Yansıtıcı Düşünmeyi Destekleyici Teknolojiler

Öz

Öğretmen adayları için öğrencilikten öğretmenliğe dönüşüm aşamalı bir süreçtir. Bu süreç öğretmen adaylarının önceki bilgi ve inanışlarını sorgulamaları, öğretimin bağlamı ve öğrencilerle ilgili bir anlayış oluşturmaları ve kendi öğretim yaklaşımları üzerinde derinlemesine düşünmelerini gerektirir. Son yirmi yılda tüm dünyada birçok meslek birliği, hükümet ve komisyon yansıtıcı düşünmeyi öğretmen yetiştirme sürecindeki sorunlar için bir çözüm önerisi olarak önermişler ve yansıtıcı düşünme, öğretmen yetiştirme programlarının önemli bir bileşeni haline gelmiştir (Rodgers, 2002). Bununla birlikte yansıtıcı düşünmenin geliştirilmesi kolay değildir. Öğretmen adayları uygun destek sağlanmazsa yansıtıcı düşünme alışkanlığı edinmekte güçlük çekmektedirler (Lin, Hmelo, Kinzer, & Secules, 1999). Son dönemde ortaya çıkan video, çokluortamlar, bilgisayara dayalı iletişim araçları, bloglar, wikiler, sosyal ağlar ve benzeşim programları gibi teknolojiler yansıtıcı düşünmeyi desteklemek amacıyla kullanılmaktadır. Bu teknolojiler yansıtıcı düşünmeyi desteklemek için sanal alan deneyimleri, uygulama deneyimi sürecini yönetmeye, değerlendirmeye ya da süreçle ilgili farklı bakış açılarını tartışmaya olanak sağlayan iletişim ortamı gibi olanaklar sunmaktadırlar. Ancak yansıtıcı düşünme sürecinin desteklenebilmesi için bu teknolojilerin öğrenme/öğretim bağlamı, öğrenci gereksinimleri ve ilgili araştırma sonuçları göz önüne alınarak kullanılması gerekmektedir. Bu çalışmada yansıtıcı düşünme ile ilgili araştırma sonuçları sentezlenerek teknolojinin öğretmen adayları ve öğretmenlerin yansıtıcı düşünme süreçlerini desteklemek için nasıl kullanılabileceği sorusuna yanıt aranmıştır.

Anahtar Kelimeler

• yansıtıcı düşünme
• sayısal teknolojiler
• öğretmen adayı

Technologies for Supporting Reflective Thinking

Öz

Preservice teachers gradual transformation from student to professional teacher requires examination of their previous beliefs and knowledge, understanding of their students and context of teaching, and thoughtful deliberation about their approaches to teaching. In the last two decades numerous commissions, boards, and governments in all over the world have identified reflective thinking as a means of addressing problems in teacher education and reflective thinking became a standard for teacher education programs (Rodgers, 2002). But developing the habit of reflective thinking is not easy and without appropriate support, students have difficulty in developing the habit of reflective thinking (Lin, Hmelo, Kinzer, & Secules, 1999). Emerging technologies like digital video, multimedia cases, computer mediated communication tools, blogs, wikis, social networking and simulation programs are being used to promote reflective thinking. These technologies provide important facilities for increasing reflectivity of inservice and preserviceeachers, like vicarious field experiences, communication media for sharing perspectives and supervising or reviewing and reframing practice but these tools should be implemented considering the context of teaching/ learning situation, the needs of learners and research findings. This paper aims to synthesize research findings and will try to answer how technology could be used to support reflective thinking in preservice and inservice teachers.

