DETERMINATION OF HOPELESS LEVELS OF UNIVERSITY STUDENTS ACCORDING TO THE GENDER AND ECONOMIC INCOME LEVEL

Abstract

While individuals' hope or hopelessness status is personal, it is important to note that many factors are effective on this issue. As a matter of fact, the social environment of the people, their environment, educational status, income status, etc. many factors can be listed among the factors influencing the hope of the future. Though the opinions of individuals about the future are seen as abstract structures, they are very effective on the life of the individual within the current time period and the future periods. As a matter of fact, looking at the future with the hope of individuals, to make plans for this period, to set goals and efforts to reach them, which leads to the motivation factor shows that the increase with hope. However, it is also stated that people who have hope for the future have more pleasure in the time period they are in and hug more closely to life. In contrast, individuals who are despaired in the future plan, program, target and so on. as well as the level of motivation at this point. This also negatively affects the structure of individuals and their social relations. Essentially, hopelessness and hopelessness are concepts that have a decisive influence on the future of society as well as individuals. In this study, 1419 university sample was used to examine the hopes - hopelessness levels, future perspectives and individual perceptions of university students based on gender differences. The evaluation of these issues on the gender of men and women and the individual differences on the status of hope and their effects on hopelessness were also examined. As a result of the study, it was found that men and women have similar hope status in terms of gender factor, but it is concluded that women's levels of hope are higher than men in certain subjects.

Keywords

• Quality of life,hopelessness,hope,quality life and hopelessness,individual perception

CİNSİYET VE EKONOMİK GELİR DÜZEYİNE GÖRE ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİN UMUTSUZLUK DÜZEYLERİNİN TESPİTİ

Öz

Bireylerin umut veya umutsuzluk durumları kişiye özel olmakla beraber bu husus üzerinde pek çok faktörün etkili olduğunu belirtmek gerekmektedir. Nitekim kişilerin sosyal çevreleri, içinde bulundukları ortam, eğitim durumları, gelir durumları vb. pek çok faktör geleceğe dair umut besleme noktasında etkili olan unsurlar arasında sıralanabilir. Bireylerin geleceğe dair düşünceleri soyut yapılar olarak görülse de bireyin yaşamı üzerinde mevcut zaman dilimi içinde ve ileriki dönemler konusunda oldukça etkilidir. Nitekim bireylerin geleceğe umutla bakmaları, bu zaman dilimine yönelik planlamalar yapmaları, hedefler belirlemeleri ve bunlara ulaşmak için çabalamalarını doğurmaktadır ki bu da motivasyon faktörünün umutla arttığını göstermektedir. Bununla birlikte yine geleceğe dair umut besleyen insanların içinde bulunduğu zaman diliminde daha fazla haz aldığı ve hayata daha sıkı sarıldığı da belirtilmektedir. Bunun aksine umutsuzluğa kapılan bireyler ise geleceğe dair plan, program, hedef vb. belirlemediği gibi bu noktadaki motivasyon seviyesi açısından da oldukça yetersizlerdir. Bu husus da umutsuz bireylerin bireyler yapılarını ve bunun beraberinde sosyal ilişkilerini olumsuz etkilemektedir. Esas itibariyle umut ve umutsuzluk yapıları bireylerin olduğu kadar toplumun da geleceği üzerinde belirleyici etkileri olan kavramlardır. Bu doğrultuda hazırladığımız çalışmada, 1419 üniversiteli örnekleminden hareketle üniversite öğrencilerinin cinsiyet farklılıklarından hareketle umut – umutsuzluk düzeyleri, geleceğe bakışları, bireysel algıları gibi hususlar incelenmiştir. Bu hususların kadın – erkek cinsiyetleri üzerinden değerlendirilmesi ile umut durumu üzerindeki bireysel farklılıklar ve bunun umutsuzluk üzerindeki etkileri de incelenmiştir.  Yapılan çalışma sonucunda cinsiyet faktörü özelinde erkek ve kadınların benzer umut durumlarına sahip oldukları görülmekle beraber kadınların umut düzeylerinin belirli konularda erkeklere göre daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• umutsuzluk,umut,kaliteli yaşam ve umutsuzluk,bireysel algı,Yaşam kalitesi,bireysel algı

