Trabzon Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne Ait Spor Tesislerinin Yeterlilik Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, Trabzon Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü’ne bağlı spor tesislerinin yeterlilik düzeylerini incelemektir. Çalışmanın örneklem grubunu, Trabzon il merkezinde bulunan yedi farklı spor tesisinden yararlanan sporcu, antrenör ve sivil kullanıcı oluşturmaktadır. Bu kapsamda, kolayda örnekleme yöntemiyle belirlenen toplam 331 katılımcı araştırmaya dâhil edilmiştir. Veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu” ve Spor Tesis Yeterliliği Ölçeği” kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 21.0 paket programında analiz edilmiş; demografik değişkenlere göre karşılaştırmalarda bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü ANOVA testleri uygulanmıştır. Analizler sonucunda, Trabzon’daki spor tesislerinin yeterlilik düzeyinin katılımcı algılarına göre orta seviyede olduğunu göstermiştir (X̄=38,11±7,97). Cinsiyet, yaş, kullanıcı konumu, eğitim durumu, spor yılı ve düzenli spor yapma değişkenlerine göre anlamlı farklılık tespit edilmemiştir (p>0,05). Buna karşın, günlük kullanım süresi arttıkça tesis yeterliliği algısında artış eğilimi tespit edilmiştir, dört saat ve üzeri süreyle tesisleri kullananların algılarının daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Katılımcılar, özellikle soyunma odalarının yeterliliğini en güçlü alan olarak değerlendirirken; sosyal alanların yetersizliğini en zayıf boyut olarak belirtmişlerdir. Sonuç olarak, Trabzon’daki spor tesislerinin genel olarak kullanıcı beklentilerini karşıladığı, ancak sosyal alanların güçlendirilmesi, maliyet etkinliğinin artırılması ve kullanıcı odaklı planlama süreçlerinin geliştirilmesi gerektiği tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Spor tesisi
• tesis yeterliliği
• kullanıcı algısı

An Examination of the Adequacy Levels of Sports Facilities Affiliated with the Trabzon Provincial Directorate of Youth and Sports

Öz

The aim of this study is to examine the adequacy levels of sports facilities affiliated with the Trabzon Provincial Directorate of Youth and Sports. The sample group of the study consists of athletes, coaches, and civilian users who benefit from seven different sports facilities located in the city center of Trabzon. Within this scope, a total of 331 participants, selected through convenience sampling, were included in the research. As data collection tools, the “Personal Information Form” and the “Sports Facility Adequacy Scale” developed by Çetin and Karaçam (2020) were utilized. The collected data were analyzed using the SPSS 21.0 package program; independent sample t-test and one-way ANOVA tests were employed for comparisons based on demographic variables. The analyses revealed that the adequacy levels of sports facilities in Trabzon were perceived at a moderate level by the participants (X̄=38.11±7.97). No significant differences were observed in relation to gender, age, user status, educational background, years of sports experience, and regular exercise habits (p>0.05). However, an increasing trend in adequacy perception was identified as the daily usage time increased, with participants who used the facilities for four hours or more reporting higher adequacy scores. Participants particularly evaluated the adequacy of locker rooms as the strongest dimension, while identifying the insufficiency of social areas as the weakest dimension. In conclusion, it was determined that sports facilities in Trabzon generally meet user expectations; nevertheless, strengthening social amenities, enhancing cost-effectiveness, and improving user-oriented planning processes are required.

Anahtar Kelimeler

• Sports facility
• facility adequacy
• user perception

Kaynakça

1. Açıkada, C. ve Ergen, E. (1990). Bilim ve Spor. Ankara: Büro Tek Ofset.
2. Akyıldız, T., Kusan, M. ve Çankaya, S. (2024). Spor yöneticilerinin tesis yeterliliği ve yer bağımlılığı arasındaki ilişki. Journal of Global Sport and Education Research, 7(1), 26-36. https://doi.org/10.55142/jogser.1315019.
3. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E. Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2015). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. 19. Baskı. Ankara: Pegem Akademi.
4. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. 14. Baskı. Ankara: Pegem Akademi.
5. Chou, T. Y. (2024). A hybrid mcdm approach to sports center site selection in a sustainable Environment. Sustainability, 16(21), 9462. https://doi.org/10.3390/su16219462.
6. Çetin, A. ve Karaçam, A. (2020). Spor tesis yeterliğini belirlemeye yönelik bir ölçek geliştirme çalışması. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 24(2), 299-309. https://doi.org/10.31680/gaunjss.765385.
7. Çalışkan, M.Y., Erdoğdu, M. (2022) Spor merkezlerinden hizmet alan üyelerin hizmet kalitesi algılarının ve beklentilerinin karşılanma düzeyinin incelenmesi. Türk Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 49-63. DOI: 10.46385/tsbd.998687.
8. Ertaş, M. (2006). Niğde ilinde yaşam boyu sporun gelişmesinde kamu kurum ve kuruluşları ile özel kuruluşlara ait spor tesislerinin verimliliği ve niteliği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.

