The Determined of Relationship Between Team Cohesion and Effective Communication Skill Levels in Volleyball Players

Öz

The aim of this research is the determined of relationship between team cohesion and effective communication skill levels in volleyball players. In the study, a descriptive relational survey model was used. The study group consists of 193 athletes, as 143 females and 50 males. For the " Group Environment Questionnaire,", " Scale for Effective Communication in Team Sports" and personal information form were used as data collection tools. In the analysis phase; it was determined that the data showed normal distribution, Independent Sample T-Test, One-Way Analysis of Variance (ANOVA) test was applied for comparisons between groups. The relationship between Group Environment and Effective Communication levels was determined by Pearson's Analysis. The analysis results showed that; there was no significant difference according to gender, position and year of sport in the Group Environment Questionnaire. There was significant difference according to marital status in the Group Environment-Task. In the Scale for Effective Communication in Team Sports; There was no significant difference according to gender and position. There was significant difference found according to age and marital status variable in the effective communication. There was significant difference according to year of sport in discrimination-negative conflict scores. As a result of the correlation analysis, there was a positive and moderate relationship between team cohesion with effective communication. However, it was determined that there was no significant correlation between team cohesion and sub-dimension scores and discrimination-negative conflict scores. In this regard, it is foreseen that the cooperation of club technical members-athlete and including in-club social activities will be a supportive factor.

Anahtar Kelimeler

• Team Sports
• Team Cohesion
• Team Communication
• Volleyball

Kaynakça

1. Abakay, U., Kuru, E. (2013). Kadın Futbolcularda Antrenörle İletişim Düzeyi ve Başarı Motivasyonu İlişkisi. Gaziantep University Journal Of Social Sciences, 12(1), 20-33.
2. Akbaş, E. (2014). Voleybol Bölgesel Liginde Oynayan Sporcuların Antrenörle İletişim Becerilerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.
3. Akgül, A., Mutlu, T. O. (2021). Basketbol Klasman Hakemlerinin İletişim Becerilerinin Problem Çözme Süreçleri Üzerine Etkisinin İncelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 19(3), 81-95.
4. Alkan G. (2009). Takım Sporlarında Etkili İletişim Ölçeğinin Türk Takım Sporcularına Uyarlanması. Yüksek Lisans Tezi. Mersin Üniversitesi. Mersin.
5. Bottino, A. (2021). Athlete Perspectives of Playing-Time Selection Communication in Collegiate Team Sport. Büyüköztürk, Ş., Kılıç, Ç. E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
6. Carron A. Widmeyer W. Brawley L. (1985). The Development of an İnstrument to Assess Cohesion in Sport Teams - The Group Environment Questionnaire. Journal Of Sport Psychology. 7(3). 244-266.
7. Carron, A.V. Cohesiveness in Sport Groups. Interpretations and Considerations. Journal of Sport Psychology, 4, 123-138 (1982). Cemil, B. O. Z., Biçer, T., Serter, K., Kara, K. E., Şentuna, M. (2021). Spor Yöneticilerinin İletişim Beceri Düzeylerinin İşgörenlerin Motivasyonu Üzerine Etkisi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(1), 492-502.
8. Deutsch, M. (1949). An Experimental Study of The Effects of Cooperation and Competition Upon Group Process, Human Relations. 2(3), 199-231. Festinger L. Schacter S. Back K. (1950). Social Pressures in İnformed Groups: A Study of a Housing Project. New York: Harare.

