Sporcu-Sedanter Öğrencilerin Yaşam Boyu Öğrenme Eğiliminin Dijital Okuryazarlık Düzeyine Etkisi ve Bazı Değişkenler Bakımından İncelenmesi

Öz

21. yüzyıl dijital çağında pek çok alanda olduğu gibi eğitim öğretim faaliyetlerinin teknoloji tabanlı ilerlemeleri takip ederek etkin bir biçimde sürdürülmesinde dijital okuryazarlık gelişmekte olan teknolojilere adaptasyon olarak ortaya çıkmaktadır. Yine bu çağda geçmiş dönemlere kıyasla bireyin yaşam süresinin daha uzun olması bilimsel, teknolojik ve sosyal kültürel değişimlerin büyük bir hızla gerçekleşmesi geçerli ve güvenilir bilginin değişmesi bugünün insanını sürekli öğrenme gereksinimi içine itmiş ve böylece yaşam boyu öğrenme eğilimi ortaya çıkmıştır. Bu çalışmanın temel amacı, Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenimini sürdüren sporcu ve sedanter öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğiliminin dijital okuryazarlığa etkisinin incelenmesidir. Çalışmanın yan amacı sporcu ve sedanter öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimi ve dijital okuryazarlık düzeylerinin bazı değişkenler bakımından incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubu 2020-2021 eğitim-öğretim döneminde Ankara ilinde lisans düzeyinde ve spor bilimleri alanında eğitim veren bir yükseköğretim kurumunda öğrenimini sürdüren 195 katılımcıdan bir araya gelmektedir. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılarak oluşturulmuştur. Araştırma verileri “Yaşam Boyu Öğrenme Eğilim Ölçeği” ile “Dijital Okuryazarlık Ölçeği” kullanılarak elde edilmiştir. Veri analizleri SPSS 20.0 ve AMOS 16.0 yazılımları kullanılarak %5 yanılma düzeyinde gerçekleştirilmiştir. Veriler frekans analizi, Kolmogrov Smirnov testi, bağımsız gruplarda t-testi, TUKEY testi, Pearson korelasyon analizi, tek yönlü varyans ve yapısal eşitlik modeli analizlerinden faydalanılarak gerçekleştirilmiştir. Analiz sonuçları değerlendirildiğinde, dijital okuryazarlık ölçeğinin cinsiyet değişkenine göre anlamlı seviyede farklılık gösterdiği ortaya çıkarken (p<0,05), yaşam boyu öğrenme eğilimi ölçeğinin cinsiyet değişkenine göre anlamlı düzeyde farklılık göstermediği bulgulanmıştır. Dijital okuryazarlık ve yaşam boyu öğrenme eğiliminin spor yapma durumuna göre anlamlı farklılık göstermediği saptanmıştır (p>0,05). Dijital okuryazarlık düzeyinin internet kullanım sıklığına göre anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği ortaya çıkarken (p<0,05), yaşam boyu öğrenme eğiliminin günlük internet kullanım durumuna göre anlamlı düzeyde farklılık göstermediği bulgulanmıştır. Yaşam boyu öğrenme eğiliminin dijital okuryazarlık üzerindeki etkisinin belirlenmesi amacıyla kurulan yapısal eşitlik modeline göre yaşam boyu öğrenme eğiliminin dijital okuryazarlık üzerinde anlamlı düzeyde etkisinin olmadığı ortaya çıkmıştır (F=0,311; p=0,734>0,05; R2=0,010).

Anahtar Kelimeler

• Dijital okuryazarlık
• yaşam boyu öğrenme eğilimi
• sporcu
• sedanter
• yapısal eşitlik modeli

The Effect of Lifelong Learning Tendency of Athlete-Sedentary Students on the Level of Digital Literacy and Investigation of Some Variables

Öz

In the 21st century digital age, as in many areas, digital literacy emerges as an adaptation to developing technologies in the effective maintenance of education and training activities by following technology-based advances. Again, in this age, the fact that the life span of the individual is longer than the past periods, the rapid realization of scientific, technological and social cultural changes, the change of valid and reliable information has pushed today's people into a constant learning need, and thus a lifelong learning trend has emerged. The main scope of this study is to seek the effect of lifelong learning tendency on digital literacy of athletes and sedentary students studying at the Sport Sciences Faculty. The secondary purpose of the study is to examine the lifelong learning tendency and digital literacy levels of sportsman and sedentary students in terms of some variables. The study group consists of 195 participants who pursue their undergraduate study in the field of sports sciences in Ankara in the 2020-2021 academic year. The research was created by utilizing the relational survey model which is one of the quantitative research methods. The data collection was fulfilled with utilizing the "Lifelong Learning Tendency Scale" and the "Digital Literacy Scale". The collected data was analyzed with utilizing SPSS 20.0 and AMOS 16.0 software at 5% error level. The data were carried out utilizing frequency analysis, Kolmogrov Smirnov test, t-test for independent groups, TUKEY test, Pearson correlation analysis, one-way variance and structural equation model analysis. In the analysis results for gender variable, it was observed that the digital literacy scale differed significantly (p<0.05), while the lifelong learning tendency scale did not differ significantly. Moreover, it was observed that digital literacy and lifelong learning tendency did not differ significantly according to the state of doing sports (p>0.05). Furthermore, it was observed for daily internet usage variable that the level of digital literacy differed significantly (p<0.05), while the tendency for lifelong learning did not differ significantly. According to the structural equation model established to observe the influence of lifelong learning disposition on digital literacy, it was observed that lifelong learning disposition did not have a significant influence on digital literacy (F=0.311; p=0.734>0.05; R2=0.010).

Anahtar Kelimeler

• Digital literacy
• lifelong learning tendency
• athlete
• sedentary
• structural equation model

Kaynakça

1. Aksoy, N. C., Karabay, E. ve Aksoy, E. (2021). Sınıf öğretmenlerinin dijital okuryazarlık düzeylerinin incelenmesi. Selçuk İletişim, 14(2), 859-894.
2. Akkoyunlu, B. (2008, Mayıs). Bilgi okuryazarlığı ve yaşam boyu öğrenme. International Educational Technology Conference, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
3. Alakpodia, O. N. (2014). Gender differences in computer use skill among students of school of health technology, Ufuoma, Delta State. International Journal of Digital Library Services, 4(4), 1-11.
4. Alazie, G., Devi, R. ve Ebaby, S. (2020). Explore the impact of digital literacy for lifelong learning. International Research Journal of Multidisciplinary Studies, 5(8), 1-7.
5. Albirini, A. (2016). Modern Arabic sociolinguistics: Diglossia, variation, codeswitching, attitudes and identity. New York: Routledge. Anthonysamy, L., Koo, A. C. ve Hew, S. H. (2020). Self-regulated learning strategies in higher education: Fostering digital literacy for sustainable lifelong learning. Education and Information Technologies, 25, 2393-2414.
6. Arık, K. ve Bektaş, M. (2016). Level of public education center students' digital literacy: an example of Duzce. ICLEL Conferences, Letonya.
7. Borthwick, A. C. ve Hansen, R. (2017). Digital literacy in teacher education: Are teacher educators competent?. Journal of Digital Learning in Teacher Education, 33(2), 46-48.
8. Boyacı, Z. (2019). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile dijital okuryazarlık düzeyleri arasındaki ilişki: Düzce Üniversitesi örneği. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.

