AN OVERVIEW OF ECOLOGICAL SOCOAL WORK EDUCATION IN THE CONTEXT OF DISCIPLINARY CONNECTIVITY

Öz

This article examines the interdisciplinary nature of social work and its connection to ecological studies. Social work, traditionally rooted in social sciences, has limited integration with disciplines like the natural sciences. Ecology, an interdisciplinary field, bridges the natural and social sciences, addressing complex systems involving economic, social, and biophysical dimensions. The article argues for expanding social work's interdisciplinary boundaries by incorporating ecological perspectives into social work education. The article uses a theoretical analysis of interdisciplinary collaboration, drawing on literature from social work, ecology, and related fields. This article emphasizes that collaboration between social work and ecological studies enhances the profession's ability to address environmental and sustainability challenges. By integrating ecological perspectives, social work education can foster an understanding of human-environment interactions and develop the skills needed to tackle complex ecological issues. This article suggests that a stronger focus on ecological knowledge within social work curricula can empower practitioners to create more effective solutions for ecological problems. Ultimately, by prioritizing social work education’s connections to the natural sciences and encouraging interdisciplinary collaboration, social workers can be better prepared to address both human and environmental needs.

Anahtar Kelimeler

• Social work education
• ecological social work
• ecological problems
• disciplinary distinction
• disciplinary connectivity.

Disiplinlerarası Bağlantı Bağlamında Ekolojik Sosyal Hizmet Eğitimine Genel Bir Bakış

Öz

Bu makale, sosyal hizmetin disiplinler arası doğasını ve ekolojik çalışmalarla bağlantısını incelemektedir. Geleneksel olarak sosyal bilimlerde kök salmış olan sosyal hizmet, doğa bilimleri gibi disiplinlerle sınırlı bir entegrasyona sahiptir. Disiplinler arası bir alan olan ekoloji; ekonomik, sosyal ve biyofiziksel boyutları içeren karmaşık sistemleri ele alarak doğa bilimleri ve sosyal bilimler arasında köprü kurar. Bu çalışma, ekolojik perspektifleri sosyal hizmet eğitimine dahil ederek sosyal hizmetin disiplinler arası sınırlarının genişletilmesini savunmakta, sosyal hizmet, ekoloji ve ilgili alanlardaki literatürden yararlanarak disiplinler arası iş birliğinin teorik bir analizini de yapmaktadır. Bu makale, sosyal hizmet ile ekolojik çalışmalar arasındaki iş birliğinin, mesleğin çevresel ve sürdürülebilirlikle ilgili zorluklarını ele alma becerisini geliştirdiğini vurgulamaktadır. Sosyal hizmet eğitimine ekolojik perspektif entegre edilerek insan-çevre etkileşimlerinin anlaşılması sağlanabilir ve karmaşık ekolojik sorunları ele almak için gereken beceriler geliştirebilir. Ayrıca sosyal hizmet müfredatında ekolojik bilgiye daha fazla odaklanmanın uygulayıcıları ekolojik sorunlara daha etkili çözümler üretmeleri için güçlendirebileceği öne sürülmektedir. Sonuç olarak sosyal hizmet eğitiminin doğa bilimleriyle bağlantılarını önceliklendirmesi ve disiplinler arası iş birliğini teşvik etmesi yoluyla sosyal hizmet uzmanları hem insan hem de çevresel ihtiyaçları ele almaya daha hazır hale gelebilirler.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal hizmet eğitimi
• ekolojik sosyal hizmet
• ekolojik sorunlar
• disiplinler arası ayrım
• disiplinler arası bağlantı.

