Araştırma Makalesi

Büyük Selçuklu Devleti’nde Vezirin Yargısal-Cezaî Görev, Yetki ve Sorumlulukları Üzerine

Cilt: 13 Sayı: 26 21 Temmuz 2023
PDF İndir
TR EN

Büyük Selçuklu Devleti’nde Vezirin Yargısal-Cezaî Görev, Yetki ve Sorumlulukları Üzerine

Öz

Büyük Selçuklu Devleti’nde vezir, hükümdardan sonra gelen en yüksek idareci idi. Dönemin telakkisine göre, sultanın ve ülkenin iyi veya kötü gidişatı vezire bağlıydı. Kendisinden önceki İslâm ve Türk-İslâm devletlerinde olduğu gibi, Büyük Selçuklu Devleti’nde de vezir, devlet işlerini geniş bir salâhiyetle sevk ve idare ederdi. Bu cümleden olarak vezir; idarî, askerî, malî, siyasî, dinî işlerde yetki sahibi idi. Devlet teşkilâtını oluşturan her bir dîvân (dîvân-i inşâ ve’t-tuğrâ, dîvân-i istifâ-yi memâlik, dîvân-i işrâf-i memâlik, dîvân-i arz), idarî bir hiyerarşi ile başında vezirin bulunduğu dîvân-i a’lâya bağlı idi. Dolayısıyla vezir, bürokrasinin başı idi. Bununla birlikte, geniş yargısal-cezaî salâhiyeti de haizdi. Bu çalışmada, Büyük Selçuklu Devleti’nde vezirin yargısal-cezaî görev, yetki ve sorumlulukları çerçevesinde kadı’l-kudat ve kadıları tayin etmek ve azletmek, gerek dîvân-i mezâlimde ve gerekse dîvân-i mezâlim dışında şikâyetlerle ilgilenmek, davalara bakmak, hükümler vermek, suçları bağışlamak, cezaları kaldırmak hususları ele alınacaktır. Nihayet, adalet ve zulüm ekseninde Büyük Selçuklu vezirlerine yöneltilen takdirler ve tenkitlere değinilecektir.

Anahtar Kelimeler

Büyük Selçuklu Devleti , vezir , yargı , ceza , adalet , zulüm , dîvân-i mezâlim

Kaynakça

  1. ABBÂS İKBÂL ÂŞTİYÂNÎ (1338/1959), Vezâret der Ahd-ı Selâtîn-i Bozorg-ı Selcûkî, İntişârât-ı Dânişgâh-ı Tehrân, Tahran.
  2. ABDÜ’L-AZÎZ ed-DÛRÎ (2019), İslam Kurumları Tarihi, Çev. K. KOÇ, Albaraka Yayınları, İstanbul.
  3. AHMED B. MAHMÛD (2011), Selçuknâme, Haz. E. MERÇİL, Bilge Kültür Sanat Yayınları, İstanbul.
  4. AHMED YESEVÎ, Dîvân-ı Hikmet (2015), Haz. H. BİCE, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara.
  5. AKYÜZ, Vecdi (2002), “Müslüman Türk Devletlerinde Dîvân-ı Mezâlim Kurumu”, Ed. H. C. GÜZEL, K. ÇİÇEK, S. KOCA, Türkler, Yeni Türkiye Yayınları, Ankara, V, 210-234.
  6. ALİ HEYDERÎ, MERYEM YARAHMEDÎ, MUHAMMED RIZA HASANÎ-Yİ CELÎLİYÂN, ALİ NÛRÎ (1396/2017), “Tecellî-yi Âyîn-i ‘Kısse Ber Dâşten’ der Edebiyyât-ı Fârsî”, Metn-pijûhî-yi Edebî, Tâbistân, sâl-ı bîst û yek, şomâre-yi heftâd û do, 63-85.
  7. AMEDROZ, Henry Frederick (1911), “The Mazalim Jurisdiction in the Ahkam Sultaniyya of Mawardi”, The Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland, 635-674.
  8. AYAZ, Fatih Yahya (2013), “Vezir”, TDV İslâm Ansiklopedisi, Türkiye Diyanet Vakfı, İstanbul, XLIII, 79-80.
  9. BABİNGER, Franz (1934), “Wazīr”, Eds. M. Th. HOUTSMA, A. J. WENSINCK, H. A. R. GIBB, W. HEFFENING, E. LÉVI-PROVENÇAL, The Encyclopaedia of Islam, First Edition, E. J. Brill, Leiden, IV, 1135-1136.
  10. BUNDÂRÎ (1999), Zübdetü’n-nusra ve Nuhbetü’l-usra, Çev. K. BURSLAN, Irak ve Horasan Selçukluları Tarihi, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara.

Kaynak Göster

APA
Tarifci, S. (2023). Büyük Selçuklu Devleti’nde Vezirin Yargısal-Cezaî Görev, Yetki ve Sorumlulukları Üzerine. Trakya Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 13(26), 319-336. https://doi.org/10.33207/trkede.1228379