THE ROLE OF TOURISM ESTABLISHMENTS IN RURAL TOURISM: A SAMPLE OF CUMALIKIZIK

Öz

Rural tourism as an alternative type has been one of the areas which has gradually grown in tourism industry. Stakeholders, specifically tourism establishments, have an important role in the development of rural tourism in a region. This study aims to reveal tourism managers’ attitude towards rural tourism. The research was carried out in Bursa-Cumalıkızık which is implemented rural tourism and in UNESCO World Heritage List. A qualitative approach was adopted and data was gathered from 18 tourism managers. According to the results, tourism managers have a positive attitude towards rural tourism. However, there are some incompatibilies, specifically in restoration, between tourism managers and local authorities. Local authorities and managers need to take joint action for decision. The other finding of the study is that managers mustn’t focus only tourist numbers but also local texture protection of the region. This study aims to contribute understanding tourism managers’ attitude towards rural tourism and offer solutions in this context.

Anahtar Kelimeler

• Rural tourism,tourism managers,Cumalıkızık

KIRSAL TURİZMDE İŞLETMELERİN ROLÜ: CUMALIKIZLIK ÖRNEĞİ

Öz

Alternatif turizm türlerinden biri olan kırsal turizm, turizm endüstrisi içinde giderek büyüyen bir alan olarak karşımıza çıkmakta ve gelişimi desteklenmektedir. Bir bölgedeki kırsal turizmin gelişmesinde paydaşların ve bu paydaşlardan biri olan turistik işletmelerin katkılarından söz edilebilir. Bu araştırmada işletmecilerin kırsal turizme yönelik tutumlarını ortaya koymak amaçlanmaktadır. Araştırma, kırsal turizmin uygulandığı ve UNESCO Dünya Miras Listesinde yer alan Bursa Cumalıkızık ilçesinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nitel bir yaklaşım benimsenmiş ve 18 işletmeci ile görüşmeler yapılmıştır. Araştırma bulgularına göre, işletmecilerin kırsal turizme karşı olumlu bir tutum içinde olduklarını söylemek mümkündür. Bununla birlikte özellikle bölgedeki restorasyon çalışmaları noktasında işletmeciler ve yerel yönetim arasında birtakım uyuşmazlıklar bulunmaktadır. Bu konuda yerel yönetim ve işletmelerin karar almada birlikte hareket etmesi gerekmektedir. İşletme sahiplerinin yalnızca turist sayısına odaklanmalarından ziyade yerel dokuyu korumaya yönelik eğitilmeleri gerektiği araştırmanın bir diğer bulgusudur. Araştırma ile kırsal turizmin önemli paydaşlarından biri olan turistik işletmelerin kırsal turizme yönelik bakış açısını anlamada ve bu noktada çözüm önerileri getirmede katkı sağlaması hedeflenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kırsal turizm,turistik işletme,Cumalıkızık

Kaynakça

1. Abdollahzadeh, G. ve Sharifzadeh, A. (2014). “Rural Residents’ Perceptions Toward Tourism Development: A Study From Iran”, International Journal of Tourism Research, 16, 126-136.
2. Ahipaşaoğlu, S. ve Çeltek, E. (2006). Sürdürülebilir Kırsal Turizm, Ankara: Gazi Kitabevi.
3. Akbar, S. N.A., Zahari, M.S.M. ve Dusi, D. D. (2016). “Is Rural Tourism İmportant To Malaysian Tour Operators?”, Tourism, Leisure and Global Change, 3, 153-162.
4. Ashley, C., Brine, P.D., Lehr, A. ve Wilde, H. (2007). The Role of the Tourism Sector in Expanding Economic Opportunity. Corporate Social responsibility Initiative Report No.23. Cambridge: MA: Kennedy School of Government, Harvard University.
5. Avcıkurt, C. ve Köroğlu, Ö. (2008). Kırsal Turizm, İçinde Turistik Ürün Çeşitlendirmesi (Ed. Necdet Hacıoğlu ve Cevdet Avcıkurt), Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
6. Ayaz, N., Yeşiltaş, M. ve Türkmen, F. (2012). “Turizm Eğitimi Alan Öğrencilerin Kırsal Turizme Bakış Açıları ve Algıları Üzerine Bir Araştırma”, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14(22), 103-112.
7. Ayazlar, R. A. (2017). “Kırsal Turizmde Yerel Halkın Tutumu”, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), 53-69.
8. Aydın, O. (2012). “AB’de Kırsal Turizmde İlk 5 Ülke ve Türkiye’de Kırsal Turizm”, KMÜ Sosyal ve Ekonomi̇k Araştırmalar Dergi̇si, 14(23), 39-46.