Kaynakça

1. Akay, A. (2001). Sosyal bilimler ve sanat. In T. Bora, S. Sökmen, & K. Şahin (Eds.), Sempozyum bildirileri: Sosyal bilimleri yeniden düşünmek, yeni bir kavrayışa doğru (pp. 227–235). Metis Yayıncılık.
2. Aslan, Ş., & Ceylan, H. (2024). Sosyal hizmet akademisyenleri perspektifinden ekolojik sosyal hizmet. Toplum ve Sosyal Hizmet, 35(3), 467–491. https://doi.org/10.33417/tsh.1299229
3. Baş, İ. M. (2001). Sosyal bilimler ve ekoloji. In Sempozyum bildirileri: Sosyal bilimleri yeniden düşünmek (pp. 209–220). Metis Yay.
4. Becker, S. H. (2016). Toplumu anlatmak (Ş. Geniş, E. Arıcan, & M. Hazır, Trans.). Heretik Yay.
5. Bell, K. (2019) Transforming social work for environmental justice: theory, practice, and education, Australian Social Work, 72(2), 242-244,
6. Canan, S. (2017). Kimsenin bilemeyeceği şeyler. Tutikitap.
7. Capra, F., & Luisi, P. L. (2014). The systems view of life: A unifying vision. Cambridge University Press.
8. Choi, B., et al. (2006). Multidisciplinarity, interdisciplinarity and transdisciplinarity in health research, services, education and policy: Definitions, objectives, and evidence of effectiveness. Clinical Investigative Medicine, 29(6), 351–364.