Anahtar Kelimeler

• Reflective thinking
• Digital Technologies
• Preservice Teachers

Kaynakça

1. Aksoy, G. (2010). Öğrencilerin fen ve teknoloji dersindeki deneyleri anlamalarına okuma-yazma-uygulama ve birlikte öğrenme yöntemlerinin etkileri. Yayımlanmamış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
2. Aksoy, G. ve Doymuş, K. (2011). Fen ve Teknoloji Dersi Uygulamalarında İşbirlikli Okuma-Yazma-Uygulama Tekniğinin Etkisi.Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43-59
3. Bozdoğan, A.E., Taşdemir, A., ve Demirbaş M. (2006). Fen bilgisi öğretiminde işbirlikli öğrenme yönteminin bilimsel süreç becerilerini geliştirmeye yönelik etkisi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7 (11), 23-26.
4. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences. (Second ed.). 567 p, Hillsdale, NJ: Lawrance Earlbaum Associates.
5. Çepni, S., ve Çil, E. (2009). Fen ve teknoloji programı (tanıma, planlama, uygulama ve SBS’yle ilişkilendirme) İlköğretim 1. ve 2. kademe Öğretmen el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayınları, 568 s.
6. Doymuş, K., Aksoy, G., Karaçöp, A., Bayrakçeken, S., ve Dikel, S. (2009). Genel kimya laboratuarlarında işbirlikli öğrenme yönteminin öğrencilerin akademik başarılarına etkileri. 18. Eğitim Bilimleri Kurultayı, 1-3 Ekim, Ege Üniversitesi, İzmir.
7. Doymus, K. (2008). Teaching chemical bonding through jigsaw cooperative learning. Research in Science & Technological Education, 26(1), 47-57
8. Erbaş, S., Şimşek, N., ve Çınar, Y. (2007). Fen Bilgisi Laboratuarı ve Uygulamaları. Nobel Yayınları, Ankara: 230 s.

