Kedi Motifi: Türk Memorat ve Masallarında Bir İnceleme
Öz
Türk halk kültüründe kedi, olumlu ve olumsuz yönleriyle önemli bir sembol olarak karşımıza çıkmaktadır. Kedilerin, Türk kültüründe önemli anlatı türleri arasında yer alan memoratlar ve masallardaki yerinin incelenmesi, hem Türk kültür ve düşünce dünyasının daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayacak hem de halk anlatılarındaki kedi sembolü ve motifine yeni bir bakış açısı sunacaktır. Çalışmada, kedilerin memoratlardaki mistik konumlarının ve masallardaki karakterleri ile işlevlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca, kedilerin sembolik değerleri, Türk mitolojisindeki yerleri ve kültürel bağlamdaki rolleri ele alınmıştır. Bu bağlamda, Türk halk kültüründe kedi motifinin, bireylerin kader, ahlaki normlar ve doğaüstü güçlerle ilişkisini yansıtma biçimleri ele alınmış, kedi figürünün farklı bağlamlarda nasıl anlam kazandığı üzerinde durulmuştur. Bunun yanı sıra çalışmada, Türkiye dışındaki Türk topluluklarının inanç ve anlatılarından örneklere yer verilmiş, literatür taraması yapılmış, sosyal ve dijital platformlardan yararlanılmıştır. Yapılan incelemeler doğrultusunda, memoratlarda ve masallarda kedi motifinin yaygın biçimde kullanıldığı ve bu motifin, Türk halkının kedilere dair köklü ve zengin inanç dünyasını, onun yaratıcı tasavvur kabiliyetini yansıttığı tespit edilmiştir. Çalışma, sözlü kültürde kedilerin çeşitli işlevlerini analiz ederken, memorat ve masallardaki pozisyonlarını da ortaya koymayı hedeflemektedir. Böylece, kedi motifinin halk anlatılarındaki derin sembolik katmanları ve kültürel sürekliliği içindeki yerini belirlemek amaçlanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Acıpayamlı, O. (1961). Türkiye’de doğumla ilgili âdet ve inanmaların etnolojik etüdü. Atatürk Üniversitesi Yayınları.Alptekin, A. B. (2005). Hayvan masalları (2. bs.). Akçağ Yayınları.
- Aslan, N. (2004). Şekil değiştirme motifinin anlatılarımızdaki bazı yansımaları üzerine. Millî Folklor, 16(64), 37–43. https://turkoloji.cu.edu.tr/HALKBILIM/ namik_aslan_sekil_degistirme_motifi_anlatilar_yansima.pdf
- Balıkçı, Ş. (2023). Mardin sahası demonik varlık anlatıları. Folklor Akademi Dergisi, 6(2), 778–792. https://doi.org/10.55666/folklor.1316939
- Baş, M. (2018). Tirebolu çevresinde yerleşik halk inanışları. Oğuz-Türkmen Araştırmaları Dergisi, 2(2), 28–44. https://dergipark.org.tr/tr/pub/otad/ article/503191
- Bayat, F. (2012). Türk mitolojik sistemi 2 (2. bs.). Ötüken Yayınları.
- Baysan, M. (2021). Kütahya’da derlenen memorat örnekleri üzerine inceleme. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 14(34), 553–572. https://doi.org/10.12981/ mahder.883033
- Boratav, P. N. (2011). Az gittik uz gittik (9. bs.). İmge Kitabevi. Boratav, P. N. (2016a). 100 soruda Türk folkloru. Bilgesu Yayınları.
- Boratav, P. N. (2016b). 100 soruda Türk halk edebiyatı (4. bs.). Bilgesu Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Eser Kara
*
0000-0001-6825-0813
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2026
Gönderilme Tarihi
8 Nisan 2025
Kabul Tarihi
13 Şubat 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 28 Sayı: 1