Özel Spor Merkezlerinde Hizmet Alan Bireyleri Rekreasyonel Egzersize Güdüleyen Faktörler

Öz

Bu çalışmanın amacı özel spor merkezlerinde rekreasyonel egzersize katılan bireyleri bu faaliyetlere güdüleyen faktörleri belirleyerek, bu nedenleri bazı değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir. Araştırmada, betimsel taramaya (survey) yönelik bir yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Konya ilinde rekreasyonel egzersiz hizmeti veren 3 farklı özel spor merkezinde egzersiz yapan ve tesadüfi örneklem yöntemiyle seçilen, 343 erkek ve 124 kadın olmak üzere toplam 467 gönüllü kişi oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Rogers ve Morris (2003) tarafından geliştirilen ve Gürbüz, Aşçı ve Çelebi (2006) tarafından Türkçe’ye uyarlanan ‘’Rekreasyonel Egzersiz Güdülenme Ölçeği (Recreational Exercise Motivation Measure, REMM)’’ ve araştırmacı tarafından geliştirilen “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Verilerin analizinde, ikili karşılaştırmalar için T testi ve çoklu karşılaştırmalar için One-Way Anova Varyans Analizi kullanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi için α=0.05 seçilmiştir. Çalışmada ortaya çıkan sonuçlara göre, erkeklerin kadınlara göre rekreasyonel egzersize güdüleyen durumlarının daha yüksek olduğu saptanmıştır, bekar olanların, evli olanlara göre rekreasyonel egzersize güdüleyen durumlarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Akademik personel ile esnaf mesleğine ait bireylerin işçilere göre, sağlık ve vücut ve dış görünüm alt boyutlarının özelliklerinin, esnaf mesleğine ait olanların işçilere göre beceri gelişimi durumlarının daha yüksek olduğu saptanmıştır. Üniversite/Yüksekokul mezunu bireyler diğer eğitim düzeylerine sahip bireylere göre tüm alt boyut ortalamaları daha yüksek olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• rekreasyon
• rekreasyonel egzersiz
• Spor
• özel spor merkezi

Article Title Factors that Motivate Individuals to Recreational Exercise in PrivateSports Centers

Öz

The aim of this study is to determine the factors that motivate the individuals participating in recreational exercise in private sports centers and to determine whether these factors differ according to some variables. In the research, a method for descriptive screening (survey) is used. The sample of the study consisted of 467 volunteer people (343 male and 124 female) who are selected by random sampling method and who exercise in three different private sports centers which offer recreational exercise in Konya province. As a data collection tool “Recreational Exercise Motivation Measure” (REMM), which was developed by Rogers and Morris (2003) and adapted into Turkish by Gürbüz, Aşçı and Çelebi (2006) and “Personal Information Form”, which was developed by the researcher, are used. In the analysis of the data, T-test for binary comparisons and One-Way Anova Variance Analysis are used for multiple comparisons. For the level of significance in the study, α = 0.05 is selected. According to the results of the study, it was found that men have higher motivation levels for recreational exercise than women, and single individuals have higher levels of motivation forrecreational exercise than married ones. It was determined that the characteristics of the healt hand body and appearance sub-dimensions of the academic staff and the individuals belonging to the tradesman profession were higher than the workers, and the skill development of those belonging to the tradesman profession was higher than the workers. It has been observed that university / college graduates have higher averages of all sub-dimensions than individuals with other educational levels.

Anahtar Kelimeler

• Recreation
• recreative activities
• sport
• private sport center

Kaynakça

1. Ardahan, F. (2013). Rekreasyonel egzersiz güdüleme ölçeğinin rekreatif spor türüne göre incelenmesi: Antalya örneği, Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4, 95-108.
2. Erdoğmuş, B. (2007). Değişik kademelerdeki eğitim işgörenlerini etkileyen güdüleme etmenleri (Ankara ili örneği), Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Kilimler Enstitüsü, Çanakkale.
3. Güngörmüş, H. A. (2007). Özel sağlık-spor merkezlerinden hizmet alan bireyleri rekreasyonel egzersize güdüleyen faktörler, Yayınlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
4. Gürbüz, B., Aşçı F. H., Çelebi M. (2006). The reliability and validity of the turkish version of the recreational exercise motivation measure. The 9th International Sports Sciences Congress (3-5 November); Congress Proceedings. Muğla: 1044.
5. Gürüz, D. ve Yaylacı Gaye Ö. (2004). İletişimci Gözüyle İnsan Kaynakları Yönetimi, İstanbul: MediaCat Yayınları.
6. Karakas, F., Manisaligil, A. Ve Sarigollu, E. (2015). Management learning at the speed of life: Designing reflective, creative, and collaborative spaces for millenials. The International Journal of Management Education, 13(3), 237–248.
7. Karaküçük, S. (2008). Rekreasyon: Boş Zamanları Değerlendirme, Ankara: Gazi Kitabevi.
8. Koçel, T. (2013). İşletme Yöneticiliği, İstanbul: Beta Basım Yayım.

9. Küçük, V. ve Koç H., (2004). Psiko-Sosyal gelişim süreci içerisinde insan ve spor ilişkisi, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10, 131-141.
10. O’Sullivan, E. L. (2012). Power, Promise, Potential, and Possibilities of Parks Recreation and Leisure, G. Kassing (Ed), An Introduction to Recreation and Leisure, NewYork: Human Kinetics.
11. Rogers, H. ve Morris T. (2003). An Overview of the Development and Validation of the Recreational Exercise Motivation Measure (REMM). in Stelter R, editor. New Approaches to Exercise and Sport Psychology: Theories, Methods and Applications. XIth European Congress of Sport Psychology (22-27 July); Book of Abstracts. Copenhagen: 144.
12. Solmuş, T. (2004). İş Yaşamında Duygular ve Kişilerarası İlişkiler, İstanbul: Beta Basım Yayın.
13. Somuncu, M. (2011). Kırsal ve Kentsel Alanlardaki Sosyo-Ekonomik Değişime Bağlı Olarak Türkiye Yaylalarının Fonksiyonlarındaki Farklılaşma, ICANAS 38 Uluslararası Asya ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi Bildiriler, II.Cilt II, Ankara, .811-830.
14. Torkdilsen, G. (2011). Sport and Leisure Management, P. Taylor (Ed), USA: Simultaneously Published.
15. Tütüncü, Ö. (2012). Rekreasyon ve Rekreasyon Terapisinin Yaşam Kalitesindeki Rolü, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 23 (2), 248-252.
16. Ünlü, S. (2013). İş Yaşamında Motivasyon Kuramları, İş Yaşamında Motivasyon, Edit: Y.Tuna, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayını.