-

Öz

Educational institutions have significant roles to adopt the next generation to the principles of democracy. It is known that universities have a role in the maintenance and development of democratic societies, thus it is necessary to reveal whether the principles of democracy adopted by universities or not. The purpose of this research is to explore the perceptions of university students on the concepts like “democratic educator”, “democratic classroom”, and “democratic school”. Phenomenological approach one of the qualitative research design was used in the research. Data were collected through a questionnaire composed of open-ended questions and focus group interviews. Seventy-two university students from Cankiri Karatekin University were participated in this study. The data were collected during the fall semester of 2012/13 academic year. The data were analyzed through descriptive analysis and content analysis. According to the findings, the university students describe democratic educator as an educator who behaves all individuals equally, does not make discrimination in relation to academic success and socio-economic status of students. Similarly, the students claimed that the most important characteristics of democratic school and democratic classroom are equality, indiscrimination, freedom of expression, tolerance, respect, and justice. Some of the university students stated that democratic school is only an ideal; it is not possible to realize

Anahtar Kelimeler

• Democracy in education, democratic school, democratic classroom, democratic educator, university students

Üniversite Öğrencilerinin Demokrasinin Eğitime Yansımaları Hakkındaki Görüşleri (Çankırı Karatekin Üniversitesi)

Öz

Demokrasinin ilkelerinin gelecek nesillere benimsetilmesinde eğitim kurumlarının önemli rolleri vardır. Üniversitelerin demokratik toplumların sürdürülmesi ve geliştirilmesindeki etkisi bilindiğinden, üniversitelerde demokrasinin ilkelerinin ne kadar farkında olunduğunun ve bu ilkelerinin benimsenip benimsenmediğinin ortaya çıkarılması gerekmektedir. Bu araştırmanın amacı “demokratik eğitimci” , “demokratik sınıf” ve “demokratik okul” gibi kavramların üniversite öğrencileri tarafından nasıl algılandığının ortaya çıkarılmasıdır. Nitel araştırma desenlerinden olgu bilim deseninin kullanıldığı bu araştırmanın verileri, açık-uçlu sorulardan oluşan bir anket ve odak grup görüşmesi aracılığıyla toplanmıştır. Araştırmaya Çankırı Karatekin Üniversitesi’nde öğrenim gören 72 öğrenci katılmıştır. Araştırma verileri 2012/13 eğitim-öğretim yılı güz döneminde toplanmıştır. Elde edilen veriler betimsel analiz ve içerik analizi kullanılarak çözümlenmiştir. Bulgulara göre, üniversite öğrencileri, tüm bireylere eşit davranan, öğrencilerin akademik başarılarına ve sosyo-ekonomik düzeylerine göre ayrımcılık yapmayan eğitimciyi demokratik olarak tanımlamaktadır. Benzer şekilde öğrenciler demokratik sınıf ve okulun en önemli özelliğinin eşitlik, ayrımcılık yapmama, ifade özgürlüğü, hoşgörü, saygı ve adalet olduğunu belirtmişlerdir. Öğrencilerin bazıları ise demokratik okulun sadece bir ideal olduğunu, gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığını ifade etmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Eğitimde demokrasi, demokratik okul, demokratik sınıf, demokratik eğitimci, üniversite öğrencileri

Kaynakça

1. Almond, G. & Verba, S. (1989). The Civic Culture: Political Attitudes and Democracy in Şve Nations. London: Sage Publications.
2. Apple, M. & Beane, J. A. (2007). Demokratik okullar: Güçlü eğitimden dersler. (Çev. M. Sarı). Dipnot Yayıncılık, Ankara.
3. Aydın, İ.& Karaman-Kepenekci, Y. (2008). Principals’ opinions of organisational justice in elementary schools in Turkey. Journal of Educational Administration. 46(4), 497-513.
4. Bader, G.E. & Rossi, C. A. (2002). Focus groups: A step-by-step guide. The Bader Group.
5. Barro, R. (1997). Determinants of Economic Growth. Cambridge, MA: MIT Press.
6. Biesta, G.J. J. (2011). Learning Democracy in School and Society. Education, Lifelong Learning, and the Politics of Citizenship. University of Stirling, Rotterdam: Sense Publishers.
7. Biesta, G.J.J., Lawy, R.S. & Kelly, N. (2009). Understanding young people’s citizenship learning in everyday life: The role of contexts, relationships and dispositions. Education, Citizenship and Social Justice, 4(1), 5-24.
8. Biçer, B. (2009). Demokrasi eğitimi ve okul meclisleri projesinin öğrencilere demokratik becerileri kazandırmaya etkisi. I. Uluslararası Avrupa Birliği, Demokrasi, Vatandaşlık ve Vatandaşlık Eğitimi Sempozyumu, 28-30 Mayıs, 2009.Uşak.

