotional and cognitive evaluations of life. Annual Rewiev of Psychology, 54. 403-428.
12. Korkut, F. (2004). Çalışma yaşamında iyilik hali mode- linin kullanılması. Kişisel Gelişimde Çağ- daş Yönelimler Sempozyumu. (sf.301- 310). Ankara: KK. Eğitim ve Doktrin Ko- mutanlığı.
13. Seligman, M. E. P. ve Csikszentmihalyi, M. (2000). Po- sitive psychology an introduction. American Psychologist, 55, 1, 5-14.
14. Sheldon, K. M. ve Kasser. T. (2001). Goals, congruen- ce and positive well-being: New emprical support for humanistic theories. Journal ol' Humanistic Psychology, 41, 1, 30-51.
15. Strack, F., Argyle, M. ve Schwarz, N . (1991). Introduc- tion. (Ed. Snack, F., Argyle, M. ve Schwarz. N.) Subjective Well-Being: An Interdiscip- linary Perspective. Oxford England: Perga- mon Press. 109 Vol : [II No : 23
16. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal