Gençlik Kamplarına Katılan Gençlerin Yeşil Tüketim Profili ile İlgili Farkındalık Tutum ve Davranışlarının İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı gençlik kamplarına katılan gençlerin yeşil tüketime yönelik tutumları, subjektif normları, algıladıkları davranışsal kontrolleri, algılanan tüketici etkililikleri, çevresel bilgi ve kaygıları, davranışa yönelik niyetleri ve gerçek satın alma davranışlarını tespit etmek ve bu değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmada, nicel paradigma kapsamında betimsel model ve korelasyonel model kullanılmıştır. Araştırmanın verileri Gençlik ve Spor Bakanlığına bağlı Çamkoru Gençlik Kampı (Ankara), Yol Konak Gençlik Kampı (Kastamonu) ve Ondokuz Mayıs Gençlik Kampına (Samsun) katılan ve tesadüfi örneklem yoluyla seçilen gençlerden oluşan gönüllü 100 katılımcıdan elde edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu” ve “Yeşil Tüketim Davranış Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde, ilk olarak normallik sınaması yapılmış ve yeşil tüketim davranışına yönelik tutum, subjektif normlar, niyet, algılanan davranışsal kontrol, algılanan tüketici etkililiği, yeşil satın alma davranışı, çevresel bilgi ve çevresel kaygı boyutlarının gençlik kamplarına katılan gençlerin kişisel özelliklerine göre farklılıklarını belirleyebilmek için uygun testler kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda yeşil tüketim davranışı ölçeği alt boyutlarından tutum, niyet, algılanan tüketici etkililiği ve çevresel kaygı ile cinsiyet değişkeni arasında, çevresel kaygı ile yaş değişkeni arasında, algılanan davranışsal kontrol ile gençlik merkezine üye olma, eğitim ve anne eğitim durumu arasında, tutum ile baba eğitim durumu arasında farklılık belirlenirken diğer değişkenler arasında bir farklılaşma belirlenmemiştir. Son olarak gençlik kamplarına katılan gençlerin Yeşil Tüketim Davranışı Ölçeği alt boyutlarının hem yeşil satın alma davranışı ile hem de genel yeşil tüketim davranışı ile arasında pozitif ve doğrusal anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Gençlik Kampları
• Farkındalık
• Tutum
• Yeşil tüketim
• Yeşil Tüketici Davranışı

Examination of Green Consumption Profile of the Youth Who Attended the Youth Camp Related to Awareness Attitudes and Behaviour

Öz

The aim of this study is to determine youth attitudes towards environmental protection, subjective norms, perceived behavioral controls, effectiveness of perceived effects, information and concerns about their knowledge, intentions and goals towards behavior. Descriptive model and correlational model were used in the study. The data of the study were obtained from 100 volunteers who participated in the Çamkoru Youth Camp (Ankara), Yol Konak Youth Camp (Kastamonu) and Ondokuz Mayıs Youth Camp (Samsun), who were selected by random sampling. “Personal Information Form” and “Green Consumption Behavior Scale” were used as data collection instruments. In the analysis of the data, in order to determine whether the dimensions of attitudes towards green consumption behavior, subjective norms, intention, perceived behavioral control, perceived consumer effectiveness, green consumption behavior, environmental information and environmental anxiety dimensions have a normal distribution in order to determine the differences of youth attending to youth camps, the kurtosis and skewness values of the scores were examined. As a result of the analyzes conducted within the scope of the study, among the green consumption behavior scale sub-dimensions, attitude, intention, perceived consumer effectiveness and environmental anxiety and gender variable, between environmental anxiety and age variable, perceived behavioral control and youth center membership, educational status and mother education status While there was a difference between attitudes and father education level, there was no difference between other variables. Finally, it was found that there is a positive and linear relationship between the Green Consumption Behavior Scale and the green purchasing behavior of the young people participating in youth camps.