9. Eshietedoho, C.G. (2010). The effects of cooperative learning methods on minority ninth graders in earth and space science. Unpublished Doctoral Dissertation, Nova Southeastern University, Florida.
10. Kıyıcı, G., ve Yumuşak, A. (2005). Fen bilgisi laboratuarı dersinde bilgisayar destekli etkinliklerin öğrenci kazanımları üzerine etkisi; Asit-baz kavramları ve titrasyon konusu örneği. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4 (4). 130-134.
11. Leech, N.L., Barrett, K.C., and Morgan, C.A. (2005). SPSS for intermadiate satatistics: Use and Interpretation. Lawrance Erlbaum Associates, Inc.
12. McMillan, J.H., and Schumacher, S. (2006). Research in Education: Evidence- Based Inquiry. Sixth Edition. Allyn and Bacon, 517 p, Boston, MA.
13. Özmen, H., ve Yiğit, N. (2006). Fen bilgisi öğretiminde laboratuar kullanımı. Ankara: Anı Yayıncılık, 230 s.
14. Rollnick, M., Lubben, F., Lotz, S., and Dlamini, B. (2002). What do under prepared students learn about measurement from introductory laboratory work. Research in Science Education, 32, 1-18.
15. Topsakal, S. (2006). Fen ve Teknoloji Öğretimi (İlköğretim 6-8). Ankara: Nobel Yayınları: 930 s.
16. Turgut, Ü. ve Gürbüz, F. (2011). Effects of Teaching with 5e Model on Students’ Behaviors and Their Conceptual Changes about the Subject of Heat and Temperature.  International Online Journal of Educational Sciences, 3(2), 679-706.
17. Turgut, Ü., Gürbüz, F., Turgut, G. ve Açışlı, S. (2011). Lise 2. Sınıf Fen Şubesi Öğrencilerinin “Kuvvet ve Hareket” Konusundaki Kavram Yanılgıları. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 71-85.
18. Woodfield, S., and Kennie, T. (2008). ‘Teamwork’ or ‘working team’? The theory and practice of top team working in UK higher education. Higher Education Quarterly, 62 (4), 397-415.
19. Yapıcı, İ.Ü., Hevedanlı, M., ve Oral, B. (2009). İşbirlikli öğrenme ve geleneksel öğretim yöntemlerinin tohumlu bitkiler sistematiği laboratuarı dersine yönelik tutum ve başarıya etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 63-69.
20. Yuza, S.C. (2010). Science laboratory depth of learning: interactive multimedia and virtual dissection software. Unpublished Doctoral Dissertation, Capella University, USA. Akçadağ, T. (2010). Öğretmenlerin ilköğretim programındaki yöntem teknik ölçme ve
21. değerlendirme konularına ilişkin eğitim ihtiyaçları, Bilig Dergisi, 53, 29-50.
22. Aktürk, Z., & Set, T. (2010). Aile hekimliği ve kalite: Fırsatlar ve uygulanmayı bekleyen araçlar. Turkish Journal Of Family Medicine And Primary Care (TJFMPC), 4(1),1- 7.
23. Alaz, A. (2007). Coğrafya öğretiminde çoklu zekâ uygulamaları, Yayımlanmış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
24. Armağan, F, Ö. (2006). İlköğretim 7–8. sınıf öğrencilerinin çevre eğitimi ile ilgili bilgi düzeyleri (Kırıkkale İl Merkezi Örneklemi), Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara, Türkiye.
25. Bağışlar, Y. (2006). İlköğretim okullarında OGM uygulamalarına ilişkin; Yönetici, öğretmen ve öğrencilerin değerlendirme farklılıkları, Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Atılım Üniversitesi, Ankara, Türkiye.
26. Büyüköztürk, Ş. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri, Ankara: Pegem Akademi.
27. Bostan, F. (2005). Yatılı ilköğretim bölge okullarında toplam kalite yönetimi uygulamasının değerlendirilmesi, Çukurova Üniversitesi, Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Adana, Türkiye.
28. Bozkurt, O,. Koray, Ö,C. (2002). İlköğretim öğrencilerinin çevre eğitiminde sera etkisi ile ilgili kavram yanılgıları. Hacettepe Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 67-73.
29. Çağlar, Ü. Meçik, O. Carkanat, S. Karataş, G. Onan, M, T. (2008). “Küresel ısınmanın ekonomik, politik ve sosyal etkileri: Eskişehir kent merkezinde bir araştırma”, XI. Uluslararası İktisat Öğrencileri Kongresi, Ege Üniversitesi, İzmir.
30. Çalışkan, F. (2005). İlköğretim 4. sınıf sosyal bilgiler dersinde aktif öğrenme yöntemlerinden çözümlemeli öykü yönteminin öğrencilerin akademik başarılarına, tutumlarına ve aktif öğrenme düzeylerine etkisi, Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi Mustafa Kemal Üniversitesi, Hatay, Türkiye.
