Examining the Relationship Between Time Management Skills and Physical Activity Participation Levels Among University Students and Staff

Öz

The aim of this study is to examine the relationship between individuals’ time management skills and their regular and irregular participation in physical activities and to determine whether there are significant differences between regular and irregular participation in terms of the sub-dimensions of time planning, time attitude, and time wasters. In addition, possible significant differences between individuals’ demographic characteristics (gender, age, and type of physical activity participated in) and the sub-dimensions of time management were also evaluated. The study sample consisted of 502 voluntary university students and staff members who were contacted via e-mail and who participated in activities such as yoga, pilates, sport for health, aikido, and capoeira offered by the university sports directorate. A Demographic Information Form and the Time Management Scale developed by Alay and Koçak (2002) were used in the study. Among the reasons for irregular participation in physical activities, temporal factors (68.6%) ranked first, followed by personal reasons (13.7%), activity-related reasons (9.8%), and other reasons (7.8%). Significant differences in time management skills were observed in terms of gender, age, and preferred type of activity. No significant difference was found between regular and irregular participants in terms of time planning skills and time wasters. However, in the time attitude sub-dimension, individuals who regularly participated in physical activities were found to have more positive attitudes toward time. The findings reveal a statistically significant relationship between the time attitude dimension of time management skills and regular participation in physical activities. Accordingly, it is suggested that practices aimed at strengthening individuals’ awareness of time management may increase participation in physical activities.

Anahtar Kelimeler

• Time Management
• Physical Activity Participation
• University Students
• university staff

Üniversite Öğrenci ve Personelinin Zaman Yönetimi Becerileri ile Fiziksel Faaliyetlere Katılım Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, bireylerin zaman yönetimi becerilerinin fiziksel faaliyetlere düzenli ve düzensiz katılım durumları ile ilişkisini incelemek ve fiziksel faaliyetlere düzenli ve düzensiz katılım durumları ile zaman planlama, zamana karşı tutum ile zaman harcatıcılar alt boyutlarda anlamlı farklılıklar olup olmadığını belirlemektir. Ayrıca, bireylerin demografik özellikleri (cinsiyet, yaş ve katılım sağlanan fiziksel faaliyet türü) ile zaman yönetimi alt boyutları arasındaki olası anlamlı farklılıklar da değerlendirilmiştir. Araştırmanın örneklemini, üniversite spor müdürlüğü tarafından sunulan yoga, pilates, sağlık için spor, aikido ve capoeira gibi faaliyetlere katılan ve e-posta yoluyla ulaşılan üniversite öğrencisi ve personelinden oluşan 502 gönüllü katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmada demografik bilgi formu ile Alay ve Koçak (2002) tarafından geliştirilen Zaman Yönetimi Ölçeği kullanılmıştır. Fiziksel faaliyetlere düzenli katılmama nedenleri arasında zamansal sebeplerin (%68,6) ilk sırada yer aldığı belirlenmiştir. Bunu sırasıyla kişisel sebepler (%13,7), faaliyetle ilgili nedenler (%9,8) ve diğer nedenler (%7,8) izlemektedir. Cinsiyet, yaş ve tercih edilen faaliyet türü açısından zaman yönetimi becerilerinde anlamlı farklılıklar görülmüştür. Zaman planlama becerileri ve zaman harcatıcılar açısından düzenli ve düzensiz katılımcılar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Buna karşın zamana karşı tutum alt boyutunda, düzenli olarak fiziksel faaliyetlere katılan bireylerin daha olumlu tutumlara sahip olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonuçları, zaman yönetimi becerilerinden zamana ilişkin tutum boyutu ile fiziksel faaliyetlere düzenli katılım arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunduğunu ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda, bireylerde zaman yönetimi bilincini güçlendirmeye yönelik uygulamaların fiziksel faaliyet katılımını artırabileceği önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Fiziksel Aktivite Katılımı
• Üniversite Öğrencileri
• Zaman Yönetimi
• Üniversite Personeli

