Examining the Relationship Between Exercise Dependence and Loneliness in Fitness Individuals

Öz

The aim of this study was to examine the relationship between exercise dependence and loneliness levels of fitness individuals. For this purpose, 300 individuals, 104 women and 196 men (Mean Age = 27.13 ± 9.866) who were fitness participants, were included in the study. The Exercise Dependence Scale-21, whose Turkish validity and reliability was provided by Yeltepe and Can İkizler (2007), and the UCLA Loneliness Scale-III, whose Turkish validity and reliability study was conducted by Durak and Durak (2010), were used as measurement tools in the study. Descriptive statistics, Pearson Correlation test and simple linear regression analyzes were used to analyze the data, using the SPSS 25 package program. When the results were examined, a negative relationship was found between exercise dependence sub-dimensions and total score and loneliness. Additionally, the loneliness variable was found to be a significant predictor of exercise dependence. As a result, it was concluded that the exercise dependence of the participating individuals was related to their loneliness levels and that their loneliness levels affected exercise dependence. It is possible to say that the loneliness levels of individuals participating in fitness interact with their exercise dependence.

Anahtar Kelimeler

• Exercise dependence
• loneliness
• fitness participants.

Fitness Yapan Bireylerin Egzersiz Bağımlılığı ve Yalnızlık İlişkisinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışma fitness yapan bireylerin egzersiz bağımlılığı ve yalnızlık düzeylerinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın amacı doğrultusunda fitness katılımcısı 104 kadın ve 196 erkek (YaşOrt.= 27,13 ± 9,866) 300 birey araştırmaya dâhil edilmiştir. Çalışmada ölçüm araçları olarak Yeltepe ve Can İkizler (2007) tarafından Türkçe geçerlilik ve güvenilirliği sağlanan Egzersiz Bağımlılığı Ölçeği-21 ile Durak ve Durak (2010) tarafından Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışması gerçekleştirilen UCLA Yalnızlık Ölçeği-III kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 25 paket programından yararlanılarak, tanımlayıcı istatistikler, Pearson Korelasyon testi ve basit doğrusal regresyon analizleri kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar incelendiğinde egzersiz bağımlılığı alt boyutları ve toplam puanı ile yalnızlık arasında negatif yönlü ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca yalnızlık değişkeninin egzersiz bağımlılığının anlamlı bir yordayıcısı olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak katılımcı bireylerin egzersiz bağımlılığının yalnızlık düzeyleri ile ilişkili olduğu ve yalnızlık düzeylerinin egzersiz bağımlılığını etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Fitness katılımı gösteren bireylerinin yalnızlık düzeylerinin egzersiz bağımlılıkları ile etkileşim içerisinde olduğunu söylemek mümkündür.

Anahtar Kelimeler

• Egzersiz bağımlılığı
• yalnızlık
• fitness katılımcıları

Kaynakça

1. 1. Aydın, G. & Soyer, F. Aktif Sporcuların Egzersiz Bağımlılığı Düzeyleri ve Performans Arttırıcılara Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2023; 28(2), 135-141.
2. 2. Buluş, M. Üniversite öğrencilerinde yalnızlık. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1997; 3(3), 82-90.
3. 3. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi, 2008.
4. 4. Cicioğlu, H. İ., Demir, G. T., Bulğay, C. & Çetin, E. Elit düzeyde sporcular ile spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin egzersiz bağımlılığı düzeyleri. Bağımlılık Dergisi, 2019; 20(1), 12-20.
5. 5. Durak, M. & Senol-Durak, E. Psychometric qualities of the UCLA loneliness scale-version 3 as applied in a Turkish culture. Educational Gerontology, 2010; 36(10-11), 988-1007.
6. 6. Gadak, A. & Pulur, A. Fitness merkezine giden bireylerin egzersiz bağımlılıklarının incelenmesi. Sportive, 2021; 4(2), 12-23.
7. 7. Güvendi, B., & Abanoz, E. I. Examination of Exercise Dependency Levels and State of Loneliness in Students of Sports Sciences Faculty. International Journal of Higher Education, 2019; 8(4), 231-238.
8. 8. Hausenblas, H. A., & Downs, D. S. How much is too much? The development and validation of the exercise dependence scale. Psychology and Health, 2002a; 17(4), 387-404.