31. Çankaya, H, P. (2007). Toplam kalite yönetimi ve Türk Silahlı Kuvvetleri’nde bir uygulama örneği, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi, Erzurum, Türkiye.
32. Demirbaş, M, & Pektaş, H, M. (2009). İlköğretim öğrencilerinin çevre sorunu ile ilişkili temel kavramları gerçekleştirme düzeyleri, Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 3( 2), 195-211.
33. Doğru, M. (2008). The application of problem solving method on science teacher trainees on the solution of the environmental problems, Journal Of Environmental & Science Education, 3 (1), 9 – 18.
34. Dönmez, C., & Yazıcı, K. (2006). Sosyal bilgilerde öğrencilerin okuduğunu anlama becerilerinin geliştirilmesinde metin yapısına bağlı olarak kullanılabilecek strateji ve teknikler, Sosyal Bilimler Dergisi, 16, 137-154.
35. Dönmez, C., Yazıcı, K. &
36. Sabancı, O. (2007). Sosyal bilgiler derslerinde grafik
37. düzenleyicilerin kullanımının öğrencilerin akademik bilgiyi elde etmelerinde etkisi, Türk
38. Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(3), 437-459.
39. Erten, S. (2004). Çevre eğitimi ve çevre bilinci nedir, çevre eğitimi nasıl olmalıdır?, Çevre ve İnsan Dergisi, Çevre ve Orman Bakanlığı Yayın Organı. Sayı 65/66. 2006/25 Ankara.
40. Gemici, Ö. (2006). Fen ve teknoloji eğitiminde kavram öğretimi: Taşkın, Ö. Koray, Ö. (Ed), Fen ve teknoloji öğretimi, İstanbul: Lisans Yayıncılık.
41. Gülay, H. & Öznaçar, M. D. (2010). Okul öncesi dönem çocukları için çevre eğitimi etkinlikleri, (1. Baskı), Pegem Akademi Yayıncılık. Ankara.
42. Gökçe, N., Kaya., Aktay, E, S., Özden, M. (2007). İlköğretim öğrencilerinin çevreye yönelik tutumları, İlköğretim Online, 6(3), 452-468. [Online]: http://ilkogretim-online.org.tr
43. Gürol, A., & Ede, Ç. (2009). İlköğretim 4.sınıf sosyal bilgiler dersinde balık kılçığı tekniği kullanımının erişi düzeylerine etkisi. VIII. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu Eskişehir Osmangazi Üniversitesi.
44. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemleri, Nobel Yayınları, Ankara.
45. Köksal, G. (2001). Problem çözme teknikleri, eğitimde toplam kalite yönetimi semineri, Yalova.
46. retrieval of relevant medical cases from the medical literatüre, Wong Journal Of Medical
47. Case Reports, 5: 120.
48. Yılmaz, C, H. (2011). Otomotiv sektöründe istatistiksel kalite kontrolü ve Ford Otosan AŞ’de uygulanması, Yayımlanmış Yüksek Lisans Seminer Çalışması. Anadolu Üniversitesi, Eskişehir, Türkiye.
49. Zaini, S, H., Mokhtar, S, Z. & Nawawi, M. (2010). The effect of graphic organizer on students’ learning in school, Malaysian Journal Of Educational Technology, 10(1), 17-23. Ek: Öğrencilerin çizdiği bazı balık kılçığı diyagramı örnekleri Yörükoğlu, A., Çocuk Ruh Sağlığı, 23. Basım, Özgür Yayıncılık, İstanbul 1998.1 İnam, A., “Aynı Çatı Altında Canlar: Aile Kavramının Bir Yorumu” Din Öğretimi
50. Dergisi, Ocak-Şubat, 36-41, 1992.2
51. Özabacı, N., Öğrenci Başarısızlığının (Akademik Başarısızlığın) Nedenleri ve Bazı Pratik Çözüm Önerileri, E ÖZET Eskişehir Eğitim Hizmetleri Merkezi, 1(2), 2005.3
52. Aslanargun, E., “Okul-Aile İşbirliği ve Öğrenci Başarısı Üzerine Bir Tarama Çalışma”, Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı:18, 119-135, 2007.4
53. Kaya, C. ve Uzunoğlu, S., Çocuklar Ne İster?, S: 92-155, Kariyer Yayınları, İstanbul 2003.5
54. Smith, T. “Parents & Preschooz”, Oxford Preschool Research Project, London: The Hirh Scope Press, Vol. 6, 1980.6
55. Balcı, A., “Etkili Okul”, Eğitim ve Bilim, 70, 21-30, 1988.7
56. Büyükkaragöz, S., “Okula Uyumsuzluk ve Başarısızlıkta Ailenin Rolü”, Din Öğretimi Dergisi, 23, 33-40, 1990.8
57. Baltaş, A., Ana-Baba Okulu, 9. basım, İstanbul: Remzi Kitabevi, 2001.9
58. Duman, T. ve Avcı, N., Lise Son Sınıf Öğrencilerinin Okullarındaki Eğitim ve Öğretim Faaliyetlerine İlişkin Görüşleri, Milli Eğitim Basım Evi, Ankara 1990.10
59. Dağlı, S., Özel Dershanelere Öğrenci Gönderen Velilerin Dershaneler Hakkındaki Görüş ve Beklentileri (Kahramanmaraş Örneği). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi. 89, 2006.11
60. Ovacık, N., “Veli Olarak Anne-Babaların Eğitim İhtiyacı”, Din Öğretimi Dergisi, 29, 33-37, 1991.12
