A NAME NEGLECTED IN LITERATURE ON MIGRATION FROM HOMELAND TO RUMELIA: ISMAIL GUMUS

Öz

Rumelian-homeland Turkish migration, which took place in a line extending from the Ottoman period of losing Rumelia, has an important place in the history of migration, whose history dates back to the beginning of human history. Rumelian immigration, where the factors such as the difficulty of leaving a geography which has close to five centuries of Turkish soil, the disastrous experiences during the migration, the difficult adaptation process which is the fate of each immigrant, brought a dramatic and tragic content to the Turkish literature. Attempts to reach people by touching the lives affected by migration have ultimately created a literature on migration from Rumelia to the homeland. İsmail Gümüş participates in this field with his stories which are the main theme of Rumelia migration. The main factors that placed the author in a prominent place in Turkish literature on migration are: to present immigration in a sincere and intense context, writing assimilated with the identities of teachers, painters and sculptors.

Anahtar Kelimeler

• Immigration,Rumelia,İsmail Gümüş,story,immigration situations

RUMELİ’DEN ANAYURDA GÖÇ KONULU EDEBİYATTA İHMAL EDİLMİŞ BİR İSİM: İSMAİL GÜMÜŞ

Öz

^{Osmanlının Rumeli’yi kaybetme sürecinden günümüze uzanan süreçte gerçekleşen Rumeli-anayurt istikametli Türk göçü, insanlık tarihi ile yaşıt olan göç tarihinde önemli bir yere sahiptir. Beş asra yakın Türk toprağı olan bir coğrafyayı terk etmenin güçlüğü, göç sırasında yaşanan fecaat, her göçmenin kaderi olan zorlu uyum süreci gibi etkenlerin dramatik ve trajik bir içerik kazandırdığı Rumeli göçleri, bu yönüyle Türk edebiyatının da ilgi dairesine girmiştir. Göçün etkilediği yaşamlara temas ederek insana ulaşma yönünde gösterilen gayretler, nihayetinde Rumeli’den anavatana göç konulu bir edebiyat oluşturmuştur. İsmail Gümüş, bu sahaya temel izleği Rumeli göçü olan hikâyeleri ile katılır. Rumeli göçüne ailesinin hikâyesi ile iştiraki, ajitasyona kaçmamak şartıyla değindiği göç hadisesini samimi ve yoğun bir içerikte sunabilmesi, öğretmen, ressam ve heykeltıraş kimliklerinin özümsendiği bir yapıda oluşan yazarlığı, onu göç konulu Türk edebiyatında dikkat çekici bir yere yerleştiren belli başlı etkenlerdir.} 

Anahtar Kelimeler

• Göç,Rumeli,İsmail Gümüş,göçmenlik halleri,hikaye

Kaynakça

1. Andaç, Feridun, “Gitmek, Göçmek Savrulmak mıdır?”, Cumhuriyet Kitap, Sayı 1542, s. 5.
2. Anday, Melih Cevdet, “Büyük Bir Öykü Yazarı”, Cumhuriyet, 22.06.1984, s. 2
3. Bilgi, Levent, “Türk Romanında Savaş Sonrası Anadolu’ya Zorunlu Göçler”, (Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, 2006).
4. Çakır, Ömer, “Balkan Harbi’nin Türk Şiirindeki Akisleri”, Ekev Akademi, Sayı 33, 2007, s. 215-228
5. Çavuşoğlu, Halim, “Yugoslavya-Makedonya Topraklarından Türkiye’ye Göçler ve Nedenleri”, Bilig, Sayı 41, 2007, s. 123-154.
6. Duman, Halûk Harun, Balkanlara Veda, Duyap Yayıncılık, İstanbul 2005.
7. Ekici Süleyman ve Tuncel Gökhan, “Göç ve İnsan”, Birey ve Toplum, Cilt 5, Sayı 9, 2015, s. 9-22.
8. Enginün, İnci, Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı, 19. b.s., Dergâh Yayınları, İstanbul 2017.

9. Gümüş, İsmail, Bego Dayı’nın Islığı, Cumhuriyet Kitap, İstanbul 2011.
10. Gümüş, İsmail, Boşnak Türküsü, Cumhuriyet Kitap, İstanbul, 2010.
11. Gümüş, İsmail, Deli Balkan Yeli, Cumhuriyet Kitap, İstanbul 2011.
12. Gümüş, İsmail, Minicik, Altınokta Yayınları, Ankara 2007.
13. Güneş, Mehmet, “Rumeli’nin Kaybının Türk Şiirindeki Akisleri”, Türkbilig, Sayı 21, 2011, s. 183-206.
14. Halaçoğlu, Ahmet, Balkan Harbi Sırasında Rumeli’den Avrupa’ya Türk Göçleri (1912-1913), 2. b.s., Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 1995.
15. Kabadayı, Müslüm, “Şiir ve Öykünün Ressamı İsmail Gümüş”, https://www.insanokur.org/siir-ve-oykunun-ressami-ismail-gumus-muslum-kabadayi/, (23.09.2019)
16. Karaçam, Nazif, Kırklareli’ni Geçmişten Geleceğe Taşıyanlar, Parafiks Yayınevi, İstanbul 2014.
17. Uğurcan, Sema, “Türk Edebiyatında Rumeli Şivesinin Kullanılışına Dair Bazı Dikkatler”, Edebiyatımız II Yazarlar, Meseleler, Dergâh Yayınları, İstanbul 2012, s. 189-196.