9. Brown, C. (2020). Introduction to Digital Literacy. Michelle Schwartz (Ed.), Digital Citizenship Toolkit içinde (s. 5-21). Toronto: Pressbooks.
10. Byrne, B. M. (2013). Structural equation modeling with Mplus: Basic concepts, applications, and programming. New York: Routledge.
11. Calvani, A., Fini, A., Ranieri, M. ve Picci, P. (2012). Are young generations in secondary school digitally competent? A study on Italian teenagers. Computers & Education, 58(2), 797-807.
12. Çam, E. ve Kiyici, M. (2017). Perceptions of Prospective Teachers on Digital Literacy. Malaysian Online Journal of Educational Technology, 5(4), 29-44.
13. Çetin, O. (2016). Pedagojik formasyon programı ile lisans eğitimi fen bilimleri öğretmen adaylarının sayısal okuryazarlık düzeylerinin incelenmesi. Journal of Education Faculty, 18(2), 658-685.
14. Danner, R. B., & Pessu, C. O. (2013). A survey of ICT competencies among students in teacher preparation programmes at the University of Benin, Benin City, Nigeria. Journal of Information Technology Education: Research, 12(1), 33-49.
15. Dedebali, N. C. (2020). Analysis of digital literacy and metaphoric perceptions of teacher candidate. International Journal of Educational Methodology, 6(1), 135-145.
16. Deye, S. (2015). Promoting digital literacy among students and educators. National Conference of State Legislatures, Washington, DC. Erişim adresi: http://www.ncsl.org/Portals/1/Documents/educ/digLiteracy_final.pdf
17. Duymuş, Y. ve Sulak, S. (2018). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri üzerinde lisans eğitimi, cinsiyet ve bölümün etkisi. Sınırsız Eğitim ve Araştırma Dergisi, 3(2), 58-74.
18. Ersoy, A. ve Yılmaz, B. (2010). Yaşam boyu öğrenme ve halk kütüphaneleri: kuramsal bir yaklaşım. A. Aydın ve K. Ateş (Ed), Bilgi Okuryazarlığı’ndan Yaşam Boyu Öğrenme’ye içinde (s. 48-73). İstanbul: İdeal Kültür Yayıncılık.
19. Falloon, G. (2020). From digital literacy to digital competence: the teacher digital competency (TDC) framework. Educational Technology Research and Development, 68(5), 2449-2472.
20. Fraillon, J., Ainley, J., Schulz, W., Friedman, T. ve Gebhardt, E. 2014. Preparing for Life in a Digital Age. The IEA International Computer and Information Literacy Study International Report. Amsterdam: IEA.
21. Franco, J. F. ve de Deus Lopes, R. (2009, Aralık). Three-dimensional digital enviroments and computer graphics influencing K-12 individuals' digital literacy development and interdisciplinary lifelong learning. ACM Siggraph Asia 2009 Educators Program, Yokohama, Japonya.
22. Göldağ, B. ve Kanat, S. (2018). Güzel sanatlar eğitimi alan öğrencilerin dijital okuryazarlık durumları. International Journal of Social Science, 70, 77-92.
23. Gui, M. ve Argentin, G. (2011). Digital skills of internet natives: Different forms of digital literacy in a random sample of northern Italian high school students. New media & society, 13(6), 963-980.
24. Güngör, N., & Kurtipek, S. (2020). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin bireysel yenilikçilik düzeyinin dijital okuryazarlığa etkisinin yapısal eşitlik modeli ile incelenmesi. International Journal of Human Sciences, 17(2), 756-767.
25. Gür Erdoğan, D. ve Arsal, Z. (2016). Yaşam boyu öğrenme eğilim ölçeği (YBÖEÖ)’nin geliştirilmesi. Sakarya University Journal of Education, 6(1), 114-122.
26. Güzel, H. (2017). Lifelong learning tendency investigations of prospective teachers. The Journal of International Education Science, 10, 312−325.
27. Hague, C. ve Payton, S. (2010). Digital literacy across the curriculum. Bristol: Futurelab.
28. Hargittai, E. ve Shafer, S. (2006). Differences in actual and perceived online skills: The role of gender. Social Science Quarterly, 87(2), 432-448.
29. Hatlevik, O. E., Ottestad, G., & Throndsen, I. (2015). Predictors of digital competence in 7th grade: a multilevel analysis. Journal of Computer Assisted Learning, 31(3), 220-231.
30. Mülhim, M. A. (2018). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin bireysel yenilikçilik düzeyleri ve yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi: Bartın Üniversitesi örneği. Yüksek Lisans Tezi, Bartın Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bartın.
31. Kane, S. (2017). Literacy & Learning: In the content areas. New York: Routledge.
32. Kara, S. (2021). Öğretmen adaylarının dijital okuryazarlık düzeyleri ile web ortamında bilgi arama ve yorumlama stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Doktora Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
33. Karaduman, A. ve Tarhan, S. (2017). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile özyeterlik algıları arasındaki ilişkinin belirlenmesi. Journal of Human Sciences, 14(1), 355-375.