9. Collini, S. (2005). Önsöz (T. Birkan, Trans.). In İki kültür (pp. 1–84). TÜBİTAK Yayınları.
10. Değirmenci, K. (2011). Sosyal bilimlerde disiplinlerarasılığı ve disipliner ayrımları yeniden düşünmek. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 15, 72–80.
11. Dominelli, L. (2018). Yeşil sosyal hizmet: Çevre krizlerinden çevresel adalete (A. İçağasıoğlu Çoban, Trans.). Nika Yayınları.
12. Gulbenkian Komisyonu. (2014). Sosyal bilimleri açın: Sosyal bilimlerin yeniden yapılanması (Ş. Tekeli, Trans.). Metis Yay.
13. Güner Akdoğan, G. (2017). İnterdisipliner ve multidisipliner lisansüstü programlar. 29. Türkiye Sağlık Bilimleri Enstitüleri Toplantısı, Bezmialem Üniversitesi, İstanbul.
14. Harris, C., & Boddy, J. (2017). The natural environment in social work education: A content analysis of Australian social work courses. Australian Social Work, 70(3), 337–349. https://doi.org/10.1080/0312407X.2016.1263352
15. Høyer, K., & Naess, P. (2008). Interdisciplinarity, ecology and scientific theory: The case of sustainable urban development. Journal of Critical Realism, 7(2), 179–207.
16. Jones, P. (2010). Responding to the ecological crisis: transformative pathways for social work education. Joumal of Social Work Education, 46 (1), 67-84.
17. İnci, S., & Kaya, V. H. (2022). Eğitimde multidisipliner, disiplinlerarası ve transdisipliner kavramları. Milli Eğitim Dergisi, 51(235), 2757–2772. https://doi.org/10.37669/milliegitim.905241
18. Kılıç, T. (2022). Yeni bilim: Bağlantısallık, yeni kültür: Yaşamdaşlık. Ayrıntı Yayınları.
19. Klein, J. L. (1990). History, theory & practice. Wayne State University Press.
20. Kominetsky, K. D. (2018). Poised for change: Saskatchewan undergraduate social work students’ understanding of the environment [Doctoral dissertation, The University of Regina, Canada].
21. Lee, R., & Wallerstein, I. (2007). Giriş: İki kültür (A. Babacan, Trans.). In İki kültürü aşmak: Modern dünya sisteminde fen bilimleri ile beşerî bilimler ayrılığı (pp. 9–17). Metis Yay.
22. Lowe, P., Whitman, G., & Phillipson, J. (2009). Ecology and the social sciences. Journal of Applied Ecology, 46(2), 297–305. https://doi.org/10.1111/j.1365-2664.2009.01621.x
23. MacMynowski, D. P. (2007). Pausing at the brink of interdisciplinarity: Power and knowledge at the meeting of social and biophysical science. Ecology and Society, 12(1).
24. Matthies, A. L., Hermans, K., & Leskošek, V. (2022). Applying transdisciplinary sustainability transitions research in international social work doctoral training. Social Work Education, 1–19.
25. Melekis, K., & Woodhouse, V. (2015). Transforming social work curricula: Institutional supports for promoting sustainability. Social Work Education, 34(5), 573–585. https://doi.org/10.1080/02615479.2015.1066325
26. Meglio, M. (2007). Sosyal bilimler ve alternatif disiplin modelleri (A. Babacan, Trans.). In İki kültürü aşmak: Modern dünya sisteminde fen bilimleri ile beşerî bilimler ayrılığı (pp. 77–98). Metis Yay.
27. Mutlu, A. (2009). Türkiye’de çevre sorunları literatürünün baskın niteliği ve sosyal bilimler yaklaşımının gerekliliği. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 1(1). https://doi.org/10.1501/Csaum_0000000007
28. Närhi, K., & Matthies, A.-L. (2016). Conceptual and historical analysis of ecological social work. In J. McKinnon & M. Alston (Eds.), Ecological social work: Towards sustainability (pp. 21–38). Palgrave Macmillan.
29. Papadimitriou, E. (2022). Coverage of environmental issues in undergraduate curricula in social work in four European countries: The UK, Switzerland, Germany and Greece. Social Work Education, 1–19.
30. Papadopoulos, A. (2019). Integrating the natural environment in social work education, sustainability and scenario-based learning. Australian Social Work, 72(2), 233-241.
31. Peeters, J. (2012). Social work and sustainable development: Towards a social-ecological practice model. Journal of Social Intervention: Theory and Practice, 21(3), 5–26.
32. Phillipson, J., Lowe, P., & Bullock, J. M. (2009). Navigating the social sciences: Interdisciplinarity and ecology. Journal of Applied Ecology, 46(2), 261–264.
33. Pulla, V. (2014). Towards the greening of social work practice. International Journal of Innovation, Creativity and Change. 1(3), 141-165.
34. Ramsay, S., & Boddy, J. (2017). Environmental social work: A concept analysis. British Journal of Social Work, 47(1), 68–86. https://doi.org/10.1093/bjsw/bcw078
35. Ranta-Tyrkkö, S., & Närhi, K. (2021). Striving to strengthen the ecosocial framework in social work in Finland. Community Development Journal, 56(4), 608–625.
36. Reu, P., & Jarldorn, M. (2022). Social work students’ perceptions of eco-social work in the curriculum. Australian Social Work, 76(4), 480–492. https://doi.org/10.1080/0312407X.2022.2102431
37. Rotabi, K. S. (2007). Ecological theory origin from natural to social science of vice versa? A brief conceptual history for social work. Advances in Social Work, 8(1), 113–129.
38. Schmitz, C. L., Matyók, T., Sloan, L. M., & James, C. (2012). The relationship between social work and environmental sustainability: Implications for interdisciplinary practice. International Journal of Social Welfare, 21(3), 278–286.
39. Shah, S. H., O’Lenick, C. R., Wan, J. S., Ramos-Valle, A., Ash, K. D., Wilhelmi, O. V., … Williams, C. L. (2023). Connecting physical and social science datasets: Challenges and pathways forward. Environmental Research Communications, 5(9), 095007.
40. Snow, C. P. (2005). İki kültür (T. Birkan, Trans.). TÜBİTAK Yayınları.
41. Stremlin, B. (2007). Otoritenin kuruluşu: Modern dünyada bilimin yükselişi (A. Babacan, Trans.). In İki kültürü aşmak: Modern dünya sisteminde fen bilimleri ile beşerî bilimler ayrılığı (pp. 17–50). Metis Yay.
42. Sunaryo. (2007). Çevre ve ekoloji: Kavramlar ve hareketler (A. Babacan, Trans.). In İki kültürü aşmak: Modern dünya sisteminde fen bilimleri ile beşerî bilimler ayrılığı (pp. 233–243). Metis Yay.
43. Tann, S. (2016). Holistic environmental social work: Eine zukunftsweisende Perspektive für die Soziale Arbeit [Doctoral dissertation, Hochschule für angewandte Wissenschaften Hamburg].
44. Tucker, D. J. (2008). Interdisciplinarity in doctoral social work education: Does it make a difference? Journal of Social Work Education, 44(3), 115–138.
45. Wallerstein, I. (2007). Sonuç (A. Babacan, Trans.). In İki kültürü aşmak: Modern dünya sisteminde fen bilimleri ile beşerî bilimler ayrılığı (pp. 263–265). Metis Yay.
46. Yolcuoğlu, İ. G. (2012). Sosyal hizmete giriş. Sabev Yay.