YEREL YÖNETİCİ OLARAK 18. YÜZYILDA ANKARA’LI ÂYANLAR
Öz
Osmanlı Devletinin her döneminde
ve pek çok yerinde büyük ve köklü ailelerin varlığı bilinmektedir. Bu
ailelerden bazıları, bulundukları bölgelerde güç ve servetleri nispetinde zaman
zaman âyanlık için mücadele etmişlerdir. Ankara'nın köklü ailelerinden olan Müderriszadeler,
Nakkaşzadeler, Mimarzadeler ve Muslupaşazadeler de, 18. yüzyılda böyle bir mücadele
içine girmişler ve değişik dönemlerde âyanlık yapmışlardır. Bu ailelerin
âyanlık yapan bireyleri ile diğer bazı bireyleri, hem halk hem de devletle olan
ilişkileri doğrultusunda çeşitli yöneticilik görevlerini de yürütmüşlerdir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Milli Kütüphane Mikrofilm Arşivi -Ankara Şer’iye Sicilleri:101, 105, 106, 121, 122, 123, 125, 126, 128, 132, 134, 139, 147, 151, 153, 162, 167, 175, 190, 243 Numaralı Defterler.
- Başbakanlık Osmanlı Arşivi: İE.EV. 45/5065. İE.ŞKRT. 5/445. Cevdet Dâhiliye: 262.
- Vakıflar Genel Müdürlüğü Arşivi: No:738, S.280, sıra No:167., No:580, S.166, sıra No:81., VKFMA 611-116.
- Ak, Mehmet, “Manavgat’ta Bir Âyan Ailesi Tugayoğulları”, Uluslar arası Sosyal Araştırmalar Dergisi, Volume: 3, Issue:12, Summer 2010, s.27-36.
- Akdağ, Mustafa, “Osmanlı Tarihinde Ayânlık Düzeni Devri 1730-1839”, Tarih Araştırmaları Dergisi, Cilt 8-12, 14-23, s. 51-61, 1970-74.
- Aktepe, Münir, “Tuzcuoğulları İsyanı”, Tarih Dergisi, Cilt 3, S.5-6, İstanbul 1953, ss.21-52.
- Başar, Fehameddin, Osmanlı Eyalet Tevcihatı (1717-1730), TTK Basımevi, Ankara 1997.
- Bayatlı, Osman, Bergama’da Karaosmanoğulları, İzmir 1942.
- Bayramoğlu, Fuat, Hacı Bayram-ı Veli, Cilt 1-2, Ankara 1983.
- Berkes, Niyazi, Türkiye’de Çağdaşlaşma, Doğu-Batı Yayınları, İstanbul 1973.