34. Karaman, M. K. ve Karataş, A. (2009). Media literacy levels of the candidate teachers. Elementary Education Online, 8(3), 798-808. Karasar, N. (2017). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar ilkeler teknikler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
35. Kangalgil, M. ve Özgül, F. (2018). Investigation of physical education and sports training students in lifelong learning trends. Journal of Global Sport and Education Research, 1(1), 64−72.
36. Kim, H. S., Kil, H. J. ve Shin, A. (2014). An analysis of variables affecting the ICT literacy level of Korean elementary school students. Computers & Education, 77, 29-38.
37. Korkmaz, Ö. ve Mahiroğlu, A. (2009). Üniversiteyi yeni kazanmış öğrencilerin bilgisayar okuryazarlık düzeyleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(3), 983-1000.
38. Kuzu, S., Demir, S. ve Canpolat, M. (2015). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin bazı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 11(4), 1089-1105.
39. Laal, M. ve Salamati, P. (2012). Lifelong learning; why do we need it?. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 31, 399-403.
40. Love, D. (2011). Lifelong learning: Characteristics, skills, and activities for a business college curriculum. Journal of Education for Business, 86(3), 155-162.
41. Menzi, N. (2012). Gagne’nin öğretim durumları modeline göre hazırlanan internet temelli öğretim uygulamasının ilköğretim bilişim teknolojileri dersinde öğrencilerin akademik başarılarına ve kalıcılığa etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
42. Millî Eğitim Bakanlığı (2007). Mesleki eğitim ve öğretim sisteminin güçlendirilmesi projesi (MEGEP). Halkla İlişkiler ve Organizasyon Hizmetleri-Diyet. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
43. Milner, H. R. (2013). Analyzing poverty, learning, and teaching through a critical race theory lens. Review of Research in Education, 37(1), 1-53.
44. Ng, W. (2012). Can we teach digital natives digital literacy? Computers & Education, 59(3), 1065-1078.
45. Nguyen, L. A. T. ve Habók, A. (2021). Digital Literacy of EFL Students: An Empirical Study in Vietnamese Universities. International Journal of Libraries and Information Services, 1-14.
46. Ocak, G. ve Karakuş, G. (2019). Öğretmen adaylarının dijital okuryazarlık öz-yeterlilik becerilerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(1), 129-147.
47. Özerbaş, M. A. ve Kuralbayeva, A. (2018). Türkiye ve Kazakistan öğretmen adaylarının dijital okuryazarlık düzeylerinin değerlendirilmesi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 16-25.
48. Öteleş, Ü. U. (2020). A study on the examination of the relationship between lifelong learning tendency and digital literacy level. Online Submission, 7(8), 57-73.
49. Pett, M. A., Lackey, N. R. ve Sullivan, J. J. (2003). Making sense of factor analysis: The use of factor analysis for instrument development in health care research. California: Sage.
50. Potyrała, K. ve Tomczyk, Ł. (2021). Teachers in the lifelong learning process: examples of digital literacy. Journal of Education for Teaching, 47(2), 255-273.
51. Sarıkaya, B. (2019). Türkçe öğretmeni adaylarının dijital okuryazarlık durumlarının çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi. Journal of International Social Research, 12(62), 1098-1107.
52. Saylam, D. K., Çamlıyer, H., Asma, M. ve Kalkan, N. (2019). Spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(2), 176-187.
53. Siddiq, F. ve Scherer, R. (2019). Is there a gender gap? A meta-analysis of the gender differences in students' ICT literacy. Educational research review, 27, 205-217.
54. Sivrikaya, M. H. (2020). An analysis on digital literacy level of faculty of sports science students. Asian Journal of Education and Training, 6(2), 117-121.
55. Tunca, N., Şahin, S. A. ve Aydın, Ö. (2015). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 432-446.
56. Üstündağ, M. T., Güneş, E. ve Bahçivan, E. (2017). Turkish adaptation of digital literacy scale and investigating pre-service science teachers’ digital literacy. Journal of Education and Future, 12, 19-29.
57. Watt, D. (2019). Video production in elementary teacher education as a critical digital literacy practice. Media and Communication, 7(2), 82-99.
58. Yaman, F. ve Yazar, T. (2015). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi (Diyarbakır ili örneği). Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(4), 1553-1566.
59. Yontar, A. (2019). Öğretmen adaylarının dijital okuryazarlık düzeyleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(4), 815-824.