9. Etikan, I., Musa, S. A. ve Alkassim, R. S. (2016). Comparison of convenience sampling and purposive sampling. American Journal of Theoretical and Applied Statistics, 5(1), 1–4. doi: 10.11648/j.ajtas.20160501.11.
10. Golzar, J., Noor, S. ve Tajik, O. (2022). Convenience sampling. International Journal of Education & Language Studies, 1(2), 72-77.
11. Gonçalves, C. (2016). Consumer Behaviour in Fitness Club: Study of the Weekly Frequency of Use, Expectations, Satisfaction and Retention. Open Sports Sciences Journal, (9), 62–69. DOI: 10.2174/1875399X01609010062.
12. Howat, G. ve Murray, D. (2002). The relationships among service quality, value, satisfaction, and future intentions of customers at an Australian sports and leisure centre. Sport Management Review, 5(1), 25–43. https://doi.org/10.1080/16184740208721910.
13. İşler, H. (2001). Beden Eğitimi ve Spor El Bilgileri Kitabı. Niğde: Lazer Ofset Matbaa.
14. Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
15. Karataş, Ö., Yücel, A.S., Karademir, T. ve Karakaya, Y.E. (2011). Malatya’da sporun yaygınlaştırılması açısından spor tesislerinin yeterlilik düzeylerinin incelenmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 22(4),154-163.
16. Kızar, O. (2018). Türkiye’de spor tesislerinin engeliler için yeterlilik düzeylerinin kullanıcılar açısından araştırılması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
17. Koç, H., Aslan, B. ve Ertutar, Ö. (2021). Akademisyen görüşlerine göre üniversite spor tesis yeterlilik düzeylerinin incelenmesi (Doğu Anadolu Bölgesi Örneği). Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 19(3), 107-115. https://doi.org/10.33689/spormetre.870555.
18. Lune, H. ve Berg, B. L. (2017). Qualitative research methods for the social sciences. Pearson.
19. Nachmias, D. ve Nachmias, F. (1996). Research Methods in The Social Sciences. New York: (5th Edition). Martin's Press.
20. Öner, İ. (2019). Gençlik ve spor il müdürlüğüne ait spor tesislerinin yeterlik düzeylerinin araştırılması (Güneydoğu Anadolu Bölgesi Örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
21. Polyakova, O. ve Ramchandani, G. (2023). Perceived service quality among regular users of gyms in public sports centres in the UK. Managing Sport and Leisure, 28(1), 35-54. https://doi.org/10.1080/23750472.2020.1853594.
22. Ramazanoğlu, F. ve Ramazanoğlu, N. (2000). Spor tesislerinin planlandırılması ve işletmesi. Spor Araştırmaları Dergisi, 4(3), 2-7.
23. Riseth, L., Nøst, T. H., Nilsen, T. I., & Steinsbekk, A. (2019). Long-term members’ use of fitness centers: A qualitative study. BMC sports science, medicine and rehabilitation, 11(1), 2.
24. Schwarz, E. C., Hall, S. A. ve Shibli, S. (2015). Sport facility operations management: A global perspective. Routledge.
25. Şahintürk, O. ve Atasoy, T. (2024). Spor tesislerinde hizmet alan üyelerin hizmet kalitesi algılarının ve beklentilerinin karşılanma düzeyinin incelenmesi. InnovatioSports Journal, 2(1), 1–15. https://doi.org/10.5281/zenodo.10885286.
26. Taşmektepligil, Y., Hazar, F., Ağaoğlu, S. A., Öğreten, N. ve Terzioğlu, E. A. (2009). Beden eğitimi ve spor alanı mezunlarının istihdam sorunları ve yeni iş olanakları. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 99-118.
27. Theodorakis, N., Alexandris, K., Rodriguez, P. ve Sarmento, P. J. (2004). Measuring customer satisfaction in the context of health clubs in Portugal. International Sports Journal, 8(1), 44–53.
28. Üzüm, H., Yeşildağ, B., Karlı, Ü., Ünlü, H., Parlar, F. M., Çokpartal, C. ve Tekin, N. (2016). Kamu ve özel spor merkezleri müşterilerinin hizmet kalitesi algılarının incelenmesi. AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(3), 167–180. https://doi.org/10.11616/basbed.vi.455308.
29. Yıldız, S. M. ve Tüfekçi, Ö. (2010). Fitness merkezi müşterilerinin hizmet kalitesine yönelik beklenti ve algılarının değerlendirilmesi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(24), 1–11.
30. Wang, J., Li, J. ve Cheng, J. (2024). Spatial disparity of sports infrastructure development and urbanization determinants in China: evidence from the sixth National Sports Venues Census. Applied Spatial Analysis and Policy, 17(2), 573-598.
31. Won, J. ve Sang, Y. The Relative Importance of Servicescape in Fitness Center for Facility Improvement. Heliyon, 10(9).