Kaynakça

1. Adair, J. (2006). Etkili zaman yönetimi. Babıali Kültür Yayıncılık.
2. Adams, G. A., & Jex, S. M. (1999). Relationships between time management, control, work-family conflict, and strain. Journal of Occupational Health Psychology, 4(1), 72–77. https://doi.org/10.1037//1076-8998.4.1.72
3. Aeon, B., Faber, A., & Panaccio, A. (2021). Does time management work? A meta-analysis. PLoS ONE, 16(1), e0245066. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0245066
4. Akyürek, M. İ. (2021). Üniversite öğrencilerinin zaman yönetimi becerileri. Yükseköğretim Dergisi, 11(1), 139–147.
5. Alaca, N., Yıldız, A., Zeytin, Y., Karaca, M., & Dilek, B. (2022). COVID-19 pandemisi sürecinde fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümü öğrencilerinin fiziksel aktivite, uyku kalitesi ve zaman yönetimi becerilerinin değerlendirilmesi. Gevher Nesibe Journal of Medical & Health Sciences, 7(16), 49–59.
6. Alay, A. G. S., & Koçak, S. (2003). Üniversite Öğrencilerinin Zaman Yönetimleri ile Akademik Başarilari Arasindaki İlişki. Kuram ve uygulamada eğitim yönetimi, 35(35), 326-335.
7. Alay, S., & Kocak, S. (2002). Validity and reliability of time management questionnaire. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(22).
8. Altungül, O., Bulut, M., & Yavuz Söyler, D. (2023). Kadın öğrencilerin boş zaman yönetimlerinin incelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (45), 683-702.