Anahtar Kelimeler

• Youth camp
• awareness
• attitude
• green consumption
• green consumer behavior

Kaynakça

1. Ajzen, I. (1985). From intentions to actions: a theory of planned behaviour. J. Kuhl ve J. Beckman, (Ed.), Action-control: From cognition to behaviour içinde (11-39). Heidelberg: Springer.
2. Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior, Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179-211.
3. Ajzen, I., (2002). Residual effects of past on later behavior: Habituation and reasoned action perspectives, Personality and Social Psychology Review, 6, 107-122.
4. Akehurst, G., Afonso, C. ve Gonçalves, H. M. (2012). Re-Examining green purchase behaviour and the green consumer profile: New evidences, Management Decision, 50(5), 972-988.
5. Akgüngör, S., Van Trıjp, H., Van Herpen, E., Gülcan, Y., Ve Kuştepeli, Y. (2011). Gıda etiketlerine yönelik dikkat ve algı: dokuz eylül üniversitesi'nde uygulanan göz hareketleri izleme deneyi sonuçları, Dokuz Eylul University Journal of Graduate School of Social Sciences, 13(3), 7-18.
6. Alkibay, S. (2001). Yeşil pazarlama faaliyetlerine üniversite öğrencilerinin ilgisi üzerine bir araştırma, Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 4, 76-93.
7. Autio, M., & Heinonen V. (2004). Toconsumeor not to consume? Young people’s environmentalism in the affluent finnish society, Young, 12(2), 137-153.
8. Aydın, F. ve Çepni, O. (2012). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin çevreye yönelik tutumlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi (Karabük ili örneği). Dicle University Journal of Ziya Gökalp Education Faculty. 18, 189-207.

9. Ayyıldız, H. ve Genç, K.Y. (2008). Çevreye duyarlı pazarlama: üniversite öğrencilerinin çevreye duyarlı pazarlama uygulamaları ile ilgili tutum ve davranışları üzerine bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(2), 505-527.
10. Barr, S., Shaw, G., Coles, T., & Prillwitz, J. (2010). A holiday is a holiday: Practicing sustainability, home and away. Journal of Transport Geography, 18(3), 474-481.
11. Bektaş, F. ve Şirin, E.F. (2018). Yeni çevresel paradigma ölçeği ile dağcıların çevreye yönelik tutumlarının değerlendirilmesi. Türk Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 20-26.
12. Bener, Ö., Babaoğul, M. (2008). Sürdürülebilir tüketim davranışı ve çevre bilinci oluşturmada bir araç olarak tüketici eğitimi, Hacettepe Üniversitesi Sosyolojik Araştırmalar E-Dergisi, 5(1), 1-10.
13. Bernardes, J. P., Ferreira, F., Marques, A. D., & Nogueira, M. (2018). Millennials: Is ‘green’ your colour? IOP Conference Series: Materials Science and Engineering, 459, 012090.
14. Biner Uysal, N. ve Küçükkancabaş Esen, S. (2017). Yeşil satınalma davranışının incelenmesi: çevresel kaygının, algılanan tüketici etkinliğinin ve demografik faktörlerin etkileri. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 205-229.
15. Bozpolat, C. (2021). Çevresel kaygının ve algılanan pazar etkisinin yeşil ürün satın alma davranışındaki rolü. KAÜİİBFD, 12(24), 702-727.
16. Buğday, E.B.; Babaoğul, M. (2016). Bilinçli tüketim kavramının boyutları: bilinçli tüketim davranışının yeniden tanımlanması, Sosyoekonomi, 24(30), 187-206.
17. Can, A. (2017). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. Pegem Akademi.
18. Cesur, Z. ve Memiş, S. (2016). Yeşil ürünlere ilişkin öğrencilerin tutumlarını belirlemeye yönelik bir araştırma. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(46), 664-673.
19. Chan, T. (1996). Concerns for enviromental issues an consumer purchase preferences: a two-country study. Journal of International Consumer Marketing, 9, 43-55.
20. Chan, R. (1999). Environmental attitudes and behavior of consumers in China: Survey findings and implications. Journal of International Consumer Marketing, 11, 25-52.