9. 9. Hausenblas, H. A., & Downs, D. S. Exercise dependence: a systematic review. Psychology of Sport and Exercise, 2002b; 3(2), 89–123.
10. 10. Hawkley, L. C., Thisted, R. A., & Cacioppo, J. T. Loneliness predicts reduced physical activity: Cross-sectional & longitudinal analyses. Health Psychology, 2009; 28(3), 354–363.
11. 11. Heinrich, L. M., & Gullone, E. The clinical significance of loneliness: A literature review. Clinical Psychology Review, 2006; 26(6), 695-718.
12. 12. Hwang, J., Wang, L., Siever, J., Medico, T. D., & Jones, C. A. Loneliness and social isolation among older adults in a community exercise program: a qualitative study. Aging & Mental Health, 2019; 23(6), 736-742.
13. 13. Kayhan, R. F., Kalkavan, A., & Terzi, E. Fitness salonlarında spor yapan bireylerin egzersiz bağımlılığı düzeyleri ve ilişkili değişkenler. Bağımlılık Dergisi, 2021; 22(3), 248-256.
14. 14. Lukács, A., Sasvári, P., Varga, B., & Mayer, K. Exercise addiction and its related factors in amateur runners. Journal of behavioral addictions, 2019; 8(2), 343-349.
15. 15. Marques, A., Peralta, M., Sarmento, H., Loureiro, V., Gouveia, É. R., & Gaspar de Matos, M. Prevalence of risk for exercise dependence: A systematic review. Sports Medicine, 2019; 49, 319-330.
16. 16. Mikkelsen, K., Stojanovska, L., Polenakovic, M., Bosevski, M., & Apostolopoulos, V. Exercise and mental health. Maturitas, 2017; 106, 48-56.
17. 17. Öner, Ç. Egzersiz katılımcılarının temel psikolojik ihtiyaçları ve mental iyi oluşlarının incelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 2019; 2(2), 159-174.
18. 18. Özçelik, İ. Y., İmamoğlu, O., Çekin, R., & Başpınar, S. G. Üniversite Öğrencilerinin Yalnizlik Düzeyleri Üzerine Sporun Etkisi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 2015; 6(1), 12-18.
19. 19. Pels, F., & Kleinert, J. Loneliness and physical activity: A systematic review. International Review of Sport and Exercise Psychology, 2016; 9(1), 231-260.
20. 20. Perlman, D., & Peplau, L. A. Toward a social psychology of loneliness. Personal relationships, 1981; 3, 31-56.
21. 21. Serdar, E., Harmandar Demirel, D., & Demirel, M. Üniversite Öğrencilerinin Facebook Kullanimi İle Yalnizlik Düzeylerinin İncelenmesi. Journal Of International Social Research, 2018; 11(60), 1402-1409.
22. 22. Siyahtaş, A., & Donuk, B. Serbest zaman etkinliklerine katılan bireylerin yalnızlık düzeyleri ile doyum düzeylerinin incelenmesi. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2021; 8(2), 1-18.
23. 23. Tekkurşun Demir, G. & Namlı, S. Egzersiz Bağımlılığı: Tenis Oyuncuları Örneği. Uluslararası Egzersiz Psikolojisi Dergisi, 2022; 4(1), 1-7.
24. 24. Uğurlu, A. Üniversite öğrencilerinin yalnızlık ve yabancılaşma düzeyleri arasındaki ilişkinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 2021; 4(2), 308-319.
25. 25. Uzuner, M. E. & Karagün, E. Rekreatif amaçlı spor yapan bireylerin yalnızlık düzeylerinin incelenmesi. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2014; 27, 107-120.
26. 26. Vardar, E. Egzersiz bağımlılığı. Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, 2012; 21(3), 163-173.
27. 27. Yeltepe, H., & İkizler, C. Egzersiz bağımlılığı ölçeği-21’in Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Bağımlılık Dergisi, 2007; 8(1), 29-35.