61. Özdayı, N., “Öğrenci ve Öğretmenlerin Gözüyle Sınıf Yönetimi Sorunlarına Genel Bir Bakış”, XII. Eğitim Bilimleri Kongresi Bildirileri, 1, (375-394). Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, 2004.13
62. Soylu, Ö. Üniversite Sınavına Hazırlanan Öğrencilerin Ailelerinden Sosyal Destek Algılayıp-Algılamama Durumlarına Göre Psikolojik Belirtiler Yönünden Karşılaştırılması, Eğitim Bilimleri Yüksek Lisans Tezi, C:\Users\NurcN\Desktop\thesis.htm, 2002.
63. Özan, M.B. ve Yüksel, Y. Öğrencilerin Sınav Kaygılarının Öğrenmeleri Üzerindeki Etkileri, Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları.3, 2003.15
64. Özer, H. ve Demir, A. Öğrenci Seçme Sınavı’na Hazırlanan Öğrencilerin Başarılarını Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi (Oltu Anadolu Lisesi Öğrencileri İçin Bir Uygulama), Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 11, Sayı 1, 2008.16
65. http://bluewitch.azbuz.com/blog/yazi/oku, Eğitim Toplum.
66. http://kadinlarkulubu.com/bakici-kres/152057, Çocuk-Aile-Okul Üçgeninde Yaşanan 17 Sorunlar. 18 Enstitüsü, Ankara.
67. Aycan, Ş., Türkoğuz, S., Arı, E., & Kaynar, Ü. (2002). Periyodik cetvelin ve elementlerin tombala oyun tekniği ile öğretimi ve bellekte kalıcılığının saptanması. V. Ulusal Fen Bilimleri ve www.fedu.metu.edu.tr/ufbmek-5/b_kitabi/PDF/Fen/.../t61d.pdf adresinden alınmıştır.
68. Azar, A. (2001). Üniversite öğrencilerinin elektrik konusundaki kavram yanılgılarının analizi. Fen Bilimleri Eğitimi Sempozyumu Bildirileri. 345-350.
69. Bayırtepe, E. ve Tüzün, H. (2007). Oyun-tabanlı öğrenme ortamlarının öğrencilerin bilgisayar dersindeki başarıları ve öz-yeterlik algıları üzerine etkileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 41-54.
70. Bertiz, H. (2005). Fen bilgisi öğretmen adaylarının yaratıcı dramaya yönelik tutumları ve öyküleme çalışmalarına ilişkin görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
71. Charsky, D. and Ressler, W. (2011). “Games are made for fun”: Lessons on the effects of concept maps in the classroom use of computer games. Computers & Education, 56, 604–615.
72. Çavuş, R., Kulak, B., Berk, H., & Öztuna Kaplan, A. (2011). Fen ve teknoloji öğretiminde oyun etkinlikleri ve günlük hayattaki oyunların derse uyarlanması. İGEDER Fen ve Teknoloji Öğretmenleri Zirvesi’nde sunulmuş bildiri, İstanbul, Türkiye.
73. Çebi, A. (1996). Öğretim amaçlı yaratıcı drama yoluyla imgesel dil becerisinin geliştirilmesi. Yayımlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
74. Dağbaşı, G. (2007). Oyun tekniği ve Arapça öğretiminde kullanımı. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
75. Demirel, Ö. (2003). Planlamadan değerlendirmeye öğretme sanatı. Ankara: PegemA Yayıncılık.
76. Duatepe, A. (2004). The effects of drama based instruction on seventh grade students’ geometry achievement, van hiele geometric thinking levels, attitude toward mathematics and geometry. Unpublished doctoral dissertation, Middle East Technical University, Ankara.
77. Egemen, A., Yılmaz, Ö., & Akil, İ. (2004). Oyun, oyuncak ve çocuk. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi, 5(2), 39-42.
78. Ekinözü, İ. ve Şengül, S. (2007). Permütasyon ve olasılık konusunun öğretiminde canlandırma kullanılmasının öğrenci başarısına ve hatırlama düzeyine etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(1), 251-258.
79. Ellington, H., Addinal, E., & Percival, F. (1981). Games and simulations in science education. New York: Nichols Publishing Company.
80. Eow, Y. L., Ali, W. Z. W., Mahmud, R., & Baki, R. (2009). Form one students’ engagement with computer games and its effect on their academic achievement in a Malaysian secondary school. Computers & Education, 53, 1082–1091.
81. Genç, H. N. (2005). Eğitimde drama ve/veya dramada eğitim. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 12, 89-104.
82. Hays, T. R. (2005). The effectiveness of instructional games: A literature review and discussion. (Technical Report 2005-004). 20.04.2011 tarihinde http://handle. dtic.mil/100.2/ADA441935 adresinden alınmıştır.
83. Kablan, Z. (2010). The effect of using exercise-based computer games during the process of learning on academic achievement among education majors. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10(1), 351-364.