Kaynakça

1. Acheson, D., Alleyne, G. A., Casas, J. A., Castillo Salgado, C., Barzach, M., Braveman P. (200).Round table Discussion, Health Inequalities and the Health of the Poor”, Bulletin of The World Health Organization, 78 (1).
2. Akar, S. (2014). Türkiye’de Daha İyi Yaşam Endeksi: OECD Ülkeleri İle Karşılaştırma", Journal of Life Economics, 1(1), 1-12.
3. Albert, N., Beck, A. T. (1975). Incidence of Depression in Early Adolescence: A Preliminary Study, Journal of Youth and Adolescence, 4(4), , 301-307.
4. Campbell, L. (1987). Hopelessness. Journal of Psychosocial Nursing and Mental Health Services, 25(2), 18-22.
5. Carr, A. J., Gibson, B., & Robinson, P. G. (2001). Measuring Quality of Life: Is Quality of Life Determined by Expectations or Experience?. BMJ: British Medical Journal, 322(7296).
6. Castillion, P.G., Sendio, A.R., Baneges, J.R., Garcia, E.L., RodriquezArtalejo, F. (2005). Differences in Quality of Life Women and Men in the Older Population of Spain, Social Science & Medicine, 60, 1229 -1240.
7. Cummins, R. A. (2005).Moving From the Quality of life Concept to a Theory. Journal of Intellectual Disability Research, 49(10), 699-706.
8. Diener, E., Suh, E. (1997). Measuring Quality of life: Economic, Social, and Subjective Indicators. Social Indicators Research, 40(1), 1997: 189-216.

9. Doğanay, A., Mediha, S. (2006). Öğrencilerin Üniversitedeki Yaşam Kalitesine İlişkin Algılarının Demokratik Yaşam Kültürü Çerçevesinde Değerlendirilmesi (Çukurova Üniversitesi Örneği), Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(2), 2006: 107-128.
10. Elliott, J. A. (2005). What Have We Done With Hope? A Brief History, (Ed. Eliott J. A.,) Interdisciplinary Perspectives on Hope, Hauppauge, NY: Nova Science.
11. Felce D., Perry J. (1995). Quality Of Life: Its Definition And Measurement, Research in Developmental Disabilities, 16(1): 51-74.
12. Hadley, S. A., MacLeod, A. K., “Conditional Goal-Setting, Personal Goals and Hopelessness About the Future”, Cognition and Emotion, 24(7), 2010, 1191-1198.
13. Jevne, R. F. (2005). Hope: The Simplicity and Complexity, (Ed. J. A. Eliott), Interdisciplinary Perspectives on Hope (pp. 259-289), Hauppauge, NY, US: Nova Science Publishers. Koçoğlu, D., Akın, B. (2009). Sosyoekonomik Eşitsizliklerin Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları ve Yaşam Kalitesi ile İlişkisi, 2(4).
14. Magaletta, P. R., Oliver, J. M. (1999), The Hope Construct, Will and Ways: Their Relations With Self‐Efficacy, Optimism and General Well Being. Journal Of Clinical Psychology, 55(5), 539-551.
15. Maslow, A. (1943). A Theory of Human Motivation, Psychological Review, 50, 12-32.
16. Melges, F. T. (1969). Types of Hopelessness in Psychological Process. Arch Gen Psychiatry, 20, 690-699.
17. Shin, D. C., Johnson, D. M. (1978)., Avowed Happiness as an Overall Assessment of the Quality of Life, Social Indicators Research, 5(1-4), 475-492.
18. Sirgy, M. J. (1986). A Quality of Life Theory Derived from Maslow’s Developmental Perspective: ‘Quality’ is Related to Progressive Satisfaction of a Hierarchy of Needs, Lower Order and Higher. American Journal of Economics and Sociology, 45, 329 – 342.
19. Snyder, C. R., Irving, L. M., Anderson, J. R. (1991). “Hope and Health”, Handbook of Social and Clinical Psychology: The Health Perspective, 162, 285-305.
20. Torrance, G. W. (1987). Utility Approach to Measuring Health-Related Quality of Life, Journal of Chronic Diseases, 40(6), 593-600.
21. Veenhoven, R., Ehrhardt, J. (1995). The Cross-National Pattern of Happiness: Test of Predictions Implied in Three Theories of Happiness. Social Indicators Research, 34(1), 33-68.
22. Ventegodt, S., Merrick, J., Andersen, N. J. (2003). Quality of life Theory III. Maslow Revisited. The Scientific World Journal, 3, 2003, 1050-1057.
23. Whoqol Group. (1994). “The Development of the World Health Organization Quality of Life Assessment Instrument (the WHOQOL)”,In Quality of life Assessment: International Perspectives, (pp. 41-57). Springer, Berlin, Heidelberg.