9. George D. Mallery M. (2010). Spss for Windows Step By Step: A Simple Guide and Reference. 17.0 Update (10 Ed.) Boston: Pearson Education.
10. Hacıcaferoğlu, S., Bakırcı, O. (2019). Sporcu Öğrencilerin Etkili İletişim Düzeylerinin İncelenmesi; Futbol Spor Dalı Örneği. Journal of Socialand Humanities Sciences Research, 6(44), 3353-3360.
11. Hacıoğlu, M. (2017). Üniversite Öğrencilerinin Beden İmgesi Hoşnutluğu ve İletişim Becerilerinin İncelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(2), 1-16.
12. Karasar, N. (1999). ‘‘Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler, Teknikler’’. Ankara: Nobel Yayınevi
13. Kılcıgil, E., Bilir, P., Özdinç, Ö., Eroğlu, K. Eroğlu, B. (2009). İki Farklı Üniversitenin Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin İletişim Becerilerinin Değerlendirilmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(1), 19-28.
14. Koç, A. (2020). Boks Antrenörlerinin İletişim Becerileri ve Liderlik Tarzlarının İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Kış Sporları ve Spor Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Erzurum.
15. Konter E. (2004). Antrenörlük ve Takım Psikolojisi. Ankara: Palme Yayıncılık.
16. Kumcağız, H., Yilmaz, M., Çelik, S. B., Avcı, İ. A. (2011). Hemşirelerin İletişim Becerileri: Samsun İli Örneği. Dicle Tıp Dergisi, 38(1), 49-56.
17. Light Shields, D. L., Gardner, D. E., Light Bredemeier, B. J., Bostro, A. (1997). The Relationship Between Leadership Behaviors and Group Cohesion in Team Sports. The Journal of Psychology, 131(2), 196-210. https://Doi.Org/Https://Doi.Org/10.1080/00223989709601964
18. Molla, E., Öncen, S., & Aydın, S. (2019). Spor Okuluna Giden ve Spor Okuluna Gitmeyip Yalnızca Okul Takımlarında Oynayan Adelosanların Takım Birlikteliğinin İncelenmesi (Tekirdağ İli Örneği). Spor Eğitim Dergisi, 3(3), 48-54.
19. Moralı S. (1994) Takım Sporlarında, Takım Birlikteliğinin ve Dayanışmasının Ölçülmesi. Doktora Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
20. Moralı, S., Doğan, B. (1997). Bireysel ve Takım Sporlarında Takım Birlikteliği Düzeylerinin Karşılaştırılması. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 7-17.
21. Özbay, N. (2012). Amatör Spor Kulüplerinde Görev Yapan Antrenörlerin İletişim Becerilerinin Değerlendirilmesi (Manisa İli Örneği). Yüksek Lisans Tezi, Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı, Manisa.
22. Özdemir, İ., Sevilmiş, A. The Relationship Between Group Cohesion and Team Achievement: The Case of University Handball 2. League Teams. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 4(2), 193-209.
23. Polat, Ö. (2019). Curling Sporcularında Takım Birlikteliğinin Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Kış Sporları ve Spor Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
24. Savci, D. Ü. (2017). Sporcular Tarafından Algılanan Antrenör İletişim Becerilerinin Branşlara Göre İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
25. Seashore, S. E. (1954). Group Cohesiveness in The İndustrial Work Group. Ann Arbor: University Of Michigan.
26. Sezer, U. (2019). Genç Sporcularda Takım Sargınlığı ve Kolektif Yeterlik İnançlarının İncelenmesi. Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Ensitütüsü, Eskişehir.
27. Sığrı, Ü. (2017). Gruplarda Bağlılık ve Performans İlişkisi Üzerine Nitel Bir Çalışma. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (16. UİK Özel Sayısı), 481-490.
28. Solmaz A.U. (2019). Voleybol ve Futbol Oynayan Gençlerin Takım Birlikteliklerinin Karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
29. Soyer F. Can Y. Güven H. Hergüner G. Bayansalduz M. Tetik B. (2010). Sporculardaki Başarı Motivasyonu ile Takım Birlikteliği Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi. 7(1). 225-239.
30. Soyer, F., Can, Y., Güven, H., Hergüner, G., Bayansalduz, M., Tetik, B. (2010). Sporculardaki Başarı Motivasyonu ile Takım Birlikteliği Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1), 225-239.
31. Sullivan P. Feltz D. (2003). Development of The Scale for Effective Communication in Team Sport. Journal of Applied Social Psychology. 33 (8) 1693-1715.
32. Sümer, K. (2021). Spor Hizmet Çalışanlarının İletişim Becerileri ile İç Girişimcilik Arasındaki İlişki (İstanbul Örneği). Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
33. Şahin N. (2012). Elit Düzeyde Takım Sporu ve Kişisel Spor Yapan İki Kişiyle İlgili Bilgilendirme. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 10 (1), 13-16.
34. Şimşek, V. (2020). 2.Lig Kadın Voleybol Oyuncularının Grup Sargınlığı ile Yaşam Memnuniyeti Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
35. Tatar, G. (2009). Futbolda Takım Birlikteliği ve Liderin Takım Birlikteliği Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi. Doktora Tezi, Marmara Universitesi Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, İstanbul.
36. Tepeköylü, Ö., Soytürk, M., Çamlıyer, H. (2009). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu (BESYO) Öğrencilerinin İletişim Becerisi Algılarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(3), 115-124.
37. Tümbaşer Y. (2020). Futbol ve Basketbolcularda Grup Sargınlığı ve Narsistik Kişilik Özelliklerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Adana.
38. Ulukan H. (2012). İletişim Becerilerinin Takım ve Bireysel Sporculara Olan Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi, Karaman.
39. Unutmaz V. Kiremitci O. Gençer Rt. (2011). Takım Birlikteliği Envanteri’nin Psikometrik Özelliklerinin İncelenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 6 (2). 23-30.
40. Worth R. (2004). Communication Skills. J.G. Ferguson Publishing Company. 2nd Edition. S. 3. NY.
41. Yildirim, A. (2015). Hokeycilerin İletişim Becerileri ve Saldırganlık Düzeylerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
42. Yolcu C.E. (2021). Yaratıcı Drama Programının İletişim, Kendine Güven ve Takım Birlikteliği Üzerine Etkisi: Elit Kadın Voleybolcular Örneği. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.