Determination of Communication Skill Levels of University Students: The Example of Karamanoglu Mehmetbey University Faculty of Sports Sciences

Öz

In this research, it was aimed to examine the communication skill levels of students studying at higher education institutions providing sports education according to different demographic characteristics. The relational screening model was taken as the basis of the research method. The students of Karamanoğlu Mehmetbey University Faculty of Sports Sciences constitute the universe of the research. The sample consists of 358 (192 girls and 166 boys) students studying at the Faculty of Sports Sciences. The students participating in the research were selected by easy sampling method. The data of the study were collected online using the Personal Information Form and Korkut Owen and Bugay (2014)’s Communication Skills Scale. In the analysis of the data obtained with the data collection tools in the research, t-Test and One-Way Analysis of Variance (ANOVA) were used through the SPSS 22 package program. It was observed that there was a significant difference between the mean scores of the Faculty of Sport Sciences students according to the gender variable, and the communication skill levels of female students were higher than male students. No significant difference was found between the levels of communication skills according to the status of doing sports, the department they studied and the grade level. The research findings reveal the necessity of increasing the practices aimed at improving the communication skills of students of the Faculty of Sports Sciences of Karamanoglu Mehmetbey University.

Anahtar Kelimeler

• Communication
• communication skills
• students of faculty of sport sciences

Üniversite Öğrencilerinin İletişim Beceri Düzeylerinin Belirlenmesi: Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi Örneği

Öz

Bu araştırmada spor eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında öğrenim gören öğrencilerin iletişim beceri düzeylerinin farklı demografik özelliklere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma yöntemi olarak ilişkisel tarama modeli esas alınmıştır. Araştırmanın evrenini Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklem ise Spor Bilimleri Fakültesinde okuyan 358 (192 kız ve 166 erkek) öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmaya katılan öğrenciler kolayda örnekleme yöntemi yoluyla seçilmiştir. Çalışmanın verileri Kişisel Bilgi Formu ve Korkut Owen ve Bugay (2014)’ın İletişim Becerileri Ölçeği kullanılarak çevrimiçi ortamda toplanmıştır. Araştırmada veri toplama araçları ile elde edilen verilerin analizinde SPSS 22 paket programı aracılığıyla t Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin cinsiyet değişkenine göre iletişim becerileri ölçeğinden almış oldukları puan ortalamaları arasında anlamlı bir fark olduğu ve kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre iletişim beceri düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Spor yapma durumu, öğrenim gördükleri bölüm ve sınıf düzeylerine göre ise iletişim becerileri düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Araştırma bulguları Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin iletişim becerilerinin geliştirilmesine yönelik uygulamaların artırılması gerekliliğini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• İletişim
• iletişim becerileri
• spor bilimleri fakültesi öğrencileri

Kaynakça

1. Arslan, A. (2019). Sağlık hizmetleri meslek yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerileri ve öz-yeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. On Dokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38(1), 146-173.
2. Aşcı, Ö., Hazar, G. ve Yılmaz, M. (2015). Sağlık yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerileri ve ilişkili değişkenler. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6, 160-5.
3. Bingöl, G. ve Demir, A. (2011). Amasya sağlık yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerileri. Göztepe Tıp Dergisi, 26, 152-9.
4. Boz, C., Biçer, T., Serter, K., Kara, K. E. ve Şentuna, M. (2021). Spor yöneticilerinin iletişim beceri düzeylerinin işgörenlerin motivasyonu üzerine etkisi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(1), 492-502.
5. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2018). Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri (25. baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
6. Cüceloğlu, D. (2011). Yeniden İnsan İnsana. (43. Basım). İstanbul: Remzi.
7. Çetinkaya, Z. (2011). Türkçe öğretmen adaylarının iletişim becerilerine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi. 19 (2), 567-576.
8. Çiçek, G. (2018). Spor Yapan ve Yapmayan Yetişkin Bireylerin İletişim Becerileri Düzeylerinin Karşılaştırılması. Turkish Studies, V: 13/19, 835-842.