9. Bezci, H. & Arslan, S. (2020). Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin zaman yönetimi becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 7(59), 2664-2673.
10. Boixadós, M., Hernández-Encuentra, E., & Pousada, M. (2012). Personal time management and quality of life in the network society. In T. Stoilov (Ed.), Time management (pp. 1-19). InTech.
11. Borodulin, K., Sipilä, N., Rahkonen, O., Leino-Arjas, P., Kestilä, L., Jousilahti, P., & Prättälä, R. (2016). Socio-demographic and behavioral variation in barriers to leisure-time physical activity. Scandinavian Journal of Public Health, 44(1), 62-69.
12. Burt, C. D. B., Weststrate, A., Brown, C., & Champion, F. (2010). Development of the time management environment (TiME) scale. Journal of Managerial Psychology, 25(6), 649–668.
13. Cao, Y., & Jiang, Y. (2025). The effects of physical exercise on the time management of college students: A chain mediation effect test. Frontiers in Psychology, 16:1599833.
14. Claessens, B. J. C., van Eerde, W., Rutte, C. G., & Roe, R. A. (2007). A review of the time management literature. Personnel Review, 36(2), 255–276.
15. Çağlıyan, V., & Güral, R. (2009). Zaman yönetimi becerileri: Meslek yüksek okulu öğrencileri üzerine bir değerlendirme. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2009(2), 174-189.
16. Çerez, M. H., Yerlisu-Lapa, T., Tercan-Kaas, E., & Gülşen, D. B. A. (2021). Üniversite öğrencilerinde serbest zaman yönetimi, serbest zaman egzersiz katılımı ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 15(1), 1–8.
17. Darren, G. (2012). A practical application of time management. In T. Stoilov (Ed.), Time management (pp. 49-58). InTech.
18. Durhan, T. A., Akgül, B. M., & Karaküçük, S. (2017). Rekreasyon amaçlı yüzme sporuyla uğraşan bireylerin boş zaman yönetimleri üzerine bir değerlendirme. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 19(4), 8-16.
19. Fu, X., Jiao, C., & Zhang, Y. (2025). The mediating role of self-control in the relationship between time management and mobile phone dependence among college students. BMC Psychology, 13, Article 323.
20. Guiney, H., & Machado, L. (2013). Benefits of regular aerobic exercise for executive functioning in healthy populations. Psychonomic Bulletin & Review, 20(1), 73–86. https://doi.org/10.3758/s13423-012-0345-4
21. Häfner, A., Oberst, V., & Stock, A. (2014). Avoiding procrastination through time management: An experimental intervention study. Educational Studies, 40(3), 352-360. https://doi.org/10.1080/03055698.2014.899487
22. Hellsten, L. M. (2012). What do we know about time management? A review of the literature and a psychometric critique of instruments assessing time management. In T. Stoilov (Ed.), Time management (pp. 1-27). InTech.
23. Ho, B. (2003). Time management of final year undergraduate English projects: Supervisees’ and the supervisor’s coping strategies. System, 31(2), 231-245.
24. Kalkavan, A., Güner, O., & Kavalcı, İ. (2024). Üniversite öğrencilerinin boş zaman yönetimi ve fiziksel aktivite düzeylerinin araştırılması. Spor Eğitim Dergisi, 8(3), 200–208.
25. Kaya, H., Kaya, N., Palloş, A. Ö., & Küçük, L. (2012). Assessing time-management skills in terms of age, gender, and anxiety levels: A study on nursing and midwifery students in Turkey. Nurse education in practice, 12(5), 284-288.
26. Kıran, Z., Ballı, Ö. M., & İlhan, A. (2019). Fiziksel aktivite yapma durumarına göre üniversite öğrencilerinin zaman yönetimi becerileri. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(3), 237-244.
27. Koh, Y.S., Asharani, P.V., Devi, F. et al. A cross-sectional study on the perceived barriers to physical activity and their associations with domain-specific physical activity and sedentary behaviour. BMC Public Health 22, 1051 (2022). https://doi.org/10.1186/s12889-022-13431-2
28. Kundakcı, Y. E., Karaman, S., & Ateş, M. S. (2024). Physical activity, leisure-time management, perceived barriers to physical activity and mental well-being among Turkish university students. Discover Mental Health, 4(1), 54.
29. Liu, D., Zhou, S., Lu, X., & Yang, G. (2024). Optimizing learning: A meta-analysis of time management strategies in university education. PUPIL: International Journal of Teaching, Education and Learning, 8(2), 91–111.
30. Macan, T. A., Shahani, C., Dipboye, R. L., & Phillips, A. P. (1990). College Students’ Time Management: Correlations with Academic Performance and Stress. Journal of Educational Psychology, 82(4), 760–768.
31. McEwen, B. S., Bowles, N. P., Gray, J. D., Hill, M. N., Hunter, R. G., Karatsoreos, I. N., & Nasca, C. (2015). Mechanisms of stress in the brain. Nature Neuroscience, 18, 1353–1363. https://doi.org/10.1038/nn.4086
32. Misra, R., & McKean, M. (2000). College students’ academic stress and its relation to their anxiety, time management, and leisure satisfaction. American Journal of Health Studies, 16(1), 41-51.
33. Sabuncuoğlu, Z., & Paşa, M. (2002). Zaman yönetimi. Ezgi Kitabevi.
34. Sağıroğlu, İ., Dokuzoğlu, G., & Çevik, A. (2023). Investigation of the Relationship Between High School Students' Level of Participation in Recreation Activities and Their Time Management. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(2), 653-668.
35. Selçuk, H., & Akar, A. (2021). Akademide zaman yönetimi tutumlarında cinsiyetin faktörü: Bir vakıf üniversitesinde araştırma. Journal of Life Economics, 8(4), 523-532.
36. Terzi, E., Isik, U., Inan, B. C., Akyildiz, C., & Üstün, U. D. (2024). University students’ free time management and quality of life: The mediating role of leisure satisfaction. BMC Psychology, 12(1), 239.
37. Üstün, U. D., Ersoy, A., & Berk, A. (2017). An investigation on time management and communication skills of physical education and sport students. Sp Soc Int J Ph Ed Sp, 2017(Special Issue).
38. Wilson, R., Joiner, K., & Abbasi, A. (2021). Improving students’ performance with time management skills. Journal of University Teaching & Learning Practice, 18(4).
39. World Health Organization. (2020). WHO guidelines on physical activity and sedentary behaviour. World Health Organization. https://www.who.int/publications/i/item/9789240015128