21. Chen, T.B., & Chai, L.T. (2010). Attitude towards the environment and green products: Consumers’ perspective. Management Science and Engineering, 4(2), 27-39.
22. Cleveland, M., Kalamas, M., & Laroche, M. (2005). Shades of green: Linking environmental locus of control and pro-environmental behaviors. Journal of Consumer Marketing, 22(4), 198-212.
23. Çabuk S., Nakıboğlu B. & Keleş C. (2008). Tüketicilerin yeşil (ürün) satın alma davranışlarının sosyodemografik değişkenler açısından incelenmesi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(1), 85-102.
24. Çakmak, A. Ç. ve Özkan, B. (2016). Üniversite öğrencilerinin ekolojik farkındalıkları ile yeşil tüketim alışkanlıklarının farklı değişkenler perspektifinden karşılaştırılması: İnteraktif bir uygulama, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 5(8), 3144-3170.
25. Çetinkaya, C., Özceylan, E. (2017). Üniversite öğrencilerinin yeşil satın alma tutumlarının incelenmesine yönelik bir araştırma: gaziantep uygulaması örneği, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(1), 289-302.
26. Çolakoğlu, E. (2010). Haklar söyleminde çevre eğitiminin yeri ve Türkiye’de çevre eğitiminin anayasal dayanakları. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 88, 151-171.
27. Dagher, G., & Itani, O. (2012). The influence of environmental attitude, environmental concern and social influence on green purchasing behavior. Review of Business Research, 12(2), 104-111.
28. Dagher, G.K., Itani, O., & Kassar, A.N. (2015). The impact of environment concern and attitude on green purchasing behavior: gender as the moderator. Contemporary Management Research, 11(2), 179-205.
29. Dean, M., Raats, M.M.; Shepherd,R. (2012). The role of self-identity,pastbehaviour and their interaction in predicting intention to purchase fresh and processed organic food. Journal of Appl.Social Psychology, 42(3),669-688.
30. Değirmenci, M. (2012). İlköğretim öğrencilerinin çevreye karşı tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi (Kayseri ili örneği). Journal of European Education, 2(2), 47-53.
31. Deniz Cakiroglu, A., Ozcan, A. ve Cakiroğlu, M. (2019). Genç tüketicilerin yeşil ürünlere yönelik tutumlarının belirlenmesi: Giresun üniversitesinde bir uygulama. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 11(20), 75-88.
32. Demirbaş M.A. (1999). Yeşil pazarlama ve tüketicinin yeşil pazarlamaya yaklaşımı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Soysal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
33. Diamantopoulos A, Schlegelmilch B.B., Sinkovics R.R., Bohlen G.M. (2003). Can sociodemographics still play a role in profiling green consumers? A review of the evidence and an empirical investigation. Journal of Business Research, 56(6), 465-480.
34. Dietz, T., Stern, P. ve Guagnano, G. (1998). Social structural and social psychological bases of environmental concern. Environment and Behaviour, 30, 450-471.
35. Dülgeroğlu, İ., Başol, O., Öztürk Başol R., (2016). Genç Tüketicilerin Yeşil Tüketim Davranışı: Uluslararası Algı Farklılıkları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 1-16.
36. Emekçi, S. (2017). Planlı davranış teorisi kapsamında tüketicilerin yeşil tüketim davranışlarını açıklamaya yönelik bir model önerisi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
37. Furlow, N.E., & Knott, C. (2009). Who’s reading the label? Millennials’ use of environmental product labels. Journal of Applied Business & Economics, 10(3), 1-13.
38. George, D.L. & Southwell, P.L. (1986). Opinion on the Diablo Canyon nuclearpo werplant: The effects of situation and socialization. Social Science Quarterly, 67, 722-735.
39. Ger, G. (1999). Experiential meanings of consumption and sustainability in turkey, Advances In Consumer Research, 26, 276-280.
40. Galarraga Gallastegui, I., (2002). The use of eco-labels: a review of the literature. European Environment 12, 316-331.