9. Erdoğan, A., Taşkın, A., ve İşlek, İ. (2022). Antrenörlük Eğitimi Bölümü Öğrencilerinin İletişim Beceri Düzeylerinin İncelenmesi. INSAC New Trends in Sport Sciences, 1(1), 184-194.
10. Erözkan, A. (2005). Üniversite öğrencilerinin iletişim becerilerini etkileyen faktörler. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 22(22), 135-149.
11. Gürgen, H. (1997). Örgütlerde İletişim Kalitesi. İstanbul: Der Yayınları.
12. Haykin S. ve Moher M. (2015). İletişim Sistemleri. (M., Demir, Çev. Ed.). Ankara: Palme Yayınları. (Orijinal eserin basım tarihi 2009, 5. Baskı).
13. Işık, M. (2018). İletişim Bilimine Giriş (2. baskı). Konya: Eğitim.
14. Kaya, A. (2020). İletişime Giriş: Temel Kavramlar ve Süreçler. Alim KAYA (Ed.). İnsan İlişkileri ve İletişim (s. 1-32). Ankara: Pegem Akademi.
15. Koçyiğit, M. (2016). Etkili İletişim ve Duygusal Zekâ (Genişletilmiş 4. Baskı). Konya: Eğitim Yayınevi.
16. Koçyiğit, M., Erdoğdu, M. , Uyar, M. ve Çınar, M. (2018). Üniversite öğrencilerinin rekreatif etkinliklerle sosyalleşme düzeylerinin iletişim becerileri ve duygusal zekâları üzerine etkisi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 6 (2), 966-988.
17. Korkut-Owen, F. ve Demirbaş-Çelik, N. (2017). Yetişkinlerde kişilik özelliklerine göre iletişim. 18-21 Ekim 2017 tarihlerinde gerçekleştirilen I. Uluslararası Akademik Çalışmalar Kongresi’nde sözlü sunulan bildiri. https://www.inescongress.com/.
18. Korkut Owen, F. ve Bugay A. (2014). İletişim becerileri ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 51-64.
19. Kumcağız, H., Yılmaz, M., Çelik, S. B. & Avcı, İ. A. (2011). Hemşirelerin iletişim becerileri: samsun ili örneği. Dicle Tıp Dergisi, 38(1), 49-56.
20. Mutlu, T. O., Akoğlu, H. E., Şentürk, H. E., Ağılönü, A. ve Özbey, Ö. (2019). Antrenör adaylarının iletişim ve liderlik becerilerinin incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17 (1) , 167-177. DOI: 10.33689/spormetre.467828
21. Nacar, F. S. ve Tümkaya, S. (2011). Sınıf Öğretmenlerinin İletişim ve Kişilerarası Problem Çözme Becerilerinin İncelenmesi. İlköğretim Online, 10 (2) , 493-511.
22. Pazar, B., Demiralp, M. ve Erer, İ. (2017). The communication skills and the empathic tendency levels of nursing students: a cross-sectional study. Contemporary nurse, 53(3),368-377.
23. Serttaş, A. ve Tanyıldızı, N. İ. (2019). Kamu iç denetçilerinin iletişim becerilerinin incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(3), 966-989.
24. Seçkin Ağırbaş, İ., Erel, S. ve Belli, E. (2020). Antrenörlerin Öz Yeterlilikleri ile İletişim Becerileri İlişkisi, Anatolia Sport Research, 1(1): 25-36.
25. Şahan, S. ve Şirin, E.F. (2022). Spor genel müdürlüğü ve bağımsız spor federasyonlarında çalışan personelin algıladığı yönetim tarzlarının informal iletişim kanallarına etkisi. Türk Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 21-37.
26. Tabachnick, B.G. ve Fidell, L.S. (2013). Using Multivariate Statistics (6th ed.). Boston: Pearson.
27. Tepeköylü Öztürk, Ö. ve Soytürk, M. (2019). Sporcu Algılarına Göre Antrenör İletişim Becerileri, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(1): 576-583.
28. Tepeköylü, Ö., Soytürk, M. ve Çamlıyer, H. (2009). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu (Besyo) Öğrencilerinin İletişim Becerisi Algılarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, VII (3), 115-124.
29. Tevrüz, S. (1997). Endüstri ve Örgüt Psikolojisi, Türk Psikologlar Derneği-Kalder Kalite Derneği Ortak Yayını, 2. Baskı.
30. Thamhain, H. J. (1992). Developing the skills you need. Research-Technology Management, 35(2), 42-47 Tutuk, A., Al, D. ve Doğan, S. (2002). Hemşirelik öğrencilerinin iletişim becerisi ve empati düzeylerinin belirlenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 6(2), 36-41.
31. Vanderstoep, S. W. & Johnston, D. D. (2009). Methods For Everyday Life Blending Qualitative And Quantitative Approaches. San Francisco: Jossey-Bass.
32. Yıldırım, B., Şirin, E. F., Erdoğdu, M., Erdoğan, A. ve Öztaş, M. (2021). Sporda İletişim. Mehmet Dalkılıç, Ömer Özer (Ed.). Sport Sciences (s. 91-102). İzmir: Duvar Kitabevi.