9. Azimi, F. (2015). “The Priorities of The Government’s Role in Rural Tourism Development in Tehran Province (From Local People, Tourists And The Authorities’ Point of View)”, American Journal of RuralDevelopment, 3(1), 1-4.
10. Briedenhann, J. ve Wickens, E. (2004). “Tourism Routes As A Tool For The Economic Development of Rural Areas—Vibrant Hope or Impossible Dream?”, Tourism Management, 25(1), s. 71–79.
11. Byrd, E.T., Bosley, H. E. ve Dronberger, M. G. (2009). “Comparisons of Stakeholder Perceptions of Tourism İmpacts in Rural Eastern North Carolina”, Tourism Management, 30, 693-703.
12. Cawley, M. ve Gillmor, D. A. (2008). “Integrated Rural Tourism:: Concepts and Practice”, Annals of Tourism Research, 35(2), 316–337.
13. Chazapi, K. ve Sdrali, D. (2006). “Residents' Perceptions of Tourism Impacts on Andros Island, Greece”, Sustainable Tourism, 197, 127–136.
14. Chuang, S.-T. (2013). “Residents’ Attitudes Toward Rural Tourism in Taiwan, A Comparative Viewpoint”, International Journal of Tourism Research, 15, 152-170.
15. Chun-Chu, L. (2005). “Residents’ Attitudes to Rural Tourism Development in South Taiwan”, Journal of Applied Sciences, 5(8), 1361-1368.
16. Çeken, H., Karadağ, L. ve Dalgın, T. (2007). “Kırsal Kalkınmada Yeni Bir Yaklaşım Kırsal Turizm ve Türkiye’ye Yönelik Teorik Bir Çalışma”, Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 8(1), 1-14.
17. Çolak, O. (2009). Turistik ürün çeşitlendirme kapsamında kırsal turizm ve kırsal turizm işletmeciliği: Şirince örneği, Yayınlanmamış yükseklisans tezi, Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Üniversitesi, Turizm Anabilim Dalı.
18. DPT (2006). Ulusal Kalkınma Stratejisi, www.ekonomi.name, Erişim Tarihi: 17.10.2017.
19. Hatipoğlu, A., Zengin, B., Batman, O. ve Şengül, S. (2013). “Yöresel Yemeklerin, Kırsal Turizm İşletmeleri Mönülerinde Kullanımı: Gelveri Örneği”, Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 3(1), 6-11.
20. Drăgulănescu, I.-V. ve Druţu, M. (2012). “Rural Tourism for Local Economic Development. International Journal of Academic Research in Accounting”, Finance and Management Sciences, 2(1), 196-203.
21. Eren, R. ve Aypek, N. (2012). “Kırsal Turizm Bölgesinde Yerel Halkın Turizmin Gelişimine Karşı Tutumları: Cumalıkızık Köyü Örneği”, Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 2(2), 43-47.
22. Ertuna, B., Güney, S., Güven, Ö. ve Aydemir, N. (2012). “Yerel Halkın Kırsal Turizm Gelişimine Katılma İsteğini Etkileyen Unsurlar: Kastamonu Örneği”, Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 2(2), 59-66.
23. Fleischer, A. ve Felsenstein, D. (2000).” Support For Rural Tourism Does İt Make A Difference”, Annals of Tourism Research, 27(4), 1007-1024.
24. Freeman, R. E. (1984). Strategic Management: A Stakeholder Approach, Boston: Pitman.
25. Getz, D. ve Carlsen, J. (2000). “Characteristics And Goals of Family And Owner-Operated Businesses in The Rural Tourism And Hospitality Sectors”, Tourism Management, 21, 547-560.
26. Karasar, N. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, 18. Baskı, Nobel Yayın: Ankara.
27. Kruja, D. ve Hasaj, A. (2010). “Comparisons Of Stakeholders’ Perception Towards The Sustainable Tourism Development And its İmpacts in Shkodra Region (Albania)”, Turizam, 14(1), 1-12.
28. Othman, F., Sazali, F. ve Mohamed, B. (2013). “Rural And Community Based Tourism Development in Malaysia: Prospects For Homestays As A Social Economy Enterprise”, TEAM Journal of Hospitality and Tourism . 65-76.
29. Rid, W., Ezeuduji, I.O. ve Haider, U.P. (2014). “Segmentation By Motivation For Rural Tourism Activities in The Gambia”. Tourism Management. 102-116.
30. Soykan, F. (1999). “Doğal Çevre ve Kırsal Kültürle Bütünleşen Bir Turizm Türü: Kırsal Turizm”, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 10, 67-75.
31. Soykan, F. (2006). Avrupa’da kırsal turizme bakış açısı ve kazanılan deneyim, II. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi, 20-22 Nisan 2006, 71-87.
32. Torun, E. (2013). “Kırsal Turizmin Bölge İnsanına Katkıları”, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 15(24), 31-37.
33. Trunfio, M., Petruzellis, L. ve Nigro, C. (2006). “Tour Operators and Alternative Tourism in Italy. Exploiting Niche Markets to İncrease İnternational Competitiveness”, International Journal of Contemporary Hospitality Management. 426-438.
34. Uçar, M., Uçar, H., Kurnaz, A. ve Kurnaz, H. A. (2012). “Kırsal Turizmin Sosyo-Ekonomik Yapıya Etkisi ve Fethiye Örneği”, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14(22), 75-82.
35. UNWTO (2002). Rural tourism in Europe: Experiences and perspectives, http://sdt.unwto.org/sites/all/files/docpdf/ruralt-sem-2002-concl.pdf Erişim Tarihi: 17.10.2017
36. Yılmaz, G. Z. Ve Gürol, N. K. (2012). “Balıkesir İlinin Kırsal Turizm Potansiyelinin Değerlendirilmesi”, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14(23), 23-32.