41. Grob, A. (1995). A structural model of environmental attitudes and behavior, Journal of Environmental Psychology, 15, 209-220.
42. Güler, T. (2009). Ekoloji temelli bir çevre eğitiminin öğretmenlerin çevre eğitimine karşı görüşlerine etkileri. Eğitim ve Bilim. 34(151), 30-43.
43. Hines, J.M., Hungerford, H.R., & Tomera, A.N. (1987). Analysis and synthesis of research on responsible environmental behavior: A meta-analysis. Journal of Environmental Education, 18, 1-8.
44. Jaiswal, D., & Kant, R. (2018). Green purchasing behaviour: A conceptual framework and empirical investigation of Indian consumers. Journal of Retailing and Consumer Services, 41(March), 60-69.
45. Johnstone, M.L., & Tan, L.P. (2015). Exploring the gap between consumers’ green rhetoric and purchasing behavior. Journal of Business Ethics, 132(2), 311–328.
46. Joshi, Y., & Rahman, Z. (2017). Investigating the determinants of consumers’ sustainable purchase behaviour. Sustainable Production and Consumption, 10(April), 110- 120.
47. Kabadayı, E., Dursun, İ., Alan, A., & Tuğer, A. (2015). Green purchase intention of young Turkish consumers: Effects of consumer's guilt, self-monitoring and perceived consumer effectiveness, Procedia-Social and Behavioral Sciences, 207, 165-174.
48. Karaca, Ş., (2013). Tüketicilerin yeşil ürünlere ilişkin tutumlarının incelenmesine yönelik bir araştırma, Ege Akademik Bakış. 13(1), 99-111.
49. Keeble, J. (2013). Young consumers hold the key to sustainable brands. https://www.theguardian.com/sustainable-business/young-consumers-key-sustainable-brands
50. Kızılaslan, N. ve Kızılaslan, H. (2008). Tüketicilerin satın aldıkları gıda maddeleri ile ilgili bilgi düzeyleri ve tutumları (Tokat ili örneği). Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 22(2), 67-74.
51. Kızıloğlu, R., Kızılaslan, H., ve Gökçe, C. (2013). Gaziosmanpaşa üniversitesi ziraat fakültesi öğrencilerinin yeşil gıda ürünleri hakkındaki bilgi, görüş ve tutumları üzerine araştırma, Gaziosmanpaşa Bilimsel Araştırma Dergisi, 6(3), 19-30.
52. Kim, Y. (2011). Understanding green purchase: The influence of collectivism, personal values and enviromental attitudes ans the moderating effect of perceived consumer effectiveness. Seoul Journal of Bussiness, 17 (1), 66- 89.
53. Kim, Y., Choi S.M. (2005). Antecedents of green purchase behavior: An examination of collectivism, environmental concern, and PCE, Advances in Consumer Research, 32, 592-599.
54. Kirmani, M.D., & Khan, M.N. (2016). Environmental concern to attitude towards green products: evidences from India. Serbian Journal of Management, 11(2), 159-179.
55. Kollmuss, A., & Agyeman J. (2002). Mind the gap: Why do people act environmentally and what are the barriers to pro-environmental behavior?, Environmental Education Research, 8(3), 239-260.
56. Korkmaz, M., Atay, L. ve Yıldırım, H.M. (2017). Yeşil ürün satın alma davranışı, kişilerarası etkilenme eğilimi ve sosyal etki arasındaki ilişki: üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma, Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 14 (3), 40-52.
57. Laroche, M., Bergeron, J., & Barbaro-Forleo, G. (2001). Targeting consumers who are willing to pay more for environmentally friendly products. Journal of Consumer Marketing, 18, 503-520.
58. Laroche, M., Tomiuk, M., Bergeron, J., & Barbaro-Forleo, G. (2002). Cultural differences in environmental knowledge, attitudes, and behaviors of Canadian consumers. Canadian Journal of Administrative Sciences, 19, 267-283.