9. Bochner, A. (2000). Criteria against ourselves. Qualitative Inquiry, 6(2), 266–272.
10. Clarke, M. & Drudy, S. (2006).Teaching for diversity, social justice and global awareness. European Journal of Teacher Education, 29 (3) 371-86.
11. Creswell, J. W. (2008). Educational Research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research. (3rd Ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson.
12. Çarıkçı, S. & Er, K. O. (2010). Balıkesir Üniversitesi Necatibey Eğitim Fakültesi’nde öğrenim gören öğretmen adaylarının insan hakları eğitimine yönelik tutumları. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13 (24), 54-69.
13. Çelenk, S. (2010). Ayrımcılık ve Medya. Televizyon Haberciliğinde Etik. AÜ İLEF: Ankara. 211-228.
14. Dewey, J. (1916). Democracy and Education: An Introduction to the Philosophy of Education. New York: Macmillan.
15. Doğan, İ. (2001). Vatandaşlık, Demokrasi ve İnsan Hakları (2. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
16. English, L.D. (2002). Handbook of International Research in Mathematics Education. Mahwah, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
17. Genç, S. Z. & Güner, F. (2012). İlköğretim öğretmenlerinin demokrasi eğitimi ve okul meclisleri projesi’ne yönelik görüşleri (Çanakkale ili örneği). Kastamonu Eğitim Dergisi, 20 (3), 747-766.
18. Glaeser, E., LaPorta, R., Lopez-de-Silanes, F., & Shleifer, A. (2004). Do institutions cause growth? Journalof Economic Growth, 9, 271–303.
19. Gould, E. (2003) The University in a Corporate Culture. New Haven, CT: Yale University Press.
20. Graebner, W. (1988). The Engineering of Consent: in Democracy and Authority in Twentieth-Century America. Madison. University of Wisconsin Pres.
21. Gray, P.S., Williamson, J. B., Karp, D. A. & Dalphin, J. R. (2007). The Research Imagination. Cambridge: Cambridge University Press.
22. Işık, M. (2002). Kitle İletişim Teorilerine Giriş. Eğitim Kitabevi Yayınları.
23. Karaman-Kepenekci, Y. & Nayır, K. F. (2014). Okul iklimini insan haklarına duyarlılık boyutunda sorgulama: Liseler üzerine bir araştırma. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1),1-16.
24. Kepenekçi, Y.K. (2000). İnsan Hakları Eğitimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
25. Krueger, R. A. & Casey, M. A. (2000). Focus Groups: A Practical Guide for Applied Research. Thousand Oaks, CA: Sage.
26. Lindlof, T. R. & Taylor, B. C. (2011). Qualitative communication research methods (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
27. Lipset, M. S. (1994). The social requisites of democracy revisited. American Sociological Review, 59 (1), 1–22.
28. Lugg, C.A. and Shoho, A.R. (2006). Dare public school administrators build a new social order? Social justice and the possibly perilous politics of educational leadership.Journal of Educational Administration, 44 (3),196-208.
29. Mattes, R. & Mughogho, D. (2010). The Limited Impacts of Formal Education on Democratic Citizenship in Africa. Cape Town: Centre for Higher Education. Transformation.Morrison, K. A. (2008). Democratic classrooms: Promises and challenges of student voice and choice. Educational Horizons, 87(1),50-60.
30. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis. London: Sage
31. Moss P. (2011). Democracy as first practice in early childhood education and care. Encyclopedia on Early Childhood Development.. Montreal, Quebec: Centre of Excellence for Early Childhood Development and Strategic Knowledge Cluster on Early Child Development; http://www.child-encyclopedia.com/documents/MossANGxp1.pdf. Erişim tarihi [11 Kasım 1013].
32. Noelle-Neumann, E. (1974). The spiral of silence. A theory of public opinion. Journal of Communication, 24(2), 43-51.
33. O’Brien, L. M. (2005). Social foundations of education and democracy: Teacher education for the development of democratically-oriented teachers. Educational Foundations, Summer-Fall,33-44.
34. Oakes, J. (2005). What Happened to Recess and Why are Our Children Struggling in Kindergarden? New York: McGraw- Hill.
35. Papaioannou, E. & Siourounis, G. (2008). Economic and social factors driving the third wave of democratization. Journal of Comparative Economics, 36, 365–387.
36. Perry, L. B. (2009). Conceptualizing education policy in democratic societies. Educational Policy, 23(3), 423-450.
37. Powell, R. A., Single, H. M., & Lloyd, K. R. (1996). Focus groups in mental health research: Enhancing the validity of user and provider questionnaires. International Journal of Social Psychology, 42(3), 193-206.
38. Rainer, J. ve Guyton, E. (1999). Democratic practices in teacher education and the elementary classroom. Teaching and Teacher Education, 15(1) 121-132.
39. Rowland, S. (2003). Teaching for democracy in higher education. Teaching in Higher Education, 8(1), 89-101.
40. SE (Scottish Executive). (2004). A Curriculum For Excellence. Edinburgh: Scottish Executive.
41. Shechtman, Z. (2002). Validation of the democratic teacher belief scale (DTBS). Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 9(3), 363-377.
42. Şişman, M. (2006). Eğitimde demokrasi ve sosyal adalet: Türkiye eğitim sisteminin değişmeyen miti. Türk Eğitim Sisteminde Yeni Paradigma Arayışları Bildiriler Kitabı, 4-5 Kasım, Ankara. Eğitim Bir-Sen Yayınları, 291-305.
43. Tracy, S. J. (2010). Qualitative quality: Eight “big-tent” criteria for excellent qualitative research. Qualitative Inquiry, 16 (10) 837–851.
44. Tracy, S. J. (2013). Qualitative Research Methods Collecting Evidence, Crafting Analysis, Communicating Impact. Hoboken, NJ: Wiley & Blackwell.
45. Williams-Boyd, P. (2003) Middle Grades Education: A Reference Handbook. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO Press.
46. Wolcott, H.F. (1994) Transforming Qualitative Data: Description, Analysis and Interpretation. Thousand Oaks, CA: Sage.
47. Yeşil, R. (2003). Demokratik eğitim ortamının insan hakları temeli. G.Ü. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 4 (2),45-54.
48. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
49. Yılman, M. (2006). Demokrasimizin Kültürel Temelleri. Ankara: Nobel Yayınevi.
50. Zajda, J., Davies, L. & Majhanovich, S. (2008). Comparative and Global Pedagogies: Equity, Access and Democracy in Education. Dordrecht:Springer.
51. Zajda, J., Majhanovich, S. & Rust, V. (2006). Education and Social Justice. Dordrecht: The Netherlands: Springer.