Bicivilization Method and The Context Of Russian History: The Fall Of The Empire In February-March Of 1917
Öz
The article considers one of the key phenomena in the history of Russia in the 20th century – beginning of the Russian Revolution of 1917 through the modified optics of civilizational theory, which reveals the existence of a global mental-cultural conflict in the very thickness of the people who form the basis of Russian civilization (mir), the Russian people that arose as a result of the events of Russian history in the second half of the 17th - beginning of the 18th centuries and influencing the development of subsequent decisive events of this civilization. The mental-cultural antagonism that emerged in civilization after the religious split that followed the reform of Patriarch Nikon of the ritual side of Orthodox Christianity in Russia in the middle of the 17th century, as well as the course towards the Westernization of many social institutions and spheres of life taken by the leadership of the Russian Empire from the reign of Emperor Peter I, and the subsequent expansion of alien value attitudes, formed a phenomenon called “bicivilizationalism” in the work: the imposition of two opposing value and worldview paradigms in the same civilizational and cultural field. The mental alienness of approaches and high cultural antagonism of the upper and lower layers, adhering to different cultural and value orientations in the 18th-19th centuries created a long smoldering internal civilization conflict in the Russian space, which especially complicated internal political unity during the period of transformation of the traditional-agrarian society into a modern society, as well as a sharp change in the foreign political dispositions of the beginning of the 20th century. The centuries-old “silent conflict” of Russian civilization was not slow to manifest itself in the influence on the motives of political and social actions of the main actors of the events of 1917, which differed due to mutual mental-cultural alienation by special cruelty and bloodthirst during the period of revolution and civil war. The ontological impossibility of the most numerous stratum of Russian civilization, the stratum, the “Russian soil” of self-determination in alien transcriptions of a modernizing society, the almost complete absence of social and public institutions capable of organizing and organically understanding the majority of the people to contrast the achievements of the national spirit with the introduced Westernized organizational forms in Russia beginning of XX century opened up great opportunities for using manipulative practices to seize power in the difficult political environment of 1917 from the forces new to political discourse, which took advantage by the Bolsheviks of V.I. Lenin.
Anahtar Kelimeler
Rusya Tarihindeki Olaylara İki Medeniyetli Yaklaşımı: 1917 yılı Şubat-Mart Aylarında İmparatorluğun Çöküşü
Öz
Makale, 1917 Rus Devrimi'nin başlangıcını, XX. Yüzyılın Rusya tarihindeki en önemli fenomenlerden biri olarak, toplum çalışmalarına medeniyet yaklaşımı çerçevesinde ele alıyor. Bu, yazarın Rus medeniyetinin temeli olan Rus halkındaki zihinsel-kültürel bir çatışmanın varlığını tespit etmesine imkan sağlamaktadır. XVII. yüzyılın ikinci yarısı ile XVIII. yüzyılın başlarında ortaya çıkan bu kültürel çatışma Rus medeniyetinin gelişimi üzerinde etkilidir. Bu antagonizmin temelini ise XVII. yüzyılın ortalarında Patrik Nikon'un reformları sonucunda yaşanan dini bölünme ve İmparator I. Petro’nun sosyal kurumları ve yaşam alanlarını Batılılaştırmak için ortaya koyduğu reformlar oluşturmaktadır. Tüm bunlar makalede “iki medeniyetli” kavramıyla tanımlanan fenomenin ortaya çıkışına yol açmıştır. Söz konusu kavram ise farklı değerlere ve dünya görüşüne sahip iki ayrı paradigmadan birinin diğerine tek bir medeniyet alanında eklemlenmesi anlamına gelmektedir. Toplumun üst ve alt katmanlarının birbirine karşı zihinsel yabancılığı ve kültürel düşmanlığı, XVIII-XIX. yüzyıllarda Rus toplumunda uzun süreli bir medeniyet içi çatışmaya sebebiyet verdi. Bu çatışma geleneksel tarım toplumunun modern topluma dönüştürülmesi sürecinde daha da şiddetlendi. XX. yüzyıl başlarında uluslararası konjonktürde yaşanan ani değişimler de bunu etkiledi. Rus medeniyetinin asırlık “sessiz çatışması”, devrim ve iç savaş döneminde karşılıklı yabancılaşmanın kendine has acımasızlığı ve kana susamışlığıyla öne çıkan 1917 olayları üzerinde etkisini göstermekte gecikmedi. XX. yüzyılın başlarında “Rus toprağı”nda Batılılaşmış örgütsel yapılara karşı çıkabilecek sosyal ve kamu kurumlarının neredeyse yokluğu, 1917 yılı Rusya’sında V. İ. Lenin’in Bolşeviklerinin yönetimi ele geçirmesini sağlayacak bir yol açtı.
Anahtar Kelimeler
Двуцивилизационный подход к событиям российской истории: Падение империи в феврале-марте 1917 года
Öz
Статья рассматривает одно из ключевых явлений истории России XX в. – начало Русской революции 1917 г. через модифицированную оптику цивилизационной теории, открывающую наличие глобального ментально-культурного конфликта в самой толще основообразующего российскую цивилизацию (мир) народа, - русского народа, возникшего в результате событий истории России второй половины XVII – начала XVIII вв. и оказывающего влияние на развитие последующих решающих событий этой цивилизации. Ментально-культурный антагонизм, наметившихся в цивилизационном развитии после религиозного раскола, последовавшего за реформой патриарха Никона обрядовой стороны православного христианства в России в середине XVII в., а также курса на вестернизацию многих социальных институтов и сфер жизни, взятого руководством Российской империи с правления императора Петра I, и последовавшая за этим экспансия чуждых ценностных установок, образовало феномен, именуемый в работе «двуцивилизационностью»: наложением двух противоположных ценностных и мировоззренческих парадигм в условиях одного цивилизационно-культурного поля. Ментальная чуждость подходов и высокий культурный антагонизм высших и нижних слоев, придерживавшихся разных культурно-ценностных ориентаций в XVIII-XIX вв. создал в русском пространстве длительный тлеющий внутрицивилизационный конфликт, особенно осложнивший внутриполитическое единство в период трансформации традиционно-аграрного общества в общество модерна, а также резкой смены внешнеполитических раскладов начала XX в. Многовековой «тихий конфликт» российской цивилизации не замедлил проявиться во влиянии на мотивы политических и социальных действий основных акторов событий 1917 г., отличавшихся ввиду взаимного ментально-культурного отчуждения особой жестокостью и кровавостью в период революции и гражданской войны. Онтологическая невозможность самого многочисленного слоя российской цивилизации, толщи, «русской почвы» самоопределения себя в чуждых ему транскрипциях модернизирующегося общества, практически полное отсутствие социальных и общественных институтов, способных организованно и органично для понимания большинства народа противопоставить достижения народного духа привнесенным вестернизированным организационным формам в России к началу XX в. открыли большие возможности для использования манипулятивных практик по захвату власти в сложной политической обстановке 1917 г. со стороны новых для политического дискурса сил, чем и воспользовались большевики В.И. Ленина.
Anahtar Kelimeler