59. Lee, K. (2008). Opportunities for green marketing: Young consumers. Marketing Intelligence and Planning, 26 (6), 573-586.
60. Lee, K. (2010). The green purchase behaviour of Hong Kong young consumers: The role of peer influence, local environmental involvement, and concrete environmental knowledge. Journal of International Consumer Marketing, 23(1), 21-44.
61. Lu, L., Bock, D., & Joseph, M. (2013). Green marketing: what the Millennials buy. Journal of Business Strategy, 34(6), 3-10.
62. Maloney, M.P., Ward, M.P. (1973) Ecology: Let’s Hear From the People, an Objective Scale for the Measurement of Ecological Attitudes and Knowledge, American Psychologist, 583-586.
63. McCarty, J.A. ve Shrum, L.J. (1994). The recycling of solid wastes: Personal values, value orientations, and attitudes about recycling as antecedents of recycling behavior. Journal of Business Research 30(1), 53-62.
64. Moser, A.K. (2015). Thinking green, buying green? Drivers of pro-environmental purchasing behavior. Journal of Consumer Marketing, 32(3), 167-175.
65. Oflaç B.S. ve Göçer, A., (2015). genç tüketicilerin algılanan çevresel bilgi düzeyleri ve eko-etiketli ürünlere karşı yaklaşımları üzerine bir çalışma, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17 (2), 216-228.
66. Paço, A., Alves, H., Shiel, C., & Filho, W.L. (2013). Development of a green consumer behaviour model, International Journal of Consumer Studies, 37(4), 414-421.
67. Paul, J., Modı, A., & Patel, J. (2016). Predicting green product consumption using theory of planned behavior and reasoned action, Journal of Retailing and Consumer Services, 29, 123-134.
68. Peattie, K. (2010). Green consumption: Behavior and norms, Annual Review of Environment and Resources, 35(1), 195-228.
69. Pereira, E.M., Mykletun, Reidar, J., & Hippolyte, C. (2012). Sustainability, daily practices and vacation purchasing: are they related?. Tourism Review, 67(4), 40-54.
70. Pinto, D.C., Nique, W.M., Anana, E.D.S., Herter, M.M. (2011). Green consumer values: how do personal values influence environmentally responsible water consumption? Int. J. Consum. Stud. 35 (2), 122-131
71. Ritter, A.M., Borchardt, M., Vaccaro, G.L., Pereira, G.M. and Almeida, F. (2015). Motivations for promoting the consumption of green products in an emerging country: Exploring attitudes of Brazilian consumers, Journal of Cleaner Production, 106, 507-520.
72. Roberts, J.A. (1996). Green consumers in the 1990s: Profile and implications for advertising. Journal of Business Research, 36(3), 217-232.
73. Roberts, J.A., & Bacon, D.R. (1997). Exploring the subtle relationships between environmental concern and ecologically conscious consumer behavior. Journal of Business Research, 40 (1), 79-89.
74. Royne, M., Levy, M., & Martinez, J. (2011). The public health implications of consumers' environmental concern and their willingness to pay for an eco-friendly product, Journal of Consumer Affairs, 45(2), 329-343.
75. Sam, N., Sam, R. ve Öngen, B. (2010). Üniversite öğrencilerinin çevresel tutumlarının yeni çevresel paradigma ve benlik saygısı ölçeği ile incelenmesi. Akademik Bakış Dergisi, 21, 1-16.
76. Sarıkaya, N. (2007). Organik ürün tüketimini etkileyen faktörler ve tutumlar üzerine bir saha çalışması. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14 (2), 100-125.
77. Sarıtaş, A. (2018). Yeşil satın alma davranışının algılanan tüketici etkinliğine etkisinde çevresel kaygının aracılık rolü. Sosyal Araştırmalar ve Davranış Bilimleri Dergisi, 4(5), 47-71.
78. Schwepker, C., Cornwell, T. (1991). An examination of ecologically concerned consumers and their intention to purchase ecologically packaged products. Journal of Public Policy and Marketing, 10, 77-101.
