5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 245/2’de Düzenlenen Sahte Banka veya Kredi Kartı Üretme Suçunun, 5464 sayılı Kanun m. 37/2’de Düzenlenen Kredi Kartı Sözleşmesi ve Eki Belgelerde Sahtecilik Suçu İle İçtima İlişkisi
Öz
765 sayılı Türk Ceza Kanunu zamanında banka ve kredi kartlarının kötüye kullanımına yönelik gerçekleştirilen eylemlerin cezalandırılmasına ilişkin müstakil bir suç düzenlenmiş değildi. Yalnızca 765 sayılı TCK’ya 06/06/1991 tarihinde eklenen 525/b maddesi ile bilişim sistemi aracılığıyla hukuka aykırı yarar elde edilmesi suçu düzenlenmişti. Sahte banka veya kredi kartı üretimini cezalandıran müstakil bir hüküm ise bulunmamaktaydı. Bu tarz bir eylem sahtecilik suçları kapsamında değerlendirilmekteydi.
Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması fiillerinin müstakil suç olarak ihdası ilk defa 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 245. maddesiyle birlikte gerçekleşmiştir. İlgili madde ilk yürürlüğe girdiğinde iki fıkradan ibaret iken sonradan yapılan eklemeler ve değişiklerle beraber toplam beş fıkradan müteşekkil hale gelmiştir. 5237 sayılı TCK’nın 245. maddesine baktığımızda tek bir maddede üç farklı suçun düzenlenmiş olduğunu görürüz. Bu suçlar, gerek korunan hukuki değerleri ve unsurları gerekse de yaptırımları itibariyle birbirinden farklıdır. Maddenin birinci fıkrasında, gerçek bir banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçu, ikinci fıkrasında sahte banka veya kredi kartı üretmek, satmak, devretmek, satın almak veya kabul etmek suçu ve son olarak üçüncü fıkrasında sahte bir banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlama suçu düzenlenmiştir.
TCK 245/2’de sahte banka veya kredi kartı üretme fiili suç olarak düzenlenmiş iken 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun (BKKK) 37/2. maddesinde ise, kredi kartı veya üye işyeri sözleşmesinde veya eki belgelerde sahtecilik yapma veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz etme eylemi cezalandırılmaktadır. Kredi kartı sözleşmesi ve eki belgeler aynı zamanda birer özel belgedir ve bunlarda yapılan sahtecilik özel belgede sahtecilik suçunu (5237 s. TCK m.207) da oluşturmaktadır. Uygulama ve doktrinde bahsi geçen suçlar arasındaki içtima meselesinin halli meselesi bir hayli tartışmalıdır. Bizde çalışmamızda bu suçlar arasındaki içtima meselesinin yargı kararlarında ve doktrinde nasıl irdelendiğini inceleyerek nihayetinde tartışmalı kısımlarda kendi görüşlerimizi belirteceğiz.
Anahtar Kelimeler
The Relationship Between the Crime of Producing a Fake Bank or Credit Card, as regulated in Article 245/2 of the Turkish Penal Code No. 5237, and the Crime of Forgery of Credit Card Agreements and Attached Documents, as regulated in Article 37/2 of the Law No. 5464
Öz
At the time of Turkish Penal Code No. 765, there was no separate crime stipulated for the punishment of acts committed for the misuse of debit and credit cards. Only Article 525/b, added to Turkish Penal Code No. 765 on June 6, 1991, regulated the crime of obtaining an unlawful advantage through an information system. There was no separate provision penalizing the production of counterfeit debit or credit cards. This issue was considered within the scope of forgery. The establishment of the misuse of debit or credit cards as a separate crime was first established with Article 245 of Turkish Penal Code No. 5237, which entered into force on June 1, 2005. Initially consisting of two paragraphs, the article, with subsequent additions and amendments, comprised a total of five paragraphs. When we examine Article 245 of Turkish Penal Code No. 5237, we see that three separate crimes are regulated within a single article. These crimes differ from one another in terms of both their protected legal values and elements, as well as their penalties. The first paragraph of the article addresses the crime of misusing a genuine bank or credit card; the second paragraph addresses the crime of producing, selling, transferring, purchasing, or accepting a counterfeit bank or credit card; and finally, the third paragraph addresses the crime of obtaining a benefit for oneself or others by using a counterfeit bank or credit card.
While TCK Article 245/2 criminalizes the act of producing a counterfeit bank or credit card, Article 37/2 of the Turkish Penal Code No. 5464 penalizes the forgery of credit card or merchant agreements or their accompanying documents, or the presentation of forged documents for the purpose of signing a contract. Credit card agreements and their accompanying documents are also private documents, and forgery of these constitutes the crime of forgery of a private document (TCK Article 207, Article 5237). In this study, we will examine how the issue of aggregation between these crimes has been addressed in judicial decisions and doctrine, ultimately expressing our own views on the controversial aspects.
Anahtar Kelimeler