84. Karasar, N. (2003). Bilimsel Araştırma Yöntemi. (12. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
85. Kavak, N. ve Köseoğlu, F. (2007). Yapılandırıcı öğrenme yaklaşımına dayalı rol oynama öğretim yönteminin avantaj ve dezavantajları. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(2), 309-325.
86. Kebritchi, M. and Hirumi, A. (2008). Examining the pedagogical foundations of modern educational computer games to inform research and practice. Computers & Education, 51(4), 1729-1743.
87. Kırıkkaya, E. B., İşeri, Ş., & Vurkaya, G. (2010). A board game about space and solar system for primary school students. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 9(2).
88. Klara, P. (2011). Creating games from mathematical problems. PRIMUS: Problems, Resources, and Issues in Mathematics Undergraduate Studies, 21(1), 73-90.
89. Klein, J. D. and Freitag, E. (1991). Effects of using an instructional game on motivation and performance. Journal of Educational Research, 84(5), 303-308.
90. Köksal Akyol, A. (2003). Drama ve dramanın önemi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1). 20.04.2011 tarihinde http://www.tebd.gazi.edu.tr/arsiv/2003_cilt1/sayi_2/179-192.PDF adresinden erişilmiştir.
91. Lewis, A., Peat, M., & Franklin, S. (2005). Understanding protein synthesis: an interactive card game discussion. Journal of Biological Education, 39(3), 25-130.
92. Lim, C. P., Nonis, D., & Hedberg, J. (2006). Gaming in a 3D multiuser virtual environment: Engaging students in science lessons. British Journal of Educational Technology, 37(2), 211-231.
93. effects of computer games on primary school students’ achievement and motivation in
94. geography learning. Computers & Education, 52(1), 68-77.
95. Uğurel, I. (2003). Orta öğretimde oyunlar ve etkinlikler ile matematik öğretimine ilişkin öğretmen adayları ve öğretmenlerin görüşleri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
96. Ulutaş, A. (2011). Okulöncesi dönemde drama ve oyunun önemi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(6), 233-242.
97. Ünsal Kaya, Ü. (2007). İlköğretim I. kademede İngilizce derslerinde oyun tekniğinin erişiye etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Afyonkarahisar Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar.
98. Vos, N., Meijden, H., & Denessen, E. (2011). Effects of constructing versus playing an educational game on student motivation and deep learning strategy use. Computers & Education., 56, 127–137.
99. Williamson, K. M., Beverly, L. L., Hassan, B., & Ndah, B. (2004). A structured framework for using games to teach mathematics and science in k-12 classrooms. The Technology Teacher, 15-18.
100. Haining W., Danlu Z., Kang G. S., “Detecting SYN Flooding Attacks”,EECS
101. Department, The University of MichiganAnn Arbor, MI 48109-2122, No.
102. N00014-99-1-0465.{ hxw , danlu , kgshin } @eecs.umich.edu
103. Hole K, “Denial-of-Service Attacks”, Nowires research Group, Department of
104. Informatics, University of Bergen, September 1, 2008,available at www.Kjhole.com
105. Johansson D., Krantz A.S., “Practical WLAN Security”, TDDC03 Projects, Spring 2007
106. Kumar S., Ping attack-How pad is it?, Computers&Security 25, 2006, pages 332- 337.
107. Lisa P., “A list of wirelises network attacks”, SearchSecurity.com, 26 June 2009
108. McDowell M., “Understanding Denial of Servers Attacks”, United States
109. Computer Emergency Readıness Team (US-CERT), 4 November 2009
110. Netmaster wireless gateway modem, http://www.netmaster.com.tr/urunler/cbw- 560
111. PortNumbers,http://www.iana.org/assignments/port-numbers, last updated 2011- 04-29
112. TCP And UDP ,By Steve Steinke, Network Magazine ,Feb 5, 2001 (10:03
113. AM)URL: http://www.networkmagazine.com/article/NMG20010126S0005
114. Winsock.exe, SAMPLE: Winsock.exe Getting HostAddress Using Windows
115. Sockets ArticleID:154512,http://support.microsoft.com/ default.aspx
116. ?scid=kb;EN−US; q154512, Microsoft, August 2004
117. WPA and WPA2 Implementation White Paper “Deploying Wi-Fi Protected
118. Access (WPA™) and WPA2™ in the Enterprise”, March 2005