79. Shah, Rinal – Pillai, Preeti (2012). Consumer’s environmental concern and its influence on their purchase intention: SEM approach, Opinion: International Journal of Management, 2(1), 24-31.
80. Shrum, L.J., Mccarty, J.A., Lowrey, T.M. (1995). Buyer characteristics of the green consumer and their implications for advertising strategy. Journal of Advertising, 14(2), 71-82.
81. Straughan, R.D., Roberts, J.A. (1999). Environmental segmentation alternatives: a look at green consumer behavior in the new millennium. Journal of Consumer Marketing, 16(6), 558-575.
82. Uyar, A. (2019). Yeşil satın alma davranışı belirleyen unsurların yapısal eşitlik modellemesi ile incelenmesi. Ekev Akademi Dergisi, 77(Kış), 15-34.
83. Ünüvar, Ş., Kılınç, C., Sarı Gök, H., & Şalvarcı, S. (2018). Turizm öğrencilerinin yeşil ürün tercihinin satın alma niyeti üzerine etkisi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 6(1), 20-40.
84. Üstündağlı E., Güzeloğlu E. (2015). Gençlerin yeşil tüketim profili: Farkındalık, tutum ve davranış pratiklerine yönelik analiz, Global Media Journal TR Edition, 5(10), 341-362.
85. Tang, Y., Wang, X., & Lu, P. (2014). Chinese consumer attitude and purchase intent towards green products. Asia-Pacific Journal of Business Administration, 6(2), 84-96.
86. Tanrıkulu, C. (2015). Çevresel kaygı, algılanan tüketici etkinliği ve kollektivismin, tüketicilerin yeşil satın alma davranışlarındaki rolü üzerine bir inceleme. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 29(1), 121-136.
87. Taylor, S., & Todd, P. (1995). Assessing IT usage: The role of prior experience. MIS Quarterly, 19(4), 561-570.
88. Tilikidou, I., & Delistavrou, A. (2001). Utilization of selected demographics and psychgraphics in recycling behavior understanding: A focus on materialism, International Greener Management Journal, 34(Summer), 75-93.
89. Tilikidiou, I., & Delistavrou, A. (2008). Types and influential factors of consumers' non-purchasing ecological behaviors. Business Strategy and the Environment, 18, 61-76.
90. Tunç, A. Ö. Ömür, G. A. ve Düren, A. Z. (2012). Çevresel farkındalık, İ. Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 47, 227-246.
91. Türkmen, M., Sarıkaya, N. ve Saygılı, M. (2013). Öğrencilerin çevresel duyarlılık düzeylerinin satın alma davranışına etkisi üzerine bir araştırma: sakarya üniversitesi örneği, Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 5, 238-249.
92. Vazifehdoust, H., Taleghani, M., Esmaeilpour, F., & Nazari, K. (2013). Purchasing green to become greener: Factors influence consumers’ green purchasing behavior. Management Science Letters, 3(9), 2489-2500.
93. Vining, J., & Ebreo, A. (1990). What makes a recycler? A comparison of recyclers and nonrecyclers. Environment and behavior, 22(1), 55-73.
94. Wei, C.F., Chiang, C.T., Kou, T.C., & Lee, B.C. (2017). Toward sustainable livelihoods: Investigating the drivers of purchase behavior for green products. Business Strategy and the Environment, 26(5), 626-639.
95. Yıldız, E. ve Barut, A. (2016). Yeşil pazarlama karması, çevresel kaygı ve çevresel bilginin yeşil ürün satın alma davranışı üzerindeki etkisi. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 7(16), 158-171.
96. Yılmaz, V. ve Arslan, T. (2011). Üniversite öğrencilerinin çevre koruma vaatleri ve çevre dostu tüketim davranışlarının incelenmesi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, II (3), 1-10.
97. Young, W., Hwang, K., McDonald, S., & Oates, C. J. (2010). Sustainable consumption: Green consumer behavior when purchasing products. Sustainable Development, 18(1), 20-31.